/*--

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

᾿Αλλοίωση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως


          


≪῞Ενα συντετμημένο Σύμβολο, ποὺ μπορεῖ νὰ ἀπαγγελθεί 
καὶ ἀπὸ πολλοὺς ἑτεροδόξους χριστιανοὺς≫ 
῾Η προσθήκη τοῦ Filioque στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως 
εἶναι ≪μαξιμαλισμὸς≫ καὶ ἡ ἀφαίρεση τῶν βασικῶν 
ἄρθρων τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως εἶναι ≪μινιμαλισμὸς≫

ΕΙΝΑΙ γνωστὸν ὅτι ἡ Αʹ καὶ Βʹ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι καθό-
ρισαν τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ποὺ ἀναφέρεται στὰ βασι
κὰ σημεῖα τῆς πίστεως γιὰ τὸν Τριαδικὸ Θεό, τὴν ἐνσάρκωση 
τοῦ Δευτέρου Προσώπου τῆς ῾Αγίας Τριάδος, τὴν ᾿Εκκλησία 
καὶ τὴν αἰώνια ζωή.
Καὶ μάλιστα ἡ Γʹ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος μὲ τὸν τρίτο (3)
῞Ορο της, τὸν ὁποῖο ἔχει ἐπικυρώσει καὶ ἡ Δʹ Οἰκουμενικὴ 
Σύνοδος, ἀπαγορεύει κάθε ἀλλοίωση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστε
ως, μὲ προσθαφαίρεση ἢ παραχάραξή του.
Τὴν ἀκριβῆ ἔννοια τοῦ ῞Ορου αὐτοῦ καταγράφει ὁ ἅγιος 
Κύριλλος ᾿Αλεξανδρείας, Πρόεδρος τῆς Γʹ Οἰκουμενικῆς Συνό
δου, σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν ᾿Αντιοχείας ᾿Ιωάννη, ὅταν τοῦ 
γράφη μεταξὺ τῶν ἄλλων ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται «ἢ λέξιν ἀμεῖ
ψαι τῶν ἐγκειμένων ἐκεῖσε (στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως) ἢ μίαν 
γοῦν παραβῆναι συλλαβήν». Καὶ σὲ ἄλλη ἐπιστολή του πρὸς 
τὸν Βερροίας ᾿Ακάκιον ἐπαναλαμβάνει τὰ ἴδια: «ὥστε καὶ πάν
τας ὁμολογεῖν τε καὶ πιστεύειν οὕτω καὶ διδάσκειν, μήτε προσ
τεθέντος τινός, μήτε μὴν ὑφῃμένου».
Παρὰ τὶς σαφέστατες αὐτὲς ἀπαγορεύσεις οἱ Φράγκοι κατ᾿
ἀρχὰς καὶ στὴν συνέχεια οἱ Λατίνοι εἰσήγαγαν στὸ Σύμβολο 
τῆς Πίστεως τὸ Filioque, ὅτι δηλαδὴ τὸ ῞Αγιον Πνεῦμα δὲν 
ἐκπορεύεται ἐκ μόνου τοῦ Πατρός, ἀλλὰ ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ 
ἐκ τοῦ Υἱοῦ.

