/*--

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

Η κοίμησις της Θεοτόκου Δαμασκηνού του Στουδίτου)


H  Κυρία Θεοτόκος πεντήκοντα εννέα ετών ήτο, όταν έμελλε να αποθάνει· και πώς; μάθετέ το. Η Παναγία, όταν επήγε στο ιερόν, ήτοτριών ετών και έκαμε εις το ιερόν δώδεκα έτη, και έως να γεννήση τονΧριστόν παρήλθεν άλλο ένα έτος· έκαμε και με τον Χριστόν τριάντα δύο έτη, έζησε και μετά ταύτα ένδεκα, όπου είναι όλα έτη πεντήκοντα εννέα.
Όταν έφτασε τοσούτων ετών η Παναγία, πρότερον από τρείς ημέρας της Κοιμήσεώς της εφάνη ο Αρχάγγελος Γαβριήλ με κλάδον φοίνικος εις την χείρα, και λέγει εις αυτήν· "Γίνωσκε, Κυρία Θεοτόκε, ότι μετά τρείς ημέρας μέλλεις να μετατεθής από την γην εις τους ουρανούς· δια τούτο ευτρέπισον σε αυτήν, ετοίμασε τα επιτάφιά σου, και περίμενε την κοίμησίν σου, ότι έρχεται ο Υιός σου να παραλάβη την αγίαν σου ψυχήν". Ως ήκουσεν η Παναγία, παρευθύς εσηκώθη και ανέβη εις το όρος των Ελαιών, εκεί όπου ανελήφθη ο Υιός της, τα δε δένδρα του όρους εκείνου όλα (θαύμα παράδοξον!) έπεσαν και την προσεκύνησαν· αυτή δε ύψωσε τας χείρας της εις τον Θεόν, και ηύχετο ούτω· "Υιέ μου μονογενές και ηγαπημένε, όστις κατεδέχθης να έλθης επί της γης, να σαρκωθής από τααίματά μου, Σύ παρέλαβέ με και εις την Βασιλεία Σου· αρκεί μοι ο χωρισμόςσου· αρκεί μοι η στέρησίς σου, Υιέ μου· ως θέλεις, ούτω και ποίησον"."Όπου ειμί εγώ, εκεί και ο διάκονος ο εμός"· αυτό λέγω και εγώ, εκείόπου είσαι Σύ, Υιέ μου ηγαπημένε, εκεί αξίωσόν με να έλθω, ότι  καρδία μου είναι τεθλιμμένη δια την αγάπην σου". Τοιούτους λόγους είπεν η Παναγία, και κατέβει από το όρος εκείνο, και επέστρεψε εις τον οίκον της εις το χωρίον Γεθσημανή· είχε δε δύο φορέματα, εκ των οποίων το μεν έν εφόρει, το δε έτερον το εχάρισεν εις πτωχήν γειτόνισσαν, η οποία ήτο εκεί πλησίον. Ο δε Απόστολος Πέτρος και Ιωάννης ο Θεολόγος ήσαν εκεί πλησίον κηρύττοντες, διότι ακόμη δεν είχον μεταβή μακράν. Επειδή ο μεν Πέτρος είχεν πολλήν πίστιν εις την Κυρίαν Θεοτόκον. Ο δε Ιωάννης ήτο ως υιός αυτής υιοθετημένος και δεν επήγαιναν μακράν, δια να υπηρετούν την Παναγίαν. Την τρίτην ημέραν, εκεί όπου εδίδασκον, παρευθύς σύννεφοντους ήρπασε και τους έφερε εις Γεθσημανή εις τον οίκον της Παναγίας· ομοίως και τους άλλους αποστόλους όλους. Τότε ήτο και ο ΑρεοπαγίτηςΔιονύσιος, και ο διδάσκαλός του Ιερόθεος, και ο Ιάκωβος ο Αδελφόθεος και αυτούς νεφέλη τους ήρπασε και τους εσύναξεν όλους εις την Γεθσημανή. Η δε Παναγία, ως τους είδε, παρευθύς εχάρη, και τους λέγει· "Καθίσατε, τέκνα μου, να σας αποχαιρετήσω, ότι σήμερον υπάγω εις τον Υιόν μου τον ηγαπημένον· διότι ο Άγγελος Γαβριήλ, όστις μοι το την σύλληψιν του Υιού μου, πάλιν ήλθε και μοί έδωκε τον