/*--

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Άγιος Παντελεήμων (27 Ιουλίου)

Η  Χριστιανική ζωή είναι, σε κάθε εποχή, δύσκολη υπόθεση. Απαιτείται συνεχώς αγώνας για να ξεπεραστούν τόσο τα θέλγητρα όσο και τα φόβητρα του κόσμου τούτου, προσπάθεια για να νικηθεί ο γήινος, ο χοϊκός εαυτός μας. Γιατί, σύμφωνα με τη διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου, «ουκ εστιν η πάλη ημών προς σάρκα και αίμα». Η πάλη μας είναι προς τον διάβολο, που ως πνεύμα, χρησιμοποιεί μεθόδους και στήνει παγίδες που εμείς ούτε καν τις φανταζόμαστε.

Υπήρξε, όμως, μια εποχή που τα πράγματα ήταν πολύ πιο δύσκολα από κάθε άλλη εποχή. Κι υπήρξαν άνθρωποι που βρέθηκαν μπροστά σε διλήμματα φοβερά, όμοια προς τα οποία δεν βρέθηκε κανένας άλλος σε άλλες εποχές. Αυτή η εποχή ήταν οι πρώτοι αιώνες του Χριστιανισμού, τότε που η Εκκλησία ακόμη δεν έχει εδραιωθεί στη γη, δεν είχε δημιουργήσει την παράδοσή της και οι λαμπρές τελετές των ειδώλων σαγήνευαν πολλούς. Κι αυτοί οι άνθρωποι ήσαν οι ειδωλολάτρες της εποχής εκείνης οι οποίοι χωρίς καμιά προπαίδεια κλήθηκαν από τη μια μέρα στην άλλη να εγκαταλείψουν τους θεούς των προγόνων τους και να ακολουθήσουν μιαν άγνωστη διδασκαλία.

Είναι γι’αυτό το λόγο που όποτε τιμούμε ένα άγιο που προήλθε από τις τάξεις της ειδωλολατρίας αυτή την πρώιμη εποχή, νιώθουμε μιαν ιδιαίτερη μυστική αγαλλίαση. Κατανοούμε τις δυσκολίες που συνάντησε και εκτιμούμε τους αγώνες που κατέβαλε για να τις ξεπεράσει. Αφού δεν υπήρχαν πολλά προηγούμενα παραδείγματα για να μιμηθεί, έπρεπε να ακούσει μόνον τις μυστικές φωνές της καρδιάς του. Έτσι συμβαίνει και με τον άγιο Παντελεήμονα, Έλληνα την καταγωγή από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας, που έζησε στα τέλη του 3ου μ.Χ. αιώνα. Νιώθουμε ιδιαίτερη συγκίνηση στη μνήμη του γιατί έχοντας πατέρα ειδωλολάτρη και ζώντας σε χώρο που ανθούσε η λατρεία των ειδώλων μπόρεσε και στάθμισε σωστά τα πράγματα και ακολούθησε την αλήθεια.

Πέραν από τη δυσκολία της εποχής του, ο άγιος Παντελεήμων συνάντησε κι άλλες, πολλές, δυσκολίες, τις οποίες ξεπέρασε:

α) Ήταν πρώτα η νεαρά ηλικία του, η ωραία νεότητά του, που του υποσχόταν ένα μέλλον ελπιδοφόρο. Στην ηλικία των 20-25 ετών πολλοί νέοι δεν έχουν ούτε πνευματικές αναζητήσεις ούτε πνευματικά ενδιαφέροντα. Προτιμούν μιαν εύκολη ζωή. Ο άγιος Παντελεήμων, ζώντας σε καιρούς διωγμών βρέθηκε στο δίλημμα να επιλέξει την άνετη ζωή που ξανοιγόταν μπροστά του, αρνούμενος τον Χριστό, στον οποίο πίστεψε και βαπτίστηκε από τον άγιο Ερμόλαο, ή να αντιμετωπίσει τον θάνατο. Άλλοι ίσως να δυσκολεύονταν στην επιλογή. Ο άγιος Παντελεήμων ούτε δυσκολεύτηκε ούτε αμφιταλαντεύτηκε. Διαψεύδει, έτσι, έμπρακτα κάποιους που ισχυρίζονται ότι η Εκκλησία και ο Χριστιανισμός είναι καταφύγιο μόνο των γερόντων, αυτών που απέρχονται από τον κόσμο τούτο. Ο Παντελεήμων διακηρύσσει έμπρακτα πως ο Χριστιανισμός είναι μεν για όλες τις ηλικίες, κυρίως όμως είναι για τους νέους. Οι αξίες, τα ιδανικά του, δονούν και ενθουσιάζουν κυρίως τους νέους.

