/*--

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Κανένας δρόμος δέν βγάζει στήν εἰρήνη τῆς καρδιᾶς, παρά μόνο ὁ Χριστός

 
O ἄνθρωπος εἶναι σέ ὅλα ἀχόρταγος. Θέλει νά ἀπολαύσει πολλά, χωρίς νά μπορεῖ νά τά προφτάσει ὅλα. Καί γι’ αὐτό βασανίζεται.

Ὅποιος, ὅμως, φτάσει σέ μία κατάσταση, πού νά εὐχαριστιέται μέ τά λίγα, καί νά μή θέλει πολλά ἔστω καί κι ἄν μπορεῖ νά τά ἀποκτήσει , ἐκεῖνος λοιπόν εἶναι εὐτυχισμένος.

Οἱ ἄνθρωποι δέν βρίσκουν πουθενά εὐτυχία, γιατί ἐπιχειροῦν νά ζήσουν χωρίς τόν ἑαυτό τους. Ἀλλά ὅποιος χάσει τόν ἑαυτό του, ἔχει χάσει τήν εὐτυχία. Εὐτυχία δέν εἶναι τό ζάλισμα, πού δίνουν οἱ πολυμέριμνες ἡδονές καί ἀπολαύσεις, ἀλλά ἡ εἰρήνη τῆς ψυχῆς καί ἡ σιωπηλή ἀγαλλίαση τῆς καρδιᾶς. Γι' αὐτό εἶπε ὁ Χριστός: «Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετά παρατηρήσεως, οὐδέ ἐροῦσιν, ἰδού ὧδε, ἤ ἰδού ἐκεῖ. Ἰδού γάρ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντός ὑμῶν ἐστιν» (Λουκᾶ 17,20).

Ξέρω καλά, τί εἶναι ἡ ζωή πού ζοῦνε οἱ λεγόμενοι κοσμικοί ἄνθρωποι. Οἱ ἄνθρωποι, δηλαδή, πού διασκεδάζουνε, πού ταξιδεύουνε, πού ξεγελιοῦνται μέ λογῆς - λογῆς θεάματα, μέ ἀσημαντολογίες, μέ σκάνδαλα, μέ τίς διάφορες ματαιότητες.

Ὅλα αὐτά, ἀπό μακριά φαντάζουνε γιά κάποιο πράγμα σπουδαῖο καί ζηλευτό! Ἀπό κοντά, ὅμως, ἀπορεῖς γιά τήν φτώχεια πού ἔχουνε, καί τό πόσο κούφιοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι πού ξεγελιοῦνται μέ αὐτά τά γιατροσόφια τῆς εὐτυχίας. Βλέπεις δυστυχισμένους ἀνθρώπους, πού κάνουνε τόν εὐτυχισμένο! Κατάδικους, πού κάνουνε τόν ἐλεύθερο! Ἄδειοι ἀπό κάθε οὐσία! Τρισδυστυχισμένοι! Πεθαμένη ἡ ψυχή τους! Καί γι’ αὐτό ἀνύπαρκτη καί ἡ «εὐτυχία», τους! Τελείως ἀποξενωμένοι ἀπό τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ!

Ἀλλά πῶς νά γίνει ψωμί, σάν δέν ὑπάρχει προζύμι; Καί πῶς νά μήν εἶναι ὅλα ἄνοστα, ἀφοῦ δέν ὑπάρχει ἁλάτι;

Μή φοβᾶσαι, ἀδελφέ μου, νά μείνεις μοναχός μέ τόν ἑαυτό σου! Μή καταγίνεσαι ὁλοένα μέ χίλια πράγματα, γιά νά τόν ξεχάσεις! Γιατί ὅποιος ἔχασε τόν ἑαυτό του, κάθεται μέ ἴσκιους καί μέ φαντάσματα μέσα στήν ἔρημο τοῦ θανάτου.

Ἀγάπησε τόν Χριστό καί τό Εὐαγγέλιο, περισσότερο ἀπό τίς πεθαμένες σοφίες τῶν ἀνθρώπων. Περισσότερο ἀπό κάθε τιμή καί δόξα ἐτούτου τοῦ κόσμου. Καί μοναχά τότε, θά χαίρεσαι σέ κάθε ὥρα τῆς ζωῆς σου. Κανένας δρόμος δέν βγάζει στήν εἰρήνη τῆς καρδιᾶς, παρά μόνο ὁ Χριστός, πού σέ καλεῖ πονετικά καί πού σοῦ λέγει: «Ἐγώ εἰμί ἡ ὁδός» (Ἰω. 14,6).

Φώτη Κόντογλου,
ἀπό τό βιβλίο «ΜΥΣΤΙΚΑ ΑΝΘΗ».

πηγή : Π Ν Ε Υ Μ Α Τ Ι ΚΗ Κ Ι Β Ω ΤΟ Σ ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
www.Ekatontapyliani.gr

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...