/*--

Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Ορρθοδοξία και άλλα Νίκος Καρούζος

    

Ἡ Ὀρθοδοξία


Γλυκὸ ποὺ εἶναι τὸ σκοτάδι στὶς εἰκόνες τῶν προγόνων

ἄμωμα χέρια μεταληπτικὰ
ροῦχα ποὺ τ᾿ ἄδραξεν ἡ γαλήνη καὶ δὲ γνωρίζουν ἄνεμο
βαθιὰ τὸ ἐλέησον ἀπ᾿ τοὺς ἄυλους βράχους
τὰ μάτια σὰν καρποὶ εὐωδᾶτοι.
Κι ὁ ψάλτης ὁλόσωμος ἀνεβαίνει στὸ πλατάνι τῆς φωνῆς
καημένε κόσμε

Μπορείς! Θέλησε μόνο...

 Μπορεῖς!

Θέλησε μόνο…

Θέληση εἶναι ἡ σφοδρὴ ἐπιθυμία γιὰ κάτι. Ἡ ἱκανότητα τοῦ ἀνθρώπου νὰ παίρνει καὶ νὰ ἐκτελεῖ ἀποφάσεις, νὰ πραγματοποιεῖ σκοπούς, νὰ μεταβάλλει τὸν ἑαυτό του καὶ τὸ περιβάλλον. Εἶναι τὸ νεῦρο τῆς ψυχῆς. 

Κλίμακα θείων Χαρίτων


Οικτρός μοναχός, λεγόμενος Θεοφάνης,
Κλίμακα θείων χαρίτων σου εκθέτω,
αυτήν που η πείρα δίδαξε στους θεοφόρους.
Η καθαρότατη προσευχή είναι το πρώτο.
Απ' αυτήν πηγάζει κάποια καρδιακή θέρμη
κι ακολουθεί ενέργεια παράδοξη κι αγία.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΛΙΑΣ

   
Πρώτα θα κάνω λόγο για την εγκράτεια στα φαγητά, η οποία είναι αντίθετη της γαστριμαργίας, και για τον τρόπο των νηστειών και την ποσότητα των φαγητών. Και αυτά, όχι από τον εαυτό μου, αλλά καθώς παραλάβαμε από τους αγίους Πατέρες.

Ἡ ἀληθὴς νηστεία

  
H νηστεία εἶναι θεοσύστατος θεσμός. Στὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου καὶ στὸν Παράδεισο τῆς τρυφῆς ὁ ἴδιοςὁ Δημιουργὸς καλεῖ τοὺς Πρωτοπλάστους νὰ ἀπέχουν ἀπὸ τὸν καρπὸ τοῦ δένδρου. Ὁ Μωϋσῆς μετὰ ἀπὸ νηστεία ἀνέβηκε στὸ ὅρος Σινᾶ καὶ παρέλαβε τὶς πλάκες τοῦ Νόμου. Ὁ Σαμουὴλ εἶναι τέκνο τῆς προσευχῆς καὶ τῆς νηστείας. Μὲ νηστεία ἔφερε στὸν κόσμο τὸν Σαμψών ἡ μητέρα του. 

Η Θλίψη

    

Επικρατεί μια συννεφιά στον τόπο μας... Πρόσωπα σκυθρωπά, αγέλαστα, θλιμμένα. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην πέρασε θλίψη. Διάφορες είναι οι πηγές της θλίψεως. Κουράζουν το σώμα και την ψυχή.

Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Ἡ Χαρά τῆς προσφορᾶς στό συνάνθρωπο

   
«Μακάριόν ἐστί μᾶλλον δινόναι, ἤ λαμβάνειν». (Πραξ. κ’ 35)
Στο Ευαγγέλιο της Κρίσεως ὁ Κύριος μας περιγράφει την πιο φοβερή και συγκλονιστικὴ ώρα της ιστορίας. Την ώρα της τελικής Κρίσεως Ο Κύριος έρχεται ως ένδοξος Βασιλιὰς συνοδευόμενος απρ αγγέλους, για να κρίνει όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους.

Η προσευχή ενός αλόγου


                                                                       Αφέντη μου ,
                                                  Τάισε με , πότισε με και περιποιήσου με ,
                                                Και όταν η δουλειά της ημέρας τελειώσει ,
                                                δώσε μου ένα φιλόξενο μέρος να αναπαυθώ

Η προσευχή του Χριστού.