¨Ετσι, αὐτὴ ἡ εἰσαγωγὴ καὶ ὅλη ἡ θεολογία ποὺ συνδέεται μὲ αὐτήν, εἶναι ἡ βασικὴ δογματικὴ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ᾿Ορ-θοδόξων καὶ τῶν Παπικῶν.Πάνω στὸ θέμα αὐτὸ ἐγράφησαν πολλὲς πραγματεῖες. Πέρα ἀπὸ τὸ θεολογικὸ μέρος τοῦ θέματος, οἱ ἅγιοι Πατέρες ὑποστήριξαν ὅτι ἦταν λάθος τῶν δυτικῶν νὰ προσθέσουν κάτι στὸ Σύμβολο τὸ ὁποῖο ἐθέσπισαν οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι,πράγμα τὸ ὁποῖο δὲν εἶχαν κανένα δικαίωμα νὰ πράξουν.Τὸν ῞Ορο τῆς Γʹ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἐπικαλέσθηκε ὁ ἱερὸς Φώτιος κατὰ τῆς εἰσαγωγῆς στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως ἀπὸ τοὺς Φράγκους τοῦ Filioque, τὸ ἴδιο ἔπραξε ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς στὴν Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἅγιοι Πατέρες.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ, σὲ ἕνα μικρὸ βιβλιαράκι ποὺ ἐξέδωσε τὸ 
περιοδικὸ .30Days., μὲ τίτλο «ὅποιος προσεύχεται σώζεται»,
καταγράφονται οἱ βασικὲς προσευχὲς μὲ τὶς ὁποῖες πρέπει νὰ 
προσεύχονται καθημερινὰ τὰ μέλη τῆς «Καθολικῆς ᾿Εκκλησί
ας», ἀλλὰ καὶ μερικὰ βασικὰ σημεῖα τῆς πίστεώς τους.
Τὸ βιβλιαράκι αὐτὸ τὸ προλογίζει ὁ τότε Καρδινάλιος Joseph 
Ratzinger (ὁ σημερινὸς Πάπας Βενέδικτος) μὲ κείμενό του 
ποὺ ἔγραψε τὴν 18 Φεβρουαρίου 2005, λίγους μῆνες πρὶν ἐκλε
γῆ Πάπας.
Στὴν ἀρχή, μετὰ τὸ «εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ__
καὶ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος», παρατίθεται τὸ Σύμβολο τῆς Πί
στεως.
῞Ομως, ὅπως μπορεῖ νὰ παρατηρήση κανείς, δὲν εἶναι τὸ 
Σύμβολο τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἀλλὰ ἕνα συντετμημένο 
Σύμβολο, ποὺ μπορεῖ νὰ ἀπαγγελθῆ καὶ ἀπὸ πολλοὺς ἑτεροδό
ξους Χριστιανούς.
᾿Ενῶ μέχρι τώρα ἐμεῖς οἱ ᾿Ορθόδοξοι ὑποστηρίζαμε ὅτι οἱ 
Παπικοὶ πρέπει νὰ ἀφαιρέσουν τὸ Filioque ἀπὸ τὸ Σύμβολο τῆς 
Πίστεως, τώρα στὸ νέο αὐτὸ Σύμβολο ἀφαιρέθηκαν πολλὲς 
φράσεις καὶ προστέθηκαν ἄλλες.
Θὰ παρατεθῆ αὐτὸ τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ὅπως παρατί
θεται στὸ βιβλιαράκι ποὺ προαναφέραμε, καὶ στὴν συνέχεια θὰ 
γίνουν οἱ σχετικὲς ἐπισημάνσεις.

###########################################

≪Πιστεύω εἰς τὸν Θεόν, Πατέρα παντοκράτορα,
Ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς.
Καὶ εἰς τὸν ᾿Ιησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱόν Του καὶ
Κύριό μας, συλληφθέντα ἐκ Πνεύματος ῾Αγίου καὶ
γεννηθέντα ἐκ τῆς Παρθένου Μαρίας, παθόντα ἐπὶ
Ποντίου Πιλάτου, σταυρωθέντα, θανόντα καὶ ταφέντα.
Κατελθόντα εἰς τὸν ᾅδη καὶ τὴν τρίτη ἡμέρα
ἀναστάντα καὶ πάλιν ἐκ νεκρῶν.
᾿Ανελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον
ἐκ δεξιῶν τοῦ Παντοκράτορος Θεοῦ Πατρός, ἀπὸ
ὅπου θὰ ἔλθη νὰ κρίνη ζῶντες καὶ νεκρούς.
Πιστεύω εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιο, τὴν ἁγία Καθο-
λικὴ ᾿Εκκλησία, τὴν κοινωνία τῶν ἁγίων, τὴν ἄφε-
σιν τῶν ἁμαρτιῶν, τὴν ἀνάστασιν τοῦ σώματος καὶ
ζωὴν αἰώνιον. ᾿Αμήν≫.
##############################################

