/*--

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013

Μία προσέγγιση ...ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ

                             
–Μιά προσέγγιση–

«Στά παλιά τά χρόνια», λέγει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, «οἱ ἄνθρωποι ἔτρεχαν στόν Ἰορδάνη στήν Παλαιστίνη. Τώρα, λέγει ὁ Χριστός, τρέξε ἄνθρωπέ μου ὄχι στόν Ἰορδάνη τῆς Παλαιστίνης ἀλλά στό δικό μου... πού ἀγκαλιάζει ὅλη τήν οἰκουμένη.

Ἄκουσε, δέν σέ καλεῖ ὁ Ἰωάννης, ἀλλά ἐγώ ὁ Χριστός σέ προτρέπω. Πρόσεξε. Ὁ ποταμός τῆς χάριτος κυλάει παντοῦ. Δέν ἔχει τίς πηγές του στήν Παλαιστίνη... ἀλλά ἔχει ὡς πηγή του πλούσια ἐμένα, τό Χριστό. Οὔτε ἐκβάλλει στή γειτονική θάλασσα... ἀλλά εἰσβάλλει στόν Παράδεισο. Ἐκεῖνος ὁ Ἰορδάνης ἔτρεφε τά φυτά τῆς γῆς νά φέρουν ἀρώματα καί καρπούς. Αὐτός, ὁ δικός μου, σέ ποτίζει καί σέ γλυκαίνει μέ τήν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καί σέ μεταβάλλει σέ γόνιμη γῆ τῶν εὐφραντικῶν καρπῶν».Ἰδού, λοιπόν, τί σημαίνει τό Βάπτισμα: «... Ἡ εἰς Παράδεισον ἀποκατάστασις, ἡ εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἄνοδος, ἡ εἰς υἱοθεσίαν ἐπάνοδος, ἡ παῤῥησία τοῦ καλεῖν Πατέρα τόν Θεόν, κοινωνόν γενέσθαι τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ, τέκνον φωτός χρηματίζειν, δόξης ἀϊδίου μετέχειν, καί ἁπαξαπλῶς (γενικῶς) ἐν παντί πληρώματι εὐλογίας γενέσθαι, ἔν τε τῷ αἰῶνι τούτῳ, καί ἐν τῷ μέλλοντι, τῶν ἐν ἐπαγγελίαις ἀποκειμένων ἡμῖν ἀγαθῶν...».

«Εἶσαι, λοιπόν, ἀβάπτιστος; Ἔχεις νήπιο ἀβάπτιστο; ‘Μή λαβέτω καιρόν ἡ κακία’. Μή δώσεις στό διάβολο χρόνο νά σᾶς ἔχει στή δικαιοδοσία του· ‘ἐκ βρέφους ἁγιασθήτω (βάπτισέ το), ἐξ ὀνύχων ἁπαλῶν (ἀπό τήν τρυφερή βρεφική ἡλικία) καθιερωθήτω τῷ πνεύματι’»43, συνιστᾶ ὁ Θεολόγος Γρηγόριος. «Καί πρόσεξε! Δέν ἔχει σημασία ποιός θά τελέσει τό Βάπτισμα. Ἄν δηλαδή αὐτός εἶναι ἐπίσκοπος ἤ μητροπολίτης ἤ ἄγαμος ἤ ἔγγαμος κληρικός. Μόνο ὁ λειτουργός νά εἶναι ἕνας ἀπό τούς ἐντός τῆς Ἐκκλησίας καί ὄχι τῆς Ἐκκλησίας ἀλλότριος». «Γιατί, ὅποιος καί ἄν βαπτίζει, τελικά ‘μιᾷ μορφῇ πᾶσι Χριστός ἐπιτέθειται’· δηλαδή σέ ὅλους τούς βαπτιζομένους τοποθετεῖται μία σφραγίδα, ἡ ὁποία ἐκτυπώνει μία μορφή, αὐτή τοῦ Χριστοῦ», λέγει ὁ Θεολόγος Γρηγόριος. Αὐτή, λοιπόν, εἶναι ἡ δύναμη καί οἱ δωρεές τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος. Καί, γιά νά συνειδητοποιήσομε, ὅπως καί οἱ ἀκροατές τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης, τί σημαίνει νά εἶσαι βαπτισμένος, παραθέτομε ἕνα περιστατικό, τό ὁποῖο ὁ Ἅγιος διηγεῖται γιά κάποιο ὀνόματι Ἀρχία.

«Αὐτός ὁ νεαρός Ἀρχίας, σέ μιά ἐπιδρομή τῶν Σκυθῶν στήν πατρίδα του, τά Κόμανα, βγῆκε ἔξω ἀπό τήν πόλη καί τό φρούριο, γιά νά δεῖ πόσοι ἦταν οἱ δρομεῖς καί τί δεινά προκαλοῦσαν. Τόν ἀντελήφθησαν ὅμως οἱ ἐχθροί καί τόν κτύπησαν μέ τόξα. Τό κτύπημα ἦταν βαθύ κι ὁ Ἀρχίας κατάλαβε πώς πλησίαζε τό τέλος του. Συνειδητοποιώντας, ὅμως, ὅτι ἦταν ἀβάπτιστος, μέ ὅση δύναμη διέθετε, ἔβγαλε δυνατή φωνή, λέγοντας: «Ὄρη καί νάπαι (διασωμένες κοιλάδες), βαπτίσατε, δένδρα, καί πέτραι, καί πηγαί, δότε τήν χάριν». Καί μέ τίς τραγικές αὐτές φωνές «ἐπετελεύτησεν». Καί τότε ὅταν τό ἔμαθε αὐτό ἡ πόλη, «πλέον τῆς συμφορᾶς τῆς κατά τόν πόλεμον ἀπεθρήνησεν». Ναί. Εἶναι πράγματι μειζοτέρα συμφορά τό νά ἀποθάνει κάποιος ἀβάπτιστος ἀπό ὁποιοδήποτε κακό καί ἄν συμβαίνει στήν ἄψυχη καί ἄλογη κτίση. Γιατί, ἄν εἶσαι ἀβάπτιστος, βρίσκεσαι ἔξω ἀπό τόν Παράδεισο καί εἶσαι κοινωνός τῆς ἐξορίας τοῦ Ἀδάμ.

ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ  Α Γ Α Π Η

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...