/*--

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Ἡ Ἁγία Μεθοδία τῆς Κιμώλου

Μεταξύ τῶν νεφανῶν Ἁγίων διαλάμπει ὡς φωτεινός ἀστέρας ἡ ὁσία Μεθοδία, τό σκεῦος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὑποτύπωση τῆς καθαρῆς ζωῆς, τό ἀμάραντο ἄνθος τῆς Κιμώλου, τοῦ ὁποίου ἡ εὐωδία ἁπλώνεται ὄχι μόνον σ᾽ ὅλες τίς Κυκλάδες, ἀλλά καί σέ ὁλόκληρη τήν Ἑλλάδα.

Γεννήθηκε στή νῆσο Κίμωλο στίς 10 Νοεμβρίου τοῦ 1861 ἀπό γονεῖς εὐσεβεῖς, τόν Ἰάκωβο καί τή Μαρία Σάρδη, οἱ ὁποῖοι εἶχαν τρεῖς γιούς καί πέντε θυγατέρες. Ἡ δεύτερη ἀπό αὐτές ἦταν ἡ Εἰρήνη, ἡ μετέπειτα Μεθοδία, ἡ ὁσία Νύμφη τοῦ Χριστοῦ πού μέ ὅλη της τήν ψυχή Τόν ἠγάπησε καί μέ πίστη θερμή ἐξεπλήρωσε τίς ἅγιες ἐντολές Του.

Ἀπό μικρή φαινόταν ἡ κλίση της καί ὅτι θά φέρει πολλούς πνευματικούς καρπούς, γιατί ἀποστρεφόταν καί ἀπέφευγε μέ ὅλες της τίς δυνάμεις κάθε τι πού θά μποροῦσε νά βλάψει τήν ψυχή της καί ἀντίθετα ἐνστερνιζόταν μόνον τά καλά καί ὠφέλιμα, τίς ἅγιες καί πνευματικές συναναστροφές, τά χρηστά καί ἁγνά ἤθη μέσω τῶν ὁποίων φωτιζόταν ἡ ψυχή της καί θερμαινόταν ἡ καρδιά της πρός θεῖον ἔρωτα. Ἀγαποῦσε θερμά τήν Ἐκκλησία, στήν ὁποία δέν ἔχανε εὐκαιρία νά βρίσκεται μέ κάθε εὐλάβεια καί κατάνυξη.

Ἔτσι ἀνατραφεῖσα ἡ ὁσία “ἐν παιδεία καί νουθεσία Κυρίου” ἦλθε στήν κατάλληλη ἡλικία καί ἀποφάσισε νά ἀφιερωθεῖ ἐξ ὁλοκλήρου στόν Θεό, ἀλλά οἱ γονεῖς της θέλησαν νά τήν παντρέψουν κι ἐκείνη ὑπάκουσε στή θέλησή τους καί πῆρε γιά σύζυγό της, ἕναν ναυτικό στό ἐπάγγελμα καταγόμενο ἀπό τήν Χίο. Ὁ γάμος καθόλου δέν τῆς μείωσε τό ζῆλο καί τή θερμή ἀγάπη της πρός τόν οὐράνιο Νυμφίο Χριστό, ἀλλά ἀκόμη περισσότερο ἄναβε μέσα στήν ψυχή της ὁ θεῖος ἔρωτας καί ἀκολουθοῦσε τήν πρότερη ζωή της παρακαλώντας θερμά τόν Χριστό νά τήν ἀξιώσει τῆς μοναχικῆς ζωῆς καί ν᾽ ἀφιερωθεῖ ἐντελῶς σέ Αὐτόν, διότι τά πάντα ἀνέθεσε στό θέλημά Του. Ψυχῇ καί σώματι ἡ μακαρία Μεθοδία ὑποτασσόταν στό θεῖο θέλημα. 

