/*--

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Ἡ ἀγάπη τοῦ Σταυροῦ (κήρυγμα Μ. Παρασκευῆς)


   
Κάθε Μεγάλη Παρασκευή, Σεβασμιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα, ξαναζοῦμε τό πιό καταπληκτικό καί τό πιό παράδοξο γεγονός τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου: τή σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ πάνω στό Σταυρό δέν εἶναι μία ἀποτυχία πού ἀποκαταστάθηκε κάπως μετά τήν Ἀνάστασή Του. Ὁ ἴδιος ὁ θάνατος πάνω στό Σταυρό εἶναι μία νίκη. Νίκη τῆς ὀδυνώμενης ἀγάπης. Νίκη τῆς ἀγάπης πάνω στό μίσος. Ἦταν ἀγάπη θεληματική πού δοκιμάστηκε ὡς τό ἔσχατο σημεῖο, ἀλλά δέν καταπνίγηκε. «Τό φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καί ἡ σκοτία αὐτό οὐ κατέλαβεν». Ὁ Σταυρός, σάν νίκη, μᾶς θέτει τό παράδοξο τῆς παντοδυναμίας τῆς ἀγάπης.

Ὁ Ντοστογιέφσκι πλησιάζει τήν ἀληθινή ἔννοια τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ μέ μερικά λόγια, πού βάζει στό στόμα τοῦ στάρετς Ζωσιμᾶ: «Μπροστά σέ μερικές σκέψεις ὁ ἄνθρωπος στέκεται μπερδεμένος, ἰδίως μπροστά στή θέα στή ἀνθρώπινης ἁμαρτίας καί ἀναρωτιέται ἄν θά τήν πολεμήσει μέ βία ἤ μέ ταπεινή ἀγάπη. Πάντα νά ἀποφασίζεις: “Θά τήν πολεμήσω μέ ταπεινή ἀγάπη”. Ἡ γεμάτη ἀγάπη ταπείνωση εἶναι μία τρομερή δύναμη. Φαίνεται ὡς ἀδυναμία, ὅμως εἶναι πηγή δυνάμεως, πού μεταμορφώνει τή θέληση καί τήν καρδιά καί μᾶς χαρίζει μία καινούρια ζωή».

Μέσα σέ ἕνα κόσμο ἀνήσυχο καί ταραγμένο, διχογνωμιῶν καί διχοστασιῶν, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ζεῖ καί δηλώνει παροῦσα. Χιλιάδες ἄνθρωποι σκύβουν καί σήμερα εὐλαβικά μπροστά στόν Ἐσταυρωμένο μαγεμένοι ἀπό τή θέα Του. Δέν παύουν, ὅμως, νά ὑπάρχουν καί ἐκεῖνοι πού μένουν ἐντελῶς ἀδιάφοροι, ὅπως τότε κατά τήν Σταύρωση. Κάτω ἀπό τό Σταυρό διακρίνουμε τά πρόσωπα τῶν στρατιωτῶν τοῦ ἀποσπάσματος. Μοιράζονται τά ροῦχα τοῦ καταδίκου καί κληρώνουν τόν χιτώνα Του.

Μέχρι σήμερα ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού περνοῦν ἀδιάφοροι μπροστά ἀπό τό Σταυρό τοῦ Κυρίου. Ἡ καρδιά τους εἶναι κλειστή. Αἰχμαλωτισμένοι στόν ἑαυτό τους καί στόν κόσμο. Ἀπορροφημένοι ὁλοκληρωτικά ἀπό κάποιο χιτώνα, δηλαδή κάποιες ἐγκόσμιες ἐπιδιώξεις, χάνουν τόν μοναδικό κλῆρο τῆς ζωῆς, τόν Χριστό. Εἶναι οἱ ἐπιτυχημένοι, οἱ δῆθεν βολεμένοι, πού ἀδιαφοροῦν γιά καθετί πού ἔχει σχέση μέ τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία. Ἔρχεται, ὅμως, μία κρίση στή ζωή τους σέ στιγμές ὁριακές καί κλονίζονται συθέμελα διαπιστώνοντας μέ ἀπόγνωση ὅλη τήν σαθρότητα τῆς ζωῆς τους καί τή ματαιότητα κάθε ἐπιδίωξής τους.