κλάδον τούτον του φοίνικος, και μοί είπε· "Χαίρε, Θεοτόκε, γίνωσκε ότι μετά τρείς ημέρας μετατίθεσαι από την γην εις τα ουράνια". Δια τούτο ευχαριστώ τον Υιόν μου και Θεόν, ότι σας εσύναξεν όλους εις το τέλος να σας ίδω". Καθώς ήκουσαν ταύτα οι απόστολοι όλοι έκλαυσαν μεγάλως. Απεκρίθη δε δακρυρροών ο Ιωάννης και της λέγει· "Κυρία Θεοτόκε και μήτηρ μου, ο Υιός σους ο ηγαπημένος ήτο με ημάς, μας άφησε δε να έχωμεν Σέ, τώρας μας αφήνεις και Σύ; Αλλά τίνα θα έχωμεν ημείς οι ωνειδισμένοι απόστολοι από όλα τα έθνη δια παρηγορίαν; Τίς θα μας διδάσκη και θα μας καθοδηγή; Τίνα θα βλέπωμεν ημείς εις την γην να παρηγορούμεθα, εάν Σύ μας αφήσεις;". Τότε λέγει η Παναγία προς αυτούς και αυτή κλαίουσα· "Μη λυπείσθε, τέκνα μου, διότι κάμνετε και εμέ να λυπούμαι, επειδή σας βλέπω όπου κλαίετε· μη έχετε λύπην δια τον θάνατό μου· εάν και από την γην μετατίθεμαι, ώ φίλοι του Υιού μου, αλλά δεν θα χωρισθώ από σας, μηδέ από όλους όσοι με επικαλούνται, αλλ' εγώ θα είμαι πρέσβυς και μεσίτρια εις τον ηγαπημένον μου Υιόν δι' όλον το χριστιανικόν γένος· μόνο σεις μη κλαίετε, αλλά ενταφιάσετέ με καθώς με ευρίσκετε και με βλέπετε". Απεκρίθη ο Απόστολος Παύλος δακρυρροών, και λέγει προς την Παναγίαν. "Κυρία Θεοτόκε, εγώ τον ηγαπημένον σου Υιόν τον Χριστόν δεν τον είδον σωματικώς εις την γην, αλλά βλέπων Σέ ήτο ως να έβλεπον και τον Υιόν σου· τώρα με αφήνεις και Συ; Αλλά τις θα με παρηγορή εις τους πειρασμούς τους οποίους υφίσταμαι; Τις θα με λυπηθή εις τους ονειδισμούς; Ποίον θα έχω εγώ ο ταπεινός δια παρηγορίαν των θλίψεών μου και των πειρασμών;" Του λέγει η Παναγία· "Παύλε, φίλε του ηγαπημένου μου Υιού και εμού, ο Υιός μου και η χάρις μου θα παρηγορή και σέ και τους άλλους μαθητάς". Δια τούτο, τέκνα μου ηγαπημένα, υπάγετε να κηρύξετε, να φωτίσετε, να καθοδηγήσετε τον πεπλανημένον κόσμον, δια να τον κερδήσετε και να τον οδηγήσετε εις την Βασιλείαν του Υιού μου. Μη φοβήσθε από τους βασιλείς, οι οποίοι δύνανται μόνον το σώμα σας να βλάψουν, όχι όμως και την ψυχήν σας· αλλά φοβείσθε από τον Θεόν, όστις δύναται και το σώμα σας και την ψυχήν σας να βλάψη, όπως σας το έλεγεν ο Υιός μου. Έχετεν αγάπην και ειρήνην μετ' αλλήλων, και χαίρετε και ευφραίνεσθε ότι πολύς ο μισθός σας εις την Βασιλείαν των ουρανών. Αν και εγώ, φίλοι μου, υπάγω εις την Βασιλείαν του Υιού και Θεού μου, αλλά πάντοτε θα είμαι μαζί σας, θα σας ενισχύω και θα σας παρηγορώ εις τας θλίψεις σας". Ταύτα είπεν η Θεοτόκος εις τους αποστόλους, και άλλα περισσότερα· παρευθύς δε έκλεισε τους αγίους αυτής οφθαλμούς ειπούσα μεγάλη τη φωνή· "Υιέ μου, εις χείρα σου παρατίθημι το πνεύμα μου"· και εκοιμήθη. Εδέχθη δε την αγίαν της ψυχήν ο Υιός της εις τας χείρας