/*--

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

ΑΝΑΒΑΣΕΩΝ ΘΕΙΩΝ ΧΕΙΡΑΓΩΓΙΑ Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος

     
Ὁ βίος τοῦ ἀνθρώπου πάνω στὴ γῆ δὲν μπορεῖ νὰ ἐξεικονιστεῖ μὲ καλύτερο τρόπο ἀπὸ τὸ νὰ παρομοιάζεται μὲ κοπιαστικὸ ἀνηφορικὸ δρόμο. Διέλευση διὰ τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ ὕδατος τῶν οἰκείων παθῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ὀθνείων κακιῶν, τῶν «ἔσωθεν φόβων», ἀλλὰ καὶ τῶν «ἔξωθεν μαχῶν». Ὁδὸς καὶ κλίμαξ ἔμπονης παιδαγωγίας θλίψεων, ἀδικιῶν, διωγμῶν, πειρασμῶν, κόπων καὶ πόνων, θεληματικῶν καὶ ἀθελήτων.

Ὅλα αὐτά, λίγο - πολὺ γνωστά, ἀποτελοῦν τὸ κοινὸ τοῦ βίου προσμέτρημα γιὰ ὅλους γενικὰ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ κόσμου τούτου. Γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ὅμως τοῦ Θεοῦ, σταυρικὸς δρόμος ἁγιασμοῦ δὲν εἶναι ἡ ἁπλὴ ἐπέλευση τῆς θλίψεως τῶν πειρασμῶν, ἀλλὰ ἡ ἀγόγγιστη ἐξ ἀγάπης Χριστοῦ ἄρση της καὶ ἡ ἐν ὑπομονῇ καρποφορία της.

Τοῦτο τὸν δρόμο διάβηκαν ὑπομένοντες καὶ καρποφοροῦντες ὅλοι οἱ ἅγιοι τοῦ Θεοῦ, τὰ κοινὰ ταμεῖα τοῦ ὑπὲρ νοῦν θησαυρισμοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐξαιρέτως ὅμως οἱ ὅσιοι πατέρες τῶν ἐρήμων, τὰ πτηνὰ τοῦ οὐρανοῦ τὰ δροσιζόμενα ἀπὸ τὴ δρόσο τοῦ πνεύματος, οἱ ὁποῖοι ἔλαβαν καὶ τὴ δωρεὰ τῆς διακρίσεως νὰ μποροῦν νὰ ξενοδοχοῦν καὶ νὰ ἀναπαύουν τοὺς ἀγωνιστὲς τῶν θείων ἀναβάσεων ἀπὸ τὸ καῦμα τῆς κοσμικῆς ἡμέρας.

Ὑπέρτιμος ἀνάμεσα στοὺς νηπτικοὺς ὁσίους τῆς ἀσκητικῆς Ὀρθοδοξίας στέκεται καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος, ὡς ἐμπειρικὴ χειραγωγία στὸν κοπιαστικὸ δρόμο τῶν θείων ἀναβάσεων πρὸς τὴν εἰς τέλος ἀναψυχὴ τῆς χαρισματικῆς ἀπαθείας καὶ θεώσεως. Νέος ἀνδρεῖος καὶ μαρτυρικὸς προσφέρει «ἑαυτὸν τῷ Θεῷ θῦμα ἱερώτατον». Ἀνέρχεται στὸ ὄρος Σινᾶ μὲ φρόνημα ἡρωικό, γιὰ νὰ ἀγωνισθεῖ ἐπὶ μία εἰκοσαετία περίπου στὰ ἀθλητικὰ σκάμματα τῆς ἀποταγῆς τοῦ κόσμου καὶ τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος, τῆς ὑπακοῆς καὶ τῆς ἐκκοπῆς τοῦ θελήματος, τῆς διηνεκοῦς βίας τῆς φύσεως
καὶ τῆς ἀνελλειποῦς φυλακῆς τῶν αἰσθήσεων.

