/*--

Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΙΔΕΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

  
"Κόσμος" τοῦ κόσμου ὁ ἄνθρωπος. Τό πιό ὄμορφο καί ἀσύγκριτο στολίδι τῆς δημιουργίας.Ἡ ἀνυπέρβλητη εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Γιαυτό καί ἡ ἀναφώνηση ἑνός ἁγίου: «Εἶδες τόν ἄνθρωπόν σου; Εἶδες τόν Θεόν σου»! Θαυμαστά ὅλα τά χαρίσματά του, σωματικά,ψυχικά,φιλοσοφικά, ἐπιστημονικά, τεχνολογικά... ἀμέτρητα! Οὔτε ἀριθμοῦνται, οὔτε ταξινομοῦνται.

ΤΑ ΕΛΑΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

      
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ διήρχετο ὁ Ἰησοῦς τὴν ῾Ιεριχώ· καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι. Καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. Καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι δι᾽ ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι. Καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶδεν αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ζακχαῖε, σπεύσας, κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖνε. Καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων. Καὶ ἰδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι. Σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον· ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν. Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν. Ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.(ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Λουκᾶ ιθ΄ 1-10)

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΔΥΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΥΛΕΙΑ ΕΝΟΤΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΙΩΑΝΝΗΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΝ

   
Ο κίνδυνος της σύγχρονης κοινωνίας εντοπίζεται στην εκτίμηση της ηδονής ως φυσικής απαραίτητης ροπής, η οποία αυτομάτως μετατρέπεται σε οδύνη. Αυτό συντελείται επειδή απουσιάζει η πραγματική πνευματική θεώρηση του σώματος, δηλ. ενός κυρίου συστατικού παράγοντος του ανθρώπου. Πώς μπορεί ο άνθρωπος να απελευθερωθεί από το σώμα; Για μερικούς, δια της ηδονής και της ελεύθερης εκπλήρωσης των επιθυμιών του, για άλλους δια της βίας, ενώ για εμάς τους χριστιανούς και σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο, δια της ασκήσεως, δηλ. με πνευματικό πόλεμο, ο οποίος, όταν διεξάγεται με πνευματική σοφία και σύνεση απελευθερώνει τον άνθρωπο και τον καταξιώνει σε πνευματικό όν, συμπεριλαμβάνοντας και αυτό το σώμα του.

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

Ποιὸς μπορεῖ πιὰ νὰ μὲ παρηγορήσει;

   
Κανεὶς δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ μὲ παρηγορήσει»· «ὅλα τελείωσαν»· «ὅλα ἔχουν χαθεῖ». Τέτοιες καὶ παρόμοιες ἐκφράσεις λένε μὲ πόνο κάποιες φορὲς ἄνθρωποι ἀπελπισμένοι, ποὺ ὑποφέρουν μέσα σὲ μεγάλες δοκιμασίες καὶ θλίψεις στὴν ἀπαράκλητη σκληρὴ ἐποχή μας. Ἄνθρωποι ποὺ ἔκαναν ὄνειρα γιὰ τὸ μέλλον τους καὶ εἶδαν ξαφνικὰ μέσα σὲ μιὰ στιγμὴ νὰ σωριάζονται ὅλα σὲ ἐρείπια. Ἢ κάποιοι ποὺ βρέθηκαν ἀντιμέτωποι μὲ θλίψεις, ἀρρώστιες, οἰκογενειακὰ ἢ οἰκονομικὰ προβλήματα μεγάλα καὶ ἄλυτα.

Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

Ο δρόμος της σωτηρίας

   
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθε τῷ ᾿Ιησοῦ λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρο νο μήσω; εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύ σῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. ὁ δὲ εἶπε· ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα. ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες· καὶ τίς δύναται σωθῆναι; ὁ δὲ εἶπε· τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀν θρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν.

Elder Nikodim of Karoulia

   
Editor’s Note: In issue no. 245 of The Orthodox Word (2005) we presented the life of Hieroschemamonk Theodosius (Kharitonov) of Karoulia,1 Mount Athos. This was Fr. Nikodim’s elder, with whom he lived in obedience from 1929 until Elder Theodosius’ repose in 1937. The St. Herman of Alaska Brotherhood was blessed to have been in correspondence with Fr. Nikodim over the course of many years, benefiting from his prayers and counsels, and working with him to prepare for publication the prayer journal of his elder. We are currently compiling materials by and about Elders Theodosius and Nikodim for a forthcoming book, Praying in the Heart. The present article, written in 2002, has been translated from the Russian and edited by our brotherhood.

