/*--

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Αίμα: ο κοινός παρονομαστής των Αγίων και των Ηρώων

Υπάρχουν ήρωες πια; Υπάρχουν άγιοι μάρτυρες πια; Γεννιέται κάτι τέτοιο κανείς ή γίνεται; Όταν μιλάμε για αγίους και για ήρωες έχουμε την τάση να τους φανταζόμαστε ως πρόσωπα υπερβολικά ειρηνικά, γεμάτα πραότητα, εσωτερική και εξωτερική ηρεμία, πρόσωπα σαν από άλλο κόσμο, άρα και πρόσωπα που κατά βάθος δεν μας αφορούν, δεν μπορούμε να τα φτάσουμε. Τους κατατάσσουμε γρήγορα σε μια κατηγορία απρόσιτη και μακρινή σε σχέση με εμάς. Είχα δει κάποτε ένα σύνθημα γραμμένο στον τοίχο που έλεγε: «Αν υπάρχει Θεός, τη βάψαμε». Νομίζω πως έτσι λίγο πολύ σκεφτόμαστε όλοι. Όχι γιατί τον αμφισβητούμε, αλλά γιατί Τον προσεγγίζουμε μέσα από την σκοπιά την εγωιστική.

Ξέρετε, πιστεύουμε σε Θεό και Αγίους στην περίπτωση που υπάρχουν και όχι με τη βεβαιότητα ότι υπάρχουν. Πιστεύουμε επιλεκτικά και άρα κατά το συμφέρον. Από τη διδασκαλία και τις πράξεις του Χριστού επιλέγουμε εκείνα που κρίνουμε ως πιο «λογικά», ως πιο πιθανά και αυτά δεχόμαστε. Αν το συλλογιστούμε έντιμα, ακόμα και οι άνθρωποι που είναι πολύ κοντά στην Εκκλησία, παραξενευόμαστε κάπως στο γεγονός της Αναστάσεως. Ταυτιζόμαστε και συγκινούμαστε μέχρι δακρύων με τα περισσότερα γεγονότα της ζωής του Χριστού όμως την Ανάσταση την παρακάμπτουμε ψυχολογικά με ελιγμούς.

Κάτι μέσα μας δε χωράει το γεγονός ότι δεν είμαστε κτίσματα με ημερομηνία λήξεως αλλά εν δυνάμει αιώνιοι. Πως ακόμη κι απ’ αυτή τη ζωή μπορεί να αρχίσει ο πραγματικός θάνατος ή η πραγματική ζωή. Τρομάζουμε να αλλάξουμε συνήθειες σκέψης και πράξεων. Τρομάζουμε να μάθουμε αλλιώς την ψυχή και το σώμα μας. Όμως αυτή είναι και η έννοια της μετάνοιας. Να κάνουμε τη μεγάλη αλλαγή τρόπου σκέψης και δράσης. Αυτό μας καλεί να κάνουμε ο Θεός για να έρθουμε σε ουσιαστική σχέση μαζί Του. Θυμηθείτε πως ο Χριστός, όσους καλούσε να Τον ακολουθήσουν, τους ζητούσε να απαρνηθούν κάτι, να εγκαταλείψουν κάτι και να Τον ακολουθήσουν. 

Και το μόνο που ζητούσε ο Χριστός ήταν την απάρνηση του «Εγώ». Την εγκατάλειψη των εγωιστικών και εγωτικών μας εγκλωβισμών και την άφεση στην Χάρη Του, στο θέλημά Του, στην Αγάπη Του. Ο άνθρωπος όμως δεν αντέχει να χάνει τις συνήθειές του και προτιμά να συντηρεί μια συνήθεια εις βάρος του, παρά να αλλάξει και να δεχθεί μια νέα αληθινή πρόταση ζωής υπέρ αυτού, η οποία όμως θα τον ξεβολέψει. Κάτι μέσα του παλεύει με νύχια και με δόντια εναντίον της εξέλιξής του. Είναι αφάνταστα ισχυρό πάθος η πνευματική αδράνεια. Έτσι, έρχονται στον εξομολόγο οι άνθρωποι αγανακτισμένοι, απογοητευμένοι, κουρασμένοι αλλά έρχονται να τον συναντήσουν ως λυσάρι, ως μάγο και όχι ως οδηγό, ως υποστηρικτή – συχνά σιωπηλό – στην προσπάθειά τους για μετάνοια, για αλλαγή, για την ανακάλυψη της αλήθειας. Η μετάνοια δεν γίνεται μαγικά αλλά με αίμα.