Κάποια μέρα λοιπόν ὁ σύζυγός της ναυάγησε στίς ἀκτές τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί δέν ἐπέστρεψε ποτέ στήν Κίμωλο. Ἐκείνη τότε λοιπόν ἀποφάσισε νά ἐγκαταλείψει τά πάντα καί νά ἐκπληρώσει τήν πρώτη της ἐπιθυμία ν᾽ ἀφιερωθεῖ στόν Θεό, ἀπαρνουμένη τόν κόσμο καί πάντα τά τοῦ κόσμου πράγματα. Ἀνεχώρησε λοιπόν γιά τό Μοναστήρι ὅπου καί ἐκάρη μοναχή στόν Ἱερό Ναό τῆς Παναγίας τῆς Ὁδηγητρίας Κιμώλου ἀπό τόν τότε Ἀρχιεπίσκοπο Σύρου Μεδόδιο, μετονομασθεῖσα ἀπό Εἰρήνη, Μεθοδία Μοναχή. Μετά τήν κουρά της ἐπεδόθη μέ πολύ ζῆλο καί ἀκατάβλητο και ζέουσα προθυμία σέ ἀσκητικούς ἀγῶνες μέ τίς ὁποῖες νέκρωσε τή σάρκα της καί ἐβάδιζε μέ σύνεση καί σοφία τή στενή καί τεθλιμμένη ὁδό πού ὁδηγεῖ στήν αἰώνιο ζωή. 

Γιά νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό κάθε μάταιη συνανστροφή τοῦ κόσμου ἔμεινε ἔγκλειστη σ᾽ ἕνα μικρό κελί στό Στιάδι τοῦ “Μέσα Κάστρου” τῆς Κιμώλου, δίπλα στόν Ἱερό Ναό τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου καί δέν ἔβγαινε παρά μόνον σέ πολύ μεγάλη ἀνάγκη, προφυλάσσοντας ἔτσι τόν ἑαυτό της ἀπό τά μάταια καί φθαρτά καί ὁδηγουμένη σέ ψηλότερες πνευματικές ἀναβάσεις.

Ἀδυνατεῖ κανείς νά περιγράψει τούς κόπους τῆς ἔγκλειστης ἰσάγγελης ζωῆς της, τήν ἄσκηση, τήν νηστεία, τήν ἀγρυπνία, τά δάκρυα, τήν ἀδιάλειπτη προσευχή. Κοιμόταν ἐλάχιστα γιά τήν ἀνάγκη τοῦ σώματος σέ ξύλινο κρεββάτι χωρίς στρῶμα καί τήν ὑπόλοιπη νύχτα προσευχόταν μέ θερμά δάκρυα καί κατάνυξη πρός τόν γλυκύτατόν της Νυμφίο Χριστό, τοῦ Ὁποίου τό κάλλος καί τήν ὡραιότητα μόνον καθώς φανταζόταν μέ τούς νοερούς ὀφθαλμούς τῆς ψυχῆς ὅλο της τό εἶναι φλεγόταν ἀπό ἀγάπη γι᾽Αὐτόν.

Τό φαγητό της ἦταν ἐλάχιστο, νήστευε ὅλες τίς ἡμέρες τῆς ἑβδομάδος αὐστηρά, ἐκτός Σαββάτου καί Κυριακῆς, ὅταν μεταλάμβανε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων καί γέμιζε ἡ καρδιά της ἀνέκφραστη πνευματική χαρά. Πολλοί εὐσεβεῖς τῆς πρόσφεραν τροφές καί ἐνδύματα, ἀλλά ἡ ὁσία τά μοίραζε ὅλα στούς φτωχούς καί ἀσθενεῖς. Κατά τή διάρκεια τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ζοῦσε παντελῶς ἔγκλειστη καί δέ δεχόταν καμία ἐπίσκεψη, ἐπιδιδόμενη μόνον σέ προσευχές καί πνευματικές μελέτες. Μόνο ἀπό ἕνα μικρό πορτάκι τοῦ κελλιοῦ της ἔδινε σέ κάποιον πού τό εἶχε ἀνάγκη λάδι ἀπό τήν ἀκοίμητη κανδήλα τοῦ κελλιοῦ της πρός θεραπεία ὅσων ἔπασχαν ἀπό διάφορες ἀσθένειες. 

Ἡ ἐνάρετη καί ἁγία πολιτεία της ἦταν εἰκόνα καί ἀπομίμηση τῆς ἰσάγγελης ζωῆς τῶν παλαιῶν ὁσίων ἀνδρῶν καί γυναικῶν τῶν ὁποίων μιμεῖτο τίς ἀρετές καί τόν ἔνθεο ζῆλο καί ποθοῦσε μόνον τά ἄνω, ζητοῦσε τά ἄνω καί ὅλα της τά διαβήματα, τά κινήματα τῆς ψυχῆς καί ἡ πορεία τῆς ἁγίας ζωῆς της εἶχαν κατεύθυνση πρός τόν Θεό. Καθημερινή μελέτη της εἶχε τό νόμον Του πού φωτίζει τό νοῦ καί γλυκαίνει τήν καρδιά καί κάνει τόν ἔνσαρκο ἄνθρωπο ἄσαρκο καί ἄγγελο ἐπίγειο “πεπληρωμένον καρπῶν δικαιοσύνης”.

