/*--

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

Ο εορτασμός της Παναγίας

Απόγευμα 14ης Αυγούστου κι ανηφορίζω το πέτρινο καλντερίμι κάτω από τον ίσκιο των πουρναριών, κοντανασαίνοντας από τον Άγιο Παντελεήμονα προς την Παναγία

 Φθάνω στο μπαλκόνι του προαυλίου χώρου της εκκλησίας. Η θέα από δω πάνω είναι πανοραμική. Νιώθω η γη των Αγράφων να με καλωσορίζει. Ευλογημένη γη που μας κρατάς φιλόστοργα στην αγκαλιά σου και μας νανουρίζεις με τους ήχους των νερών και των κυπροκούδουνων, με τις τρίλιες των πουλιών και την αγάπη των ανθρώπων σου. Δοξασμένος και Συ Θεέ μας για την ομορφιά που με απλοχεριά χάρισες στη δοξασμένη γη της ιδιαιτέρας μου πατρίδας.

Πάνω σ’ αυτή την ευφορία της ψυχής μου ο νους μου πάει σ’ αυτούς που έφυγαν τα τελευταία χρόνια από κοντά μας και ζητώ εκ βάθους καρδίας , η Δέσποινα του κόσμου να γίνει μεσίτρια προς τον Πανάγαθο Θεό να συγχωρεθούν οι ψυχές τους και να γλυκάνει το πόνο των οικείων τους που πονούν για το χαμό τους. Αυτή ξέρει τι θα πει πόνος! Πόνεσε πολύ η Ίδια.

Ο νους που είναι το ταχύτερο μέσο, φεύγει από τα στενάχωρα ατενίζοντας τα βουνά γύρω - γύρω και πάει στον αείμνηστο πατριώτη μας Ζαχαρία Παπαντωνίου στα "ψηλά βουνά"» του..... " Για να μας δώσει το δέντρο όσα μας χαρίζει, πρέπει να ζει με χιλιάδες άλλα δέντρα. Γιατί όπως οι άνθρωποι έτσι και τα δέντρα ζούνε πολλά μαζί στους τόπους που θέλουν αυτά και βοηθούν το ένα το άλλο. Ενωμένα μεγαλώνουν, κάνουν μεγάλους κορμούς και πετούν δυνατά κλαριά. Έτσι γίνεται στα ύψη των βουνών μια μεγάλη πολιτεία που τη λέμε δάσος. Αυτή εδώ ! "... Ξεμυαλίστρα φύση!

Μαζεύω το νου γιατί η ώρα πέρασε κι έχουμε δουλειά, να στολιστεί το κουβούκλιο του Επιταφίου της Παναγίας. Κορίτσια και γυναίκες κάθε ηλικίας ανηφορίζουν με λουλούδια στα χέρια, που έκοψαν από τις γλάστρες τους, για το στολισμό του Επιταφίου. Ο παπα-Σωτήρης δουλεύει σκληρά ο ίδιος βοηθούμενος από τα αγόρια του χωριού για την καθαριότητα και την εν γένει φροντίδα του εξωτερικού χώρου. Το εσωτερικό της εκκλησίας είναι ήδη έτοιμο από την προηγούμενη Κυριακή. Οι δουλειές είναι πολλές. Πρέπει να καθαρισθεί ο χώρος, να γίνουν τα σκέπαστρα για την σκιά, να καθαρισθούν τραπέζια και καρέκλες, να τοποθετηθούν σε σειρές έτοιμα να δεχθούν την επόμενη τους πανηγυριώτες.

Τέλος θα γίνει ο σημαιοστολισμός της γαλανόλευκης και της βυζαντινής. 

Ευλογημένος να’ σαι παπα-Σωτήρη κι ευλογημένη η νεολαία που σε ακολουθεί!
                                                  
 Οι γυναίκες έχουν τη δική τους δουλειά για τον επιτάφιο. Συγκινητική στιγμή! Άλλες διαλέγουν τα καλύτερα λουλούδια και πρασινάδα, άλλες ετοιμάζουν μπουκέτα ανάμικτα και τα δίνουν στο χέρι των δύο γυναικών, που τα δένουν στο γυμνό ξύλο. Λίγο πριν σουρουπώσει, ο Επιτάφιος είναι έτοιμος. 