   
«Η εν Γεσθημανή προσευχή του Χριστού είναι αναμφιβόλως η υψίστη πασών των προσευχών κατά την εσωτερικήν αυτής αξίαν και την κοσμοσωτήριον δύναμιν...Ως ιστορικόν γεγονός δεν διήρκεσεν επί μακρόν' ως πνευματική όμως πράξις Θείας αγάπης έλαβεν αρχήν πρό καταβολής κόσμου (βλ. Α’ Πέτρ. α’ 20), και δεν παύει να ενεργή μέχρι σήμερον». Αυτά γράφει ο μακαριστός Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος Σαχάρωφ στο βιβλίο του «Οψόμεθα τον Θεόν καθώς εστί», περί της Γεσθημανίου προσευχής του Ιησού.

Η προσευχή

   

Γνώρισμα του φτωχού ζητιάνου είναι να ζητιανεύει, και γνώρισμα του ανθρώπου, που έγινε φτωχός με την πτώση, εΙναι να προσεύχεται. 

Προσευχή είναι ή επιστροφή του πεσμένου και μετανοημένου ανθρώπου στον Θεό. Προσευχή είναι το ξεχείλισμα των εγκάρδιων επιθυμιών, των ικεσιών και των αναστεναγμών του πεσμένου και θανατωμένου από τήν αμαρτία ανθρώπου μπροστά στον Θεό. 

Διαβάζοντας τήν εἰκόνα τῶν Χριστουγέννων

   
Οἱ ὀρθόδοξες εἰκόνες τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ συνδυάζουν τό ὑλικό με τό ἄϋλο, τήν ἄκτιστη φύση μέ τήν κτιστή, τό ὑπερφυσικό καί ἄπειρο μέ τό φυσικό καί πεπερασμένο. Αἰσθητοποιοῦν τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, κρατώντας ὅλο τό θεολογικό βάθος της, βρίσκοντας τό μέτροἀνάμεσα στό θεῖο καί τό ἀνθρώπινο. Ἐνεργοῦν κατά τρόπο μυστικό προκαλώντας κατάνυξη στίς ψυχές τῶν πιστῶν πού εἶναι σάν νά δέχονται ἀνταύγειες τῆς αἰωνιότητας  καί τοῦ μεγαλείου τοῦ Θεοῦ.


Ἡ ἀντιμετώπιση τῆς ψυχικῆς ἀσθένειας στό μυστήριο τῆς Μετάνοιας


    
Σεβασμιώτατοι, σεβαστοί πατέρες, κυρίες καί κύριοι,
Εὐχαριστῶ γιά τήν τιμή πού μοῦ ἔγινε νά συμπεριληφθῶ στούς εἰσηγητές αὐτοῦ τοῦ συνεδρίου, τοῦ ἀφιερωμένου στήν ὑγεία καί στήν ἀσθένεια. Ἄν ὁλόκληρη ἡ ζωή τοῦ χριστιανοῦ καλεῖται νά μιμηθῆ τή Θεία Λειτουργία καί τό ἦθος της, ἡ ἀσθένεια διαθέτει τό ἐπώδυνο προνόμιο νά μυεῖ τόν ἄνθρωπο στό σταυροαναστάσιμο λειτουργικό ἦθος.

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

ΟΧΙ στην αυτοκτονία

  
«ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον».

Ρωτήσανε τόν Γέροντα Παΐσιο, γιατί κάποιοι πού συναντοῦν δυσκολίες αὐτοκτονοῦν. Καί ὁ Γέροντας ἀπάντησε, ὅτι αἰτία εἶναι ὁ ἐγωισμός, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ στήν ἀπελπισία. Ὁ διάβολος ψιθυρίζει στό αὐτί τοῦ ἀνθρώπου «ἐν καιρῷ θλίψεως» ὅτι ὅλα τελείωσαν κι ὅτι δέν μπορεῖ νά κάνει τίποτε πιά γιά τό πρόβλημά του. Αὐτό ὅμως εἶναι ἕνα μεγάλο ψέμμα τοῦ διαβόλου, πού μᾶς πολεμᾶ μέ τό ἰσχυρότερο ὅπλο του, τήν ἀπελπισία! Κι ἄν ὁ ἄνθρωπος δέ μπορεῖ νά κάνει τίποτε, μπορεῖ ὅμως ὁ Παντοδύναμος Θεός, πού μᾶς διαβεβαίωσε ὅτι «ἄνευ ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν». Ἀρκεῖ, νά στραφοῦμε σ’ Αὐτόν καί θά μᾶς δώσει ὅ,τι ἀκριβῶς μᾶς χρειάζεται.

ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΩΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ

   
Ἡ ὕπαρξη τῆς Ἐκκλησίας στόν κόσμο εἶναι ἡ καινούργια ζωή πού ἔφερε ὁ Χριστός στούς ἀνθρώπους. Εἶναι ὁ τόπος ἀπ΄ ὅπου ἐξαγγέλεται ὁ ζωντανός λόγος τοῦ Θεοῦ και γνωρίζεται ὁ ἀληθινός Τριαδικός Θεός καί ταυτόχρονα χαρίζεται ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἀφανίζεται ὁ παλαιός φθαρμένος ἀπό τήν ἁμαρτία ἄνθρωπος καί φανεροῦται ὁ ἐν Χριστῷ ἀνακαινισμένος καί μεταμορφωμένος νέος Ἀδάμ.

Ἡ προσφορά τοῦ θυμιάματος

  
   
Tό θυμίαμα στή λατρεία τοῦ Θεοῦ ἐχρησιμοποιεῖτο καί ἀπό τούς Ἑβραίους καί ἀπό τούς εἰδωλολάτρες. Ἦταν δεῖγμα ἀναγνώρισης τῆς ὑπερέχουσας ἀξίας τοῦΘεοῦ,ἦταν σύμβολο ὑποταγῆς καί ἀφοσίωσης. Στήν Παλαιά Διαθήκη ἔχουμε τήν περιγραφή του καί τό μεῖγμα ἀπό τό ὁποῖο ἀπετελεῖτο συγκεκριμένα, στό βιβλίο της Ἐξόδου 30, 34-38 ὁ Θεός δίδει ἐντολή νά ἀποτελεῖται τό θυμίαμα ἀπό 4 συστατικά στοιχεῖα, ἀπό σταχτή, ὄνυχα, χαλβάνη καί λίβανο.

Ο ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΟΣ ΒΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ


Σ' αυτόν τον κόσμο υπάρχουν αρκετά πράγματα που διαθέτουν βάθος, όπως η θάλασσα, όπως ο ουρανός, όπως η ψυχή του άνθρωπου «βαθεία η καρδία παρά πάντα» (Ιερμ. 17,9). Βαθύτερη όμως άπ' όλα είναι η Αγία Γραφή. Οι σοφοί του Θεού που επιδόθηκαν στην μελέτη της ομιλούν για φρέαρ με ανεξάντλητο νερό, για ατελείωτο μεταλλείο χρυσού, για ωκεανό πνευματικού πλούτου. 

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος ως ποιητής

   
Η ύλη ολόκληρου του 8ου Βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας καλύπτεται, ως γνωστόν, από τα 254 επιγράμματα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, επιγράμματα όλα τους είτε επιτύμβια είτε σχετιζόμενα με νεκρούς, αλλά και με γενικότερα ηθικά ζητήματα προκύψαντα από τον θάνατο προσφιλών προσώπων. Τα υπ’ αριθμούς 2-11 επιγράμματα αναφέρονται στον Μεγάλο Βασίλειο και στην εκδημία του, είναι δε γραμμένα σε ελεγειακό δίστιχο μέτρο και από πλευράς περιεχομένου εμφαίνουν τη στενή φιλία των δύο ιεραρχών, που είχε ξεκινήσει από τα χρόνια, οπού σπούδαζαν μαζί τόσο στην Καισάρεια της Καππαδοκίας όσο και στην Αθήνα, και που συνεχίστηκε σε όλη τη διάρκεια του Δ΄ μ.Χ. αιώνος.

ΤΟ ΦΙΛΗΜΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ



Ἡ προδοσία —κάθε προδοσία— εἶναι ἡ πιό ἐπαίσχυντη καί ἀνόσια πράξη ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους. Μιά πράξη, πού φανερώνει σκοτεινή κι ἀδιάφανη ψυχή. Μιά πράξη πού πηγάζει ἀπό κάποιο ἀνεκδιήγητο ἔρεβος. Κι ὅταν ἡ προδοσία ἐκτελεῖται μέ φίλημα —τήν εὐγενέστερη καί γλυκύτερη καί συναισθηματικότερη πανανθρώπινη ἐκδήλωση— τότε ἀποκτᾶ, ἀληθινά, σατανική κακία. Ὁ Ἰούδας ἔγινε τό ἀρχέτυπο κάθε προδοσίας καί συνωμοσίας καί κάθε ἐγκληματικῆς ἐνέργειας.

