/*--

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Τό ἔργον τῆς ᾿Εκκλησίας.

῾Ο σκοπός τῆς ᾿Εκκλησίας εἶναι ταυτόσιμος μέ τό σκοπό τοῦ ἱδρυτή της, τό Θεάνθρωπο Χριστό. Δηλαδή νά μαζέψει τά σκορπισμένα ἀπό τό διάβολο, πλάσματα τοῦ Θεοῦ, νά τά ἐπαναφέρει στό σωστό δρόμο τοῦ Κυρίου, νά τά ἀπαλλάξει ἀπό τήν ἁμαρτία, νά τά καινουριώσει καί νά τά ἐ-ξασφαλίσει στήν αἰώνια βασιλεία τοῦ Κυρίου.Τό πῶς θά τό κατορθώσει αὐτό, θά τό δοῦμε ἐξετά-ζοντας τό πολύπλευρο της ἔργο.

Πράγματικά τό ἔργο τῆς ᾿Εκκλησίας εἶναι πολύπλευρο, καθολικό, γιατί ἀγκαλιάζει ὅλο τόν κόσμο, ὅλη τή δημιουργία. Γι᾿ αὐτό ἄλλωστε ὀνομάζεται καί Καθολική. Τό ἔργο της᾿Εκκλησίας εἶναι· α) Διδακτικό. β) ῾Αγιαστικό καί λειτουργικό. γ) Ποιμαντικό. δ)῾Ιεραποστολικό. Γι᾿ αὐτά θά μιλήσουμε στή συνέχεια ὅσο πιό σύντομα γίνεται.

α) Διδακτικό.῾Ο ἀπόστολος Παῦλος, λέγει, ὄτι ὁ Θεός ἔτοποθέτησε στήν ῾Εκκλησία, ῾῾ πρῶτον Ἀποστολους, δεύτερον προφῆτας, τρίτον διδασκάλους,.῾Η ἐνέργεια αὐτή τοῦ Κυρίου ἀποσκοπεῖ στό νά διδάξει καί νά καταρτίσει τά μέλη τῆς ᾿Εκκλησίας, στό νά γίνουν ἱκανοί νά κατανο-ήσουν τό σκοπό καί τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ καί νά γίνουν ἕτοιμοι γιά τόν ἁγιασμό καί τήν ὁλοκληρωμένη ἕνωση τους μέ τό Θεανθρώπινο σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τήν ᾿Εκκλησία. 

Τῆς εἰσόδου κάθε μέλους στό σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας προηγεῖται ἡ διδασκαλία καί ἡ κατήχηση καί ἀκολουθεῖ ὁ ἁγιασμός διά τῶν Μυστηρίων. 

β) ῾Αγιαστικό - λειτουργικό· Πῶς ὅμως ἁγιάζει ἡ ᾿Εκκλησία; ῾Αγιάζω, σημαίνει καθαρίζω, ἀπαλλάσσω ἀπό τή βρωμιά. Καί ἡ ᾿Εκκλησία αὐτό κάνει στά μέλη της. ᾿Απαλλάσσει τούς πιστούς της ἀπό τή λέρα τῆς ἁμαρτίας, μέσῳ τῶν Μυστηρίων της, στά ὁποῖα ὁ Λυτρωτής Χριστός ἐναπέθεσε τήν ἁγιαστική, τήν καθαρτική Χάρη Του. ῞Ο ἴδιος εἶναι πού ἁγιάζει καί καθαρίζει διά τοῦ ἁγίου Πνεύματος τήν ᾿Εκκλησία γιά νά τήν῾῾ παραστήσει ἀμώμητη, χωρίς λέρα ἤ ζαρωματιά, σάν νύμφη στό πλευρό του ὅταν θά γίνουν οἱ γάμοι Του στά τέλη τῶν αἰώνων.

Θέλετε νά μάθετε τόν τρόπο τοῦ καθαρισμοῦ; Διά τῶν Μυστηρίων ὅπως ἔχουμε πεῖ· «τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ρήματι,»(στό πιό πάνω μέρος) Δηλαδή, μέ τό λουτρό τοῦ βαπτίσματος, καί ῾῾ἐν ρήματι᾿᾿, μέ τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, ὅπως ἐξηγεῖ, ὁ Νικόδημος ὁ ῾Αγιορείτης. 

Μετά τό βάπτισμα καί τό χρῖσμα τελειώνεται τό νέο μέλος καί γίνεται ἱκανό νά παρευρίσκεται στήν τέλεση τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας, πού εἶναι τό Μυστήριο τῶν Μυστηρίων. πού εἶναι τό κέντρο τῆς σωτηρίας μας καί ὁ ἄξονας πού πρέπει νά περιφερόμαστε. Μέ τό Μυστήριο αὐτό ζοῦμε συνεχῶς τήν ἀναπαράσταση τῆς Θυσίας τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, προσφέροντάς την στό Θεό καί Πατέρα καί αὐτό γίνεται κατ᾿ ἐντολή τοῦ ἰδίου τοῦ Κυρίου. ῾Η συμμετοχή τοῦ πιστοῦ στό Μυστήριο αὐτό, τόν ἑνώνει μέ τό Χριστό καί μέ ὅλο τό πλήρωμα τῆς ᾿Εκκλησίας· ἔτσι κατορθώνεται ἡ ἑνότητα καί ἡ κοινωνία τῶν χριστιανῶν πού εἶναι αὐτό τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ἡ κοινωνία τῶν ἁγίων καί σεσωσμένων ἀνθρώπων. ῾Η Εκκλησία, συμβάλλει ἀκόμα στόν ἁγιασμό τῶν πιστῶν καί μέ τίς ἄλλες ἀκολουθίες καί προσευχές της. ῾Αλλά καί τά προσβλημένα της τέκνα ἀπό κάποια ἁμαρτία τά θεραπεύει, τά καθαρίζει καί τά ἐπαναφέρει στήν κατά Θεό ζωή, μέ τό σωτήριο Μυστήριο τῆς μετάνοιας καί τῆς ἐξομολόγησης. Αὐτό, μέ λίγα λόγια εἶναι τό ἁγιαστικό - λειτουρ-ικό ἔργο τῆς ᾿Εκκλησίας.