Ὑπάρχει καί μία δεύτερη θέση ἔναντι τοῦ Σταυροῦ. Μετά τούς ἀδιαφόρους, οἱ ἐχθροί του Χριστοῦ. Ὁ Πιλᾶτος, τό συνέδριο. Ὅλοι αὐτοί πίστεψαν πώς τήν ἡμέρα τῆς Σταυρώσεως ἡ ὑπόθεση “Χριστός” ἔκλεισε. Εἶναι ἡ συνηθισμένη πλάνη τῶν ἰσχυρῶν νά ὑπερεκτιμοῦν τή δύναμή τους. Ἀντίθετα ἡ ἡμέρα τῆς Σταυρώσεως ἦταν κατά τόν πιό παράδοξο τρόπο ἡ ἡμέρα τῆς νίκης καί τοῦ θριάμβου τοῦ Χριστοῦ. Ὁ πόλεμος ἐναντίον του, μέ τό ξίφος ἤ τήν πένα, δέν σταμάτησε ποτέ ἀπό τότε. Ὁ Χριστός, ὅμως, ζεῖ. Νικᾶ καί θά νικᾶ. Αὐτό εἶναι μία τόσο ἁπλή καί τόσο ἱστορικά φανερή πραγματικότητα, πού εἶναι νά ἀπορεῖ κανείς πῶς τήν παραθεωροῦν οἱ ἄνθρωποι.

 Ὁ Ἐσταυρωμένος δέν φοβᾶται τήν ἐπίθεση τῆς ὁποιασδήποτε ἀνθρώπινης δύναμης. Ὁ Χριστός δέν χρειάζεται τή στήριξη καμίας ἀνθρώπινης δύναμης. Δέν ἡττᾶται, γιατί ἀγαπᾶ. Εἶναι ἡ ἀγάπη. Καί ἡ ἧττα τῆς ἀγάπης εἶναι ὁ θρίαμβός της. Ἐκτός, ὅμως, ἀπό τούς ἀδιαφόρους καί τούς ἐχθρούς ὑπάρχουν κοντά στό Σταυρό καί οἱ ἀφοσιωμένοι. Εἶναι ἡ πονεμένη μητέρα Του, ὁ ἀγαπημένος μαθητής Του καί ὁρισμένες ἄλλες ἀφοσιωμένες ὑπάρξεις. Καί ἀκόμη ὁ ληστής, πού χρησιμοποιώντας σάν κλειδί τό «μνήσθητί μου» ἄνοιξε διάπλατα τίς πύλες τοῦ Παραδείσου. Ἄς μήν ξεχάσουμε καί τό Ρωμαῖο ἑκατόνταρχο, πού κάτω ἀπό τό Σταυρό ὁδηγεῖται στήν ὁμολογία «Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱός ἦν οὗτος».

Κανείς δέν γνωρίζει τίς μυστικές ζυμώσεις πού πραγματοποιοῦνται μέσα στόν ἄνθρωπο κάτω ἀπό τή σκιά τοῦ Σταυροῦ. Κανείς δέν μπορεῖ νά ξέρει τίς ἐπαναστάσεις καί τούς συγκλονισμούς τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Τούς δρόμους καί τή μέθοδο πού ἀκολουθεῖ, γιά νά ἀνακαλύψει τήν ἀνθρώπινη καρδιά. Αὐτή ἡ χάρη τῆς λυτρώσεως ἁπλώνεται πολύ πλατιά. Ἀπό τό ληστή μέχρι τό Ρωμαῖο ἑκατόνταρχο περιλαμβάνοντας καί ὅλες τίς ἐνδιάμεσες καταστάσεις.

Σεβασμιώτατε πάτερ καί Δέσποτα. Ὑπάρχει μία θέση γιά ὅλους μας σ’ αὐτή τή χάρη. Ἀντί νά πολεμᾶμε τό Σταυρό τοῦ Κυρίου, ἄς Τόν πλησιάσουμε. Ἄς ἐπαναβεβαιώσουμε τή θέση μας κοντά στό Σταυρό καί τόν Ἐσταυρωμένο. Ἡ φαινομενική ἀδυναμία τῆς δυνάμεως τοῦ Ἐσταυρωμένου Κυρίου μας, ἄς γίνει ἡ δύναμη τῆς δικῆς μας ἀδυναμίας. 

Μακάρι, μέ τίς εὐχές σας, ὅλοι μας νά ἐνωτισθοῦμε τήν ὑπεροχική θέση πού ἔχουμε στό μυστήριο τοῦ Σταυροῦ. Τότε θά μάθουμε νά συντονιζόμαστε καθαρά καί γνήσια σέ δυό ἤχους. Στόν ἦχο τῆς ὁμολογίας καί στόν ἦχο τῆς μετάνοιας. 

τοῦ Ἀρχιμ. Νεκταρίου Πόκια (κήρυγμα Μ. Παρασκευῆς)

πηγή ; Η ΟΔΟΣ
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΙΔΑΧΗΣ
ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΡΟΔΟΥ

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...