/*--

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

  
Ὁ ἐγωισμός, τὸ ἐγώ, το συμφέρον ἔγιναν σήμερα ὕμνος, ἐμβατήριο, τραγούδι. Ὁ ἐθνικὸς ὕμνος τῆς ἐποχῆς μας. Τὸν παιανίζουν ἀδιάκοπα τὰ χείλη. Τὸν τραγουδοῦν οἱ καρδιές. Τὸν ἐξυμνοῦν μικροὶ καὶ μεγάλοι. -Κοίτα τὸν ἑαυτό σου, ἀντηχεῖ ὁλόγυρά μας σ’ ὅλους τοὺς τόνους. Μονάχα τὸν ἑαυτό σου. Πρῶτα τὸ συμφέρον σου, ὕστερα τὸ συμφέρον σου καὶ πάλι τὸ συμφέρον σου. Ἄσε τοὺς ἀπροσγείωτους ὀνειροπόλους νὰ φλυαροῦν περὶ ἀλτρουισμοῦ καὶ νὰ χάνονται στὶς ἀγαθοεργίες.


Εἶναι φοβερό. Γιατὶ τὰ συνθήματα αὐτὰ πιάνουν σὲ μιὰ ὑποτονικὴ ἐποχή, ὅπως ἡ δική μας. Καὶ γίνονται σημαία, ποὺ κολπώνεται ἀπὸ τοὺς καταλυτικοὺς ἀνέμους τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ. Καὶ μεταβάλλουν τὴν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων σὲ ζούγκλα ἄγριων θηρίων. Καὶ ψαλιδίζουν τὰ φτερὰ τῆς ψυχῆς καὶ τῆς στενεύουν τοὺς ὁρίζοντες καὶ τὴν φυλακίζουν στὴν ἀσφυκτικὴ φυλακὴ τοῦ στενόψυχου ἐγώ.

Ἔτσι εἶναι. Τὸ ὑλιστικὸ πνεῦμα ἐπηρεάζει τὴ σκέψη μας. Ἡ μικροαστικὴ νοοτροπία μπολιάζει τὴν καρδιά μας, τοξινώνει τὴν ψυχή μας. Κέντρο τῆς ζωῆς μας γίνεται ὁ ἑαυτός μας. Πόλος ἕλξεως τὸ ἐγώ μας. Τώρα μποροῦμε νὰ ἐξηγήσουμε τὸ κενό, τὴν αἰτία τῆς δυστυχίας μας. Γιατὶ παραπονούμαστε; Δὲν ξέρουμε πὼς ἡ ἀδιάκοπη ἀναδίπλωση στὸν ἑαυτό μας, εἶναι ἡ πιὸ μεγάλη καταδίκη μας;

Γινόμαστε ἑρπετὰ χωρὶς προοπτική. Σάλιαγκες κλεισμένοι στὸ κέλυφός τους. Κατάδικοι σὲ ἰσόβια ἀπομόνωση. Ἀσφυκτιοῦμε, ἀλλά εἶναι τόσο φυσικό! Θὰ ἦταν ἀφύσικο νὰ νιώθουμε εὐτυχισμένοι μέσα στὴ φυλακὴ καὶ στὸ σκοτάδι. Ἔτσι εἶναι. Ἡ ψυχή μας πνίγεται ἐκεῖ μέσα. Ζητάει τὸ ὀξυγόνο τῆς ἀγάπης, τὸ φῶς τῆς καλοσύνης, τοὺς ἀνοιχτοὺς ὁρίζοντες τῆς προσφορᾶς, ποὺ ἀγκαλιάζει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ τοὺς ἀντικρίζει ὡς ἀδελφούς.

Κι ὕστερα γιατί λησμονοῦμε τὴν κλήση μας; Εἴμαστε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ. Υἱοὶ τῆς βασιλείας. Κληρονόμοι αἰώνιας ζωῆς. Μὲ τὸ ἅγιο βάπτισμα ἐνσωματωθήκαμε στὸ μυστικὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Εἶμαστε κι ἐμεῖς μέλη τοῦ σώματος αὐτοῦ. Ξέρουμε τί σημαίνει αὐτό; Ἂν δὲν βρίσκεσαι σὲ ὀργανικὴ σχέση καὶ ἐσωτερικὴ ἑνότητα μὲ τὰ ἄλλα μέλη, μὲ τὸ ὅλο σῶμα, ἀτροφεῖς, νεκρώνεσαι, πεθαίνεις. Γίνεσαι ξένο σῶμα, ἄχρηστο κι ἐπικίνδυνο.