Αὐτή ἦταν ἡ μακαρία Μεθοδία. Μέ τήν πρακτική ἀρετή καί τούς πνευματικούς ἀγῶνες τῆς κατά Χριστόν Πολιτείας νέκρωσε τελείως τήν σάρκα καί ἀπέρριψε κάθε ὑλικό καί γήϊνο φρόνημα. Καί ἀνῆλθε στήν τελειοτέρα ἀρετή, τήν θεωρία τῶν ἀΰλων, ἡ ὁποία ἔχει ὡς βάση καί συνεργό τήν ἀδιάλειπτη νοερά προσευχή. Μέ αὐτήν λοιπόν τήν ἀρετή καθάρισε τήν ψυχή καί τήν καρδιά της καί φωτίστηκε ἀπό τό Πανάγιο Πνεῦμα πού ἐνοικεῖ μόνον στίς καθαρές καρδιές καί ἔφτασε σέ μέτρα ἀπαθείας καί τελειότητας, σκεῦος ἐκλεκτό καί εὔχρηστο τῶν ἀρετῶν, φωτιζομένη ἀπό τίς ἐλλάμψεις τῆς Θείας Χάριτος. Ἔγινε πραγματική διδάσκαλος τῆς μετανοίας καί τῆς εὐσεβείας καί κάθε καλῆς καί θεοφιλοῦς πράξεως στήν πατρίδα της τήν Κίμωλο, τήν ὁποία λάμπρυνε μέ τήν ἐνάρετη ζωή της καί ποικιλοτρόπως ὠφέλησε μέ τά λόγια της καί μέ τό παράδειγμά της, γιατί εἴτε σιώπαινε, εἴτε μιλοῦσε, προξενοῦσε πάντοτε ὠφέλεια.

Ἡ φήμη τῆς ἀγγελικῆς της πολιτείας διαδόθηκε γρήγορα καί σέ ἄλλα νησιά καί πολλές γυναῖκες, γιατί μόνον γυναῖκες δεχόταν, ἔτρεχαν στό ἀσκητήριό της τό ὁποῖο ἔγινε πνευματικό διδασκαλεῖο γιά νά βροῦν πνευματική ὠφέλεια καί ἀνακούφιση ἀπό τίς δοκιμασίες τῆς ζωῆς. Ἡ ὁσία τίς δίδασκε τήν ἀποχή τῆς ἁμαρτίας, τά θεάρεστα ἔργα τῆς μετανοίας, τά χρηστά καί σεμνά ἤθη, τήν πρός ἀλλήλους ἀγάπη, τήν ὑπομονή καί καρτερία στίς θλίψεις καί μέ ἕνα λόγο “ὅσα ἀληθῆ, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τινα ἀρετήν”. (Φιλ. δ´ 8).

Ὁ λόγος τῆς ὁσίας ἦταν “δρόσος καί ἴαμα” στίς ἀσθενοῦσες ψυχές θεραπεύοντας καί δροσίζοντας ὅσους ποθοῦσαν τήν θεραπεία καί “τομώτερος πάσης μαχαίρας” ὅπως λέει ὁ θεῖος Παῦλος στούς σκληροκάρδιους καί δυσπειθεῖς. Πολλοί πού ζοῦσαν ἄτακτο καί ἁμαρτωλό βίο ἄλλαξαν ζωή καί μετανόη- σαν εἰλικρινά μέ τά λόγια ἤ τό παράδειγμα τῆς Ἁγίας Μεθοδίας καί ἐπέστρεψαν ἀπό τήν ὁδό τῆς ἀπωλείας εἰς τήν πίστη καί τήν λατρεία τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ. Γιά τήν καθαρότατη καί οὐράνια πολιτεία της μέ τήν ὁποία εὐαρέστησε καί δόξαζε τόν Θεό ἀξιώθηκε τῆς χάριτος νά τελεῖ θαύματα πρός δόξαν Θεοῦ σέ διάφορες ἀνάγκες καί περιστάσεις. 

