/*--

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

ʺΔωσε μου τό χέρι σου, πάτερ μου.."

   
ʹΗ ʹΕκκλησία είναι τό μυστικό Σώμα τού Θεανθρώπου Χριστού καί μέλη τής Εκκλησίας είμεθα όλοι, κλήρος καί λαός. ʹΗ ʹΕκκλησία ώς Σώμα Χριστού προσεύχεται γιά όλον τόν κόσμο. ʹΕνδιαφέρεται γιά τή σωτηρία όλων των ανθρώπων. Τελεί όμως τήν Θεία Λειτουργία μόνο μέ τούς πιστούςʹ Ορθοδόξους χριστιανούς, δηλαδή εκείνους πού έχουν λάβει τό άγιο Βάπτισμα καί τό άγιο Χρίσμα. 

Αυτοί αποτελούν τά μέλη της Μίας, Αγίας, Καθολικής καί ʹΑποστολικής ʹΕκκλησίας. Αυτοί αποτελούν τόν λαό του Θεού. ‘Η Θεία Λειτουργία είναι δημόσια λατρεία όλων των πιστών. Προσφέρεται ή λατρεία αυτή από τόν λαό του Θεού, δηλαδή από σας καί τόν Λειτουργό ʹΙερέα, πρός τόν Θεόν. ʹΗ θεία της δωρεά καί ό σωτήριος καρπός της, δηλαδή ή λυτρωτική Θυσία, είναι γιά όλους εμάς, πού αποτελούμε τόν λαό του Θεού.

ʹΆρα ή Θεία Λειτουργία γίνεται από τόν λαό του Θεού γιά τόν λαό του Θεού. Άπό μας καί γιά μας. ʹΕπομένως, λαός του Θεού είναι καί οί ιερείς καί οί πιστοί χριστιανοί, οί λαϊκοί. Έμείς οί ιερείς δέν λειτουργούμε ποτέ μόνοι μας καί μυστικά. Δέν μπορεί, δηλαδή, ό ιερεύς νά τελέση Θεία Λειτουργία, νά πη ʹʹΕυλογημένη ή Βασιλεία του Πατρός καί του Υιού καί του Άγίου Πνεύματος ... ʺ καί ύστερα νά πή καί τό ʺΑμήν.ʺ Νά λέγη ʺεν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμενʺ καί νά άπαντα ό ίδιος ʺΚύριε, ελέησονʺ. Πρέπει νά υπάρχη έστω καί ένας ακόμη. Νά υπάρχουν τουλάχιστον δύο: ό ένας νά λειτουργή καί ό άλλος νά αντιπροσωπεύη τούς λαϊκούς.

ʹΌταν είμεθα μέσα στόν Ναό καί γίνεται ή Θεία Λειτουργία, δέν είμεθα απλοί θεαταί. Θεαταί μπορεί νά είμεθα, όταν πάμε νά δούμε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα ή όταν στεκόμεθα μπροστά στήν τηλεόρασι. Στή Θεία Λειτουργία δέν είμεθα θεαταί. ʹΌλοι μαζί λειτουργούμε καί λειτουργούμεθα. Γι ʹαυτό έχουμε καί ευθύνη. ʹΌπως έχει ευθύνη ό ιερεύς γιά τό πως στέκεται μπροστά στήν Άγία Τράπεζα, τό ίδιο έχουν ευθύνη καί οί λαϊκοί γιά τό πως στέκονται στόν Ναό.

Εμείς, ώς λαός του Θεού, τελούμε τή Θεία Λειτουργία, διά μέσου όμως των ιερέων καί των επισκόπων, πού μέ τή χειροτονία τους έχουν τή Χάρι της ʹΙερωσύνης. Άλλο όμως οί λαϊκοί καί αλλο οί ιερείς, οί Λειτουργοί του Ύψίστου. Οί λαϊκοί συμμετέχουν βέβαια μέ τό άγιο Βάπτισμά τους στό τριπλό αξίωμα του Κυρίου. Συμμετέχουν έτσι καί στό Αρχιερατικό αξίωμα του Σωτήρος Χριστού. Είναι αυτό, πού λέγει ό Απόστολος Πέτρος ʺβασίλειον ιεράτευμαʺ καί τό επαναλαμβάνει καί ό Μέγας Βασίλειος. Οί λαϊκοί όμως δέν έχουν χειροτονία, δέν είναι κληρικοί. Σαφής λοιπόν η διάκρισις μεταξύ λαϊκών καί κληρικών.

Οί ιερείς είναι οί λογικοί ποιμένες, πού ποιμαίνουν τήν ʹΕκκλησία του Χριστού, ένω οί λαϊκοί είναι τά λογικά ποιμαινόμενα πρόβατα της μάνδρας του Χριστού. Ό ιερεύς, ως Λειτουργός τού Ύψίστου, πού ιερουργεί τά πανάχραντα Μυστήρια, είναι συγχρόνως καί μέλος του Σώματος του Χριστού. ʹΌλοι μαζί είμεθα μέλη Χριστού. Είμεθα καί αλλήλων μέλη, είμεθα ό λαός του Θεού, είμεθα η Εκκλησία του Χριστού, τό Σώμα του Χριστού.


 Ήγεμόνας καί βασιλιάς τής Σερβίας μετά τό 1815 ήταν ό Μίλος. Κάποια Κυριακή πήγε νά λειτουργηθή μαζί μέ τήν οικογένειά του στό παρεκκλήσι τών ανακτόρων. Έκείνη όμως τήν Κυριακή δέν λειτουργούσε ό κανονικός εφημέριος τών ανακτόρων, πού ήταν υπέργηρος καί άρρωστος, άλλά ένας τριαντάχρονος νεοχειροτονημένος ιερεύς. ʹʹΌταν τελείωσε ή Θεία Λειτουργία, ό Λειτουργόςʹ Ιερεύς μοίρασε τό Άντίδωρο.

Πρώτoς πλησίασε ό βασιλιάς, πού, ας σημειωθή, ήταν καί μεγάλος στήν ηλικία. Δίδοντας όμως τό Άντίδωρο, ό ιερεύς τράβηξε τό χέρι του, γιά νά μή τό φιλήση ό ηγεμόνας. Τότε ό γέρο βασιλιάς τόν κύτταξε αυστηρά καί του είπε: ʺΔωσε μου τό χέρι σου, πάτερ μου, κι άλλη φορά μή τό τραβήξης, διότι δέν φιλώ τό δικό σου χέρι. Τήν Ίερωσύνη σου ασπάζομαιʹ τήν Ίερωσύνη τού Χριστού προσκυνώ καί ασπάζομαι, πού είναι πιό μεγάλη κι από μένα κι άπό σένα!ʺ†

πηγή : Orthodox Christian Brotherhood
          Saint John The Forerunner 

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...