/*--

Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Η ΕΛΠΙΔΑ


Saint Basil's Bread and Happy new Year


Tradition of St. Basil's Bread 

The tradition of Saint Basil’s Bread dates to the fourth century, when St. Basil the Great, the father of philanthropy, wanted to distribute money to the poor in his diocese. He commissioned some women to bake sweetened bread, in which he placed gold coins. Thus the poor families in cutting the bread to nourish themselves were pleasantly surprised to find the coins. This custom is kept to this day among Orthodox Christians, who on Saint Basil’s Day, January 1st, place gold coins inside a loaf of sweetened bread in honor of the Saint’s care for the poor. The one who finds the coin in his or her piece is considered commissioned by St. Basil to carry on his work for the poor, and in exchange he will ask the Lord for whatever is needful for the New Year.

Ο αδελφός μου και Θεός μου...

Ἀναζητώντας τέσσερις μεγάλες ἀξίες ζωῆς

   
Οἱ λίγες σκέψεις πού θά θελα νά μοιραθῶ μαζί σας ἔχουν ὡς ἀρχικό πλαίσιο ἕνα στίχο ἀπό τό ποίημα τοῦ Ἄγγλου Νομπελίστα ποιητή Τόμας Ἔλλιοτ, ἀπό τό Choruses from “The Rock’’ (Χορικά ἀπό τόν Βράχο): «Ποῦ εἶναι ἡ σοφία πού ἔχουμε χάσει μέσα στήν πληροφόρηση; Ἡ ἀδιάκοπη καθημερινή πληροφόρηση γιά ἕνα πλῆθος πραγμάτων, θεωριῶν, γεγονότων δημιουργεῖ τόν κίνδυνο νά γίνουμε τελικά ἕνα τεράστιο ἀρχεῖο ἀπό σημαντικά καί ἀσήμαντα πράγματα. Ἡ ἔξοδος ἀπό αὐτή τήν παθητικότητα τῆς συσσωρευμένης πληροφορήσεως ἀπαιτεῖ συνεχῆ ἀξιολόγηση καί σύνθεση. Μέ παρόμοια ταχύτητα αὐξάνουν καί οἱ κάθε εἴδους ἐπιστημονικές γνώσεις, καθώς ζοῦμε σέ μία ἐποχή στήν ὁποία ὁ ἄνθρωπος βυθίζεται σέ δύο ἄπειρα· στό ἀπείρως σμικρό τῆς ὕλης καί στό ἀπείρως μεγάλο τῶν ἄστρων. Ὁ κατακλυσμός αὐτός ἀπό νέες γνώσεις συχνά μᾶς ὁδηγεῖ σ’ ἕναν ἴλιγγο.

Η ΑΓ.ΑΝΑΦΟΡΑ

    
Ἀμέσως μετά τήν ἀπαγγελία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως ἀρχίζει ἡ ἁγ.Ἀναφορά πού εἶναι τό τμῆμα ἐκεῖνο τῆς θ.Λειτουργίας κατά τό ὁποῖο τελεσιουργεῖται τό Μυστήριο τῆςΘ.Εύχαριστίας. Τό τμῆμα αὐτό εἶναι τό σπουδαιότερο καί κεντρικώτερο μέρος τῆς Θ.Λειτουργίας.

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

Η αγάπη προς τον Χριστό, προς την Παναγία

  
Η αγάπη προς τον Χριστό, προς την Παναγία, προς τους Αγίους είναι μεγάλη υπόθεση. Είναι μια αγάπη που δεν συγκρίνεται με καμμιά άλλη αγάπη. Είναι σίγουρη∙ βρίσκεις ανταπόκριση 

Ουσία της πνευματικής ζωής: μία ή πολλές πνευματικότητες;

   
Σεβασμιώτατοι, θεοφιλέστατε, σεβαστοί πατέρες, κύριοι καθηγητές, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,
Ευχαριστώ θερμα για την τιμή να συμβάλω στον σημερινό προβληματισμό. Είναι όντως ασυνήθιστη η πρωτοβουλία να διοργανώνονται συνεδριακές εκδηλώσεις για αμιγώς πνευματικά θέματα, διότι έχει επικρατήσει να θεωρούνται αυτονόητα, πράγμα αμφίβολο όπως θα δούμε. Ορθά λοιπόν εκρίθη από την επιτροπή ότι απαιτείται διευκρίνιση της έννοιας της πνευματικότητας, αφού έχουν κατά καιρούς εμφιλοχωρήσει πολλές παρερμηνείες. Σε αυτές έχουν συμβάλει και κοσμικές σημασίες της λέξης «πνευματικός» οι οποίες επηρεάζουν, έστω και ανεπίγνωστα, τα μέλη της Εκκλησίας.

