/*--

Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

    
1. Κυριακή τῶν Βαΐων σήμερα, ἀδελφοί μου χριστιανοί. Τελείωσε καί φέτος ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Προχθές, τήν Παρασκευή τό βράδυ, ψάλαμε τό τροπάριο «Τήν ψυχοφελῆ πληρώσαντες Τεσσαρακοστήν». Εὐχαριστοῦμε τόν Θεό πού ἀξιωθήκαμε καί φέτος νά κάνουμε ὅ,τι μπορέσαμε ὁ καθένας μας ἀπό τόν κανόνα τῆς Τεσσαρακοστῆς γιά τήν σωτηρία μας. Καί ἄς μᾶς συγχωρέσει πάλι ὁ Θεός γιά ὅσα παραλείψαμε ἀπό ἀδυναμία μας νά κάνουμε . Ὅλες οἱ Κυριακές τῆς Τεσσαρακοστῆς εἶχαν τό ὄνομα «Κυριακή τῶν Νηστειῶν», γιατί πρέπει νά νηστεύουμε τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ἡ σημερινή ὅμως Κυριακή ἔχει ἄλλο ὄνομα, λέγεται «Κυριακή τῶν Βαΐων» καί δέν λέγεται «Κυριακή τῶν Νηστειῶν». Νηστεύουν λοιπόν ἤ δέν νηστεύουν τήν σημερινή Κυριακή; 

Τρώγεται ἤ δέν τρώγεται τό ψάρι; Τό τυπικό τῆς Ἐκκλησίας λέει ὅτι καταλύεται τό ψάρι. Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὅμως ὁ ἁγιορείτης λέει ὅτι «νεώτερο χέρι ἔβαλε τήν κατάλυση ἰχθύος τήν Κυριακή τῶν Βαΐων», καί ἔτσι μέ τήν γνώμη αὐτή τοῦ ἁγίου δέν καταλύεται τό ψάρι τήν Κυριακή τῶν Βαΐων. Τό τυπικό αὐτό ἀκολουθοῦν τά εὐλογημένα μας Μοναστήρια. Ὁ καθένας τώρα ἀπό σᾶς, ἀγαπητοί μου, ἄς ἀκολουθήσει ὅ,τι τοῦ πεῖ ὁ Γέροντάς του, ὁ πνευματικός του πατέρας. Πάντως ἄς ξέρουμε ὅτι καί οἱ δύο παραπάνω θέσεις ἀπηχοῦν δύο παραδόσεις, γι᾽ αὐτό ἄς μήν τό συζητᾶμε καί πολύ αὐτό τό θέμα.

2. Ἐκεῖνο ὅμως πού θέλω νά σᾶς πῶ εἶναι ὅτι ἄλλο νόημα ἔχει ἡ νηστεία τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καί ἄλλο νόημα ἔχει ἡ νηστεία τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, στήν ὁποία καί μπαίνουμε ἀπό ἀπόψε τό βράδυ. Ἡ νηστεία τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἔγινε γιά τά ἁμαρτήματά μας. Ἡ νηστεία ὅμως πού θά κάνουμε τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα εἶναι γιά τήν συμμετοχή μας στό Πάθος τοῦ Χριστοῦ, γι᾽ αὐτό εἶναι καί πιό αὐστηρή.

3. Γιά νά ἔχουμε καλή συμμετοχή στά Πάθη τοῦ Χριστοῦ, ἀδελφοί χριστιανοί, πρέπει νά προσέξουμε τά μηνύματα πού μᾶς δίνει ἡ σημερινή ἑορτή.

(α) Ὅπως ξέρουμε, κατ᾽ ἐντολή τοῦ Χριστοῦ πῆγαν οἱ μαθητές Του καί τοῦ ἔφεραν μία ὄνο μέ τό πουλάρι της, γιά νά καθήσει πάνω τους ὁ Χριστός καί νά μπεῖ ἔτσι στά Ἰεροσόλυμα. Ἀλλά οἱ μαθητές ἔκαναν καί τό ἄλλο: Πάνω στήν ὄνο καί τό πουλάρι ἔβαλαν τά ροῦχα τους καί ὁ Χριστός κάθησε πάνω σ᾽ αὐτά. Γιατί τό ἔκαναν αὐτό οἱ μαθητές; Αὐτό τό ἔκαναν ἀπό ἀγάπη καί ἀπό σεβασμό καί ἀπό τιμή στόν Χριστό.

Ἡ πράξη ὅμως αὐτή τῶν μαθητῶν κρύβει καί ἕνα βαθύτερο μυστικό νόημα. Δέν ἤθελαν ὁ Χριστός νά καθήσει κατ᾽ εὐθεῖαν στό ἀκάθαρτο ζῶο, ἀλλά ἤθελαν νά καλλωπιστεῖ ὁ τόπος πού θά καθόταν ὁ Χριστός, γι᾽ αὐτό καί ἔβγαλαν τά ροῦχα τους καί τά ἔβαλαν πάνω στό ζῶο. Ἔτσι εἶναι χριστιανοί μου! Πρέπει νά καλλωπιστεῖ ἡ ψυχή, πρέπει δηλαδή νά καθαριστεῖ ἀπό τά βρωμερά πάθη, γιά νἄρθει ὁ Χριστός σ᾽ αὐτήν μέ τήν Θεία Κοινωνία.