β) Ήταν, ύστερα, και η μεγάλη μόρφωσή του, το ιατρικό επάγγελμα του. Πολλοί παγιδεύονται από τη μόρφωση και την Επιστήμη και απορρίπτουν τον Θεό. Νομίζουν ότι μ’αυτές μπορούν να ερμηνεύσουν και να πετύχουν τα πάντα. Δεν συνέβη κάτι τέτοιο με τον Άγιο Παντελεήμονα. Σπουδάζοντας την Ιατρική και εμβαθύνοντας στο φαινόμενο της ζωής ο Παντελεήμων περισσότερο πλησίαζε τον Θεό. Καταλάβαινε ότι κοντά του βρίσκονται όλοι οι θησαυροί της γνώσεως και ότι είναι ο Θεός που «εφεύρε πάσαν οδόν επιστήμης και έδωκεν αυτήν τω παιδί αυτού». Διαψεύδει, έτσι, έμπρακτα και μιαν άλλη κατηγορία την οποία εκτοξεύουν στον Χριστιανισμό οι πολέμιοί του. Ότι δηλαδή σ’αυτόν καταφεύγουν οι αγράμματοι και οι ολιγογράμματοι. Σ’όλους τους αιώνες οι πραγματικοί επιστήμονες ήσαν άνθρωποι πίστεως. Όπως και ο άγιος Παντελεήμων.

γ) Δυσκολία ήταν γι’αυτόν και ο πειρασμός του πλούτου. Ως επιτυχημένος γιατρός, που εξασκούσε ένα ελεύθερο επάγγελμα, θα μπορούσε να αποκτήσει χρήματα πολλά και περιουσία μεγάλη, που να του εξασφάλιζαν μιαν άνετη ζωή. Είναι πολλοί που έπεσαν στην παγίδα του πλούτου και των υλικών αγαθών. «Πολλούς απώλεσε το χρυσίον», λέει η Αγία Γραφή. Κι ο Απ.Παύλος χαρακτηρίζει τη φιλαργυρία ως ειδωλολατρία. Ο άγιος Παντελεήμων έμεινε αλώβητος από τον πειρασμό του πλούτου. Ονομάστηκε «ανάργυρος» γιατί δεν έπαιρνε αργύρια, χρήματα δηλαδή, από την άσκηση του επαγγέλματός του. Κι όχι μόνο αυτό. Μοίρασε στους έχοντας ανάγκη και τη δική του περιουσία, κληρονομία των γονέων αυτού.

Όλες τις πιο πάνω δυσκολίες και παγίδες ο Παντελεήμων τις ξεπέρασε. Για την αγάπη του Χριστού και την αληθινή πίστη κατεφρόνησε και της ίδιας της ζωής του. Ύστερα από πολλά βασανιστήρια αποκεφαλίστηκε και πήρε τον αμαράντινο στέφανο της δόξης. Ο Θεός τον βράβευσε και με την χάριν των ιάσεων, τον κατέστησε και ιαματικό. Του έδωσε δηλαδή το χάρισμα να θεραπεύει και εκείνες τις ασθένειες που αδυνατεί να θεραπεύσει η ιατρική επιστήμη.

Τιμώντας τον άγιο Παντελεήμονα ας προσπαθήσουμε να τον μιμηθούμε. Κι ας τον παρακαλέσουμε να μας βοηθά, με τις πρεσβείες του στον Θεό, σ’όλες τις προσπάθειες μας για ηθική και πνευματική τελείωση. Κι ακόμα να μεσιτεύει στον Θεό ώστε σύντομα να ελευθερώσουμε και το μοναστήρι του, στην Μύρτου, για να πορευτούμε εκεί μαζικά και να τον τιμήσουμε όπως, για αιώνες, τον τιμούσαν οι πατέρες και οι πρόγονοί μας.

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...