/*--

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Κανών ἱκετήριος εἰς τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Ἕνας Κανόνας ὅλο γλυκύτητα καί ἀγάπη

Ὁ προσευχητικός Κανόνας πού θά ἀσχοληθοῦμε, εἶναι ἕνας Κανόνας πού ἔχει ὡς κύριο χαρακτηριστικό του, τήν συνεχῆ ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ. Χαρακτηρίζεται ἀπό αἰσθήματα συνεχοῦς θαυμασμοῦ, ὁλοκληρωτικῆς ἀφοσίωσης, ἀπόλυτης ἐμπιστοσύνης, ἀέναης δοξολογίας, τρυφερῆς ἀγάπης πρός τόν Κύριο Ἰησοῦ καί ὁδηγεῖ τόν προσευχόμενο πρός ἕναν ἔρωτα πρός τόν Χριστό.

Ἔτσι βλέπουμε χαρακτηρισμούς πρός τόν Ἰησοῦ, ὅπως: «Ἰησοῦ γλυκύτατε Χριστέ, πολυέλεε, ὡραιότατε, τό φῶς τοῦ κόσμου, πανάγαθε, τῶν ἀποστόλων ἡ δόξα, καύχημα τῶν μαρτύρων, εὔσπλαγχνε, εὐεργέτα, μακρόθυμε, φιλάνθρωπε σωτήρ, ἡ κάθαρσις τοῦ νοός μου, ἀσκητῶν ἐντρύφημα καί καλλώπισμα, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν, Δέσποτα, σύ φωτισμός, σύ σωτηρία τῆς ἀπεγνωσμένης ψυχῆς μου, ὁ τῶν πατέρων Θεός, παντοδύναμε, τῶν μοναζόντων τό κλέος...». 

Χαρακτηρισμούς πού πηγάζουν ἀπό μία καρδιά πού ἀναγνωρίζει πόσο ὁ Θεός τήν ἀγαπᾶ, πόσο ἔχει ἀνάγκη τήν ἀγάπη Του καί πόσο μεγάλη εἶναι ἡ ἀγκαλιά τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, πού μπορεῖ νά χωρέσει τόν κάθε μετανοοῦντα ἀγωνιστή.

Ὁ Κανόνας σάν προετοιμασία γιά τήν ἄσκηση τῆς προσευχῆς τοῦ Ἰησοῦ

Προσευχητικός Κανόνας λέγεται ἕνα σύνολο προσευχῶν, πού ἔχουν συντάξει οἱ θεόπνευστοι ἅγιοι Πατέρες καί ἔχουν προσαρμόσει στίς διάφορες συνθῆκες καί ἀνάγκες τῆς καθημερινῆς ζωῆς. Σκοπός τοῦ Κανόνα εἶναι νά τροφοδοτήσει τήν ψυχή μέ προσευχητικές σκέψεις καί αἰσθήματα ὄχι μόνο ἐπαρκῆ ἀλλά καί ὀρθά, ἅγια, εὐάρεστα στόν Θεό. Ἀπό τέτοιες σκέψεις καί τέτοια αἰσθήματα ξεχειλίζουν οἱ θεοχαρίτωτες προσευχές τῶν ἁγίων Πατέρων.

Ἡ προσευχητική ἀνάγνωση τοῦ Κανόνα στόν γλυκύτατό μας Ἰησοῦ, ἐκτός ἀπό τήν γενικότερη πνευματική ὠφέλεια πού μᾶς παρέχει, ἀποτελεῖ καί ἐξαιρετική προετοιμασία γιά τήν ἄσκηση τῆς προσευχῆς τοῦ Ἰησοῦ, τῆς ὁποίας ἡ πλήρης μορφή εἶναι: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με, τόν ἁμαρτωλό». Ὁ Κανόνας αὐτός, λοιπόν, δείχνει μέ ποιές ἱερές σκέψεις μπορεῖ νά συνοδεύεται ἡ προσευχή τοῦ Ἰησοῦ ... ( Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ).

Ὁ δημιουργός τοῦ Κανόνα

Ὁ κατανυκτικότατος ἱκετήριος Κανών εἰς τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν εἶναι ποίημα τοῦ μοναχοῦ Θεοκτίστου τοῦ Στουδίτου καί περιέχεται στό Μέγα Ὡρολόγιον. Ὁ Θεόκτιστος ἔζησε τόν ΙΔ΄ αἰώνα μ.Χ. καί ὑπῆρξε μοναχός τῆς μονῆς τοῦ Στουδίου. Διακρίθηκε ὡς ὑμνογράφος καί συγγραφέας ἁγιολογικῶν ἔργων. Συνέθεσε στιχηρά ἰδιόμελα στήν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου καί ἀσματικούς κανόνες στόν Ἰησοῦ, τόν ἅγιο Νικόλαο, στίς ἄυλες καί ἐπουράνιες Δυνάμεις καί στή Θεοτόκο (δύο ἀπό τούς ὁποίους ἔχουν καταχωρηθεῖ στό «Θεοτοκάριο» τοῦ Νικόδημου τοῦ Ἁγιορείτου). Ἀριθμεῖται στούς Θεοτοκαριογράφους.

