/*--

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

Ὁ πατὴρ φιλεῖ ὑμᾶς

   
Καθὼς ἀνοίγουμε τὰ μάτια μας τὸ πρωὶ καὶ ἀρχίζει ἡ καινούργια ἡμέρα, ἐρωτήματα ἀναπάντητα, προσδοκίες θολές, σκέψεις ζωηρές, ποὺ προκαλοῦν ἀνησυχία, στροβιλίζονται στὸ νοῦ μας. Τί θὰ μᾶς φέρει ἡ καινούργια ἡμέρα; Θὰ ἐξασφαλίσουμε αὐτὰ ποὺ μᾶς χρειάζονται, γιὰ νὰ καλυφθοῦν οἱ ἀνάγκες τῆς οἰκογενείας μας;


Ἐρωτήματα ποὺ μᾶς βασανίζουν καὶ ἀτέλειωτες νυχτερινὲς ὧρες. Δικαιολογημένη, θὰ πεῖ κανείς, ἡ κάποια ἀνησυχία. Ὅλοι πλέον καταλαβαίνουμε ὅτι διανύουμε δύσκολη περίοδο καὶ στὴ χώρα μας. Χρηματοοικονομικὴ κρίση, φτώχεια ἐπικρέμαται στὴν πλειονότητα τῶν Ἑλλήνων, ἀβεβαιότητα τῶν νέων γιὰ τὸ μέλλον τους, ἀπουσία ἰδανικῶν, ὑλιστικὸ πνεῦμα καὶ πιὸ πολὺ ἡ πνευματικὴ κρίση. Ἔτσι καθημερινὰ συσσωρεύονται δυσεπίλυτα προβλήματα ποὺ προκαλοῦν σκέψεις ὀλιγοπιστίας, ὀλιγοψυχίας, καὶ μερικὲς στιγμὲς καὶ καταστάσεις ἀπογνώσεως καὶ ἀπελπισίας.

Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, ὁ πάντοτε στοργικὸς καὶ συμπαθής, μᾶς καθησυχάζει. Μᾶς προτρέπει νὰ καταβάλλουμε ἀνθρωπίνως κάθε δυνατὴ προσπάθεια γιὰ τὴ συντήρησή μας. Νὰ μὴ χάνουμε ὅμως τὴ γαλήνη καὶ τὴν εἰρήνη τῆς ψυχῆς μας. «Μὴν ἀπασχολεῖσθε, μᾶς λέγει, συνεχῶς καὶ μόνο γιὰ τὸ σῶμα σας, τί θὰ φᾶτε καὶ τί θὰ πιεῖτε καὶ τί θὰ φορέσετε. Ἡ ζωὴ ἔχει ἀνώτερη ἀξία ἀπὸ τὴν τροφὴ καὶ τὸ ἔνδυμα. Ὁ Θεὸς ποὺ σᾶς ἔδωσε τὰ ἀνώτερα, δηλαδὴ τὴ ζωὴ καὶ τὸ σῶμα, θὰ σᾶς δώσει καὶ τὰ κατώτερα, ποὺ εἶναι ἡ τροφὴ καὶ τὸ ἔνδυμα καὶ ποὺ εἶναι ἀναγκαῖα γιὰ τὴ συντήρησή του» (Ματθ. ς΄ 22-33).

Καλούμαστε ἑπομένως ὅλοι μας νὰ μάθουμε νὰ ἀφήνουμε τοὺς ἑαυτούς μας μὲ ἐμπιστοσύνη στὰ φιλάνθρωπα ἅγια χέρια του, γιατὶ Αὐτὸς ἐνδιαφέρεται καὶ νοιάζεται γιὰ μᾶς (Α΄ Πέτρ. ε΄ 7). Ὁ Θεὸς δὲν μένει ἀδρανὴς καὶ ἀδιάφορος στὶς ἀνάγκες μας. Εἶναι Πατέρας μας στοργικός. Τὸ ἐπαναλαμβάνουμε καὶ στὴν προσευχή μας, ὅταν λέμε: «Πάτερ ἡμῶν...».