ΣΦΡΑΓΙΣ ΔΩΡΕΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥ

  
Μαζί με το άγιο Βάπτισμα ιερουργείται για τον βαπτιζόμενο και το μυστήριο του Χρίσματος. Έτσι ύστερα από την πνευματική γέννηση ο νεοφώτιστος αποκτά τα πνευματικά χαρίσματα. Χαρίσματα που χορηγούσε στους πιστούς το Άγιο Πνεύμα κατά τους χρόνους των Αγων Αποστόλων ήταν μεταξύ άλλων το χάρισμα των ιαμάτων, της προφητείας, της γλωσσολαλιάς.

ΒΓΑΛΕ ΓΛΩΣΣΑ!

Παλαιότερα οι γιατροί εφάρμοζαν μια πολύ σοφή και αποδοτική μέθοδο. Έλεγαν στον πελάτη τους. Βγάλε την γλώσσα! Της έριχναν μια ματιά. Και από την γλώσσα καταλάβαιναν πολλά! Η γλώσσα του άρρωστου έδινε στον γιατρό μια πολύ καλή ιδέα για την σωματική κατάσταση του πελάτη του. Κάτι ανάλογο γίνεται και όταν ο άνθρωπος «βγάζει» γλώσσα!

«Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες ὄτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται» (Ματθ. ε’ 7).

  
«Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες ὄτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται» (Ματθ. ε’ 7).
Εις την χρυσήν σειράν των μακαρισμών δεν μπορούσε ο Κύριος να μη προσθέσει και την αρετή της ελεημοσύνης. Διότι καθημερινή απαίτησις του εγωισμού και της διεστραμμένης σκέψεως, που ηκολούθησεν ο άνθρωπος, αφ ότου αμάρτησεν, είναι και αυτή. Πως θα συγκεντρώση εις εαυτόν και δι εαυτόν κάθε αγαθόν, εις τρόπον ώστε-- αν ήταν δυνατόν - τα πάντα να διατίθενται γι’ αυτόν και όλα να υπηρετούν το εγώ του. Τον εγωκεντρισμόν αυτόν, τον οποίον εξυπηρετεί η αδικία και η ανομία, έρχεται ο Κύριος να ανατρέψη δια του μακαρισμού των ελεημόνων. Να δείξη δε εις τον άνθρωπον την σκέψιν και την πράξιν την ορθήν, η οποία οδηγεί εις την ευτυχίαν και την μακαριότητα.

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Η Γέννηση του Χριστού, ο βασιλιάς Ηρώδης και η σφαγή των νηπίων

   
Τοῦ δέ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας ἐν ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως, ἰδού μάγοι ἀπό ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα λέγοντες· Ποῦ ἐστιν ὁ τεχθείς βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων; εἴδομεν γάρ αὐτοῦ τόν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καί ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ· ἀκούσας δέ Ἡρῴδης ὁ βασιλεύς ἐταράχθη καί πᾶσα Ἱεροσόλυμα μετ᾽ αὐτοῦ, καί συναγαγῶν πάντας τούς ἀρχιερεῖς καί γραμματεῖς τοῦ λαοῦ ἐπυνθάνετο παρ᾽ αὐτῶν ποῦ ὁ Χριστός γεννᾶται· οἱ δέ εἶπον αὐτῷ· Ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας· οὕτως γάρ γέγραπται διά τοῦ προφήτου· Καί σύ Βηθλέεμ, γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γάρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τόν λαόν μου

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

   
ΕΠΙΓΕΙΟΣ ἄγγελος καὶ ἐπουράνιος ἄνθρωπος»χαρακτηρίσθηκε ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἐκστατικὸς μένει ὅποιος τὸν πλησιάζει. Γιατί ὅμως ὁ θαυμασμὸς αὐτός; Ὁ θεῖος ζῆλος του δὲν ἀρκεῖ, γιὰ νὰ χαρακτηρισθεῖ κορυφαῖος Ἀπόστολος; Οἱ διωγμοὶ καὶ τὰ μαρτύρια, οἱ σκληροὶ ἀγῶνες του πρὸς τὴν ὀργανωμένη ἀντίσταση τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους, δὲν μποροῦν νὰ ἐξηγήσουν ὅλες τὶς πτυχὲς τῆς σπάνιας αὐτῆς μορφῆς; Τὸ κλειδὶ γιὰ τὴν κατανόηση τοῦ θείου Παύλου ἀλλοῦ πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ.

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

WE DON’T NEED TO IMPRESS OTHERS .. HUMILITY IS THE KEY TO SALVATION


   
Likewise, ye younger, submit yourselves unto the elder. Yea, all of you be subject one to another, and be clothed with humility: for God resisteth the proud, and giveth grace to the humble. [I. Peter 5: 5]

Xαρίσματα , οι καρποί του Αγίου Πνεύματος


"Ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματος ἐστιν

Η ΝΤΡΟΠΗ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΚΑΙ ΣΤΟΛΙΔΙ!