(β) Ἀλλά αὐτό πού ἔκαναν οἱ μαθητές τό ἔκανε καί τό πλῆθος τοῦ λαοῦ, πού ἔστρωναν καί αὐτοί τά ροῦχα τους στόν δρόμο, γιά νά περάσει ὁ Χριστός. Καί αὐτοί τό ἔκαναν αὐτό γιά τόν ἴδιο λόγο: Ἀπό σεβασμό καί ἀπό ἀγάπη καί ἀπό τιμή στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀλλά καί ἡ ὡραία αὐτή πράξη τοῦ ἁπλοῦ λαοῦ κρύβει βαθιά τό νόημα, ὅτι γιά νά περάσει ἀπό τήν ψυχή μας ὁ Χριστός πρέπει νά στρώσουμε, δηλαδή νά ταπεινώσουμε, στόν δρόμο τήν σάρκα μας! Ποιός εἶναι αὐτός ὁ «δρόμος», στόν ὁποῖο πρέπει νά ταπεινώσουμε τήν σάρκα μας; Εἶναι ἐκεῖνος πού εἶπε «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός» (Ἰωάν. 14,4). Εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ εὐλογημένος Κύριός μας. Πραγματικά, ἀδελφοί μου χριστιανοί. 

Ἐάν δέν ὑποτάξουμε τό σαρκικό μας φρόνημα στόν Χριστό, δέν μποροῦμε νά χαροῦμε τόν ἐρχομό του μέσα μας, δέν μποροῦμε νά νοήσουμε τά Πάθη καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μας, πού μᾶς πηγαίνει τώρα ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα. Καί ὅταν λέω νά ὑποτάξουμε τό σαρκικό φρόνημα δέν ἐννοῶ μόνο τίς σαρκικές ἐπιθυμίες, ἀλλά ὅλο τό ἁμαρτωλό μας φρόνημα, ὅλον τόν πεπτωκότα ἄνθρωπο πού ἔχουμε μέσα μας. Γι᾽ αὐτό καί λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στούς Κορινθίους, στήν πρώτη του σ᾽ αὐτούς ἐπιστολή ὅτι, «ἄν ἔχουν μεταξύ τους ζηλοτυπίες καί διχόνοιες, εἶναι σαρκικοί ἄνθρωποι» (3,3)!

(γ) Ὁ ἁπλός λαός στά Ἰεροσόλυμα πού ὑποδέχθηκε τόν Χριστό κρατοῦσε στά χέρια του κλαδιά ἀπό φοίνικες καί φώναζαν καί ἔλεγαν ὑμνώντας τόν Χριστό: «Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος»! Αὐτή ἡ μικρή λέξη «ὡσαννά» σημαίνει «σῶσε μας»! Εἶναι αὐτό τό ἴδιο πού λέμε καί ᾽μεῖς, ἀδελφοί μου, στήν Θεία Λειτουργία: «Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ»! Ἀλλά μόνο ὁ Θεός μπορεῖ νά σώσει. Ἄρα λοιπόν καί ἐμεῖς, ὅπως καί ὁ λαός τότε στά Ἰεροσόλυμα, ὑποδεχόμαστε καί δεχόμαστε τόν Ἰησοῦ, τόν Υἱό τῆς Παρθένου Μαρίας, τόν δεχόμαστε ὡς Χριστό, ὡς Μεσσία, ὡς Θεό! Ἀλλά οἱ Ἰουδαῖοι ὑμνοῦσαν τόν Ἰησοῦ Χριστό καί ὡς «ἐρχόμενο». Μ᾽ αὐτήν τήν λέξη πού ἔλεγαν στόν Χριστό, ἤθελαν νά τοῦ ποῦν ὅτι εἶναι Αὐτός γιά τόν ὁποῖο καί ὁ Μωυσῆς καί οἱ Προφῆτες εἶχαν πεῖ καί εἶχαν σαλπίσει ὅτι θά ἔλθει ὡς Μεσσίας καί πρέπει νά τόν προσδοκοῦν. Γι᾽ αὐτό καί ὁ λαός ἔλεγε στόν Πρόδρομο Ἰωάννη: «Σύ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἤ ἕτερον προσδοκῶμεν;» (Ματθ. 11,3).

3. Ἀδελφοί μου, Κυριακή τῶν Βαΐων σήμερα, πού μᾶς εἰσάγει στήν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Ἄς μιμηθοῦμε τόν ἁπλό λαό τῆς Ἰερουσαλήμ στό πῶς ὑποδέχθηκε τόν Χριστό:

(α) Νά πετάξουμε ἀπό πάνω μας τό βρωμερό πουκάμισο τῆς ἁμαρτίας, γιά νά τό πατήσει ὁ Χριστός. Καινούργια, καθαρή ζωή! 

(β) Νά ψάλλουμε καί νά λέγουμε γιά τόν Χριστό μας «Ὡσαννά». Καί ἄν ἄλλοι λένε σταυρωθήτω, ἐμεῖς πιό πολύ νά λέμε «Ὡσαννά»!

 Καί 

(γ) νά καρτεροῦμε τόν Ἰησοῦ Χριστό μας μέ λαχτάρα ὡς «ἐρχόμενο» μέ τήν Δευτέρα Του Παρουσία, ὅπως καί οἱ ἄνθρωποι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης Τόν περίμεναν λαχταριστά ὡς «ἐρχόμενο» γιά τήν Πρώτη Του Παρουσία!

Μέ πολλές εὐχές †Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

πηγή : ΑΠΛΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ
Διμηνιαία Ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...