/*--

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Βιογραφία της Αγίας Αριάδνης

Στιχ.: Σώζει ραγείσα την Αριάδνην πέτρα· Χριστός γαρ αυτήν έσκεπε ζωής πέτρα. 

Μετ.: Την Αριάδνη την έσωσε μια πέτρα που ράγισε· γιατί την έσκεπε ο Χριστός, η πέτρα της ζωής. 

Μία όχι τόσο γνωστή Αγία των πρώτων ηρωικών αιώνων του Χριστιανισμού είναι και ή Μάρτυς Αριάδνη. Έζησε κατά τους χρόνους των βασιλέων Αδριανού και Αντωνίνου, στα μέσα ( δηλ. του 2ου μ.Χ. αιώνα, στην πόλη Πρυμνησό της Φρυγίας και ήταν δούλη κάποιου ειδωλολάτρη άρχοντα του Τερτύλου. Η νεαρή Αριάδνη όμως αφ' ότου γνώρισε τον Χριστό άλλαξε τρόπο ζωής. Υπηρετούσε με πιστότητα τον κύριό της, μα πάνω απ' όλα η Αριάδνη ήταν δούλη του Ιησού Χριστού. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και δεν εντυπωσιαζόταν από τα πλούτη, την πολυτέλεια και τα υλικά αγαθά του αρχοντικού του επίγειου αφέντη της. Με την εργατικότητα της και την καλοσύνη της η Αριάδνη είχε κερδίσει την συμπάθεια όλων στο αρχοντικό του Τερτύλου κι ο αφέντης της την εκτιμούσε πολύ. 

Η Αριάδνη μέσα απ' αυτό το ειδωλολατρικό περιβάλλον του Τερτύλου κατόρθωνε να ξεφεύγει και κρυφά να έρχεται στην Εκκλησία, όπου από τα θεία μυστήρια αντλούσε δύναμη και παρηγοριά στον μεγάλο αγώνα της. Η ζωή της Αριάδνης διέφερε πολύ από τη ζωή των άλλων δούλων, γι' αυτό και κίνησε την υποψία των κυρίων της ότι ήταν Χριστιανή. Ο προ αιώνιος εχθρός του ανθρώπου που έβλεπε την πνευματική πρόοδο της ενάρετης αυτής ψυχής, αναστατώθηκε και θέλησε να την πολεμήσει. Γι' αυτό έσπειρε το φθόνο σε κάποιους δούλους τού σπιτιού, οι όποιοι ενοχλημένοι από την εύνοια των κυρίων τους προς την Αριάδνη, έρχονται και την καταγγέλλουν πώς είναι Χριστιανή. 

Ο κύριος της ως ένας ισχυρός άρχοντας τού τόπου εκείνου, δεν ήθελε να ακουστεί κάτι τέτοιο για το σπίτι του. Θεωρείτο άλλωστε ντροπή να έχει κάποιος άρχοντας στο αρχοντικό του δούλη Χριστιανή. Γι' αυτό την καλεί να απολογηθεί και αμέσως άρχισε να την πιέζει να θυσιάσει στα είδωλα. Η νεαρή δούλη με θάρρος ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό κι αρνήθηκε να προσφέρει θυσία στα είδωλα. Ο κύριος της είναι αποφασισμένος με την βία να την φέρει να θυσιάσει στους Θεούς. Δεν το πέτυχε όμως και στη συνέχεια δίνει εντολή να μαστιγωθεί. Η Αριάδνη μαστιγωμένη εξακολουθούσε να ομολογεί τον Χριστό Θεό αληθινό. Οι δήμιοι κουράσθηκαν και η Μάρτυς αιμόφυρτη εξακολουθεί να ομολογεί ότι παραμένει Χριστιανή. Ο Τέρτυλος την άφησε να γυρίσει στο δωμάτιο της να σκεφθεί και να λογικευτεί.