 
Ναί, παιδιά, ἡ ντροπὴ ἔχει αὐτὰ τὰ ὑπέροχα χαρακτηριστικά. Καὶ θὰ δεῖτε στὴ συνέχεια τὸ πῶς καὶ τὸ γιατί..Τὴν ἀφορμὴ γιὰ ὅλα ὅσα θὰ ἀναπτυχθοῦν ἔδωσε μία ἐπιστημονικὴ ἔρευνα, ποὺ ἦρθε στὸ φῶς τῆς δημοσιότητας. Ἡ ἔρευνα αὐτὴ ἔγινε ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο τῆς Καλιφόρνιας μεταξὺ 60 φοιτητῶν. Καὶ τί ἔδειξε; Πώς  «ἀποτελεῖ κρυφὸ πλεονέκτημα τὸ νὰ εἶναι κανεὶς ντροπαλός» ! Πὼς «οἱ ντροπαλοὶ ἀποδεικνύονται πιὸ ἔμπιστοι καὶ πιὸ γενναιόδωροι»! Καὶ πὼς  «νοιώθει κανεὶς πιὸ ἄνετα, ὅταν ἐμπιστεύεται ντροπαλοὺς ἀνθρώπους καὶ μάλιστα θέλει νὰ συσχετιστεῖ μαζί τους» ! Ὅπως δὲ τόνισαν οἱ εἰδικοὶ κοινωνικοὶ ψυχολόγοι – ἐρευνητὲς «ἡ συστολὴ εἶναι ἔνδειξη ἀρετῆς» !

Ευωδία σαν το τριαντάφυλλο.

 "οὐ γὰρ ἐν λόγῳ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλ᾿ ἐν δυνάμει" ( A' Kορ.4 , 20)
Ο Απόστολος Παύλος γράφει στους Κορινθίους :  "ὡς μὴ ἐρχομένου δέ μου πρὸς ὑμᾶς ἐφυσιώθησάν τινες·" ( Α'Κορ.4 , 18). Για ποιο λόγο υπερηφανεύτηκαν? Ο θείος απόστολος απουσίαζε πολύ καιρό και μεταξύ των χριστιανών της Κορίνθου έγινε αυτό που συνήθως γίνται όταν το ποίμνιο μένει χωρίς καλό ποιμένα., όταν αφήνεται στην τύχη του.

Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Επεθύμησε πόρνη...


Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου 
                         
                                                     πηγή :  Αγία Ζώνη

Το να δίνεις είναι η πιο υψηλή έκφραση του δυναμισμού.

«Μακάριόν ἐστί μᾶλλον δινόναι, ἤ λαμβάνειν». (Πραξ. κ’ 35)
Στο Ευαγγέλιο της Κρίσεως ὁ Κύριος μας περιγράφει την πιο φοβερή και συγκλονιστικὴ ώρα της ιστορίας. Την ώρα της τελικής Κρίσεως Ο Κύριος έρχεται ως ένδοξος Βασιλιὰς συνοδευόμενος απo αγγέλους, για να κρίνει όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους. Και το βασικό κριτήριο με το οποίο θα ξεχωρίσει τους δικαίους από τους αμαρτωλοὺς είναι ένα: η αγάπη. Η αγάπη προς τον πλησίον, η οποία αναφέρεται κατ᾽ ευθείαν στο πρόσωπό Του, όπως ο Ίδιος μας βεβαίωσε: «Ἐφ᾽ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε», μας είπε. Καθετὶ που κάνατε έστω και σε έναν από τους πτωχούς αυτοὺς αδελφούς μου, είναι σαν να το κάνατε σε μένα. Ας σταθούμε όμως σε αυτὲς τις δύο λέξεις, «ἐμοὶ ἐποιήσατε», για να δούμε γιατί ο Κύριος λογαριάζει κάθε πράξη αγάπης προς τον πλησίον ότι γίνεται στο πρόσωπό του και τι σημασία έχει αυτό για τον τρόπο που επιτελούμε εμείς τα έργα της φιλανθρωπίας.

Περὶ ἀρετῶν καὶ κακιῶν, ψυχικῶν καὶ σωματικῶν.ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ

  
Ἰστέον οὖν ὅτι διπλοῦς ὢν ὁ ἄνθρωπος, ἤγουν ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος, διπλᾶς ἔχει καὶ τὰς αἰσθήσεις, καὶ τὰς τούτων ἀρετάς· καὶ πέντε μέν εἰσι τῆς ψυχῆς, καὶ πέντε τοῦ σώματος. Καὶ αἱ μὲν ψυχικαὶ αἰσθήσεις, ἃς καὶ δυνάμεις αὐτὰς οἱ σοφοὶ λέγουσιν, εἰσὶν αὗται· νοῦς, διάνοια, δόξα, φαντασία, καὶ αἴσθησις. Αἱ δὲ σωματικαὶ, ὅρασις, ὄσφρησις, ἀκοὴ, γεῦσις, καὶ ἁφή· ὅθεν τοι διπλαῖ τούτων αἱ ἀρεταὶ, διπλαῖ καὶ αἱ κακίαι· ὥστε ἀναγκαῖον εἰδέναι σαφῶς πάντα ἄνθρωπον, πόσα μέν εἰσι τὰ ψυχικὰ

Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ

 26 Καὶ ἔλεγεν· οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὡς ἂν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς, 27 καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόρος βλαστάνῃ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός. 28 αὐτομάτη γὰρ ἡ γῆ καρποφορεῖ, πρῶτον χόρτον, εἶτα στάχυν, εἶτα πλήρη σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ.  ( Μκ.4, 26-28)

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

Ο ΑΣΥΓΚΡΙΤΟΣ

 
Μερικοί ἀφελεῖς τολμοῦν κάποτε νά συγκρίνουν, μέ ἀνθρώπινα συνήθως μέτρα, τόν Ἰησοῦ Χριστό, μέ κάποιες προσωπικότητες πού ξεχωρίζουν στίς σελίδες τῆς ἱστορίας. Γιά παράδειγμα, ὁ Σωκράτης, ὁ Κομφούκιος, κ.ἄ. Καί λέω "ἀφελεῖς", γιατί λησμονοῦν τήν ἰδιότητα τῶν δύο συγκρινόμενων προσώπων. Τό ἕνα πρόσωπο εἶναι Θεός - Θεάνθρωπος - τό δέ ἄλλο πρόσωπο εἶναι, ἄνθρωπος, ὅποιος κι ἄν εἶναι αὐτός.

Η ἀντιμετώπιση τῆς ἀσθένειας καί τοῦ πόνου

῾Η ἀσθένεια ἀποτελεῖ μιά φοβερή δοκιμασία γιά τόν ἄνθρωπο, ὄχι μόνο γιά τόν πόνο πού τοῦ πρακαλεῖ καί τό φόβο τοῦ θανά-του πού τοῦ προξενεῖ, ἀλλά καί ἐπειδή δημιουργήθηκε ἀπό τόν Θεό ὑγιής γιά τήν αἰωνιότητα καί ἐνδομύχως ἀντιδρᾶ στήν παρά φύση κατάσταση τῆς ἀσθένειας. ῾Η ὑγιής αὐτή ἀντίδραση κινδυνεύει, λόγω τοῦ πόνου, νά τραπεῖ σέ ἀγανάκτηση, γογγυσμό, σκανδαλισμό κ.τ.ὅ., ἄν δέν προσανατολισθεῖ σωστά· σωστός δέ προσανατολισμός σημαίνει πνευματική ἀντιμετώπιση τῆς ἀσθένειας.

Η ἄλλη ὄψη τῆς ἀσθένειας

Εἰσαγωγικά

᾿Ανάμεσα στά πολλά προβλήματα πού ἀντιμετωπίζει ὁ ἄνθρωπος κάθε ἐποχῆς σέ σχέση μέ τόν ἑαυτό του, τούς συνανθρώπους του καί τόν κόσμο ὁλόκληρο, ἐξέχουσα θέση κατέχει τό πρόβλημα τῆς σωματικῆς ἀσθένειας. Τό πρόβλημα αὐτό, πού παρά τούς συνεχεῖς ἀγῶνες καί τίς προσπάθειες δέν κατόρθωσε νά ἐξαλείψει ἀπό τή ζωή του, τόν ταλανίζει καί τόν ταλαιπωρεῖ. ῎Ετσι οἱ ἀσθένειες ἀποτελοῦν μιά ἐπώδυνη καί δυσερμήνευτη πραγματικότητα, πού προκαλεῖ πόνους, θλίψεις, ἀγωνία, ἄγχος, βάσανα. ᾿Ιδιαίτερα στή σημερινή ἐποχή τοῦ εὐδαιμονισμοῦ, τοῦ κορεσμοῦ τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν καί τοῦ ὁράματος μιᾶς ἐπίγειας ἀθανασίας, ἡ ἀσθένεια προσλαμβάνει μορφή τραγικότητας, ὁδηγώντας τόν ἄνθρωπο σέ ἀπόγνωση καί ἀπελπισία, μέ ἐπακόλουθο νά ἀδυνατεῖ νά δεῖ τήν ἄλλη ὄψη τῆς ἀσθένειας, δηλαδή νά τήν ἀντιμετωπίσει ὡς πρόξενο πνευματικῆς ὠφέλειας, ὡς εὐλογία καί πρόξενο ἁγιασμοῦ, ὡς «συνάντηση» Θεοῦ καί ἀνθρώπου.