«Ἀσκητικῶς προγυμνασθεὶς ἐν τῷ ὄρει», κατέφυγε στὴν ἐσωτέρα ἔρημο τοῦ Σινᾶ, στὸν τερπνὸ παράδεισο τῆς ἡσυχαστικῆς του καταπαύσεως καὶ τοῦ θεωτικοῦ σαββατισμοῦ του. Πενῆντα χρόνια ἀγώνων, παλαισμάτων, ὑπὲρ φύσιν βίας, πειρασμῶν καὶ κόπων. Ἀλλὰ καὶ πενῆντα χρόνια βιωμάτων, ἐμπειριῶν, ἐλλάμψεων, ἀποκαλύψεων θεϊκῶν, χαρμολυπικῶν βιωμάτων, καθαρτικῶν δακρύων, χαροποιοῦ πένθους τελειωτικῆς χαρισματικῆς θείας ἀγάπης. «Καθαιρόμενος τὴν ψυχὴν ταῖς τῶν δακρύων πηγαῖς» καὶ «παννύχοις στάσεσιν τὸν Θεὸν ἱλασκόμενος ἀνεπτερώθη πρὸς τὴν ἀγάπησιν Τούτου καὶ ὡραιότητα». Ἐβδελύχθη τὸ ἄστατο τῆς κοσμικῆς συγχύσεως καὶ ἐπτέρωσε τὸν καθαρόν του νοῦ πρὸς τὸν Θεὸ διὰ τῆς πίστεως, τῆς νηστείας, τῆς προσευχῆς, τῆς ἀγρυπνίας, τῆς ἀσκήσεως, τῆς σταυρικῆς ἀγάπης, τῆς μαρτυρικῆς ἀγωνιστικῆς ἐνστάσεως καὶ τοῦ «ἀνεικάστου θείου ἔρωτος».

Ἀνέβηκε τὴν «Κλίμακα» τῶν θείων ἀναβάσεων, ἀπὸ τὰ πρῶτα νηπιακὰ θερμὰ δάκρυα τῆς μετανοίας, μέχρι τὴν τελειότητα τῆς ἀπαθοῦς χαρισματικῆς ἀγάπης. Ἔτσι, ὄχι ἐκ θελήματος μόνον, ἐξ ἀγχινοίας καὶ κοσμικῆς ἐπιτηδειότητος, ἀλλ’ ἐκ προσταγῆς Θεοῦ κατέ γραψε βῆμα πρὸς βῆμα τὰ παλαίσματα τῶν ἀγωνιστῶν στὶς θεῖες ἀναβάσεις τῆς «Κλίμακος» τῶν ἀρετῶν. Ὁδηγητικὴ χειραγωγία μυσταγωγούμενης θείας ἐμπειρίας. Δάσκαλος ταπεινῶν λόγων, ποὺ κατέχουν δύναμη πυρός. Ὑποφήτης ἀσκητικῶν παραγγελμάτων χαρισματικοῦ βιώματος, ποὺ συντρίβουν χωρὶς κραυγὲς καὶ φανατισμοὺς τὶς λογοπλοκίες τῶν ποικίλων ὀρθολογισμῶν τῆς ψυχρῆς νοησιαρχίας καὶ ὑπερβαίνουν, ὡς γλῶσσες Πεντηκοστῆς, τὸν κάλαμο τῶν ὀξυγραφότερων γραμματέων τοῦ κοσμικοῦ στερεώματος.

Ταπεινὰ καὶ σταθερά, «μαθὼν ἀφ’ ὧν ἔπαθε», μᾶς διδάσκει καὶ μᾶς χειραγωγεῖ στὸ δρόμο τῆς ἐν Χριστῷ ἀνδρώσεως, ὅλους ἐμᾶς τοὺς ἐπιγινομένους ἐν Χριστῷ ἀδελφούς του καὶ τέκνα του. Αὐτὸς ἔχει πλέον ἐκ Θεοῦ τὴ Χάρη νὰ μᾶς στηρίζει στὴν ἀπαρχὴ τῶν ἀρετῶν μας, ἡδύνοντας τὸν κόπο στὸ πρῶτο σκαλὶ τῆς «Κλίμακός» του καὶ καλώντας στὴ σωστικὴ ἐγρήγορση τῆς ἀποταγῆς τοῦ κοσμικοῦ καὶ δαιμονικοῦ φρονήματος τὴν πονηρὴ νησταλέα μακαριότητα τῆς ἐμπαθείας μας.

Καὶ ἀναβαίνει μαζί μας ὁ ἅγιος διδάσκαλός μας στοὺς ἀναβαθμοὺς τῆς ἀπροσπαθείας, ὡς φαρμάκου θεραπευτικοῦ τῆς ἀγχώδους κοσμικῆς προσπαθείας· τῆς ξενιτείας, ὡς διαρραγῆς τῶν ἁλυσίδων τῆς ὑλομανικῆς ἐγκοσμιότητας· τῆς ὑπακοῆς, ὡς συντριβῆς τοῦ ὑπερηφάνου λογισμοῦ καὶ τοῦ νεκρωτικοῦ δικαιώματος· τῆς μετανοίας, ὡς μοναδικῆς ὁδοῦ ἀναστάσεως· τῆς μνήμης τοῦ θανάτου, ὡς ἀληθοῦς σπουδῆς στὴ ζωή· τοῦ χαροποιοῦ πένθους, ὡς κατανυκτικῆς πνευματικῆς ἄρσεως τῶν συναισθηματικῶν φορτισμῶν καὶ ἀπολυτοποιήσεων τῆς χαρᾶς καὶ τῆς θλίψεως· τῆς ἀοργησίας, ὡς ἀντιδότου ἱλαροῦ τῆς πολυπλόκαμης ἐμπάθειας καὶ τοῦ ψυχοκτόνου φθόνου.