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

Πρωτολογία καί ἐσχατολογία στό ἔργο τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου

   
Aθανάσιον ἐπαινῶν, ἀρετήν ἐπαινέσομαι». Μέ αὐτή τή φράση ἀρχίζει τόν ἐπιμνημόσυνο λόγο του ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος πρός τόν ἅγιο Ἀθανάσιο, ἐπίσκοπο Ἀλεξανδρείας. «Ὅτι πᾶσαν ἐν ἑαυτῷ εἶχε τήν ἀρετήν… Ἀρετήν δέ ἐπαινῶν, Θεόν ἐπαινέσομαι, παρ’ οὗ τοῖς ἀνθρώποις ἡ ἀρετή».

Ἀθυμία - Ἀκηδία - Χαρά ἐν Κυρίῳ

   
Προλεγόμενα

Ισως ὁ τίτλος προκαλέσει στόν ἀναγνώστη ξενισμό καί ἀπορία, ὅμως τά φαινόμενα τῆς ἀθυμίας καί τῆς ἀκηδίας στήν ἐποχή μας ἔχουν λάβει τρομακτικές διαστάσεις. Αὐτό ὀφείλεται ὄχι μόνο στήν οἰκονομική κρίση πού διέρχεται ὁ τόπος μας, ἀλλά κυρίως στήν πνευματική ἀδυναμία πού διαπιστώνει κανείς στήν χρονική περίοδο πού διανύουμε. Ἄν καί τό πρόβλημα αὐτό ἀναδείχθηκε στίς ἡμέρες μας, ἐντούτοις ἀπό τήν ἐμφάνιση τῶν Μεγάλων Πατέρων, γίνεται λόγος καί προτείνονται μέσα γιά τήν ἀντιμετώπισή του. Ἡ βιωμένη Πατερική ἐμπειρία εἶναι ἀκόμα μία διέξοδος στά ἀδιέξοδα. Ἀπό αὐτό τόν πλοῦτο θά καταθέσουμε κάποιες βασικές σκέψεις εὐθύς ἀμέσως.

Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

Music and Orthodoxy

   
Music is one of the most powerful forces known to man. It communicates in ways beyond our  comprehension. The Holy Fathers of the Orthodox Church recognized this and were very selective in  what type of music was appropriate for our worship. The same can be said for our iconography, church  architecture, rubrics of our worship service, vestments, etc. In the Orthodox Church, music was used to  emphasize the meaning of the words of the hymn. It was not supposed to sound similar to secular  music. Hymns were written and composed to be prayed to a simple melody that can either be done by a  single individual or by a one hundred-voice choir. The words of the hymn were always more important  than the music. The music was there to add color, support and amplify the meaning of the text. The  Church music was meant to penetrate the depth of our heart and there to “prick it,” that is, to wound it  into repentance, contrition, and humility, which is the only way to bring us to pray. 

ΟΙ ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΤΗ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

    
Εἰσαγωγικά

Οἱ μακαρισμοί τοῦ Εὐαγγελίου ὡς ἔκφραση μιᾶς δυναμικῆς μακαριότητας, κι ὄχι μιᾶς στατικῆς –ἀρχαιοελληνικοῦ τύπου– μακαριότητας, δηλ. ἐκείνων πού γεύονται μιά κατάσταση εὐτυχίας τετελεσμένης, διαποτίζουν καί ἀρδεύουν μέ τά ζωογόνα μηνύματά τους τή λατρεία τῆς Ἐκκλησίας μας87.