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

The "Winter Pascha"

   

Introduction by Father Thomas Hopko
Taken from the book:
The Winter Pascha
(SVS Press)



Οι καρφίτσες

                               
   


πηγή :
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΤΡΙΜΥΘΟΥΝΤΟΣ - ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Η δεξαμενή που δε λέει να στερέψει

«Ἐσένα πού εἶσαι ζωντανή κιβωτός τοῦ Θεοῦ, ἄς μή σέ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο, ἀλλά χείλια πιστά ἄς ψάλλουνε δίχως νά σωπάσουνε τή φωνή τοῦ ἀγγέλου (ὁ ὑμνωδός θέλει νά πεῖ τή φωνή τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, πού εἶπε «εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξί») κι ἄς κράζουνε: «Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ’ ὅλα Παρθένε ἁγνή».

(«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χείρ ἀμυήτων· χείλη δέ πιστῶν τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως φωνήν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω: Ὄντως ἀνωτέρα πάντων ὑπάρχεις, Παρθένε ἁγνή»)

Ἀλλοίμονο! Ἀμύητοι, ἄπιστοι, ἀκατάνυχτοι, εἴμαστε οἱ πιό πολλοί σήμερα, τώρα πού ἔπρεπε νά προσπέσουμε μέδάκρυα καυτερά στήν Παναγία καί νά ποῦμε μαζί μέ τό Θεόδωρο Δούκα τό Λάσκαρη, πού σύνθεσε μέ συντριμμένη καρδιά τόν παρακλητικό κανόνα: «Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου με ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρῖον, Παρθένε». «Σάν τά μελίσσια πού τριγυρίζουνε γύρω στήν κερήθρα, ἔτσι κ’ ἐμένα μέ ζώσανε οἱ ζαλάδες τῆς ζωῆς καί πέσανε ἀπάνω στήν καρδιά μου καί τήν κατατρυπᾶνε μέ τίς φαρμακερές σαΐτες τους. Ἄμποτε, Παναγία μου, νά σέ βρῶ βοηθό, νά μέ γλυτώσεις ἀπό τά βάσανα».

- See more at: http://www.greekamericannewsagency.com/2010-01-19-17-52-24/2010-02-21-15-30-28/24372-%E1%BC%A1-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%E1%BC%B6%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%E1%BC%A1-%CF%80%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CF%84%E1%BF%86%CF%82-%E1%BD%80%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%AF%CE%B1%CF%82,-%C2%AB%CF%84%CF%8C-%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CF%8C%CE%BD-%CF%80%CE%AD%CE%BD%CE%B8%CE%BF%CF%82%C2%BB,-%C2%AB%E1%BC%A1-%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CF%8D%CF%80%CE%B7%C2%BB-%CE%BC%CE%B1%CF%82,-%C2%AB%E1%BD%81-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B1%CE%BC%CF%8C%CF%82-%E1%BD%81-%CE%B3%CE%BB%CF%85%CE%BA%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82-%CF%84%CE%BF%E1%BF%A6-%E1%BC%90%CE%BB%CE%AD%CE%BF%CF%85%CF%82%C2%BB,-%C2%AB%E1%BD%81-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%80%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CF%8E%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%80%CF%8D%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%AF-%E1%BC%A1-%CE%B4%CF%89%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%AC%CF%84%CE%B5%CE%B9%CF%87%CE%BF%CF%82-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CF%82%C2%BB#sthash.oPckhtKQ.dpufΤα τρία πρώτα χρόνια της ζωής μου, μέχρι και το 1963, τα χρόνια που έπαιρνε ο πατέρας μου την ειδικότητα της ακτινολογίας, ζούσαμε στην Αθήνα. Τότε, το πιθανότερο γιατί δεν υπήρχε διαθέσιμη γιαγιά –εκείνες μένανε στο νησί–, ίσως και για να διευκολύνει στα βάρη του έναν καλό πρώτο του ξάδερφο στο χωριό, ο πατέρας μου ανέβασε στην Αθήνα μαζί μας τη δεκαπεντάχρονη κόρη εκείνου του συγγενή, το Ποπάκι, που θα αναλάβαινε για μένα χρέη αυτής που σε απλά αγγλοελληνικά ονομάζουμε μπέιμπι σίτερ. Και ούτω πως με μεγάλωναν πια δύο Καλλιόπες, η Πόπη η μάνα μου η μία, και το Ποπάκι η άλλη, η ξαδερφούλα από την Κέφαλο, το χωριό το πιο φτωχό και το πιο απομακρυσμένο από την πόλη της Κω. Να πω επίσης πως καθώς δε μίλαγα μέχρι τα δύο (κι ύστερα τραύλιζα μέχρι και τα επτά) την φώναζα «το Παπάτσι μου».
   