Πῶς, λοιπόν, θὰ μείνουμε ἀδιάφοροι, ὅταν αὐτὸ τὸ σῶμα ὑποφέρει; Θὰ περάσουμε ἀδιάφοροι μπροστὰ στὸν ἄνεργο, τὸν ἀνήμπορο, ποὺ βρίσκεται χωρὶς προστασία στὴ γειτονιά μας; Θὰ προσπεράσουμε τὴν ἀνήσυχη ἐφηβικὴ ψυχή, ποὺ τὴν παγιδεύουν ἡ ἄγνοια, ὁ δελεαστικὸς πειρασμός, ὁ ὕποπτος φίλος; Θὰ ἀρνηθοῦμε νὰ προσφέρουμε τὸν θεϊκὸ λόγο στοὺς γνωστούς μας ποὺ φλογίζονται ἀπὸ τὴν ἄσβεστη δίψα τῆς αἰώνιας ἀλήθειας;

Θὰ ἀδιαφορήσουμε νὰ γίνουμε φῶς ἐπὶ τὴν λυχνία, πόλη ἐπάνω στὸ ὄρος κειμένη, φάρος στὴν τρικυμισμένη θάλασσα τῆς ζωῆς, γιὰ τὶς τόσες ψυχές, ποὺ κινδυνεύουν στὸ σύγχρονο ἰδεολογικὸ πέλαγος καὶ κλυδωνίζονται ἀπὸ τοὺς ἀνέμους τοῦ κακοῦ; Πόσο μεγάλο καὶ ὄμορφο ἔργο βρίσκεται μπροστά μας; Ἀντί, λοιπόν, νὰ φυλακιζόμαστε ἀδιάκοπα στὸν ἑαυτό μας, ἄς κάνουμε τὸ σωτήριο ἄνοιγμα στοὺς ἄλλους. Ἀντὶ νὰ ζητᾶμε νὰ μᾶς παρηγοροῦν, ἂς κοιτάξουμε νὰ παρηγοροῦμε ἐμεῖς.

Ἀντὶ νὰ θέλουμε νὰ μᾶς ἀγαποῦν ἀποκλειστικά, ἂς προσπαθήσουμε νὰ προσφέρουμε ἐμεῖς τὴν ἀγάπη. Ἀντὶ νὰ ζητᾶμε κατανόηση, ἂς προσπαθήσουμε νὰ κατανοοῦμε τοὺς γονεῖς μας, τὰ ἀδέλφια μας, τοὺς φίλους μας, τοὺς δύστροπους συναδέλφους μας. Ἄν θέλουμε νὰ νιώθουμε μιὰ ἀνείπωτη χαρὰ ἂς ζήσουμε τὴν ὀμορφιὰ τῆς προσφορᾶς.

Ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει ἡ ἀπελπισία, νά φέρουμε τὴν ἐλπίδα. Ἐκεῖ ποὺ βασιλεύει ἡ θλίψη, νά τοποθετήσου- με τὴ χαρά. Ἐκεῖ ποὺ κυριαρχεῖ τὸ σκοτάδι, νά ἀνάψουμε ἕνα φῶς. Ἐκεῖ ποὺ διχάζει τὸ μίσος, νά φέρουμε τὴν ἀγάπη. Ἐκεῖ ποὺ ταλαιπωρεῖ ἡ ἐκδίκηση, ἂς προσφέρουμε τὴ συγνώμη. Ἐκεῖ ποὺ διαλύει ἡ διχόνοια, ἂς βάλουμε τὴν ἑνότητα.

Κι ὕστερα ἂς προχωρήσουμε ἀκόμη πάρα πέρα. Στὴν ἀμφιβολία νά ἀντιτάξουμε τὴν πίστη. Στὴν ταραχὴ νὰ προσφέρουμε εἰρήνη. Στὴ σφιγμένη γροθιὰ ἂς ἁπλώσουμε ἀδελφικὸ χέρι. Στὸ σκοτεινὸ πρόσωπο ἂς σκορπίσουμε ἕνα φωτεινὸ χαμόγελο. Τότε νὰ μήν ἀμφιβάλλουμε. Ἡ χαρὰ ποὺ θὰ προσφέρουμε θὰ ἀντανακλᾶται σὲ μᾶς πιὸ δυνατή.

Ἐνῶ θὰ προσφέρουμε ἕνα θὰ δεχόμαστε ἑκατό. Θὰ βροῦμε τὸν ἑαυτό μας μονάχα ἂν τὸν ἀπαρνηθοῦμε. Θὰ συναντήσουμε τὸν Θεὸ ποὺ «δι’ ἡμᾶς ἐπτώχευσεν πλούσιος ὤν, ἵνα ἡμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσωμεν» (Β΄ Κορινθ. η΄ 9).

πηγή : Ὀρθόδοξον Χριστιανικὸν Περιοδικόν.
Ὄργανον Ἀδελφότητος Θεολόγων ἡ «ΖΩΗ»

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...