/*--

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

Χριστουγεννιάτικο ἀντιπαραμύθι

Μία φορὰ καὶ κάθε καιρὸ εἶναι ὁ Θεός. Ἀπὸ κάποτε εἶναι καὶ οἱ ἄνθρωποι. Οἱ ἀναφορὲς ὅμως ποὺ ἔρχονται ἀπὸ τὴ γῆ γιὰ τὴν κατάσταση τῶν ἀνθρώπων ὅλο καὶ χειροτερεύουν. Τὸ ἀνθρώπινο γένος πάει ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο, παρ’ ὅλες τὶς προσπάθειες τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς διάφορους ἀντιπροσώπους ποὺ ἀπὸ καιρὸ σὲ καιρὸ στέλνει γιὰ νὰ τοὺς συνεφέρει.

Μπροστὰ στὴν ἔκρυθμη αὐτὴ κατάσταση ἡ Ἁγία Τριάδα συνεδριάζει. Ἀποφασίζει ν’ ἀκούσει καὶ τὶς ἀπόψεις τῶν ἀνθρώπων πάνω στὸ θέμα καὶ νὰ συζητήσει προτάσεις τους γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ ἀδιεξόδου. Σὲ λίγες μέρες φθάνει ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ἀνθρωπότητας μία διακεκριμένη προσωπικότητα, ἕνας σοφὸς Σύμβουλος τοῦ Αὐτοκράτορα ποὺ διατηροῦσε μεγάλο κύρος ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους. Κολακευμένος ἀπὸ τὴν προτίμηση δὲν ἄργησε νὰ πάρει θάρρος καὶ νὰ διατυπώσει τὶς ἀπόψεις του γιὰ τὴ λύση τοῦ προβλήματος.

- Προτείνω νὰ ληφθοῦν δραστικὰ μέτρα.

- Σὰν ποιά;

- Νὰ σταλοῦν ἄγγελοι μὲ πύρινες ρομφαῖες γιὰ νὰ συνετίσουν τοὺς ἀνθρώπους.

- Μὰ τότε ποῦ πάει ἡ ἐλευθερία τους;

- Μπροστὰ στὸ καλὸ ποὺ θὰ γίνει, δὲ βλάφτει νὰ τὴ στερηθοῦν προσωρινά.

- Μὰ καλὸ δίχως ἐλευθερία μπορεῖ νὰ εἶναι καλό;

Ὁ σεβαστὸς Σύμβουλος πέφτει σὲ κάποια ἀμηχανία. Κι ἀναδιπλώνεται, θέλει νὰ φανεῖ ἀρεστὸς καὶ προτείνει αὐτὸ ποὺ ὑποπτεύεται ὅτι θ’ ἀρέσει στὸ Θεό.

- Νὰ σταλοῦν ἐκπρόσωποί σας γιὰ νὰ τοὺς συμβουλέψουν.

- Μὰ τὸ μέτρο αὐτὸ δοκιμάστηκε ἐπανειλημμένα καὶ ἀπέτυχε.

Ὁ σεβαστὸς Σύμβουλος μπερδεύεται πάλι. Ὡστόσο μία νέα ἰδέα φωτίζει τὸ μυαλό του.

- Νὰ χορηγήσετε γενικὴ ἀμνηστεία. Νὰ βγεῖτε στὸν ἐξώστη τοῦ Οὐρανοῦ καὶ ν’ ἀνακοινώσετε στοὺς ἀνθρώπους ὅτι τοὺς συγχωρεῖτε γιὰ τὴν προσβολὴ ποὺ σᾶς ἔκαναν καὶ διαγράφετε τὶς ἁμαρτίες τους!

- Δὲν μπορῶ νὰ τὸ κάνω γιατί δὲν αἰσθάνομαι θιγμένος ἀπὸ τὰ ἔργα τους. Ἀλλὰ κι ἂν ἔδινα γενικὴ ἀμνηστεία, ὅπως προτείνεις, θὰ τοὺς ὠφελοῦσε; Πιστεύω πὼς ὄχι. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ν’ ἀποκαταστήσω τὴ σχέση μου μὲ τοὺς ἀνθρώπους. Ποτέ, ἄλλωστε, αὐτὴ δὲ χάλασε. Ἀλλὰ ν’ ἀποκαταστήσουν οἱ ἴδιοι τὴ σχέση τους μὲ τὸν ἑαυτό τους. Στὴν περίπτωση, ὅμως, αὐτὴ δὲν ἔχουν τόσο ἀξία τὰ γενικὰ μέτρα ποὺ ἔρχονται ἀπ’ ἔξω, ὅσο ἡ ἀλλαγὴ τῶν ἀνθρώπων ποὺ γίνεται μέσα τους, ἡ σωστὴ ἐπανατοποθέτηση τοῦ καθενὸς ἀπέναντι στὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτό.

Ὁ Σύμβουλος τὰ ‘χασε πλέον ὁριστικά. Καὶ τότε σκέφτηκε νὰ ἐφαρμόσει τὴν παλιά, δοκιμασμένη τακτική του, ποὺ χρησιμοποιοῦσ σὲ δύσκολες στιγμές.

- Ἐσεῖς τί λέτε; Ρώτησε μὲ προσποιητὴ ἀφέλεια.

- Λέω νὰ στείλω τὸ Γυιό μου στὴ γῆ.

- Ἀπαράδεκτο! τοῦ ξέφυγε ἡ λέξη αὐθόρμητα.

Ταυτόχρονα ὅμως ἔνιωσε ὅτι φέρθηκε μὲ ἀπρέπεια. Σπεύδει νὰ διορθώσει τὸ πράγμα.