Τα μυστικά της καλής επικοινωνίας

  

Τα μυστικά της καλής επικοινωνίας,ή όλα όσα δυσκολευόμαστε να κάνουμε για να βελτιώσουμε τις σημαντικές, προσωπικές μας σχέσεις
H βελτίωση της επικοινωνίας στις συντροφικές σχέσεις

«Εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτοὺς»


᾿Αγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ᾿Αδελφοί μου, τέκνα φωτόμορφα τῆς ᾿Εκκλησίας ·
Τὸ «Εὐαγγέλιον», ἡ Χαρμόσυνος καὶ Καλὴ ᾿Αγγελία τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας μας, πως
λοι γνωρίζομε, ρχίζει μ τν Χαρά: ≪Μὴ φοβεσθε≫, επε Αγγελος στος ελο-
γημένους Ποιμένας, ≪δο γρ εαγγελίζομαι μν χαρὰν μεγάλην»1· λλά, κα τελειώνει μ
τν Χαρά: ≪κα ατο (ο Αγιοι ᾿Απόστολοι), προσκυνήσαντες Ατν (τν Κύριό μας στν᾿Ανάληψι), πέστρεψαν ες Ιερουσαλμ μετ χαρᾶς μεγάλης»2.

῾Η ῾Αγία ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία μας, κυριολεκτικ ς ᾿Εκκλησία τῆς Χαρᾶς, δν ποτελε
μόνο ναν κήρυκα ατς τς Μεγάλης Χαρᾶς· λλά, χει καταστ κα εναι -δι μέσου τςΑγίας᾿Αναστάσεως– κατάλυτος πηγ κα μοναδικς φορέας τς πραγματικς καοσιαστικς Χαρᾶς.

Τὸ ᾿Ορθόδοξο ῏Ηθος τς ᾿Εκκλησίας μας, εγενικ κα εσπλαγχνο, γιο κα ελογημένο, διαποτίζεται π τν Παρουσία το ᾿Αναστημένου Χριστο μας· ᾿Ανάστασις το Σωτρος μας, ς γεγονς στορικό, λλὰ κα ς διαρκς παρν στν ᾿Εκκλησία, εσχωρε στ εναι το Κόσμου κα δίνει νόημα ὑπάρξεως σ ατν κα νόημα ζωῆς στν Ανθρωπο.

᾿Αδελφοί μου φιλόχριστοι·
῾Η χαρὰ τς ᾿Αναστάσεως νέτειλε π τν ὀδύνη τοῦ Σταυροῦ· ἡ Σταύρωσις βεβαίως το Κυρίου μας δν ταν μία ττα, μία ἀποτυχία, λλ μία κούσια ατοπροσφορά, μία λυτρωτικ θυσία, π στοργικὴ γάπη, ὥς τὸ ἔσχατο σημεῖο: γαπήσας≫, λέγει Αγιος᾿Απόστολος᾿Ιωάννης πρ το Πάθους, ≪γαπήσας ( Κύριος) τος δίους τος ν τῷ κόσμ, ες τέλος γάπησεν ατούς≫3.

Μόνο μέσ μις γάπης, ποία φθάνει ≪ες τέλος≫3, δηλαδ στν ὀδύνη τοῦ Σταυροῦ, εναι δυνατν ν τελειωθ σωτηρία μας, νίκη μας π το σαταν, τς μαρτίας κα το θανάτου.

Η συγκλονιστικὴ κραυγ το Σωτρος μας π το Σταυρο: ≪Τετέλεσται≫4, ταν οσιαστικ μία κραυγὴ νίκης· πελευθέρωσις χει κατορθωθ κα κπληρωθ, νίκη εναι πλέον γεγονς βέβαιον κα χει επισφραγίσει τργον≫ πο εχε ναθέσει Πατέρας στν Υἱό: ≪Πάτερ, τ ργον τελείωσα δέδωκάς μοι να ποιήσω≫· ≪πάντα δη τετέλεσται≫5.
Η δύνη το Κυρίου μας ≪ως θανάτου≫6, ς τν ἐσχάτη ἀδυναμία, γι χάρι μας, δν γινε γι ν παλλαγομε π τν ὀδύνη κα τς ὀδύνες το κόσμου τούτου· λλά, γι ν γίνη᾿Οδύνη ᾿Εκείνου, δύνη δική μας κα τσι ο δύνες γι τν γάπη Του κα τν ᾿Αδελφό μας ν μεταβληθον σ ὠδῖνες τοκετοῦ, σ πόνους πο θ γεννήσουν τν προσωπικήμας᾿Ανάστασι κα τν ᾿Ανάστασι το Κόσμου.