Η αγιότητα δεν είναι μαγεία, είναι πραγματικότητα ικανή να την φτάσουμε και να την ζήσουμε όλοι. Όμως απαιτείται ξεβόλεμα από όσα μέχρι σήμερα πιστεύαμε σωστά, απλά γιατί συνέφεραν και εξυπηρετούσαν το «Εγώ». Δεν ζητάμε όμως αγαπητοί μου την αλήθεια, όπως ισχυριζόμαστε, αλλά ζητάμε να πραγματοποιηθούν οι επιθυμίες μας. Έτσι λοιπόν σκεφτόμαστε και για τους αγίους μας : ότι δεν έχουν καμία σχέση με εμάς, σαν κάτι εξωπραγματικό. Τους σεβόμαστε, τους θαυμάζουμε, τους προσκυνούμε αλλά το να τους μιμηθούμε, ούτε λόγος. «Εμείς είμαστε άνθρωποι, δε γίνεται...», αυτό δε μονολογούμε;

Αληθινά πιστοί αγαπητοί μου είναι μόνο παθιασμένα πλάσματα, φλογερά, ανικανοποίητα από τα ορατά, όσοι δεν αποζητούν έναν Θεό για να βολεύονται, γιατί γνωρίζουν ότι ο Θεός ξεβολεύει. Ο Χριστός τα βάζει άγρια με τις εξουσίες, τους νοικοκυραίους, με τους εφησυχασμένους. Το δικό Του «Εἰρήνη ὑμῖν» προϋποθέτει άγριες μάχες, μαχαίρι, φωτιά και ξεκαθάρισμα. Ήρθε να ρίξει στη φωτιά το κλίμα που δεν φέρει καρπό, ζητά να σηκώσει το σταυρό του όποιος τον ακολουθεί, να μοιράσει τα υπάρχοντά του ο πλούσιος νέος, να εγκαταλείψει το καΐκι και το σπιτικό του ο Πέτρος, να Τον αγαπούν απόλυτα, να Τον πιστεύουν χωρίς να τον βλέπουν, να Τον πιστεύουν χωρίς θαύματα. 

Ποιος μπορεί από εμάς να αντέξει τον λόγο Του; «Εγώ όμως σας λέω: ν’ αγαπάτε τους εχθρούς σας, να δίνετε ευχές σε αυτούς που σας δίνουν κατάρες, να ευεργετείτε αυτούς που σας μισούν και να προσεύχεστε γι’ αυτούς που σας κακομεταχειρίζονται και σας καταδιώκουν…[…] αν κάποιος σε χτυπήσει στο δεξί μάγουλο, γύρισέ του και το άλλο. Κι αν κάποιος […] σου πάρει το πουκάμισο, άφησέ του και το πανωφόρι». Αυτό μπορούν να το εφαρμόσουν μόνο όσοι αποφασίσουν ανυπόκριτα την άσκηση του αληθινού, μόνο οι τσακισμένοι από οδύνη, αποτυχία, απογοήτευση, οι εξόριστοι, οι εγκαταλελειμμένοι, οι περιθωριακοί του «καθώς πρέπει». Άγιος είναι ένας από εμάς που αποφασίζει να υπερασπιστεί μέχρι τέλους με συνέπεια το Θεό του. Αυτή είναι η αλήθεια! 

Ο Μωυσής ήταν άσχημος και ψευδός. Ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, όταν έφτασε στην Κωνσταντινούπολη από την Καππαδοκία με το καραβάκι, τους φάνηκε τόσο φτωχοντυμένος και τόσο ασήμαντος σε σχέση με την τεράστια φήμη του, που κάποιοι από την παραλία από περιφρόνηση του πετούσαν πέτρες. Με άλλα λόγια, ο άγιος δεν είναι προκατασκευασμένος. Είναι απλός, ταπεινός, ανίδεος για την αξία του, και όσα αποκτά τα πληρώνει με αίμα. Δίνει αίμα για να λάβει πνεύμα. Έτσι γκρεμίζει το «Εγώ» του, το διαλύει για να φτάσει στην ταπείνωση, στην αίσθηση του Θεού.

Θα κλείσω με μία υπέροχη περιγραφή που μας δίδει ο Καζαντζάκης στο έργο του «Αναφορά στον Γκρέκο». Διηγείται, πως ένας ασκητής, όταν ύστερα από χρόνια άγριας, υπεράνθρωπης άσκησης, πέθανε, έφτασε στον ουρανό, χτύπησε την πόρτα του Θεού και Εκείνος από μέσα τον ρώτησε :

 «Ποιος είσαι»;
 «Εγώ», απάντησε ο ασκητής.

Και ο Θεός τον έστειλε πάλι πίσω στη γη να ασκητέψει κι άλλο. Περισσότερα χρόνια, σκληρότερη άσκηση. Πεθαίνει πάλι κάποτε, ανεβαίνει, χτυπά την πόρτα του Παραδείσου.

 «Ποιος είσαι»; ξαναρωτά ο Θεός.
 «Εγώ», απαντά πάλι.

Ξανά πίσω στη γη ο ασκητής, νέοι σκληρότεροι αγώνες και μαρτύρια. Ξαναπεθαίνει ο ασκητής και ανεβαίνει στον Θεό. Χτυπά την πόρτα Του και ο Θεός ρωτά: 

«Ποιος είσαι»; και ο ασκητής του απαντά

«Εσύ Κύριε! Εσύ!!» ... και άνοιξε η πόρτα του Παραδείσου.!

Του κ. Ανδρέα Χρονάκη
Υποψήφιου Διδάκτορα Θεολογίας

πηγή : ΕΝΟΡΙΑΚΑ ΝΕΑ
ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΟΛΕΩΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...