- Ἴσως, ἦταν κάπως βιαστικὴ ἡ κρίση μου. Μᾶλλον δὲν ἔχω ἀντίρρηση. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ παρουσιαστεῖ μὲ τὴν ἀνάλογη ἐμφάνιση ποὺ ἐπιβάλλει ἡ θέση του.

- Δηλαδή, ποιά;  ἀστρικὸ σῶμα καὶ νὰ συνοδεύεται ἀπὸ μιὰ στρατιὰ ἀγγέλων.

- Δὲ θὰ ἐκβιάσει, ὅμως, ἔτσι τὶς ἀνθρώπινες συνειδήσεις;

Πάλι τὰ ἴδια, σκέφθηκε ὁ Σύμβουλος μὲ κάποιο ἐκνευρισμό. Ἔτσι ξαναγύρισε στὴ γνωστή του τακτική.

- Ἐσεῖς πῶς βλέπετε αὐτὴ τὴν ἀποστολή;

- Σκέφτομαι νὰ γίνει ἄνθρωπος!

Ἀστροπελέκι!

- Τί εἴπατε; Ἄνθρωπος; Μὰ αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς ἀσυμβίβαστο μὲ τὴν ἀξία του. Δὲν κρατήθηκε. Εἶναι ἀναξιοπρεπές. Καὶ πάλι δὲν κρατήθηκε. Πῶς τὸ σκεφτήκατε αὐτό;

- Λέγοντας νὰ γίνει ἄνθρωπος, δὲν ἐννοῶ νὰ ἐμφανιστεῖ ὡς ἄνθρωπος, ἀλλὰ νὰ ὑπάρξει ἄνθρωπος, νὰ γεννηθεῖ ἀπὸ μία θνητὴ γυναίκα.

Μήπως μὲ περιπαίζει; σκέφτηκε φανερὰ ἐνοχλημένος ὁ καλός μας Σύμβουλος. Μήπως τὸ κάνει γιὰ νὰ ἐλέγξει τὴ νοημοσύνη μου;

- Δὲν μπορῶ νὰ παρακολουθήσω τὴ σκέψη σας, εἶπε μὲ θιγμένη ἀξιοπρέπεια. Ἐννοεῖτε νὰ περάσει ἀπὸ τὴ διαδικασία τῆς ἐνδομήτριας ζωῆς, τῆς γέννας, ἀπὸ τὴν ἀσήμαντη βρεφικὴ ἡλικία ἀπό ...

Σταμάτησε ἀπὸ φρίκη. Τὸν συνέφερε κάπως ἡ σκέψη πὼς ὁ Θεὸς πιθανὸν νὰ τὸν κοροϊδεύει. Τὸν κοιτάζει ἐξεταστικὰ μὲ μιὰ ματιὰ γεμάτη σημασία. Θὰ θέλε τουλάχιστον νὰ μὴν πέσει ἡ ὑπόληψή του.

Ὁ Θεὸς ἔνιωσε τὴν κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου. Ἦταν κι αὐτὸς ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι. Ἀποκλεισμένος στὸ δικό του κόσμο. Ἕνας ὑπηρέτης ποὺ φρόντιζε μόνο «τὰ τοῦ Καίσαρος». Ὡστόσο συνέχισε νὰ τοῦ ξεδιπλώνει τὴ σκέψη του.

- Νομίζω ὅτι σωστὰ μὲ καταλάβατε. Λέω γεννηθεῖ ἀπὸ μία θνητὴ γυναίκα καὶ μάλιστα νὰ μὴ γεννηθεῖ στὴν Πρωτεύουσα, οὔτε στὰ Ἀνάκτορα, ἀλλὰ σὲ μία ἀσήμαντη πόλη, στὴ Βηθλεέμ, ἂς ποῦμε, μέσα σ’ ἕνα σταῦλο!

Τὸ πράγμα εἶχε παραγίνει γιὰ τὸ Σύμβουλο. Ἔνιωσε ὅτι τὸν περιπαίζουν. Ἂν προσπαθοῦσε τουλάχιστο νὰ περισώσει τὸ κύρος του!... Πῆρε τὸ πιὸ σοβαρό του ὕφος καὶ εἶπε:

- Ἐπιθυμῶ ἐξ ὀνόματός μου, ἐξ ὀνόματος ὅλων τῶν ἀνθρώπων νὰ δηλώσω ὅτι διαφωνῶ μὲ τὴν πρότασή σας. Παρακαλῶ νὰ γραφτεῖ στὰ πρακτικά.

Μὲ τὴ δήλωση αὐτὴ ἡ σύσκεψη ἔληξε. Ὁ Θεὸς σηκώθηκε, τὸν ξεπροβόδισε μέχρι τὴν πόρτα καὶ τὸν χαιρέτησε, εὐχαριστώντας τον γιὰ τὴ συνεργασία του. Ὁ Σύμβουλος ἔφυγε πολὺ συγχυσμένος κι ἀναστατωμένος. Σὲ ὅλη τὴ διαδρομὴ τοῦ γυρισμοῦ μιὰ ἀπορία τριβέλιζε τὸ μυαλό του. Πῶς μπόρεσε ὁ Θεὸς νὰ σκεφτεῖ ὅλ’ αὐτά, ἔστω καὶ γι’ ἀστεῖο;

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Χριστούγεννα»

Ἐκδόσεις Ἀκρίτας

Ἠλία Βουλγαράκη

πηγή ; ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ
ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ ΠΑΤΗΣΙΩΝ

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...