/*--

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Γιά νά σβήσεις τή δίψα σου

Ἑπτά ἡμέρες διαρκοῦσε ἡ ἑορτή τῆς Σκηνοπηγίας, γιά νά θυμίζει στούς Ἰουδαίους τή σαραντάχρονη περιπλάνησή τους στήν ἔρημο, τή θαυματουργική ἀνάβλυση τοῦ νεροῦ ἀπό τήν πέτρα μέ τό χτύπημα τῆς ράβδου τοῦ Μωυσῆ πού ἔσβησε τή δίψα τους, καί τή φωτεινή νεφέλη πού τούς φώτιζε τή νύχτα.

Τήν τελευταία ἡμέρα τῆς μεγάλης γιορτῆς ὁ Κύριος βρέθηκε στά Ἱεροσόλυμα. Κόσμος πολύς, ὀχλοβοή δυσκόλευε τό κηρυκτικό Του ἔργο. Ὡστόσο ἡ πρόσκλησή Του, σωστική καί ἀβίαστη, ἀκούστηκε δυνατά καί καθαρά ἀπό ὅλους: «Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καί πινέτω». Ὅποιος διψᾶ, ἄς ἔρθει σέ μένα καί ἄς πιεῖ. Φαίνεται νά γνωρίζει καλά πόσο ἐξαντλητική εἶναι ἡ πορεία τῶν ἀνθρώπων στήν ἔρημο τῆς ζωῆς, πόσο βασανίζεται ἡ ἀνθρώπινη ψυχή καθημερινά ἀπό μιά ἄλλη δίψα, ἀθέατη, μεταφυσική, πνευματική. 

Γι’ αὐτό καί προσκαλεῖ. Χωρίς πίεση καί ἐξαναγκασμό, μέ ἀπέραντο σεβασμό στήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, «ἐάν», ἀλλά μέ συνεχή ἐπίκληση· «ἔκραζε». Γιά νά Τόν ἀκούσουμε ὁπωσδήποτε καί νά Τοῦ ἐμπιστευθοῦμε τήν προσωπική μας δίψα. Εἶναι τόσο μεγάλη ἡ λαχτάρα Του νά μᾶς ξεδιψάσει. 

Ἐλᾶτε. Ἐλᾶτε νά ξεδιψάσετε κοντά μου.

Διψᾶτε γιά ἀλήθεια; Ἐλᾶτε νά ξεδιψάσετε κοντά μου. Ἐγώ εἰμι ἡ Ἀλήθεια!

Διψᾶτε γιά ἀγάπη; Ἐλᾶτε νά ξεδιψάσετε κοντά μου. Ἐγώ εἰμι ἡ Ἀγάπη!

Διψᾶτε γιά Φῶς; Ἐλᾶτε νά ξεδιψάσετε κοντά μου. Ἐγώ εἰμι τό φῶς!

Διψᾶτε γιά ζωή; Ἐλᾶτε νά ξεδιψάσετε κοντά μου. Ἐγώ εἰμι ἡ ζωή!

Διψᾶτε γιά σωτηρία; Ἐλᾶτε νά ξεδιψάσετε κοντά μου. Ἐγώ εἰμι ὁ Σωτήρ!

Τό δικό Του τό νερό καταργεῖ ὅλες τίς δίψες, δρᾶ ἀνάλογα μέ τίς ἀνάγκες τοῦ καθενός καί σέ πλημμυρίζει ἀπό ἐκεῖνο γιά τό ὁποῖο διψᾶς.

Διψᾶς γιά χαρά; Σέ πλημμυρίζει χαρά.

Διψᾶς γιά γνώση καί σοφία; Σέ πλημμυρίζει μέ τήν ἀληθινή σοφία.

Διψᾶς γιά εὐτυχία; Σέ πλημμυρίζει εὐτυχία.

Διψᾶς γιά ἁγιότητα; Σέ πλημμυρίζει ἁγιότητα.

Φτάνει νά πιοῦμε, νά πιοῦμε πολύ. Κι ὄχι ἀπ’ τίς θολές πηγές τοῦ κόσμου. Μέσα στήν πνευματική ξηρασία τοῦ σύγχρονου κόσμου ὁ Χριστός μᾶς προσφέρει τό «ὕδωρ τό ζῶν», τή ζωογόνο χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κι ὅπως τό νερό προχωρεῖ μέχρι τό τελευταῖο κύτταρο, καί τό ζωογονεῖ, ἔτσι καί τό Ἅγιο Πνεῦμα, δροσερό ὁρμητικό ποτάμι, θά εἰσδύσει μέχρι τό βάθος τῶν σκέψεων, τῶν αἰσθημάτων, τῆς ὕπαρξής μας. 

Κι ὅποιος ξεδίψασε ἀπό τόν Χριστό, δέν περιορίζεται στόν ἑαυτό του. Γίνεται εὐλογία, τρεχούμενο νερό, πού ξεκουράζει, δροσίζει, ζωογονεῖ καί τό περιβάλλον του. Ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς «τό ὕδωρ τό ζῶν» ξεχύθηκε σ’ ὅλο τόν κόσμο, σβήνοντας τή δίψα τῆς γῆς ὁλάκερης... Τό ἔχουμε στή διάθεσή μας. Μᾶς τό προσφέρει πλουσιοπάροχα ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Κι ὁ Χριστός ἐξακολουθεῖ νά καλεῖ: «Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καί πινέτω».

Ὅποιος δέν ἀνταποκρίνεται μένει ἀδικαιολόγητα διψασμένος. Ἡ πρόσκλησή Του διαρκής, ἄς εἶναι ἡ ἀνταπόκριση ἐπιλογή μας.

πηγή : Προς τη ΝΙΚΗ
ΜΗΝΙΑΙΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...