/*--

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Αὐτὸς ποὺ ἔχει ταπείνωση!

                                                   η αρετη της ταπεινωσης

Οἱ ἀρετὲς εἶναι καρποὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀναπτύσσονται μὲ κόπο, μόχθο καὶ συνιστοῦν δῶρα Θεοῦ. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἱκανός, ἀφοῦ τὶς ἀφομοιώσει καὶ τὶς καλλιεργήσει, νὰ καταλήξει στὴ θέωση, δηλαδὴ νὰ δεχθεῖ μέσα του τὴ θεία χάρη.1

Ἡ ταπείνωση ἀποτελεῖ τὴ βάση ὅλων τῶν ἀρετῶν, μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἀπαραίτητες καὶ ἀναντικατάστατες ἀρετές στὸν ἀγῶνα ποὺ κάνει ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἐφάρμοσε καὶ δίδαξε τὴν ταπείνωση, τόσο μὲ τὸν ταπεινὸ καὶ σεμνὸ χαρακτῆρα Του, ὅσο καὶ μὲ τὶς τεράστιες ταπεινώσεις πού, ἀν καὶ Θεός, ὑπέστη μὲ τὴ δική Του θέληση, γιὰ νὰ σώσει ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα (μὲ τὰ πάθη Του, τὴ σταύρωση, τὸν θάνατο καὶ τὴν ταφή Του). Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος εἶπε: «Ὅποιος ἐξυψώνει τὸν ἑαυτό του θὰ ταπεινωθεῖ καὶ ὅποιος ταπεινώνει τὸν ἑαυτό του θὰ ὑψωθεῖ» (Κατὰ Λουκὰν Εὐαγγέλιον, Κεφάλαιο 18, Ἐδάφιο 14).

Ὅποιος ἔχει τὴν ταπείνωση μιμεῖται τὸν ἴδιο τὸν Χριστό. Οὐδέποτε παρεκτρέπεται, οὔτε κατακρίνει, οὔτε ὑπερηφανεύεται. Τὶς ἐξουσίες ποτὲ δὲν τὶς ἐπιθυμεῖ. Ἀποφεύγει τὶς τιμὲς τῶν ἀνθρώπων. Δέχεται τὶς συμβουλὲς τῶν ἄλλων καὶ εἶναι ἀπαλλαγμένος ἀπὸ τὴν ἀνάγκη τοῦ ὡραίου, τῆς κοσμικὴς διασκέδασης καὶ τῆς ἐξωτερικῆς ἐμφάνισης. Ὁμολογεῖ στὸν Θεὸ τὰ σφάλματα, λάθη καὶ ἁμαρτίες του, δὲ φεύγει ἀπὸ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ, ἔχει αὐτογνωσία καὶ πίστη. Ὁ σκοπὸς τοῦ ανθρώπου εἶναι νὰ κατορθώσει νὰ ἀποκτήσει ταπείνωση, δηλαδὴ νὰ δέχεται τὶς γνῶμες τῶν ἄλλων, νὰ πιστεύει ὅτι τίποτα δὲν κάνει καλὸ γιὰ τὴ σωτηρία του, ἀλλὰ νὰ παρακαλεῖ τὸν Θεὸ νὰ τὸν σώσει μὲ τὴν εὐσπλαχνία του.

Πνευματικὴ πρόοδος ἐπέρχεται ὅπου ὑπάρχει πολλὴ ταπείνωση. Ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος ἀγωνίζεται καὶ προοδεύει, προχωρεῖ μὲ σταθερὸ βῆμα στὴν πνευματική του ζωή, ζητᾶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ Θεὸς τὸν ἀκούει, βλέπει τὴν ταπεινοφροσύνη του καὶ τὸν χαριτώνει.2 Ὁ Θεὸς τὸ μόνο ποὺ ζητᾶ ἀπὸ ἐμᾶς εἶναι νὰ ἔχουμε ταπείνωση, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ μᾶς καταστήσει κοινωνοὺς τῆς θείας χάριτος. Μόνο ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἔχει ταπεινὴ ψυχὴ καὶ εἶναι ἀπαλλαγμένος απὸ τὴν ὑψηλοφροσύνη, ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ τὸν βοηθήσει σὲ κάθε του δυσκολία καὶ πρόβλημα, πρὶν ἀκόμα ὁ ἄνθρωπος Τοῦ τὸ ζητήσει.  Ἀντίθετα, ἐὰν ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι ταπεινή, ὁ Θεός, παρόλο ποὺ γνωρίζει πολὺ καλὰ τὸ πρόβλημὰ του, “δὲν μπορεῖ’’ νὰ τὸν βοηθήσει.3