ΑΠΟ τὸ πρῶτο ἄρθρο, στὸ ὁποῖο γίνεται λόγος γιὰ τὸν Θεὸ-Πατέρα, ἀφαιρεῖται ἡ λέξη «ἕνα». Μὲ αὐτὴν τὴν ἀπαλοιφὴ [ἀπάλειψη], δὲν γίνεται λόγος γιὰ ἑνιαία οὐσία-φύση στὸν Θεό.Γιὰ τὸν Πατέρα ἀφαιροῦνται ἐπίσης οἱ ἑξῆς φράσεις: «ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων» (ποιητήν).Γιὰ τὸν Υἱό, τὸ Δεύτερο Πρόσωπο τῆς ῾Αγίας Τριάδος, ἀφαιρείται τὸ «καὶ εἰς ἕνα Κύριον», προστίθεται δὲ ἡ φράση«καὶ Κύριό μας».᾿Επίσης ἀφαιροῦνται καὶ οἱ ἑξῆς φράσεις-ὅροι:«τὸν Μονογενῆ» (Υἱόν), «τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων. Φῶς ἐκ φωτός,Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποι-ηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι᾿ Οὗ τὰ πάντα ἐγένετο». «Τὸν δι᾿ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν».Τὸ «σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος ῾Αγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα», ἀντικαθίσταται μὲ «συλληφθέντα ἐκ Πνεύματος ῾Αγίου καὶ γεννηθέντα ἐκ τῆς Παρθένου Μαρίας», δηλαδὴ ἀφαιρεῖται τὸ «σαρκωθέντα» καὶ τὸ «ἐνανθρωπήσαντα»᾿Αλλάζει ἡ σειρὰ τῶν λέξεων σχετικὰ μὲ τὰ Πάθη, τὴν Σταύρωση καὶ τὴν Ταφὴ τοῦ Κυρίου, προστίθεται ἡ λέξη «θανόντα»,προστίθεται ἡ φράση «κατελθόντα εἰς τὸν ᾅδη», διαγράφεται ἡ φράση «κατὰ τὰς Γραφὰς» (ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ), προστίθεται ἡ φράση «καὶ πάλιν ἐκ νεκρῶν» (ἀναστάντα).Προστίθενται οἱ λέξεις (ἐκ δεξιῶν τοῦ) «Παντοκράτορος Θεοῦ» (Πατρός).᾿Αφαιροῦνται οἱ φράσεις «μετὰ δόξης» (ἐρχόμενον) καὶ «οὗ της βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος».Γιὰ τὸ ῞Αγιον Πνεῦμα ἀφαιρεῖται τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ σχετικοῦ ὅρου: «τὸ Κύριον, τὸ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς
ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον και 
συνδοξαζόμενον τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν».
Για τὴν ᾿Εκκλησία ἀφαιροῦνται οἱ φράσεις: «μίαν... καὶ ἀπο
στολικήν».
Τὸ βάπτισμα δὲν ἀναφέρεται καθόλου, ἀλλὰ μόνον ὁ σκοπὸς
τοῦ βαπτίσματος (πιστεύω στὴν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν).
Τὸ «προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν» γίνεται «τὴν ἀνάστασιν 
τοῦ σώματος» (πιστεύω).
Τὸ προσδοκῶ «ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος» γίνεται «πι
στεύω... (εἰς) ζωὴν αἰώνιον».
᾿Επίσης προστίθεται ἡ φράση «πιστεύω... (εἰς) τὴν κοινωνία 
τῶν ἁγίων», ποὺ δὲν ὑπάρχει στὸ καθιερωμένο Σύμβολο τῆς 
Πίστεως.