Ο Θεός είναι πιστός στις υποσχέσεις Του

   
Ο προφήτης καὶ βασιλιὰς Δαβὶδ βεβαίωσε: «Πιστὸς Κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ» (Ψαλμ. ρμδ΄ [144] 13α)· εἶναι ἀξιόπιστος καὶ ἀληθινὸς ὁ Κύριος σ’ ὅλους τοὺς λόγους καὶ τὶς ὑποσχέσεις Του. Γι’ αὐτό, λέει ὁ ἴδιος στὸν Θεό, θὰ ἐξολοθρεύσεις ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι χωρὶς ἴχνος ντροπῆς λαλοῦν καὶ διαδίδουν τὸ ψεῦδος (Ψαλμ. ε΄ 7). «Ἀρχὴ τῶν λόγων» τοῦ Κυρίου «ἀλήθεια» (Ψαλμ. ριη΄ [118] 160)· θεμέλιο καὶ περίληψη τῶν λόγων τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀναφωνεῖ: Μὴ γένοιτο νὰ πεῖ κανεὶς ὅτι εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ φανεῖ ὁ Θεὸς ἀναξιόπιστος καὶ καταπατητὴς τῶν ὑποσχέσεών Του. Ἂς ἀποδεικνύεται δὲ ἀπὸ τὰ πράγματα ὁ Θεὸς ἀξιόπιστος στὰ λόγια Του, κάθε ἄνθρωπος δὲ ἀσυνεπὴς καὶ ψεύτης (βλ. Ρωμ. γ΄ 4).

Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

“Let the Dead Bury the Dead.”

   
Now when Jesus saw great crowds around Him, he gave orders to go over to the other side. A scribe then approached him and said, ‘Teacher, I will follow you wherever you go.’ And Jesus said to him, ‘Foxes have holes and birds of the air have nests; but the Son of Man has nowhere to lay His head.’ Another of his disciples said to Him, ‘Lord first let me go any bury my father.’ But Jesus said to him, ‘Follow me and let the dead bury their own dead…” (Matthew 8:18-22)

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ

  
ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΖΩΗΣ

Ἡ ζωὴ κάθε ἀνθρώπου ξεκινᾶ καὶ προχωρά, ὀδεύοντας πρὸς τὸ τέλος της. ‘Όλοι ἐρχόμαστε “πρόσωπο μὲ προσωπο” μὲ τὴν ὥρα τοῦ ἀποχωρισμοῦ ἀπὸ αὐτὸν τὸν κόσμο -εἴτε τὸ δεχόμαστε εἴτε τὸ ἀπωθοῦμε ἀπὸ τὴν καθημερινή μας σκέψη' εἶναι μιὰ ἀλήθεια τῆς ζωῆς, στὴν ὁποία ἡ Ἐκκλησία ἀπαντᾶ καθημερινὰ μὲ τὴν κατ' ἐξοχὴν ἐκκλησιαστική της πράξη, τὴν προσευχή: στὴ λειτουργία ἀκοῦμε εὐχὲς ὑπὲρ ζώντων καὶ κεκοιμημένων, ζητᾶμε “τὰ τέλη τῆς ζωῆς ἠμῶν νὰ εἶναι ἀνώδυνα, ἀνεπαίσχυντα, εἰρηνικά”, νὰ ἔχουμε “καλὴν ἀπολογίαν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βηματος”. Εἶναι καθημερινὸ κομμάτι τῆς λειτουργικῆς ζωῆς ἡ ὑπενθύμιση ὅτι ἡ παραμονὴ μᾶς ἐπὶ γῆς ἔχει ἡμερομηνία λήξης.

Πῶς καταπολεμεῖται τὸ πάθος τῆς φιλαργυρίας ?

   
Τὸ πάθος τῆς φιλαργυρίας εἶναι ἀ κόρεστο. Ὁ φιλάργυρος ὅσα χρήματα κι ἂν ἔχει, δὲν χορταίνει. Ποτὲ δὲν λέει, φθάνουν αὐτὰ ποὺ ἀπέκτησα. Κυριεύεται ἀπὸ ἄκρατη ἐπιθυμία νὰ ἀποκτήσει περισσότερα. Δίνει ὅλη τὴν ἀγάπη του στὰ κέρματα καὶ στὰ χαρτονομίσματα. Τὰ μετράει, τὰ ξαναμετράει καὶ δὲν θέλει νὰ τὰ ἀποχωριστεῖ.

«Ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς»

   
Εγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός», εἶπε κάποτε ὁ Κύριος (Ἰω. ι´ 11). Ἐγὼ εἶμαι ὁ ποιμένας ὁ καλὸς καὶ στοργικός, ποὺ πονῶ καὶ ἐνδιαφέρομαι εἰλικρινὰ γιὰ τὰ πρόβατα. Ὁ Κύριος παρομοίασε τὸν Ἑαυτό Του μὲ ποιμένα, βοσκό, ποὺ ἔχει ποίμνιο, τὴν Ἐκκλησία, ἔχει πρόβατα, τοὺς πιστούς.

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ: ΟΔΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΘΕΙΑΣ


   
Α. Τα στάδια της ταπεινώσεως.