Πολλοὶ Ἅγιοι πατέρες καὶ σύγχρονοι γέροντες μίλησαν γιὰ τὴν ἀρετὴ τῆς ταπείνωσης. Σύμφωνα μὲ τὸν Γέροντα Παΐσιο, «σὲ ἐκεῖνον ποὺ ἀγωνίζεται πολὺ καιρὸ καὶ δὲ βλέπει πνευματικὴ πρόοδο, ὐπάρχει ὑπερηφάνεια καὶ ἐγωισμός. Πνευματικὴ πρόοδος ὑπάρχει ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει πολλὴ ταπείνωση».

Ὁ Γέροντας Πορφύριος εἶπε: «Μπορεῖ κάποιος νὰ μιλάει γιὰ τὶς ἁμαρτίες του καὶ νὰ εἶναι ὑπερήφανος κι ἄλλος νὰ μιλάει γιὰ τὶς ἀρετές του καὶ νὰ εἶναι ταπεινός». Ἐπίσης, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶπε: «Ἡ ταπείνωση εἶναι δωρεὰ ἄνωθεν παρεχόμενη».

Ἡ ταπείνωση ἔχει μεγάλη δύναμη καὶ διαλύει τὸ διάβολο. Ὅπου ὑπάρχει ἡ ἀρετὴ τῆς ταπείνωσης, ὁ διάβολος δὲν ἔχει θέση καὶ τότε δὲν ὑπάρχουν οὔτε καὶ πειρασμοί. Κάποτε ἕνας ἀσκητὴς ζόρισε ἕνα ταγκαλάκι νὰ πεῖ τὸ «Ἅγιος ὁ Θεός…». Εἶπε τὸ ταγκαλάκι: «Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος ἰσχυρός, Ἅγιος ἀθάνατος». «Ἐλέησον ἡμᾶς» δὲν ἔλεγε. Ἀν τὸ ἔλεγε, θὰ γινόταν Ἄγγελος. Ὅλα τὰ λέει τὸ ταγκαλάκι. Τὸ «ἐλέησον ἡμᾶς» δὲν τὸ λέει, γιατὶ τοῦ λείπει ἡ ταπείνωση.

Τὸ νὰ ζητήσει κάποιος τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ νὰ μπορέσει νὰ τὸ δεχθεῖ στὴν ψυχὴ του προϋποθέτει τὴν ταπείνωση.4 Ὅταν ὁ Ἅγιος Ἀντώνιος, ὁ ὁποῖος ἀξιώθηκε ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ δεῖ μὲ τὰ ἴδια του τὰ μάτια ὅλες τὶς παγίδες ποὺ στήνει ὁ διάβολος, ρώτησε τὸν Κύριο: «Μὲ ὅλες αὐτὲς τὶς παγίδες ποὺ στήνει ὁ διάβολος γιὰ νὰ κερδίσει τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, ποιὸς τελικὰ θὰ μπορέσει νὰ σωθεῖ, Κύριε;», ὁ Κύριος τοῦ ἀπάντησε: «Αὐτὸς ποὺ ἔχει ταπείνωση!».

1 Γέροντος Παΐσίου Ἁγιορείτου, Πάθη καὶ Ἁρετές (Λόγοι Ε’), Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον ‘’Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος’’: Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης, 2 2007, σ. 151.

2 Ό.π., σ. 190.

3 Ἱερομονάχου Χριστοδούλου Ἁγιορείτου, Ὁ Γέρων Παΐσιος, χ.έ.: Ἅγιον Ὅρος, 1994, σ. 178.

4 Γέροντος Παΐσίου Ἅγιορείτου, Μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο (Λόγοι Α’), Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος’»: Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης, 1998, (ηλεκτρονική πηγή: http://athonika.blogspot. com/2010/05/blog-post_9809.html.)

πηγή : Όσιος Θεραπων
Μηνιαία Ἔκδοση Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Θεράποντος Λυθροδόντα
ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΑΜΑΣΟΥ ΚΑΙ ΟΡΕΙΝΗΣ

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...