/*--

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΥΤΕ ΟΙ ΜΑΪΜΟΥΔΕΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΓΙΑ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ!

Σαρκαστική κριτική στή θεωρία τοῦ Δαρβίνου. Μία θεωρία, πού ἐνῶ ὁ ἴδιος ὁ Δαρβῖνος ἀπέρριψε οἱ ἀθεϊστές μυθοεπιστήμονες ἀγωνίζονται νά τήν ἐπιβάλλουν.

Εδῶ καί διακόσια περίπου χρόνια οἱ ἄνθρωποι συζητᾶνε γιά τούς ἰσχυρισμούς τοῦ Δαρβίνου, ὅτι ὁ ἄνθρωπος κατάγεται ἀπό τήν μαϊμού. Καί μολονότι μία ἀρχή τοῦ Ρωμαϊκοῦ καί παγκοσμίου δικαίου ἀπαιτεῖ «νά γίνεται ἀκουστή καί ἡ ἄλλη πλευρά», κανείς μέχρι σήμερα δέν σκέφθηκε νά ρωτήσει καί τήν «ἄλλη πλευρά», κάποια μαϊμού δηλαδή, τί πιστεύει γιά τό ἐν λόγῳ ζήτημα. Μέχρι σήμερα. Ὅταν κάποια γνωστή φίλη, ἡ κ. Μαρία Σαμπάου, μᾶς ἔγραψε τήν ἀπάντηση αὐτή σε στίχους, ἐμεῖς ὁλοπρόθυμα τήν μετατρέψαμε στά Ἑλληνικά καί σᾶς τήν παραθέτουμε.

                           «Κάποτε μιά μαϊμού Φανταστικοῦ τό γένος
                            ᾖρθε στήν συνεδρία τους πνέοντας τό μένος.
                           «Ἀδέλφιά μου, τούς εἶπε, προσέχετε καλά,
                            ὑπάρχουν διαδόσεις, τό λέω ἀνοιχτά,
                           –καί θέλουν νά τό δέσουν ὅλοι κομπολόϊ–
                            ὅτι ὁ ἄνθρωπος κατάγεται ἀπό δικό μας σόι!
                            Ὑπάρχει ἄραγε πιό βδελυρή ἰδέα;
                            Ὁ λόγιος Darwin καί ἡ δική του ἡ παρέα,
                            ὁλόκληρο τό γένος μας προσβάλλει 
               ὅταν τόν ἄνθρωπο σάν συγγενῆ τοῦ εἴδους μας προβάλλει!
                            Ποιός ἀνάμεσά μας στό διαζύγιο προβαίνει;
                            Ποιός παρατᾶ τά τέκνα του; Ποιός ὅπλα κραδαίνει;
                            Ποῖος ἀνακάλυψε τά τσίπ κι ὅλα τά συναφῆ,
                            τά δηλητήρια, τά κόλπα καί τῶν δαιμόνων τήν πλοκή;
                            Ἀπό τούς κατοίκους τῆς ζούγκλας ὑπάρχει κανείς
                            νά ἔχει ἐφεύρει ὅπλα μαζικῆς καταστροφῆς;
                            Τή φύση τή νοιαζόμαστε, εἶναι ζωή καί φῶς
                             κι εἶναι ἄγνωστος σ’ ἐμᾶς ὁ καταστροφισμός.
                             Ἀντίθετα ὁ ἄνθρωπος, μέρα μέ τήν ἡμέρα
                            σκοτώνει γῆ καί οὐρανό μέ τήν δική του λέρα.
                            Πόρνο-στάρ δέν ἔχουμε καί ντίβες-τραβεστί,
                            τά λίγα πού γνωρίζουμε, στόν κόσμο μας ἀρκεῖ.
                            Ποιός εἶδε ἀνάμεσά μας πνευματικά τρελό,
                          “συκιά”, μαστουρωμένο, ἤ καί αἱμοβόρο;


