/*--

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Ἀρκεσίλαος - Arcesilaus

Ἀρκεσίλαος

Ἔφυγε
καὶ τονε βλέπω
ν' ἀπομακρύνεται
κατὰ μῆκος
τῆς ἐρήμου λεωφόρου


καὶ κάθε τόσο γυρνάει
καὶ μᾶς χαιρετᾶ
δι' ἀνεπαισθήτου κινήσεως τῶν βλεφάρων
ὥς ὅτου
λίγο-λίγο
τὸ καραντί του
νὰ χαθῇ
νὰ σβύσῃ
στὸ βάθος τοῦ ὁρίζοντος. 


Ἔγραψε.

Στὸ γράμμα του
ἔλεγε – ἀνάμεσα σ' ἄλλα –
πὼς ἀγαπάει
τὴ
βροχὴ

«εἶμαι Ἕλλην
– εἶναι τὰ λόγια του –
πατρίς μου καὶ μητέρα μου

βροχή». 

«Σάν μὲ προλάβῃ ἡ βροχὴ
– συνέχιζε –
σάν μὲ προλάβῃ
ὁλόγυμνο
στοὺς δρόμους νὰ γυρνῶ
μὲ ντύνει
ἡ βροχὴ
μ' ἀπίστευτης λαμπρότητος
καὶ ποικιλίας
φορεσιές
καὶ στήνει ἀέναα γύρω μου
ὡς προχωρῶ
μυθώδους πλούτου
σκηνικά
καὶ διακόσμους». 

Τώρα γυρνᾶ στὰ «τέρματα»
μέσ' στὴν πολυκοσμία καὶ τὶς μουσικές καὶ τὴ λαϊκή χαρά
κι ἀνακατεύεται
γίνεται ἕνα
μὲ τὸ πλῆθος. 

Κι αἰσθάνετ'
ἄλλοτε
σὰ βασιλιᾶς ἀναμεσίς στοὺς ὑπηκόους του
κι ἄλλοτε πάλι
– ἴσως τὴν ἴδια ἀκριβῶς στιγμή –
σὰν
ἄρχοντας ἐξόριστος
ἀνάμεσα
σὲ ξένους
κι ἄγνωστους
λαούς. 

Νίκος Εγγονόπουλος 

Arcesilaus
he left
and I see him
going off
along
the deserted street
every so often he turns
and motions to us
with a slight movement of his eyelids
till
- little by little -
his wake
vanishes
fades
far into the horizon  

he writes  

in his letter - among other things - 
that he likes
the
rain
"I'm Greek
- those are his words -
my mother and fatherland
is
the rain" 

"when I'm caught in the rain 
- he went on -
when I'm caught
stark naked
roaming the streets
I'm clothed
- by the rain -
in garments
of incredible resplendence
and variety
and as I proceed
it fashions a decor
and scenery
of mythical wealth"  

now he returns to the "termina" 
amid the bustle and music and joy of the masses
and he mixes
- becomes one -
with the crowd  

and he feels 
at times
like a king among his subjects
at others
- perhaps precisely the same moment -
like
an exiled ruler
among
foreign
- and unknown -
peoples  

Nikos Eggonopoulos

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...