Κάποιος γεωργός κιμώλιος εἶχε ὄγκο στό λαιμό. Κατέφυγε μετά θερμῆς πίστεως στήν ὁσία, ἡ ὁποία προσευχήθηκε, τόν ἐσταύρωσε στό σημεῖο τοῦ ὄγκου καί τοῦ ἔδωσε νά πιεῖ τό λάδι τῆς ἀκοιμήτου κανδήλας τοῦ ἀσκητηρίου της. Ὁ ἀσθενής γιατρεύτηκε τελείως δοξάζοντας τόν Θεό. 

Ἡ σύζυγος τοῦ Βασ. Λογοθέτου Ἀλεξάνδρα δέν μποροῦσε νά τεκνοποιήσει καί κατέφυγε στήν ὁσία Μεθοδία παρακαλώντας την νά προσευχηθεῖ γιά ν᾽ ἀποκτήσει ἕνα παιδί. Ἡ ὁσία προσευχήθηκε πρός Κύριον καί ἡ γυναῖκα συνέλαβε καί ἀπέκτησε παιδάκι δοξάζουσα καί αὐτήν τόν Χριστό γιά τό θαυμαστό γεγονός. Ἡ Αἰκατερίνη Γ. Λογοθέτου πού κατοικοῦσε στό Κάστρο, ἀπέναντι ἀπό τό ἀσκητήριο τῆς ὁσίας, ἀσθένησε βαριά, ἡ ὁσία τήν ἐπισκέφθηκε καί μέ τίς προσευχές της καί τό λάδι τῆς κανδήλας τοῦ ἀσκητηρίου της τήν ἐθεράπευσε. 

Κάποια γυναῖκα ἀπό τό νησί εἶχε ὄγκο στό στῆθος. Ἀκούγοντας τά θαυμαστά πού τελοῦσε ἡ ὁσία προσέτρεξε σέ αὐτήν μέ πίστη καί θεραπεύθηκε τελείως μέ τίς προσευχές καί τό σταύρωμα τῆς Ἁγίας Μητρός. Ὁ ἱερέας π. Γεώργιος Ν. Λογοθέτης ἀσθένησε βαριά καί κινδύνευε. Ἡ ἁγία Μεθοδία τοῦ ἔστειλε ἀπό τό λαδάκι τῆς ἀκοιμή- του κανδήλας καί ὅταν ἄλειψαν μέ αὐτό τόν βαρύτατα ἀσθενή ἐκεῖνος θεραπεύθηκε.

Αὐτές εἶναι οἱ ἀρετές καί τά κατορθώματα τῆς ὁσίας Μεθοδίας, ἔτσι ζοῦσε καί πολιτευόταν ἐκπέμπουσα τίς πνευματικές της ἀκτινοβολίες στήν νῆσο Κίμωλο, ἀλλά καί σέ ὁλόκληρη τήν Ἑλλάδα παρηγορώντας τούς θλιβομένους καί στεναχωρημένους, νουθετώντας τούς ἀτάκτους καί ὑποδεικνύοντας στόν καθένα τήν ὁδό τοῦ Εὐαγγελίου καί τῆς αἰωνίου σωτηρίας γιά τήν ὁποία ἔχυσε πάνω στό Σταυρό τό πανάγιο Αἷμα Του ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.

Ἔτσι μέ ὁσιακούς ἀγῶνες μέ τόν τῆς ἀρετῆς καί ἀσκήσεως ἀγῶνα διῆλθε τήν ζωή της πρός δόξαν Θεοῦ καί ὠφέλεια τοῦ πλησίον ἡ ὁσία Μεθοδία. Ἐκοιμήθη ὁσίως στίς 5 Ὀκτωβρίου τοῦ 1908, ἡμέρα Κυριακή στό 47ον ἔτος τῆς ἡλικίας της καί συναριθμήθηκε στήν χορεία τῶν ἀπ᾽αἰῶνος ὁσίων τά ἴχνη τῶν ὁποίων ἀκολούθησε καί τήν ἄσκηση μιμήθηκε.

Τά χέρια της παρέμεναν εὐλύγιστα σάν νά ἦτο ζωντανή, ἀκόμα καί τήν ἐπαύριο τῆς Κοιμήσεώς της. Τά τίμιά της λείψανα φυλάσσονται στόν Ἱερό Ναό του Ἁγίου Σπυρίδωνος καί τῶν Ἁγίων Τεσσαράκοντα μαρτύρων στήν Κίμωλο. Στίς 10 Ὀκτωβρίου τοῦ 2008 ἔγινε ἡ ἐπίσημη ἀνακήρυξή της καί κατάταξή της στή χορεία τῶν Ἁγίων.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης

Τῆς Κιμώλου τόν γόνον, ἀρετῶν τό κειμήλιον, καί τῶν ἀπ᾽ αἰῶνος Ὁσίων, ἀληθῶς τήν
ὁμόσκηνον, τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις οἱ πιστοί, Ὁσίαν Μεθοδίαν τήν σεπτήν, τάς τοῦ βίου
αὐτῆς πράξεις θεοφιλεῖς, μιμούμενοι κραυγάζοντες δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν,
δόξα τῷ σέ στεφανώσαντι, δόξα τῷ σύν Ἁγίων τοῖς χοροῖς, σέ, Μῆτερ, ἀριθμήσαντι.