                          Κλέφτες καί ἀπατεῶνες, δέν βρίσκονται σ’ ἐμᾶς,
                         οὔτε καπνοπωλεῖα κι ἐμφύλιος σαματᾶς.
                         Στό εὐγενές μας γένος μαφία δέν θά βρεῖς,
                         οὔτε τρομοκράτες ἤ ἀπειλές θά δεῖς.
                        Γιά ταξικούς ἀγῶνες, οὔτε νά διανοηθεῖς!
                        Διέσχισα τήν ζοῦγκλα ἀπ’ ἄκρη μέχρι ἄκρη,
                       μά φοίνικας ἰδιωτικός δέν μοῦ ’πέσε στό μάτι.
                       Τίς συμβουλές τῶν γέρων τά νιάτα μας κρατοῦν,
                       ἀγάπη, σεβασμό, τιμή πρός τούς γονεῖς τηροῦν.
                      Ὁ ἀρχηγός μας, φίλοι μου, δέν εἶναι ὅποιος κι ὅποιος,
                      εἶναι ἱκανός μά ὁ πιό σωστός, ὁ πιό ἔξυπνος, καί ὅποιος
                      τήν φυλή νά προστατεύει, τά παιδιά νά ὁδηγεῖ,
                      νά διώχνει τούς ἐχθρούς, κι ἀκόμα ἄν χρειαστεῖ
                      νά ’ναι ἕτοιμος γιά ὅλα, τήν γοῦνα του νά μήν ὑπολογίσει
                      γιά τό καλό των ὑπηκόων ποτέ νά μήν λυγίσει.
                      Στούς ἀνθρώπους τώρα ρῖξτε μιά ματιά.
                     Ἐκεῖ, Θεούλη μου, ποιός ἔχει τήν πρωτιά;
                     Ὁ ἄσχετος, ὁ ἀδιάφορος, ὁ πιό καταφερτζής
                      ὁ φωνακλάς, ὁ ἀπατεῶνας, ὁ πιό ἀναληθής,
                     Ὅλοι γιά χρήματα τρελοί καί κυνηγοί τῆς δόξας.
                     Σκοπό δέν ἔχουν τά κοινά μά ἐκπλήρωση τῆς λόξας!
                     Γιά τόν λαό, δέν ἱδρώνει, τό αὐτί τοῦ ἑαυτούλη τους
                     Μετράει ἡ καλοπέραση καί ἀσφαλῶς τά πλούτη τους.


                                 Ἡ μαϊμού ποτέ δέν θά σοῦ πεῖ ψευτιά,
                                 μά ὁ ἄνθρωπος τά ἔχει στήν φύση του αὐτά:
                                Ψέμα, ρᾳδιουργίες, ἐκδίκηση καί μῖσος
                                ἀποτελοῦν γιά αὐτόν δεύτερο «εἶναι», ἴσως.
                               Καί νά μᾶς ἀναγκάζουν μέ φάρμακα πολλά,
                               ἐμεῖς δέν θ’ ἀναδείξουμε ποτέ κανένα Ἰούδα,
                               δέν θά σταυρώσουμε κανέναν γιά τήν πίστη
                               ἔστω καί ἄν αὐτή μπορεῖ νά ’ναι ἡ χειρίστη.
                              Ἐλευθεριές δεμένες καί Ἱερούς Ἐξεταστές
                              σ’ ἐμᾶς δέν θά ὑπάρξουν καί δέν ὑπῆρξαν χθές.
                              Πάρτι γιά κάθε τί μέ ὄργια καί ποτά,
                              μ’ ἀνθρώπους πού μεθᾶνε καί δέρνονται συχνά
                              δέν κάνουμε. Χαιρόμαστε στή ζοῦγκλα τή λευτεριά.
                              Ὁ Ἄνθρωπος λοιπόν μπορεῖ νά ὀρθοστατεῖ
                              νά μοιάζει σάν κι ἐμᾶς καί νά μᾶς μιμηθεῖ,
                              μά ἅμα τό ψάχνετε, παιδιά, ἀπό παντοῦ
                               ἀπέχει χίλιες δύο φορές ἀπ’ τήν Μαϊμοῦ!

                              Μαρία Σαμπάου

                              Ἑλληνική ἀπόδοση: π. Ἠλίας Φρατσέας

                            πηγή : ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ
                            ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ Ι.Ν.ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΕΥΚΑΚΙΩΝ

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...