/*--

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ

         
                               
«Ανασυντάσσομαι. 
Κηρύττω τον εαυτό μου αβοήθητο. 
Παραδέχομαι αυτήν την απόλυτη έλλειψη βοήθειας.
 Δεν έχω τίποτε περισσότερο, που να μπορώ ακόμη να δώσω, που να μπορώ να κάνω. 
Ο νους μου, που πάντοτε θέλει να ξέρει, με οδήγησε σε αδιέξοδο. 
Δεν ξέρω τίποτε περισσότερο.

Τελικά, οι ατυχίες μου και οι απογοητεύσεις, νομίζω ότι προέρχονται από την προσπάθεια του να κατανοώ τα πράγματα. 
Πρέπει να ξεφύγω από την κατανόηση, να ελευθερωθώ από αυτήν την επίμονη διάθεση, για να γίνω ελεύθερος. 
Ο νους, είναι πολύ καλός και χρήσιμος μέχρι του σημείου να σε έχει οδηγήσει στην πύλη του βασιλιά. 
Τότε, εμπρός σ’ αυτήν την πύλη, θα πρέπει να αφεθείς και να χωρίσεις από τον νου, γιατί τώρα μόνο καταστροφή μπορεί να προκαλέσει. Αυτά, με το λογικό. 
Αλλά, πώς; Δεν μπορώ να καταλάβω πώς να μην χρησιμοποιώ το λογικό. Ίσως εκεί να εστιάζεται και η αίσθηση της έλλειψης βοήθειας.

Όταν βρεθείς εμπρός σ’ αυτήν την πύλη και χτυπήσεις και πεις: “Εγώ είμαι”, αδύνατον να εισέλθεις. Μόλις πεις: “Εσύ είσαι”, τότε σου επιτρέπεται η είσοδος.
 Γιατί εκτός από τον Θεό, δεν υπάρχει χώρος για τίποτε άλλο.
 Μόνο αυτός που έχει γίνει (κατά Χάριν) “θεός” μπορεί να περάσει την πύλη, να βρεθεί σ’ αυτόν τον χώρο. 
Δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο από το να προσεύχομαι. Να λέω: “Εσύ είσαι”
Αν δεν ισχύει η προσπάθεια, η θέληση, η λογική σκέψη, η στρατηγική, κλπ, για να κατορθώσεις κάτι, τότε μένει μόνο η προσευχή.
 Και υπομονή. 
Διότι η αγάπη έχει σχέση μόνο με το παρόν. Αν λες ότι “αγάπησες” ή ότι “θα αγαπήσεις”, τότε ο Θεός είναι μακριά από σένα.

Αρχίζω να καταλαβαίνω την σημασία της μαθητείας, της διαρκούς αχαριότητας. Κερδίζεις, επειδή δεν μπορείς να κερδίσεις τίποτε.

Κάποια στιγμή, μου έρχεται ο λογισμός ότι αυτή η αίσθηση της ελλείψεως βοήθειας είναι και η απάντηση για την προσευχή μου. 
Εδώ και καιρό παρακαλούσα να μπορέσω να σωθώ από την πανίσχυρη διάθεση προγραμματισμού, για να μπορέσω να βυθιστώ, να διδαχθώ τον πραγματικό μοναχισμό. 
Πώς μπορεί κανείς να φανταστεί ότι εισακούστηκε η προσευχή του, εκτός από την μορφή μιας “συνθηκολογήσεως για προστασία”; 
Ακριβώς αυτό έλαβα, γι’ αυτό προσευχήθηκα, μόνο που δεν το φαντάστηκα έτσι…».

ΜΟΝΑΧΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ

[Μοναχού Φιλόθεου: «Μοναχού Πορεία (Ημερολόγιο)», κεφ. κ΄, σελ. 57–58, «Άληστος», 1997.]

κείμενο και επιμέλεια : πατήρ Δαμιανός Σαράντης

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...