 Δε θυμάμαι τίποτα από εκείνα τα χρόνια, όμως κάθε φορά που συναντώ το Ποπάκι αυθόρμητα ξεπηδά από μέσα μου η μνήμη μιας βαθιάς οικειότητας. Ανήκει στα πολύ λίγα πρόσωπα που μπορώ να περιγράψω λεπτομερώς ή να ζωγραφίσω από μνήμης, ιδίως τις ρυτίδες του γέλιου στα ζωηρά μάτια της κι αμέσως παρασυρμένα σαν μ’ εσωτερικό νήμα τα χείλια της, τη χαρούμενη φωνή της.

Η ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΑΝ ΚΑΤΑΞΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

   
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Χίου, Ψαρῶν καὶ Οἰνουσσῶν κ. Μᾶρκος εἰς μήνυμά του διὰ τὰ Χριστούγεννα τονίζει ὅτι ἡ γέννησις τοῦ Χριστοῦ σημαίνει τὴν ἀνωτέραν καταξίωσιν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, καθὼς αὕτη ἡνώθη μὲ τὴν θείαν φύσιν του. Ἀκολούθως, ἀφοῦ τονίζει ὅτι ἡ γέννησις τοῦ Χριστοῦ εἶναι μυστήριον ταπεινώσεως, ὑπογραμμίζει ὅτι «τὸ σπήλαιο τῆς γεννήσεως, ἡ Ἐκκλησία γίνεται τὸ ἁγιασμένο κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ καὶ τόπος συναντήσεως Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων».

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

On the Nativity of Christ Prelude


                                                                     25 December
                                 Today the Virgin gives birth to him who is above all being,
                              and the earth offers a cave to him whom no one can approach.
                                                     Angels with shepherds give glory,
                                                        and magi journey with a star,
                                                        for to us there has been born
                                                     a little Child, God before the ages.

Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΜΟΝΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΞΩΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥΣ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

  
Τή μονα­δι­κότη­τα­ τοῦ ἱ­στορι­κοῦ Θεα­νθρώ­που Κυρί­­ου Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ, τήν προεγκόσμι­α­ προα­ι­ωνι­ότη­τα­ Αὐ­τοῦ κα­ί­ τήν ἀ­πό τόν οὐ­ρα­νό πρα­γμα­τι­κή ἐ­να­νθρώ­­πη­ση­ τοῦ Θεοῦ Λόγου, ἄ­ρι­στα­ ὑ­πογρα­μμί­ζει­ σύγχρονη­θρη­σκει­ολογι­κή δι­α­πρα­γμάτευση­ τοῦ ὅ­λου χρι­στολογι­­κοῦ θέ­μα­τος.

Η Ἐκκλη­σί­α­ μα­ς ἀ­πέ­να­ντι­ σ’ α­ὐ­τόν τόν κόσμο

  
Τούς πρώ­τους πού συγχώ­ρεσε ὁ Κύρι­ος ἦ­τα­ν οἱ­  στα­υρωτές Του, κι­ ἔ­πει­τα­ ὅ­λους τούς ἄ­λλους. Σκεφτεῖτε  ὅ­τι­ οἱ­ πρῶτοι­ ἄ­νθρωποι­ πού εἶ­δα­ν τήν Ἀνάστα­ση­ ἦ­τα­ν  οἱ­ στρα­τι­ῶτες πού φύλα­γα­ν τόν τάφο τοῦ Χρι­στοῦ,  οἱ­ ὁποῖοι­ πῆγα­ν κα­ί­ εἴ­πα­νε στούς ἀ­ρχι­ερεῖς: «Ξέ­ρετε,  ἄ­νοι­ξε ὁ τάφος κα­ί­ βγῆκε λουσμέ­νος στό φῶς». Κι­ ἐ­κεῖ­νοι­ τούς εἶ­πα­ν: «Μήν τό πεῖτε σέ­ κα­νέ­να­ν», κα­ί­ τούς ἔ­δωσα­ν χρήμα­τα­ γι­ά νά μήν τό δι­α­δώ­σουν πουθενά κα­ί­ τό μάθει­ ὁ κόσμος ὅ­τι­ ὁ Χρι­στός ἀ­να­στήθη­κε. Οἱ­ πρῶτοι­ πού πλη­ροφορήθη­κα­ν τήν ἀ­νάστα­ση­, ἦ­τα­ν α­ὐ­­τοί πού Τόν στα­ύρωσα­ν, κα­ί­ οἱ­ ἀ­ρχι­ερεῖς πού δι­έ­τα­ξα­ν τή στα­ύρωσή Του. Ὁπότε πλούσι­α­ ἡ ἀ­γάπη­ τοῦ Θεοῦ, ἐ­πι­χέετα­ι­ σέ­ ὅ­λο τόν κόσμο. Κα­ί­ μη­νύει­ τήν Ἀνάστα­σή Του, τόν Στα­υρό Του, τήν ἀ­γάπη­ Του τήν φα­νερώ­νει­, τήν ἐ­ξα­γγέ­λλει­.