Η ταπείνωση είναι μία σκάλα με εκατομμύρια σκαλοπάτια. Το πρώτο σκαλοπάτι πατά στη γη, και το τελευταίο, αν υπάρχει, ακουμπά στον ουρανό. Το πρώτο είναι η στοιχειώδης ταπείνωση, και το τελευταίο είναι η "τελεία" ταπείνωση, που είχε η Παναγία.

Μᾶς κλείνει τὸν Παράδεισο

   
Πρόκειται γιὰ ἕνα ἁμάρτημα ποὺ φανερώνει ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε ἴχνος ἀγάπης στὴν καρδιά μας. Καὶ χωρὶς ἀγάπη δὲν ἀνοίγει ἡ Βασιλεία τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ποιὸ εἶναι τὸ φοβερὸ αὐτὸ ἁμάρτημα ποὺ ἔχει αὐτὴ τὴ φρικτὴ καὶ θλιβερότατη αἰώνια συνέπεια γιὰ τὸν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος ἔχει ὑποδουλωθεῖ σ’ αὐτό; Εἶναι ἡ ἀδικία, ἡ πολύτροπη καὶ θεομίσητη ἀδικία, ἡ ὁποία, καθὼς γράφει ὁ θεοκίνητος ἀπόστολος Παῦλος, ἐπισύρει τήν «ὀργὴν τοῦ Θεοῦ ἀπ’ οὐρανοῦ» σ’ ὅσους τὴ διαπράττουν (Ρωμ. α΄ 18).

Ιερομόναχος στον κόσμο;

   
Ο διάλογος που ακολουθεί είναι αληθινός και έγινε μέσα από το διαδίκτυο με ένα νέο που σπουδάζει σε εκκλησιαστική ακαδημία. Μέσα από αυτόν τον διάλογο προέκυψε ένας γόνιμος προβληματισμός πού θέλησα να τον μοιραστώ μαζί σας ο κάθε ένας από εμάς μπορεί αβίαστα να καταλάβει, μία από τις αιτίες πού το καράβι της Εκκλησίας δεν αρμενίζει σωστά.

Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

Ἡ συγχώρηση (Μία ἀληθινή ἱστορία)

  
π. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου
Πρίν πολλά χρόνια καί μετά τήν λήξη τοῦ ἐμφυλίου σπαραγμοῦ καί τοῦ ἀδελφοκτόνου πολέμου, σέ κάποιο χωριό, ἔγινε ἕνας φόνος, γιά πολιτικούς μᾶλλον λόγους καί ἐξαιτίας τοῦ μεγάλου φανατισμοῦ, πού ἐπικρατοῦσε ἐκείνη τήν ἐποχή. Κατηγορήθηκε, λοιπόν, κάποιος χωριανός, ὁ Πέτρος Γ. καί μέ τίς μαρτυρίες πέντε συγχωριανῶν του δικάστηκε καί καταδικάστηκε σέ 30 χρόνια φυλάκιση. Ὁ κατηγορούμενος ὅμως ἰσχυρίζετο συνεχῶς ὅτι ἦτο ἀθῶος. Κλείσθηκε σέ ἀγροτικές φυλακές, ἀλλά μέρα-νύχτα διαλαλοῦσε καί μονολογοῦσε ὅτι ἦτο ἀθῶος.

ΟΙ ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

    
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Στήν πνευματικότητα πού ἐκφράζεται μέσα ἀπό τά κείμενα τῆς Κ.Δ., κυριαρχοῦν μέ πρωτεύουσα σπουδαιότητα ὡς πρός τή θέση καί τό περιεχόμενο οἱ μακαρισμοί τοῦ Κυρίου, δηλ. οἱ λόγοι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πού ἀρχίζουν μέ τό ἀρχαῖο ἐπίθετο «μακάριος» σέ γ΄ πληθ. πρόσωπο καί ἀπαντῶνται στό 5ο κεφ. τοῦ κατά Ματθαῖον καί στό 6ο κεφ. τοῦ κατά Λουκᾶν εὐαγγελίου1.

Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

Ὁ πόνος καί ὁ θάνατος κατά τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας

   
Εἰσαγωγικά

Η διερεύνηση τοῦ θανάτου1 ἤ ἡ ἐξέταση ἐπιμέρους πτυχῶν του ἤ ἀκόμη ἡ ἑστίαση στήν πρό τοῦ θανάτου μέριμνα, πού ἐμπνευσμένα ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἱεραπύτνης καί Σητείας κ.κ. Εὐγένιος ὅρισε νά προσεγγίσουμε στό πλαίσιο τῆς παρούσης ἱερατικῆς Συνάξεως, δὲν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση. Καλούμαστε νά ἐπικεντρώσουμε τό ἐνδιαφέρον μας σέ ἕνα δυσνόητο μυστήριο, τό ὁποῖο προῆλθε ἀπό τή διάρρηξη μιᾶς σχέσης ζωῆς, ἕνα μυστήριο τό ὁποῖο συνιστᾶ τή ματαίωση μιᾶς τελειωτικῆς πορείας καί ἐκφράζει μιάν ὀντολογική παραχάραξη καί μιά στροφή σ᾽ ἕναν ἀλλότριο δρόμο2.

Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

ΑΓΙΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΣΩΖΟΜΕΝΑ ΕΡΓΑ

Ο Γέροντας Πορφύριος συμβουλεύει πως αντιμετωπίζεται η κατάθλιψη GREEK - ENGLISH

   
Ο Γέροντας Πορφύριος συμβουλεύει πως αντιμετωπίζεται η κατάθλιψη. "Όλες σχεδόν οι αρρώστιες προέρχονται από έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό και αυτό δημιουργεί άγχος. Το άγχος το δημιουργεί η κατάργηση του θρησκευτικού αισθήματος. Αν δεν έχετε έρωτα για τον Χριστό, αν δεν ασχολείσθε με άγια πράγματα, σίγουρα θα γεμίσετε με μελαγχολία και κακό. Ένα πράγμα που μπορεί

Ἀπόσπασματα áπό το βιβλίο Γέροντας Παΐσίου GREEK - ENGLISH

   
Όταν προσεύχεστε θα πρέπει να καταβάλετε μεγάλη προσοχή στις λέξεις της προσευχής που διαβάζετε. Εκεί είναι που πρέπει να βρίσκεται η προσοχή σας συνεχώς. Ο νους έχει την ικανότητα να φέρνει μπροστά μας κάθε είδους εικόνα. Τα πάντα μπορούμε να παραστήσουμε σαν πυροτέχνημα στο μυαλό μας. Σε μια τέτοια κατάσταση ενδέχεται να νομίζουμε ότι βλέπουμε ένα όραμα και να πειστούμε ολότελα πως ότι βλέπουμε είναι αληθινό. Δεν πρέπει να το κάνουμε αυτό. Ο νους μας είναι πολύ περισπασμένος. Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι υπάρχουν μόνο τέσσερα πράγματα που μπορούμε να σκεφτόμαστε κατά την ώρα της προσευχής-όχι ακριβώς να τα σκεφτόμαστε, αλλά να τα έχουμε κατά νου. Αυτά είναι ο θάνατος, η έσχατη κρίση, ο παράδεισος και η κόλαση.

Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Ἀτενίζοντας στὸν οὐρανὸ

   
Ήταν συγκλονιστικὴ ἡ ὥρα τοῦ ἀποχωρισμοῦ. Ὁ Κύριος στὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν, ἀφοῦ εἶχε δώσει τὶς τελευταῖες του ὑποθῆκες στοὺς ἀγαπημένους του μαθητές, κι ἐνῶ ἐκεῖνοι τὸν ἔβλεπαν, ἄρχισε νὰ ὑψώνεται πρὸς τὸν οὐρανό. Καθὼς ἀνέβαινε, οἱ μαθητὲς ἐκστατικοὶ εἶχαν καρφωμένα τὰ βλέμματά τους πάνω του· «ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανὸν πορευομένου αὐτοῦ» (Πράξ. α΄ 9-10). Μὲ βλέμμα προσεκτικὸ παρατηροῦσαν τὸν Κύριο ποὺ ἀνέβαινε στὸν οὐρανό, ὥσπου σὲ λίγο χάθηκε ἀπὸ τὰ μάτια τους.

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

Η ΚΥΡΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ - Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΑΜΑΝΗΣ

   
Παρέστη η Βασίλισσα εκ δεξιών Σου Εν ιματισμώ διχρύσω περιβεβλημένη Πεποικιλμένη. (Ψαλμ. ΜΔ, 10)

Νὰ ἐνισχύεται ἡ καλή μας διάθεση!

