/*--

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΥ

Στήν λατρευτική ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπάρχει ἡ ἀκολουθία τοῦ Μεσονυκτικοῦ. Πόσοι ἄραγε τήν γνωρίζουν, πόσοι τήν ἔχουν διαβάσει καί προσευχηθεῖ; Ἴσως σέ κάποια ἱερά Μονή, ἴσως σέ κάποια παννυχίδα (ἀγρυπνία).


Ὡστόσο εἶναι μία ὑπέροχη ἀκολουθία, τήν ὁποία βρίσκουμε στό «Ὡρολόγιον τό Μέγα», τό λειτουργικόν αὐτό βιβλίο τῆς Ἐκκλησίας. Πρόκειται γιά τήν Ἀκολουθία τοῦ καθ’ ἡμέραν Μεσονυκτικοῦ, τό Μεσονυκτικόν τοῦ Σαββάτου καί ἐκεῖνο τῆς Κυριακῆς.

Βασικῶς, τό Μεσονυκτικό περιέχει τό «Βασιλεῦ οὐράνιε», τόν 50ό ψαλμόν τῆς μετανοίας, τόν Ἄμωμο, (ψαλμοί) τό Πιστεύω, ἤτοι τήν ὁμολογία τῆς πίστεως καί νά μή λησμονοῦμε τήν ὀρθόδοξη χριστιανική μας ἰδιότητα, μηδέ κατά τήν νύκτα καί ἀκολουθοῦν τροπάρια τά ὁποῖα ἀναφέρονται στήν ἔλευση τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου καί στήν τελική Κρίση.

 Ἀκολουθοῦν εὐχές, «ὁ ἐν παντί καιρῷ», τοῦ ἁγίου Εὐφραίμ (τοῦ Σύρου), τοῦ ἁγίου Μαρδαρίου (4ος αἰ.), καί δύο σπουδαῖες εὐχές τοῦ Μεγ. Βασι- λείου κ.ἄ. Πολύ σημαντικά εἶναι καί τά αἰτήματα πρός τόν Κύριον καί τούς τόσους συνανθρώπους μας, μέ τά ὁποῖα καί κατακλείει ἡ ὅλη Ἀκολουθία μέ ἀκροτελεύτιον τό «Εἴπωμεν καί ὑπέρ ἑαυτῶν, τό Κύριε, ἐλέησον».

Τό ὅλο νόημα τῆς Ἀκολουθίας αὐτῆς βρίσκεται στίς κεντρικές εὐχές τοῦ Μεγ. Βασιλείου. Ἐκεῖ ὁ οὐρανοφάντωρ μέγας πατήρ τῆς Ἐκκλησίας στήν πρώτη ὁμιλεῖ γιά τήν προσευχή αὐτή τοῦ πιστοῦ χριστιανοῦ κατά τό μέσον τῆς νυκτός παρακαλώντας τόν Θεόν νά δεχτεῖ ἀπό τά ρυπαρά χείλη μας τήν ἱκεσίαν μας Ἐκεῖνος ὁ Ὁποῖος εἶναι πάνυ Οἰκτίρμων καί Ἐλεήμων. Παρακαλεῖ γιά τήν συγχώρηση, τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν, τόν καθαρισμόν μας ἀπό παντός μολυσμοῦ σαρκός καί πνεύματος.

Ἔπειτα διαγράφει τό γεγονός ὅτι εὑρισκόμενοι ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι στή νύκτα τοῦ παρόντος βίου, ὅταν ὁ Θεός μᾶς δωρήσει τήν ἄγρυπνο καρδιά καί τήν νήφουσα διάνοια, τότε θά δυνηθοῦμε νά ζήσουμε τήν λαμπρά παρουσία τοῦ Κυρίου στήν Δευτέρα παρουσία του, ὅταν θά ἔλθει ἐν δόξῃ μετά πάντων τῶν ἁγίων ἀγγέλων.

Ὑπενθυμίζει στό σημεῖο αὐτό καί τήν γεννηθησομένη τελική κρίση ὑπό τοῦ Δικαιοκρίτου Χριστοῦ. Τέλος ἱκετεύει νά μή μείνουμε ῥαθυμοῦντες ἀλλά νά εἴμεθα ἐν ἐγρηγόρσει ψυχῆς, ὥστε νά εἰσέλθωμεν στόν θεῖο νυμφῶνα τῆς θεώσεως.

Στή δεύτερη εὐχή ὁμιλεῖ γιά τήν εἴσοδο στή νέα ἡμέρα τήν ὁποία χαρίζει ἡ ἀγάπη καί ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Πρόκειται γιά εὐλογία, δοξολογία καί εὐχαριστία πρός τόν Θεόν. «Σέ εὐλογοῦμεν, ὕψιστε Θεέ καί Κύριε τοῦ Ἐλέους... Εὐχαριστοῦμέν σοι, ὅτι οὐ συναπώλεσας ἡμᾶς ταῖς ἀνομίαις ἡμῶν... ἄνοιξον ἡμῶν τό στόμα καί πλήρωσον αὐτό τῆς σῆς αἰνέσεως...».

Ἡ Ἀκολουθία, λοιπόν, αὐτή τοῦ Μεσονυκτικοῦ, ἀκολουθία κατανυκτική, μυσταγωγική, πνευματικῆς συντριβῆς, περισυλλογῆς καί μετανοίας φέρει ἐνώπιον μας τήν σχέση μας μέ τά ἔσχατα καί πέραν αὐτῶν. Φέρει ἐνώπιόν μας τήν τελικήν κρίση, τόν Παράδεισο, τήν κόλαση, τήν σωτηρία ἤ τήν ἀπώλεια τῆς ψυχῆς μας. Ἄν ὁ Ἑσπερινός καί ὁ Ὄρθρος εἶναι ἡ ὑπόμνηση τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου, ἡ ἔλευση τοῦ Χριστοῦ ὡς ἀληθινοῦ φωτός, εἶναι τό θέμα τῆς α΄ ὥρας, ὁ σταυρικός θάνατος τῆς ἑνάτης τοῦ Μεσονυκτικοῦ εἶναι ἡ Ἀνάσταση καί ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου.

Ἀξίζει, συνεπῶς, νά γνωρίσωμεν καί νά λέγωμεν τό Μεσονυκτικόν καί νά ἁγιαζώμεθα πρός στηριγμόν τῆς ὅλης μας χριστιανικῆς πορείας.

Χρυσόστομος Σεκοῦνδος

πηγή : ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ 
Μηνιαῖο περιοδικό Ἑλληνορθόδοξης Μαρτυρίας

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...