ΓΙΝΕΤΑΙ φανερὸ ὅτι τὸ νέο αὐτὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως
εἶναι ἀλλοιωμένο, ἔχει γίνει πλήρης παραχάραξη τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως ποὺ θεσπίσθηκε ἀπὸ τὶς δύο πρῶτες Οἰκουμενικὲς Συνόδους καὶ ἔγινε ἀποδεκτὸ ἀπὸ τὴν ᾿Εκκλησία, καὶ ἕνα τέτοιο Σύμβολο μπορεῖ νὰ γίνη ἀποδεκτὸ ἀπὸ πολλὲς χριστιανικὲς παρατάξεις. ᾿Ενδεχομένως μὲ τὸν τρόπο αὐτόν, μὲ τέτοιες ἀλλαγὲς καὶ μειώσεις τῆς πίστεως ἐπιδιώκεται ἡ «ἕνωση».῞Ενα τέτοιο Σύμβολο, μὲ τὴν ἔγκριση μάλιστα τοῦ Πάπα, ποὺ τότε ἦταν Καρδινάλιος καὶ Πρόεδρος τῆς σχετικῆς᾿Επιτροπῆς «Πίστεως», δίνει κῦρος σὲ τέτοιες δογματικὲς μεταρ-ρυθμίσεις. Θὰ πρέπει νὰ παρατηρηθῆ ὅτι ὡς πρὸς τὴν δογματικὴ ἀλήθεια τῆς πίστεως ἐπικράτησαν δύο ὅροι. ῾Ο ἕνας εἶναι ὁ «μαξιμαλισμὸς» καὶ ἐννοεῖται ἡ προσπάθεια μερικῶν νὰ προσθέτουν νέες λέξεις καὶ ὅρους στὸ δόγμα γιὰ νὰ ἑρμηνεύεται δῆθεν καλύτερα ἡ πίστη ἢ νὰ ἐπιδιώκεται μιὰ νέα εὐρύτερη ἑρμηνεία· καὶ ὁ ἄλλος εἶναι ὁ «μινιμαλισμὸς» καὶ ἐννοεῖται ἡ προσπάθεια ἄλλων νὰ ἀφαιροῦν λέξεις καὶ ὅρους καὶ νὰ σμικρύνουν τὴν ὁρολογία. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις ἱκανοποιοῦνται ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ θέλουν νὰ λέγωνται Χριστιανοὶ καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν διαφορετικὲς ἀντιλήψεις ἀπὸ τὴν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, τῶν ᾿Αποστόλων καὶ τῶν Πατέρων. ᾿Επιδιώκεται, δηλαδή, ἡ κατὰ τὸ δυνατὸν συνάντηση πολλῶν Χριστιανῶν ἀπὸ διάφορες ὁμολογίες, μὲ ἕνα νέο Σύμβολο ποὺ θὰ καλύπτη ὅλες τὶς δογματικὲς διαφορές. Αὐτὸ συνιστᾶ μιὰ χριστιανικὴ παγκοσμιοποίηση, ἕναν χριστιανικὸ συγκρητισμὸ ποὺ εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς ἀπαιτήσεις «τῆς Νέας ᾿Εποχῆς». Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖον ἐπιθυμοῦμε ὁ διάλογος μεταξὺ τῶν ᾿Ορθοδόξων καὶ τῶν ἑτεροδόξων νὰ διακρίνεται ἀπὸ εἰλικρίνεια καὶ σοβαρότητα. ῾Η προσθήκη τοῦ Filioque στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως εἶναι μαξιμαλισμὸς καὶ ἡ ἀφαίρεση τῶν βασικῶν ἄρθρων τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως γιὰ τὰ Πρόσωπα τῆς ῾Αγίας Τριάδος καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή, γιὰ νὰ εἶναι συμβατὰ στὴν πίστη ὅλων, εἶναι «μινιμαλισμός». Καὶ οἱ δύο περιπτώσεις εἶναι ἐκπτώσεις ἀπὸ τὴν ἀποκεκαλυμμένη Πίστη, ὅπως τὴν παρέλαβαν οἱ ῞Αγιοι ᾿Απόστολοι ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν διετύπωσαν σὲ ῞Ορους οἱ ἅγιοι Πατέρες καὶ τὴν διεφύλαξε ἡ ᾿Εκκλησία. 

τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου 
Ναυπάκτου καὶ ῾Αγίου Βλασίου κ. ῾Ιεροθέου 

Περιοδ. ≪᾿Εκκλησιαστικὴ Παρέμβαση≫ 












+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...