Τί ζητᾶμε ἀπό τόν Κύριό μας;

Πάντοτε ἕνας Κανόνας συνοδεύεται καί ἀπό αἰτήσεις πρός τό πρόσωπο, πού εἶναι ἀφιερωμένος ὁ Κανόνας. Ἔτσι καί σέ αὐτόν τόν Κανόνα βλέπουμε νά ἀναπέμπονται τά ἑξῆς πανέμορφα αἰτήματα: 

«ἐξομολογούμενον δέξαι με, τά τῆς ψυχῆς μου θεράπευσον τραύματα, γλύκανον τήν καρδίαν μου, διάνοιξον τῆς μετανοίας μοι πύλας, δέξαι μέ σοι προσπίπτοντα, ἐξάρπασόν με ἐκ τῆς χειρός τοῦ δολίου Βελίαρ, ποίησον δεξιόν κἀμέ παραστάτην τῆς δόξης σου, μή ἀπορρίψης, μή καταλίπης με, ἀνακάλεσαι, καί διάσωσον, ἐλέησον, σῶσόν με, κάθαρον, οἴκτειρον, κυβέρνησον, καθήλωσόν με, βασιλείας τῆς σῆς με καταξίωσον, βοηθείας μοι χεῖρα καταπέμψας ἔκσπασον, κάθαρόν μου ρύπου, λύτρωσαί με, φθορᾶς με ἐξάρπασον, ψυχήν μου φώτισον, τῆς ἀλογίας ρῦσαι, προφθάσας με διάσωσον, κρίμασί σου σῶσόν με, ἀνάπαυσον ὡς εὔσπλαγχνος, τῆς τρυφῆς τοῦ παραδείσου ἀξίωσον, τῷ χορῷ τῶν ἐκλεκτῶν σού με σύνταξον, ἀξίωσον τῆς τῶν σωζομένων μερίδος, λύτρωσαι κολάσεως, χειρός ἐξάρπασον τοῦ δράκοντος, τῶν παγίδων ἐλευθέρωσον, ἀναγαγών λάκκου κατωτάτου, δεξιοῖς με συναρίθμησον προβάτοις, χάρισαί μοι δάκρυα κατανύξεως, γλύκανόν μου τήν ψυχήν τῷ σῷ τιμίῳ αἵματι, Ὕψωσον τόν νοῦν μου πρός σέ, ἀνάγαγέ με ἀπό τοῦ χάσματος τῆς ἀπωλείας, δώρησαί μοι μετάνοιαν ὁλόκληρον καί καρδίαν ἐπίπονον εἰς ἀναζήτησίν σου, ἔξελθε εἰς ἀναζήτησίν μου, ἐπανάγαγέ με πρός τήν νομήν σου, συναρίθμησόν με τοῖς προβάτοις τῆς ἐκλεκτῆς σου ποίμνης καί διάθρεψόν με σύν αὐτοῖς ἐκ τῆς χλόης τῶν θείων σου μυστηρίων ...».

Ἐπειδή στή ζωή μας λείπει ἡ αἴσθηση τῆς γλύκας τοῦ Θεοῦ, ἀναζητοῦμε μέσα ἀπό τόν ὑπέροχο αὐτό ἰκετήριο Κανόνα στόν Ἰησοῦ Χριστό τήν γλύκα καί ἡ πληρότητα τῆς δικῆς Του τέλειας ἀγάπης! Ξεκινώντας ἀπό αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης πρός τό Θεανθρώπινο Πρόσωπό Του, γιά τίς πάμπολλες εὐεργεσίες του, καταλήγουμε στό συμπέρασμα ὅτι «Ὁ Χριστός εἶναι ἡ χαρά, τό φῶς τό ἀληθινό, ἡ εὐτυχία. Ὁ Χριστός εἶναι ἡ ἐλπίδα μας. Ἡ σχέση μέ τόν Χριστό εἶναι ἀγάπη, εἶναι ἔρωτας, εἶναι ἐνθουσιασμός, εἶναι λαχτάρα τοῦ θείου. Ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν. Αὐτός εἶναι ἡ ἀγάπη μας, Αὐτός ὁ ἔρωτάς μας» ( Ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης).

Σέ αὐτή τήν ἀναζήτηση τῆς Ἀγάπης Του μᾶς βοηθᾶ πολύ ἡ συχνή καί μέ κατάνυξη ἀνάγνωση τοῦ Κανόνα πρός τόν Κύριο Ἰησοῦ. Εἴθε κάθε φορά πού τόν ἀναγινώσκουμε ἤ τόν ψάλλουμε νά μᾶς γλυκαίνει ὁ Κύριος τήν καρδιά μας, νά μᾶς ὑψώνει τόν νοῦ πρός τό γλυκύτατο πρόσωπό Του καί νά μᾶς ἀξιώσει τῆς τρυφῆς τοῦ παραδείσου. 

τοῦ Πρωτοπρ. Νεκταρίου Κάνια

πηγή : Η ΟΔΟΣ
          Τετραμηνιαία ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ρόδου

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...