Χάρμα οφθαλμών! Θα τοποθετηθεί στο κέντρο του Ναού αφού στρωθεί το ολοκέντητο άσπρο σεντόνι, που θα δεχθεί την εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Ο Θεμιστοκλής Χρηστίδης και η σύζυγός του Αγγελική, συνηθίζουν κάθε χρόνο να μαζεύουν λουλούδια από τους αγρούς και από τις γλάστρες των σπιτιών να φτιάχνουν και να φέρνουν έτοιμη τη φυσική ανθοστόλιστη γιρλάντα για το προσκυνητάρι. Ας είναι βοήθειά τους.
                                                   
 Ο παπα-Σωτήρης θα χτυπήσει την καμπάνα για τον πανηγυρικό Εσπερινό. Συν προσευχόμενος ο παπα-Γιώργης και πλήθος κόσμου στην ωραιότερη στιγμή του Πάσχα του Καλοκαιριού. Αρχίζουν να ψάλλουν τα εγκώμια κλήρος και λαός μαζί και νομίζεις ότι όλη η πλάση σιγεί, τα πουλιά παύουν να κελαηδούν, τα θροΐσματα των φύλων παύουν κι αυτά.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς!

Η συγκίνηση κορυφώνεται στο άκουσμα του « Απόστολοι εκ περάτων συναθροισθέντες εν θάδε Γεσθημανή τω χωρίω κηδεύσατέ μου το σώμα και Συ Υιέ και Θεέ μου παράλαβέ μου το πνεύμα».
                                                   
 Έχει νυχτώσει για καλά, με την ευχή «Αύριο με υγεία», καληνυχτίζει ο ένας τον άλλο και το φιδίσιο καλντερίμι που διασχίζει το πουρναροδάσος, γεμίζει κόσμο. Το Αυγουστιάτικο φεγγάρι έχει προβάλει από το βράχο του Μουμουτσελιού και ο αστερόης ουρανός με τα πολυκάντηλά του αναμμένα μας συντροφεύουν έως τις πόρτες των σπιτιών. Ήρθε η στιγμή που η βουνίσια δροσιά και η πεντακάθαρη ατμόσφαιρα συνεργαζόμενες με το Μορφέα, που έχει το δικό του λόγο, ο ύπνος θα ξεκουράσει σώμα και πνεύμα.

Ξημέρωσε! Δεκαπενταύγουστος!
Ο παπα-Σωτήρης χτυπά την καμπάνα της Παναγίας.
Όρθος, Θεία λειτουργία, αρτοκλασία.
                                                 
Ο κόσμος ανηφορίζει προς τη Χάρη της, το ολόδροσο και σκιερό καλντερίμι, απόλυτη σιγή κι ευλάβεια με συντροφιά τον ήχο από το κελάρυσμα του νερού που κατηφορίζει στο αυλάκι προς το χωριό.

Ο προαύλιος χώρος με το τεχνητό σκέπαστρο είναι έτοιμος για την αρτοκλασία. Έτοιμος είναι και ο βορινός της που ’ναι όμως τσιμεντοστρωμένος και απλωμένα τραπέζια και καρέκλες για να δεχθούν τους προσκυνητές μετά τη λειτουργία.
                      
Οι φτερωτοί ψάλτες έχουν εξαφανιστεί από την πολυκοσμία, ακούγονται όμως οι ιερείς και οι ψάλτες της εκκλησίας. Είναι η μέρα της γιορτής της. Αφού τελειώσει και η αρτοκλασία, όλος ο κόσμος θα προσκυνήσει την εικόνα της κοιμήσεως της Θεοτόκου που είναι στολισμένη και θα πάρει άρτο απ’ του παπά το χέρι.

« Χρόνια πολλά και του χρόνου » είναι η ευχή που κυριαρχεί. 

Ο προαύλιος χώρος της εκκλησίας της Κοίμησης της Θεοτόκου
                        
Σιγά - σιγά ο κόσμος κάθεται, στον πίσω χώρο, αρχίζουν να τσιμπολογούν, ψητά, πίττες, φέτα Αγράφων και τα κεράσματα πάνε κι έρχονται. Τα παιδιά του καφενείου τρέχουν για να προλάβουν! Πέντε μπύρες από τον τάδε, τρεις μπύρες στον τάδε! Σε λίγο αρχίζουν τα όργανα με τα τραγούδια της τάβλας μέχρι να φάει ο κόσμος για ν’ αρχίσει ο χορός που θα κρατήσει ως το βράδυ. 
                        
Μακάρι να μην τελείωναν ποτέ οι όμορφες στιγμές. Μακάριοι όσοι έχουν την ηρεμία και την πίστη να τις απολαμβάνουν! Δυστυχώς όμως όλα έχουν τέλος!

Η ευχή « Και του χρόνου» μας γαληνεύει και μας γεμίζει αισιοδοξία!

( αφήγηση - Κούλα Παναγίτσα ) 

                                    

πηγή : logo image


+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...