Ναί, ἔχουμε Θεὸ Πατέρα παντογνώστη καὶ πάνσοφο. Ὁ Θεός μας εἶναι «ὅλος ἀκοὴ καὶ ὅλος ὀφθαλμός». Μᾶς γνωρίζει καλά. Παρακολουθεῖ τὰ πάντα καὶ ἀκούει τὰ πάντα. Ἐνδιαφέρεται καὶ γιὰ τὶς λεπτομέρειες τῆς καθημερινῆς μας ζωῆς. Ἀφοῦ, ὅπως ὁ Κύριος μᾶς βεβαίωσε, ἔχει μετρημένες ἀκόμη καὶ τὶς τρίχες τοῦ κεφαλιοῦ μας. Ἔχουμε Θεὸ Πατέρα ἀλλὰ καὶ παντοδύναμο.

Μὲ μόνο τὸ λόγο του δημιούργησε τὸ σύμπαν ὁλόκληρο. «Τῷ λόγῳ τοῦ Κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν » (Ψαλμ. λβ΄ 6). Ἔχει δύναμη ἀπεριόριστη. Ἔχει ἑπομένως τὴ δυνατότητα νὰ μᾶς βγάλει ἀπὸ ὁποιοδήποτε ἀδιέξοδο. Ὁ δίκαιος Ἰὼβ μέσα στὸ καμίνι τῆς συμφορᾶς καὶ τῆς δοκιμασίας του κατέφυγε στὸν Θεὸ καὶ ἀναφώνησε: «Οἶδα ὅτι πάντα δύνασαι, ἀδυνατεῖ δέ σοι οὐδέν» (Ἰὼβ μβ΄ 2). Γνωρίζω καὶ πείθομαι ὅτι μπορεῖς τὰ πάντα, τίποτε δὲν εἶναι ἀδύνατο γιὰ σὲνα. Ὅταν ὁ Θεὸς ἐνεργεῖ κατὰ τὰ σοφὰ καὶ ἀγαθὰ σχέδιά του, μὲ τὴν παντοδυναμία του γνωρίζει νὰ ἀνοίγει μονοπάτια καὶ λεωφόρους καὶ στὰ πλέον ἄβατα καὶ δύσβατα μέρη.

Ἔχουμε Θεὸ Πατέρα, ὁ Ὁποῖος εἶναι πανάγαθος, φιλάνθρωπος καὶ φιλόστοργος. Ἡ ἀνιδιοτελὴς καὶ ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Πατέρα μας ἔφθασε σὲ τέτοιο σημεῖο, πού, γιὰ νὰ σώσει τὸν ἄνθρωπο, ἔστειλε αὐτὸν τὸν μονογενή του Υἱὸ στὸν κόσμο ὡς Σωτήρα καὶ Λυτρωτή μας. Ὁ οὐράνιος Πατέρας μας ἀγαπᾶ τὸν καθένα μας χωριστὰ καὶ ὅλους μαζί, περισσότερο ἀπὸ ὅσο μᾶς ἀγαπᾶ ὁ ἐπίγειος πατέρας ἢ ἡ μητέρα μας. «Ὁ πατὴρ φιλεῖ ὑμᾶς» (Ἰω. ις΄ 27), εἶπε ὁ Κύριος στοὺς μαθητές του. Εἶναι πιὸ φιλόστοργος καὶ ἀπὸ τὴν πλέον φιλόστοργη μητέρα. Ὁ φιλάνθρωπος οὐράνιος πατέρας μας ποτὲ δὲν θὰ μᾶς λησμονήσει οὔτε θὰ μᾶς ἀποκηρύξει. «Ἐγὼ οὐκ ἐπιλήσομαι», μᾶς βεβαιώνει (Ἡσ. μθ΄ 15).

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ ζωή μας ἐκτυλίσσεται μέσα σὲ δυσκολίες. Κανεὶς δὲν γνωρίζει οὔτε μπορεῖ νὰ προβλέψει τὸ πῶς θὰ ξημερώσει ἡ αὐριανὴ ἡμέρα.

Ἂς μὴ μᾶς καταλαμβάνει ὅμως ἀπόγνωση καὶ ἀγωνία, οὔτε νὰ ἀφήνουμε παρατεταμένα νὰ σκοτίζεται ὁ νοῦς μας ἀπὸ τὴν ἀγωνιώδη μέριμνα. Νὰ κάνουμε ἀνθρωπίνως ὅ,τι ἐξαρτᾶται ἀπὸ μᾶς καὶ νὰ ἐμπιστευόμαστε τὰ πάντα στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

πηγή : Ο ΣΩΤΗΡ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΟΜΩΝΥΜΟΥ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...