Χριστώνυμοι ᾿Αδελφοί μου ·
Μία ἀγάπη, ποία –χάριν το Χριστο μας κα μ τν μυστικὴ δύναμί Του– ὀδυνᾶται, εναι μία Νίκη τῆς ᾿Οδυνωμένης ᾿Αγάπης7· ατὴ  ᾿Αγάπη ἐνίκησε κα θ νικήση τν Κόσμο, διότι εναι παντοδύναμος.

Τὸ κακὸ κα ἀταξία σ προσωπικ κα συλλογικ πίπεδο, δν εναι δυνατν ν νικηθον μ τν βία, τν ξαναγκασμ κα τν ξουσιαστικὴ πιβολ το καλοῦ κα τς εὐταξίας.
῾Ο Στάρετς Ζωσιμς το Ντοστογιέφσκυ κφράζει ν προκειμέν τ ᾿Ορθόδοξο Ηθος:
≪Πάντα ν᾿ ποφασίζεις: Θ πολεμήσω μ ταπειν γάπη.
Αν ποφασίσεις πάνω σ᾿ ατ μι γι πάντα, μπορες νὰ κατακτήσεις λόκληρο τν κόσμο. Η γεμάτη γάπη ταπείνωση εναι μία τρομερ δύναμη: εναι τ πι δυνατ π᾿ λα τ
πράγματα κα δν πάρχει τίποτε λλο σν κι᾿ ατή8.
Η ἀγάπη ποὺ πάσχει εναι ᾿Αγάπη πο μς κληροδότησε  ᾿Ενσαρκωθείς, Σταυρωθες κα᾿Αναστς Θεάνθρωπος. 
Η σταυρώσιμος κα ναστάσιμος Νίκη τῆς ᾿Οδυνωμένης ᾿Αγάπης πρέπει ν γίνη τὸ συνεχς προσωπικό μας βίωμα, ν θέλωμε ν εμεθα πραγματικοὶ Χριστιανο κα ξιοι τς ᾿Αγάπης ᾿Εκείνου, Οποος ≪θηκε τν ψυχν Ατο πρ τν προβάτων≫9 κα δι τς ≪κενώσεώς≫10 Του, τοῦ ἀδειάσματος καὶ τῆς ἐσχάτης ἀδυναμίας Του, μς γέμισε μ τν Μεγάλη Χαρά.

Εἴθε ατ Μεγάλη Χαρά, ποία πορρέει π τν Νίκη τῆς ᾿Οδυνωμένης ᾿Αγάπης, ν χαρακτηρίζη σταθερ τ Ηθος μας, δι πρεσβειν τς Υπερευλογημένης Θεοτόκου κα τν πολυτίμων εχν τοῦ χριστοσφραγίστου Γέροντος, Οδηγο κα Μητροπολίτου μας κυρίου
Κυπριανο, πρς δόξαν το Πατρς δι το Υο ν Αγίῳ Πνεύματι.
᾿Αμήν!

Ο ᾿Επίσκοπος
Ο ᾿Ωρεν Κυπριανς
᾿Αναπληρωτὴς Πρόεδρος
τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῶν ᾿Ενισταμένων

1. Λουκ. β´ 10.
2. Λουκ. κδ´ 52.
3. ᾿Ιωάν. ιγ´ 1.
4. ᾿Ιωάν. ιθ´ 30.
5. ᾿Ιωάν. ιζ´ 4· ιθ´ 28.
6. Ματθ. κστ´ 38· Μάρκ. ιδ´ 34.
7. ᾿Επισκόπου Διοκλείας Καλλίστου Γουέαρ, Ο ᾿Ορθόδοξος Δρόμος, σελ. 95, ᾿Αθήνα 1984.
8. Ατόθι, σελ. 96.
9. ᾿Ιωάν. ι´ 15.

10. Πρβλ. Φιλιπ. β´ 7: ≪αυτν κένωσε μορφν δούλου λαβών≫.__

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...