Καὶ μᾶς ἐπισημαίνει τὶς δαιμονικὲς παγίδες καὶ τοὺς βρωμεροὺς καὶ σκοτεινοὺς λάκκους τῆς μνησικακίας, τῆς καταλαλιᾶς, τῆς πολυλογίας, ποὺ συντρίβει τοὺς θησαυροὺς τῆς σιωπῆς, τοῦ ψεύδους, ποὺ διαλύει τὴ γνησιότητα τοῦ ἤθους τῆς ὕπαρξης, τῆς ἀκηδίας, ποὺ νεκρώνει τὰ νεῦρα τῆς ψυχῆς, τῆς γαστριμαργίας, ποὺ εἶναι μάνα τῆς πορνείας καὶ φθορὰ τῆς ἁγνείας.

Καὶ μᾶς περιγράφει μὲ τὰ μελανότερα χρώματα τὴν ἐκλεπτυσμένη εἰδωλολατρία τῆς φιλαργυρίας, γιὰ νὰ μᾶς προφυλάξει ἀπὸ τὶς δαιμονικὲς νεκρώσεις τῆς ἀμέλειας καὶ τῆς ἀναισθησίας. Μᾶς προγυμνάζει μὲ τὴ σώφρονα χρήση τοῦ ὕπνου καὶ τὴν ἀδιάλειπτη χάρη τῆς προσευχῆς καὶ τῆς ἀγρυπνίας, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ κατανικοῦμε στὴν ἄνοδο τῶν πνευματικῶν ἀγωνισμάτων τὴ δειλία καὶ τὸ φόβο τῆς ἐγωτικῆς ἀνασφάλειας, ἀλλὰ καὶ τὸ πολυκέφαλο τέρας τῆς κενοδοξίας, τῆς ὑπερηφανείας καὶ τῶν λογισμῶν τῆς βλασφημίας.

Μέσα ἀπὸ τοὺς Χριστομίμητους δρόμους τῆς πραότητος, τῆς ἁπλότητος καὶ τῆς ταπεινοφροσύνης, μᾶς ὁδηγεῖ ὡς ἐπιστήμων ἐμπειρικὸς τοῦ οὐρανοῦ στὶς φωτιστικὲς καὶ θεωτικὲς ἀναβάσεις τῆς μεγίστης τῶν ἀρετῶν διακρίσεως, ἡ ὁποία τρεφόμενη ἀπὸ τὴν ἡσυχία καὶ τὴν προσευχὴ θὰ ὁδηγήσει τὸν ἀγωνιστὴ τῆς ἄκρας σταυρικῆς βίας στὴν κατάπαυση καὶ τὸν σαββατισμὸ τῆς ἀπαθείας, ἀλλὰ καὶ στὴν τελείωση, τὴν ὁλοκληρία καὶ τὴ θεοείδεια τῆς ἀγάπης.

Καὶ κράζει καὶ διεγείρει καὶ αἴρει τὴ χαμαιζηλία μας ἐπὶ ἀναβάσεις ὑψηλὰς καὶ σωστικὰς μὲ λόγους πολεμικῆς πνευματικῆς ἐγερσιμότητας: «Ἐπιβῶμεν καὶ ἡμεῖς προθύμως καὶ πιστῶς, παρακαλῶ, τῆς νοερᾶς καὶ οὐρανοδρόμου ταύτης ἀνόδου· ἧς ἀρχὴ μὲν ἡ τῶν γηΐνων ἀποταγή, τέλος δὲ ὁ τῆς ἀγάπης Θεός». «Ἀναβαίνετε, ἀναβαίνετε, ἀδελφοί, ἀναβάσεις προθύμως ἐν καρδίᾳ διατιθέμενοι».

Ναί, ἀδελφοί! Μήπως τὴν ἔσχατη ὥρα ἀναστραφεῖ ὁ κατήφορος τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρώπου.

Ἀρχιμ. Νικοδήμου Σκρέττα

πηγή : Ὀρθόδοξα Μηνύματα
Περιοδική Ἔκδοση Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λαγκαδᾶ, Λητῆς καί Ρεντίνης

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...