/*--

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

Το παράθυρο - The window

 Το παράθυρο 

Δύο άντρες σοβαρά άρρωστοι μοιράζονταν το ίδιο δωμάτιο νοσοκομείου. Στον έναν από τους δύο, του  επιτρεπόταν να κάθετε καθιστός στο κρεβάτι επί μία  ώρα κάθε απόγευμα. Το κρεβάτι του βρισκόταν  δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.  Ο άλλος άντρας ήταν υποχρεωμένος να περάσει όλο του τον χρόνο ξαπλωμένος. 

Οι άντρες ξεκίνησαν να μιλάνε για ώρες στο τέλος. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειες  τους, για τα σπίτια που μένανε, τις δουλειές τους,  την στρατιωτική τους θητεία, τις διακοπές τους.  Κάθε απόγευμα όταν ο άντρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να καθίσει, πέρναγε τον χρόνο του  περιγράφοντας στον συγκάτοικο του όλα τα πράγματα που μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο. 

Ο άντρας στο άλλο κρεβάτι, ξεκίνησε να ζει την χρονική διάρκεια της μίας ώρας, όταν ο κόσμος του  μπορούσε να διευρυνθεί και να ξαναζωντανέψει μέσα από τις δραστηριότητες και τα χρώματα του έξω  κόσμου.  Το παράθυρο κοίταγε σε ένα πάρκο με μια όμορφη λίμνη. Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στο νερό ενώ τα  παιδάκια δοκίμαζαν τις βαρκούλες τους. 

Νεαρά ζευγαράκια περπατούσαν αγκαλιά απολαμβάνοντας τα λουλούδια του κάθε χρώματος και μια  όμορφη θέα της πόλης φαινόταν σε απόσταση.  Καθώς ο άντρας στο παράθυρο περιέγραφε τα πάντα με  λεπτομέρειες, ο άντρας στην άλλη πλευρά του  δωματίου έκλεινε τα μάτια και έφερνε τις εικόνες στο μυαλό του. 

Ένα ζεστό απόγευμα ο άντρας στο παράθυρο περιέγραψε μια μπάντα που περνούσε. Παρόλο που ο  άλλος άντρας δεν μπορούσε να ακούσει την μπάντα, μπορούσε να την δει με τα μάτια του μυαλού του καθώς ο ευγενικός κύριος του παραθύρου την υλοποιούσε με τις περιγραφικές λέξεις του.  Μέρες και μήνες πέρασαν. Ένα πρωινό μπήκε η νοσοκόμα για να φέρει νερό για το μπάνιο τους, μόνο και μόνο, για να βρει το άψυχο κορμί του άντρα στο  παράθυρο που είχε πεθάνει γαλήνια μέσα στον ύπνο του. Στεναχωρημένη φώναξε τους υπεύθυνους για να πάρουν το κορμί του. 

Ο άλλος άντρας, μόλις έκρινε πως αυτό ήταν κατάλληλο, ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα  στο παράθυρο. Η νοσοκόμα με χαρά τον μετέφερε και μόλις βεβαιώθηκε πως ήταν αναπαυτικά τον άφησε μόνο.  Αργά και επίπονα σηκώθηκε στον έναν του αγκώνα για να μπορέσει να δει τον αληθινό κόσμο έξω. Το μόνο που αντίκρισε ήταν ένας τοίχος. Ρώτησε την νοσοκόμα για πιο λόγο ο άρρωστος συγκάτοικος του να είχε περιγράψει τόσο όμορφα πράγματα έξω από το παράθυρο. 

Εκείνη απάντησε πως ο άντρας ήταν τυφλός και ότι ούτε τον τοίχο δεν μπορούσε να δει. Πιθανόν να  ήθελε απλά να σου δίνει κουράγιο του απάντησε. 

                                                     *******

The window 
Two men, both seriously ill, occupied the same hospital room. One man was allowed to sit up in his bed for an hour each afternoon to help drain the fluid from his lungs. His bed was next to the room's only window. The other man had to spend all his time flat on his back. The men talked for hours on end. They spoke of their wives and families, their homes, their jobs, their involvement in the military service, where they had been on vacation..

Every afternoon, when the man in the bed by the window could sit up, he would pass the time by describing to his roommate all the things he could see outside the window. The man in the other bed began to live for those one hour periods where his world would be broadened and enlivened by all the activity and color of the world outside.

The window overlooked a park with a lovely lake.Ducks and swans played on the water while children sailed their model boats. Young lovers walked arm in arm amidst flowers of every color and a fine view of the city skyline could be seen in the distance.

As the man by the window described all this in exquisite details, the man on the other side of the room would close his eyes and imagine this picturesque scene. One warm afternoon, the man by the window described a parade passing by.

Although the other man could not hear the band -he could see it in his mind's eye as the gentleman by the window portrayed it with
descriptive words.

Days, weeks and months passed.One morning, the day nurse arrived to bring water for their baths only to find the lifeless body of the man by the window, who had died peacefully in his sleep. She was saddened and called the hospital attendants to take the body away.

As soon as it seemed appropriate, the other man asked if he could be moved next to the window.The nurse was happy to make the switch, and after making sure he was comfortable, she left him alone.

Slowly, painfully, he propped himself up on one elbow to take his first look at the real world outside. He strained to slowly turn to look out the window besides the bed. It faced a blank wall. The man asked the nurse what could have compelled his deceased roommate who had described such wonderful things outside this window.

The nurse responded that the man was blind and could not even see the wall. She said, 'Perhaps he just wanted to encourage you.'




+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...