Η Αριάδνη όχι μόνο συγχώρησε τους φθονερούς συνδούλους της, άλλα και τους ευχαρίστησε για την μεγάλη χαρά πού τής έδωσαν, ώστε να αξιωθεί να πάθει για την πίστη της στο Χριστό. Βέβαια γνώριζε καλά πώς ό κύριος της θα την καλούσε και πάλι να του δώσει εξηγήσεις για την χριστιανική της πίστη. Γι' αυτό και προετοιμαζόταν μυστικά, εσωτερικά για το μαρτύριο και τον θάνατο. Κι αυτή η ώρα πού περίμενε η Αριάδνη δεν άργησε να έρθει. Δόθηκε και στον κύριο της μια νέα ευκαιρία να δοκιμάσει ξανά τη χριστιανή δούλη του, την Αριάδνη. Ο γιος του είχε την επέτειο των γενεθλίων του και ο Τέρτυλος θέλει να γιορτάσει το γεγονός του παιδιού του όσο πιο εντυπωσιακά γίνεται. Μα πριν από όλα θέλει να προσφέρει και μία θυσία στους θεούς. Κάλεσε όλους τους γνωστούς και τους φίλους, φυσικά και όλους τους δούλους του, υποχρεώνοντας μαζί τους να προσέλθει και η Αριάδνη, την οποία διά της βίας την έφεραν στον λαμπροστολισμένο Ναό των ειδώλων, όπου βρίσκονταν συγκεντρωμένοι όλοι οι επίσημοι. 

Τότε ο Τέρτυλος ενώπιον όλων των ειδωλολατρών κάλεσε την Αριάδνη να θυσιάσει εκείνη πρώτη και να ανοίξει τη μεγάλη γιορτή. Ενώπιον όλων τότε η νεαρή δούλη αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα, άλλα ευθαρσώς ομολόγησε πώς είναι Χριστιανή. Ο Τέρτυλος έδωσε εντολή να την δείρουν ανηλεώς μπροστά σε όλους για να την εξευτελίσει και να ταπεινωθεί. Αμέσως άνδρες γεροδεμένοι την άρπαξαν κι άρχισαν να την χτυπούνε με σκληρότητα. Έπειτα την υπέβαλαν στο μαρτύριο του τροχού με τα σιδερένια νύχια πού κατέκοβαν τις σάρκες. Η δούλη του Χριστού όμως το υπομένει με καρτερία επαναλαμβάνοντας «Χριστιανή ειμί»! Ο Τέρτυλος αφού είδε ότι τίποτα δεν πέτυχε, πρόσταξε να την κλείσουν προσωρινά στη φυλακή μέχρις ότου σκεφθεί τι θάνατο θα της δώσει. 

Η Αγία όμως μόλις βρέθηκε μόνη και χωρίς κανένα φρουρό, κατόρθωσε να διαφύγει και σαν ένα κυνηγημένο ζαρκάδι να καταφύγει στα γύρω βουνά. Οι δήμιοι γρήγορα την αντελήφθησαν κι έτρεξαν να την συλλάβουν. Όπως δήλωσε ο κύριος της, είχε σκοπό αφού την διαπομπεύσει στην πόλη έπειτα να την προσφέρει θυσία στους θεούς του. Η Αγία Αριάδνη σαν άκουσε αυτά, ένιωσε φρίκη γιατί ποτέ δεν ήθελε το σώμα της, πού είναι Ναός του Παναγίου Πνεύματος να προσφερθεί ως θυσία στους δαίμονες. Γι' αυτό και τρέχει όσο μπορεί πιο γρήγορα. Σαν ένιωσε πώς απόκαμε και δεν άντεχε άλλο ενώ οι στρατιώτες την πλησίαζαν, με θέρμη μεγάλη προσευχήθηκε στον Κύριο και τον παρακαλούσε να ανοίξει κάποια πέτρα και να την κρύψει από τους στρατιώτες. Και το θαύμα έγινε. Καθώς μπροστά στα έκπληκτα μάτια των διωκτών της άνοιξε μία μεγάλη πέτρα και έκλεισε στα σπλάχνα της την Αγία Αριάδνη προκειμένου να διαφυλάξει το σώμα της αγνό από κάθε βεβήλωση. Τους διώκτες της θανάτωσαν με δόρατα άγγελοι Κυρίου.

Αν ή συνώνυμη της βασιλοπούλα των αρχαίων μύθων, η Αριάδνη με τον μίτο της, έσωσε τον Θησέα από τον φοβερό μινώταυρο, η Αγία Μάρτυς του Χριστού Αριάδνη με το μαρτύριο της και την θυσία της οδηγεί κάθε ψυχή μέσα από τη δεισιδαιμονία και την ειδωλολατρία κάθε εποχής προς την πραγματική ελευθερία, που είναι ο Χριστός.

Εορτάζει στις 18 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος δ'. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ. Τὴ τοῦ Χριστοῦ κυβερνωμένη παλάμη, οὐκ ἐδουλώθης τὴν ψυχὴν Ἀριάδνη, ἀλλὰ ἐλευθέρα γνώμη ἠνδραγάθησας, πᾶσαν γὰρ ἐπίνοιαν, τοῦ ἐχθροῦ καθελοῦσα, στέφος χαριτόπλοκον, ἐκ Θεοῦ ἐκομίσω, ὃν ἐκδυσώπει Μάρτυς ἐκτενῶς, ἐλεηθήναι, τοὺς σὲ μακαρίζοντας. 