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ – ΜΑΡΤΥΡΙΑ – ΑΔΥΝΑΜΙΑΙ

  
Τρία πράγματα παρατηρεῖ κανείς, ὅταν μελετᾶ τὴ ζωὴ τῶν ἁγίων ἀνδρῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. α΄) Τὰ χαρίσματα ποὺ ἔχουν· ἀποκαλύψεις, ὁράματα, προφητεῖες, θαύματα, θεραπεῖες, προσευχὲς θαυματουργές. β΄) Τὰ ποικίλα μαρτύρια, ποὺ ὑπέστησαν. γ΄) Οἱ ἀδυναμίες καὶ τὰ ἐλαττώματα, ποὺ εἶχαν σὰν ἄνθρωποι.

Keep Christ[mas Tree] in Christmas

  
I suspect that the custom of decorating a tree at Christmas time is not simply a custom which came to us from the West and which we should replace with other more Orthodox customs. To be sure, I have not gone into the history of the Christmas tree and where it originated, but I think that it is connected with the Christmas feast and its true meaning.



'Αλλο ευγένεια άλλο ευλάβεια




                    πηγή : ως στρουθίον ΕNHMΕΡΩΤΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ Ι.Ν.ΑΓΙΑΣ ΒΑΒΑΡΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ


                agiabarbara.gr

Χτίστες και κηπουροί





                  πηγή : ως στρουθίον ΕNHMΕΡΩΤΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ Ι.Ν.ΑΓΙΑΣ ΒΑΒΑΡΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ

              agiabarbara.gr


Η δύναμη της μετάνοιας

  
Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, μετάνοια είναι, νομίζω ταπεινά, να προσπαθώ να μάθω να αγαπώ τον Θεό μου και τον πλησίον μου, έχοντας επίγνωση των προσωπικών μου παθών και λαθών. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να έχουμε έγνοια και καλή αγωνία για το πως συγχωρούμε, πως εξομολογούμαστε, πως μετανοούμε. Αυτή η στάση, προϋποθέτει την τόλμη να βλέπουμε τα λάθη μας, τα πάθη μας, τις αμαρτίες μας. Τα οποία δεν είναι αφηρημένα. Είναι πολύ συγκεκριμένα! Έχουν όνομα! Δεν είναι γενικά και αόριστα: «Ε, είμαι αμαρτωλός, διάβασε μου παπά και μιαν ευχή».

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

REPENTANCE, THE FOURTH SACRAMENT

. Repentance wipes out the postbaptismal sins

Spiritual Master: O my child, we were reborn with the holy baptism, we were armed  with the gifts of the Holy Spirit through Chrismation and the the divine grace of the Holy  Myhron. We were sanctified with the Communion of the Body and Blood of Christ, and  we would have been perfect saints, had we remained such, without sins. However,  because we are self determined, i.e. endowed with free will,, and on the one hand we make bad choices and on the other hand we do not want to conquer the devil who tempts us, the World, the Flesh and many other causes delude us, and we fall into sins, great and small, with deeds, with words and with our thoughts, and it is impossible to be rebaptized in order to have our sins washed away.

Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ


Η Μετάνοια, εξαλήφει τις μεταβαπτισματικές αμαρτίες

ΓΕΡΟΝΤΑΣ:  Αχ τέκνο μου, αναγεννηθήκαμε με το άγιο βάπτισμα, οπλιστήκαμε με τα  χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος με τη χρίση και θεία χάρι του Αγίου Μύρου,  αγιαστήκαμε με την Κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, και θα  είμασταν τελείως Άγιοι, αν θα μέναμε έτσι . Επειδή όμως είμαστε αυτεξούσιοι, η κακή  προαίρεση από τη μια μεριά,  και  ο διάβολος που μας πειράζει και δεν θέλουμε να τον  νικήσουμε από την άλλη, αλλά και ο Κόσμος, ή Σάρκα και πολλά άλλα αίτια μας  παραπλανούν, και πέφτουμε σε αμαρτίες, μεγάλες και μικρές, και με έργα και με  λόγους, και αμαρτάνουμε με την  διάνοια,  αλλά  είναι αδύνατο να ξαναβαπτιστούμε και  να ξεπλύνουμε όλες τις αμαρτίες μας.

Η ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

 
ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Οἱ ἅγιοι πάντες διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγαν στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπό ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροί ἐν πολέμῳ, παρεμβολάς ἔκλιναν ἀλλοτρίων.