του. Εζήτησε τότε η Παναγία από τον Υιόν της να υπάγει εις τον Άδην να ίδη τους τόπους όπου επήγεν Εκείνος, να ελευθερώση τους Προπάτορας και την εισήκουσεν. Άγγελοι δε φωτεινοί επήραν την αγίαν της ψυχήν, και την οδήγησαν όπου ήθελε μόνη της η ψυχή, ως μαρτυρεί τούτο ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός εις το τροπάριον της τετάρτης ωδής σήμερον λέγων· "Θάμβος ήν θεάσασθαι τον ουρανόν του παμβασιλέως τον έμψυχον, τους κενεώνας υπερχόμενον της γης"· ήτοι θαύμα και έκπληξις ήτο να ίδη τίς της Παναγίας την ψυχήν πως περιεπάτει εις τα κατώτατα της γης, δηλαδή εις τον Άδην. Και η μεν ψυχή της επήγε εις τον Άδην, ως το εζήτησε, το δε άγιον και θεοδόχον σώμα της συνέστειλαν οι μαθηταί, και το επήραν εις τους ώμους των, να το φέρουν εις τον τάφον· και από μεν το έν μέρος εκράτει ο Θεολόγος Ιωάννης, από δε το έταιρον ο Πέτρος, από δε το τρίτον μέρος εκράτει ο Ιάκωβος ο αδελφός του Ιωάννου, από δε το τέταρτον ο Παύλος, οι δε λοιποί απόστολοι και αρχιερείς επορεύοντο ψάλλοντες και υμνούντες· οι δε Ιουδαίοι ακούοντες την υμνωδίαν των Αγγέλων και των αποστόλων και βλέποντες την πολλήν παρρησίαν, εφθόνησαν · ποιήσαντες δε βουλήν απεφάσισαν να υπάγουν να κρημνίσουν τον κράββατον της Παναγίας με το άγιον αυτής και παναμώμητον σώμα. Εφώρμησαν λοιπόν όλοι εις το μέσον των αποστόλων, αλλά παρευθύς ετυφλώθησαν· ένας δε εξ' αυτών, ως τολμηρότερος, ετόλμησε να αρπάση τον κράββατον, άγγελος όμως Κυρίου έκοψε τας χείρας του αοράτως. Τότε, ως εγνώρισαν οι Ιουδαίοι το θαύμα, μετενόησαν και προσέπεσαν εις τους αποστόλους ζητούντες σωτηρίαν. Οι δε απόστολοι ως είδον, ότι μετανοούσιν, έλαβον τον κλάδον εκείνον του φοίνικος, και ήγγισαν εις τα πρόσωπα των τυφλωθέντων Ιουδαίων και του αποκεκομμένου τας χείρας, με τη βοήθεια δε της Παναγίας ιατρεύθησαν άπαντες. Όταν έφθασαν εις τον τάφον, απέθεσαν το άγιον λείψανον δια να το αποχαιρετήσουν οι εκεί παρευρεθέντες, τότε δε ήρχισεν είς έκαστος να αποχαιρετά την Παναγίαν και να λέγει εγκώμια προς αυτήν, όλοι δε είπον διάφορα εγκώμια. Τρεις ημέρας και τρεις νύκτας έμενον οι απόστολοι γύρωθεν εις τον τάφον, και ετήρουν τον τόπον από την αγάπην, την οποίαν είχον προς την Παναγίαν. Θωμάς δε ο απόστολος, ευδοκία Θεού, ως και εις την Ανάστασιν του Κυρίου, ούτω ουδέ τότε ευρέθη εκεί. Εις δε την τρίτην ημέραν και αυτόν νεφέλη εξαίφνης ήρπασε και μετήγαγεν επάνω εις τον τάφον της Παναγίας, ένθα υπήντησε την Παναγίαν άνωθεν του τάφου της, ενώ μεθίστατο σύσσωμος εις τους ουρανούς, και ως την είδεν έκραξεν· "Παναγία, Παναγία, πού υπάγεις;" και η Παναγία του λέγει· "Δέξου αυτό, φίλε μοι". Απεζώσθη τότε η Παναγία, και του έδωκε την αγίαν ζώνη της, με την οποία ήτο