Κοντάκιον 
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον. Τῆς ζωῆς ποθήσασα, τὴν ζωοπάροχον πέτραν, ἀκλινὴς διέμεινας, τῇ τοῦ δολίου μανίᾳ· πέτρα δέ, διαρραγεῖσά σε δεξαμένη, ἥρμοσε, τῷ ἀθανάτῳ Μάρτυς Νυμφίῳ· ὃν δυσώπει Ἀριάδνη, ἡμῖν δοθῆναι πταισμάτων ἄφεσιν. 

Μεγαλυνάριον 
Ἀδούλωτον σώζουσα τὴν ψυχήν, ἐδούλωσας Μάρτυς, δι’ ἀγώνων τὸν δυσμενῆ, καὶ τῆς ἐλευθέρας, Σιὼν πολῖτις ὤφθης, ἐν ᾗ ὦ Ἀριάδνη, ἡμῶν μνημόνευε.

Ιερός Ναός Αγίας Αριάδνης στο οροπέδιο Νήσιμος

Βρίσκεται στην Ελλάδα, στην Κρήτη και συγκεκριμένα στο Νομό Λασιθίου στην επαρχία Λασιθίου και στο Δήμο Οροπεδίου Λασιθίου. Βόρεια της έδρας του χωρίου Τζερμιάδω είναι το μικρό οροπέδιο Νήσιμος. Εκεί στη νοτιοδυτική πλευρά του βρίσκεται ο μικρός Ναός της Αγίας Αριάδνης σε υψόμετρο 890 μέτρων. Συνδέεται με δασικό δρόμο καλής βατότητας με το περιφερειακό οδικό δίκτυο του Οροπεδίου Λασιθίου. Απέχει 2,5 χλμ. από την έδρα του χωριού Τζερμιάδω και 65 χλμ. τόσο από το Ηράκλειο όσο και από τον Άγιο Νικόλαο. Πρόκειται για νεότευκτη, μικρή, καμαροσκέπαστη βασιλική διαστάσεων 4,00 x 5,50 η οποία ανεγέρθηκε με σύγχρονα υλικά. Ο Ναός ανεγέρθηκε με δαπάνη του Μανώλη Σπανάκη, οδοντιάτρου, και η πρώτη λειτουργία τελέσθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1995. Ίσως είναι ο μοναδικός Ναός στην Κρήτη, ίσως δε και στην Ελλάδα, αφιερωμένος σε μια Αγία που θυμίζει τη Μινωική Κρήτη. Γιορτάζει στις 18 Σεπτεμβρίου. Κτίστηκε στην ιερά μνήμη της μητέρας του κτήτορος ΑΡΙΑΔΝΗΣ.
Ιστορία του ονόματος «Αριάδνη»

Εκκλησία

Αριάδνη: ονόματα αγίων προσώπων της ορθόδοξης εκκλησίας

1. Αριάδνη η μάρτυρας: μαρτύρησε στη Φρυγία (2ος αιώνας μ.Χ.) και η μνήμη της εορτάζεται στις 18 Σεπτεμβρίου.

2. Αριάδνη η βασίλισσα: εορτάζεται στις 22 Αυγούστου.

Μυθολογία

Αριάδνη: Κόρη του Μίνωα και της Πασιφάης

Η Αριάδνη ερωτεύθηκε το Θησέα, ο οποίος έφτασε στην Κρήτη για να σκοτώσει τον ετεροθαλή αδελφό της Μινώταυρο που κάθε χρόνο κατασπάραζε επτά (7) νέους και επτά (7) νέες από την Αθήνα. Έγινε δηλαδή συνεργός του στο δύσκολο εγχείρημα και του έδωσε το νήμα (τον περίφημο μίτο) που τον βοήθησε να βρει το δρόμο του στο λαβύρινθο. Μετά ο Θησέας πήρε μαζί του την Αριάδνη και την εγκατέλειψε στη Νάξο. Εκεί ο άρχοντας της Νάξου Διόνυσος παντρεύτηκε την Αριάδνη και απέκτησε τέσσερις (4) γιούς, τον Ευανθή, το Στάφυλλο τον Πεπάρηθο και τον Οινοπίωνα.


+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...