Όχι το χρώμα στο σώμα αλλά η θέρμη και η αγάπη στην ψυχή

 
Ρατσισμός είναι το φαινόμενο κατά το οποίο μια κοινωνική, φυλετική ή θρησκευτική ομάδα με συγκεκριμένες πεποιθήσεις τυγχάνει αρνητικής αντιμετώπισης από μια άλλη ομοειδή ομάδα. Ο ρατσισμός μπορεί να διακριθεί σε πολλά είδη. Ο φυλετικός είναι το πιο συνηθισμένο είδος ρατσισμού, ο οποίος οδηγεί σε κοινωνικές ταραχές, αδιαφορία για την ειρήνη και ανάπτυξη φανατικών πεποιθήσεων. Δεν είναι μόνο στίγμα για την εποχή μας, αλλά και λεηλασία της ανθρώπινης ψυχής, αναίρεση βασικών αρχών και αξιών της χριστιανικής διδασκαλίας και της πανανθρώπινης συνείδησης.

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

Μήνυμα Χριστουγέννων

   
Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ,
Χριστὸς γεννᾶται. Καὶ αὐτὸ τὸ Βρέφος εἶναι ὁ ἐνανθρωπήσας Θεός, ποὺ γεννήθηκε ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου. Αὐτὸ τὸ Βρέφος εἶναι τὸ πλήρωμα τῆς σωτηρίας μας, ποὺ ἀνακαίνισε τὴν φθαρτή μας φύση, ποὺ ἀναδημιούργησε ὁλόκληρο τὸν κόσμο.

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

The heavens declare the glory of God Psalm 18

1 [For the end, a Psalm of David.] The heavens declare the glory of God; and the firmament proclaims the work of his hands. 2 Day to day utters speech, and night to night proclaims knowledge. 3 There are no speeches or words, in which their voices are not heard. 4 Their voice is

Ἐκκλησία καὶ κόσμος Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος

   
Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος εἶναι δεισιδαίμονας μᾶλλον παρὰ πιστός· φίλαυτος μᾶλλον καὶ φιλόσαρκος παρὰ φιλάλληλος καὶ φιλόθεος· ἐπαναστατημένος μᾶλλον καὶ ἀπειθάρχητος παρὰ φιλόνομος καὶ φιλελεύθερος· ἀνατροπέας μᾶλλον καὶ καταστροφικὸς παρὰ συντηρητὴς καὶ οἰκοδόμος. 

«...ἴδω τὴν πληγήν, ἐξ ἧς ἰάθη τὸ μέγα τραῦμα ὁ ἄνθρωπος»

   
Tῶν θυρῶν κεκλεισμένων, ἐπέστης Χριστὲ πρὸς τοὺς Μαθητάς. Τότε ὁ Θωμᾶς, οἰκονομικῶς οὐχ εὑρέθη μετ’ αὐτῶν, ἔλεγε γάρ, οὐ μὴ πιστεύσω, ἐὰν μὴ ἴδω κἀγὼ τόν Δεσπότην, ἴδω τὴν πλευράν, ὅθεν ἐξῆλθε τὸ αἷμα, τὸ ὕδωρ, τὸ βάπτισμα· ἴδω τὴν πληγήν, ἐξ ἧς ἰάθη τὸ μέγα τραῦμα ὁ ἄνθρωπος, ἴδω, πῶς οὐκ ἦν, ὡς πνεῦμα, ἀλλὰ σάρξ καὶ ὀστέα, ὁ τὸν θάνατον πατήσας, καὶ Θωμᾶν πληροφορήσας, Κύριε, δόξα σοι».

Τί σημαίνει ὁ κυκλικὸς χορὸς τοῦ γάμου, γνωστὸς μὲ τὸ ὄνομα· «Ἡσαία χόρευε ....…»

   
Κατὰ τὴν τέλεση τῆς ἱερολογίας τοῦ γάμου, μετὰ τὴν εὐλογία καὶ τὴν προσφορὰ τοῦ κοινοῦ ποτηρίου, γίνεται ὁ χορὸς τοῦ Ἡσαΐα γύρω ἀπὸ τὸ τραπέζι, ποὺ ὡς γνωστὸν ἐπέχει τὴ θέση τῆς Ἁγίας Τραπέζης. Παρόμοιος χορὸς ἀπαντᾶται στὴ λειτουργική μας Παράδοση καὶ κατὰ τὶς χειροτονίες καὶ τῶν τριῶν βαθμῶν τῆς ἱερωσύνης, δηλ. τοῦ διακόνου, πρεσβυτέρου καὶ ἐπισκόπου. Κατὰ τὴν ἀκολουθία τοῦ γάμου καὶ κατὰ τὸν χορὸ τοῦ Ἡσαΐα προηγεῖται ὁ ἱερέας βαστώντας στὰ χέρια του τὸ Εὐαγγέλιο καὶ δηλώνοντας διὰ τοῦ συμβόλου αὐτοῦ τὴν πορεία ποὺ καλοῦνται νὰ διανύσουν οἱ νεόνυμφοι, ποὺ εἶναι πορεία μὲ γνώμονα καὶ φαροδείκτη τὸν Χριστό μας.

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...