ζωσμένη· και τη μεν Παναγίαν πλέον δεν την είδε, μόνον επήγεν εις τους άλλους μαθητάς και τους εύρεν καθημένους και φυλάττοντας τον τάφον της Παναγίας· τότε εκάθισε και εκείνος, συλλυπούμενος ότι δεν ευρέθη να ίδη και αυτός τον θάνατον της Παναγίας, ωςοι άλλοι απόστολοι και έλεγεν· "Όλοι μας ενός διδασκάλου είμεθα μαθηταί, όλοι μας έν κήρυγμα κηρύττομεν, όλοι μας ενός Κυρίου, του Χριστού, είμεθα δούλοι· διατί σείς κατηξιώθητε και είδετε τον θάνατον της Παναγίας και εγώ δεν ευρέθην; Μήπως εγώ δεν είμαι απόστολος; Μήπως δεν αρέσκει εις τον Θεόν το κήρυγμά μου; Αλλά σας παρακαλώ, συμμαθηταί μου, ανοίξατε τον τάφον, καν νεκρόν να ίδω το σώμα της· έστω και τώρα εις το τέλος να το ασπασθώ και να το αποχαιρετίσω και εγώ". Υπήκουσαν λοιπόν οι απόστολοι εις τον Θωμάν, και ήνοιξαν τον τάφον της Παναγίας, να ίδωσι το σώμα της, αλλά τίποτε δεν ευρέθη, διότικατέστη και αθάνατον, ως και η αγία σάρξ του Κυρίου, ως πάντεςοι άνθρωποι μέλλομεν να αφθαρτισθώμεν εις την δευτέραν παρουσίαντου Χριστού· απέθανε μεν και θαύμα δεν είναι, ότι και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ως άνθρωπος απέθανεν· ηφθαρτίσθη δε, ως και ο Υιός της, το σώμα εκείνο, όπερ μέλλουσιν οι δίκαιοι να λάβωσιν εις την καθολικήν ανάστασιν, αυτό τούτο έλαβε πρωτύτερα η Παναγία προ της ημέρας εκείνης.Εις πίστωσιν δε περισσοτέραν, μίαν ημέραν εφάνη η Παναγία εις τηντράπεζα των αποστόλων τοιουτοτρόπως. Οι απόστολοι, μετά την Ανάληψιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, είχον συνήθειαν, όταν ήθελον να φάγωσιν, άφηναν τόπον κενόν εις την τράπεζαν δια τον Χριστόν· έκοπτον δε τεμάχιον άρτου τετράγωνον, και το έθετον επάνω της τραπέζης εις μοίραν Χριστού· μετά δε το φαγητόν ηγείρετω είς εξ αυτών και ελάμβανε το τεμάχιον εκείνον με τας δύο του χείρας, το ύψωνε και έλεγε· "Μέγα το όνομα της Αγίας Τριάδος-Κύριε Ιησού Χριστέ, βοήθει ημίν". Κατόπιν ελάμβανον ολίγον από το τεμάχιον εκείνο και έτρωγον όλοι όσοι ευρίσκοντο εις την τράπεζαν. Κατ' εκείνας λοιπόν τας ημέρας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου εκάθισανοι απόστολοι ως εις παρηγορίαν να φάγωσιν, έκοψαν δε και τον άρτονεκείνον κατά την συνήθειαν· όταν δε ήθελον να είπωσι "Κύριε Ιησού Χριστέ, βοήθει ημίν", παρευθύς εφάνη η Παναγία επάνωθέν των λαμπροφορούσα και τους είπε· "Χαίρετε, ότι μεθ' ημών ειμί πάσας τας ημέρας" · ως δε την είδον εβόησαν· "Παναγία Θεοτόκε, βοήθει ημίν"· τότε δε εγνώρισαν ότι ζωντανή είναι και σύσσωμος εις τους ουρανούς μετά του Υιού της.

Δαμασκηνού του Στουδίτου, Απόσπασμα από το Λόγο Α΄ “Εις την Κοίμησιν της Υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας”

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...