γ). Ποιμαντικό· ῾Η ᾿Εκκλησία παρουσιάζεται ἀπό τό Εὐαγγέλιο σάν ποίμνη μέ ποιμένα τόν Κύριο . ῾Ο κατ᾿ ἐξοχήν ποιμένας εἶναι ὁ Χριστός, ὁ ᾿Αρχιποιμένας. Μετά ὅμως τήν σωματική Του ᾿Ανάληψη, ἔδωσε στήν ᾿Εκκλησία τούς ἀνθρώπους ποιμένες καί διά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος τούς καθιστᾶ ἱκανούς νά ποιμένουν νά καθοδηγοῦν τήν ᾿Εκκλησία.( ᾿Εφεσ.4, 11,16) 

῾Ο ἀποστολος Παῦλος ἐφιστᾶ τήν προσοχή τῶν ποιμένων, μέ τά ἑξῆς λόγια·« προσέχετε οὐν ἑαυτοῖς καί παντί τῷ ποιμνίῳ ἐν ὧ ὑμᾶς τό Πνεῦμα τό ῞Αγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμένειν τήν ᾿Εκκλησίαν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ...» ( Πράξ, .20,28). Καί ὁ ἀπόστολος Πέτρος παραγγέλει σ᾿ αὐτούς πῶς νά ποιμένουν τήν ᾿Εκκλησία,«Ποιμάνατε τό ἐν ὑμῖν ποίμνιο τοῦ Θεοῦ, ἐπισκοποῦντες μή ἀναγκαστικῶς, ἀλλ᾿ ἑκουσίως, μηδέ αἰσχροκερδῶς, ἀλλά προθύμως-...» ( Α. Πέτρ. 5, 2,3).

῞Οπως ἀντιλαμβανόμαστε τό ἔργο τῆς διαποίμανσης τῶν χριστιανῶν εἶναι βασικό καί σπουδαῖο ἔργο τῶν ποιμένων, ἄλλά καί δύσκολο.

Αὐτοί, οἱ ποιμένες ἔχουν τήν εὐθύνη γιά τόν καταρτισμό τῶν ἐνοριτῶν τους γιά τίς ἀλήθειες τοῦ Εὐαγγελίου καί τήν ἀκρίβεια τῶν δογμάτων τῆς πίστεως. Οἱ ποιμένες τῆς ᾿Εκκλησίας θά χειραγωγήσουν κάθε πιστό πῶς θά πολιτεύεται καί πῶς θά ζεῖ κατά Χριστόν, ἀκόμα δέ θά καθοδηγοῦν σωστά τόν χριστιανό καί γιά τά προβλήματα τῆς παρούσης ζωῆς σύμφωνα μέ τό φῶς τοῦ Εὐαγγελίου. 

Οἱ σωστοί ποιμένες ἀγρυπνοῦν γιά νά μήν ἐπιτρέψουν σέ κανένα προβατόσχημο λύκο νά μπεῖ στήν μάνδρα τοῦ Χριστοῦ. ῾Η ᾿Εκκλησία μέ τό ποιμαντικό της ἔργο, γίνεται ἀφ᾿ ἑνός ὁ πνευματικός τροφοδότης καί συντηρητής τῶν πιστῶν καί ἀφ᾿ ἑτέρου προστάτης καί ἀσπίδα γιά τά μέλη της. 

δ).῾Ιεραποστολικό· ῾Η ᾿Εκκλησία, μέ τή σωστή διδασκαλία γίνεται θερμοκήπιο ἱεραποστολῆς. ᾿Από τούς κόλπους τῆς ᾿Εκκλησίας γενιοῦνται τά νέα στελέχη πού θά δράσουν ἱεραποστολικά, νά μεταφέρουν συνεχῶς τό μήνυμα τῆς χαρᾶς καί τῆς ἐλπίδας γιά σωτηρία, τόσο ἐντός ὅσο καί ἐκτός τῆς ᾿Εκκλησίας, στούς ἡμέτερους καί στούς ξένους. Νά μεταφέρουν τό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου σ᾿ ὅλους τούς ἀνθρώπους κατά τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου· ῾῾πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔ-θνη᾿᾿ ( Λουκ. 24, 47) ῾Η ῾Ιεραποστολή, εἶναι καθῆκον καί ὑποχρέωση καί ὁφειλή τῆς ᾿Εκκλησίας καί ἀλλοίμονο ἄν παραμελεῖται.

Χαραλάμπους Νεοφύτου 
Πρεσβυτέρου

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...