Συλλογή αὐτογράφων κειμένων τῆς Ὁσίας

“Εἰς ἐσένα Δέσποτα Παντοδύναμε ἔχω πᾶσαν ἐλπίδα μου· λοιπόν, μή μέ ἀφήσεις ἀβοήθητον νά ἔχω αἰσχύνην αἰώνιον, ἀλλά λύτρωσέ με ἀπό τόν κίνδυνον κατά τήν δικαιοσύνην Σου καί τήν ἀλήθειαν. Καί ἐάν ἡ εὐτελής καί ταπεινή προσευχή μου δέν δύναται νά φθάσει εἰς τό ὕψος τῆς δόξης Σου, δέομαί Σου, κλῖναι ὀλίγον τά ἄχραντα ὦτα Σου νά μέ ἀκούσουν καί σῶσον με εὔσπλαχνε.

Ἐσύ, Δέσποτα, ὡς Δημιουργός τῶν ἁπάντων ἐξουσιάζεις τήν θυμομένην θάλασσαν καί καταπραΰνεις εὐθύς εἰς γαλήνην τά ἄγρια κύμματα. Δός μου λοιπόν, ἐσύ Θεέ μου τήν δύναμιν, ὅτι ἔχοντές Σε στρατηγόν καί ἡγούμενον δέν νικούμασθεν πώποτε.

Εἰς ὅλας μου τάς θλίψεις δέν ἤλπισα ποτέ μου εἰς ἄνθρωπον, ἀλλά μόνον πρός τόν Θεόν - καί- ἐβόων δεόμενος. Ὁ δέ φιλάνθρωπος μοῦ ἔδιδε τήν ἁρμόζουσαν βοήθειαν.

Ἐπεί οὖν δέν Σοῦ ἀρέσουν αἱ θυσίαι τῶν ἀλόγων ζώων, ἀλλά μόνον ἡ μετριότης τοῦ φρονήματος καί ἡ ταπείνωσις, τήν ὁποίαν προτιμᾶς ἀπό πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων, θέλω συντρίψει καί ἐγώ τήν καρδία μου, νά Σοῦ προσφέρω εὐάρεστον θυσίαν τῆς ταπεινώσεως.

Ναί Θεέ πολυέλεε ἐπάκουσον τήν προσευχήν μου καί πρόσδεξε τά λόγια μου εἰς τά ὦτα τῆς εὐσπλαγχνίας Σου.

Ναί Θεέ μου γλυκύτατε ἀπό τήν ἀγάπη Σου τήκεται ἡ ψυχή μου καί ἡ καρδία μου.

Ἐνδυνάμωσέ με, ὅτι Σύ εἶσαι ὁ ἔρως καί ὁ πόθος τῆς καρδίας μου καί πάντων τῶν ἀγαθῶν ἡ αἰωνία ἀπόλαυσις.

Πρός ἐσένα μόνον Κύριε ὕψωσα τήν ψυχήν μου ἀπό τά γήϊνα πράγματα καί ἀπό τό θάρρος ὅπου ἐλπίζω εἰς Σέ, εἶμαι βέβαιος ὅτι δέν θέλω ἐντραπεῖ πώποτε.

Θεέ μου, πολλάκις ἐκ τῶν πραγμάτων ἔλεγα: πόσην κηδεμονίαν ἔδειξες εἰς τούς λόγους μου καί ἐκ παντός κινδύνου μέ ἐλευθέρωσες”.

Ἀκολουθεῖ σειρά δυσανάγνωστη μέ τή λέξη “Προσευχή”. Καί κατακλείει μέ τήν φράση: “Ἡ δούλη τοῦ Θεοῦ Μεθοδία Μοναχή”.


πηγή : ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ
          ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΔΙΜΗΝΙΑΙΟ
          ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ - ΤΡΙΚΟΡΦΟ ΦΩΚΙΔΟΣ

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...