   
Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν τὴν καλὴ διάθεση νὰ πράττουν τὸ ἀγαθό, νὰ βαδίζουν σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, νὰ εὐαρεστοῦν ἐνώπιόν του. Ἀλλὰ ἐξαιτίας τῆς ἁμαρτίας ἡ διάθεσή τους παρουσιάζει δείγματα διαστροφῆς. Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς διαστροφῆς εἶναι ὅτι πολλὲς φορὲς ἀντὶ νὰ βαδίζουν στὸν ἴσιο δρόμο, σὰν τὰ ἀτίθασα γίδια στρίβουν δεξιὰ κι ἀριστερά.

Ὁ πατὴρ φιλεῖ ὑμᾶς

   
Καθὼς ἀνοίγουμε τὰ μάτια μας τὸ πρωὶ καὶ ἀρχίζει ἡ καινούργια ἡμέρα, ἐρωτήματα ἀναπάντητα, προσδοκίες θολές, σκέψεις ζωηρές, ποὺ προκαλοῦν ἀνησυχία, στροβιλίζονται στὸ νοῦ μας. Τί θὰ μᾶς φέρει ἡ καινούργια ἡμέρα; Θὰ ἐξασφαλίσουμε αὐτὰ ποὺ μᾶς χρειάζονται, γιὰ νὰ καλυφθοῦν οἱ ἀνάγκες τῆς οἰκογενείας μας;

Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Όποιος θέλει νά μάθει κάτι γιά τόν Θεό, πρέπει νά «ρίχνει μιά ματιά» στόν Χριστό.

   
Ὁ Θεός μᾶς μιλάει. Μέ τό στόμα τοῦ Υἱοῦ Του· τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. «Ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τούτων, ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν τῷ Υἱῷ» (Ἑβρ. 1, 2). Δηλαδή. Τώρα τελευταῖα μᾶς μίλησε μέσῳ τοῦ Υἱοῦ Του.

Συνοπτικὴ ἑρμηνεία τῆς Θείας Λειτουργίας τοῦ Ἀρχιμ. Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτη

   
Τὴν χαρήκαμε, ἀγαπητά μου παιδιά, πραγματικὰ τὴν λειτουργία μας σήμερα. Ἀκόμη δὲν ἔχει φέξει καὶ τελειώσαμε. Εἶναι εὐκαιρία τώρα νὰ ποῦμε δύο σκέψεις, διότι πολλὲς φορὲς παραπονεῖσθε ὅτι δὲν μπορεῖτε νὰ χαρῆτε τὴν λειτουργία, δὲν τὴν εὐχαριστιέστε, δὲν τὴν καταλαβαίνετε, δὲν μπορεῖτε νὰ προσευχηθῆτε.

…Ἐδῶ εἶναι ὁ Παράδεισος κι ἡ κόλαση εἶναι ἐδῶ…

   
Πολλοὶ ἄνθρωποι καὶ παλαιότερα καὶ τώρα, ἀρνούμενοι μιὰ μεταφυσικὴ ἐκδοχὴ συνέχισης τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου σὲ κατάσταση Παραδείσου (τέλεια εὐδαιμονία) ἢ σὲ κατάσταση κολάσεως (ταλαιπωρία ἀπόλυτης μόνιμης μοναξιᾶς) καὶ θέλοντας νὰ «γελάσουν» μὲ τὶς λαϊκότροπες χαλκογραφίες ποὺ παρίσταναν τὴν κόλαση σὰν ἕνα «τόπο» φωτιᾶς καὶ μαρτυρίων σωματικῶν καὶ τὸν Παράδεισο σὰν ἕνα «κῆπο» μὲ φρεσκοκουρεμένο γκαζὸν γεμάτο ὄμορφα λουλούδια στὸν ὁποῖον περιδιάβαιναν ἀργόσχολοι χαζούληδες γεμάτοι... ἀρετές, ἰσχυρίζονται ὅτι τέτοια πράγματα εἶναι ἀνυπόστατα καὶ συνεπῶς «ἐδῶ εἶναι ὁ Παράδεισος κι ἡ κόλαση εἶναι ἐδῶ»!

Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

ΤΟ Θείο ΒΛΕΜΜΑ

     
Η φωτιά έκαιγε δυνατά. Οι φλόγες πότε ροδοκόκκινες και πότε γαλαζοκίτρινες φώτιζαν τον αυλόγυρο της Συναγωγής και ζέσταινανόλους που κάθονταν τριγύρω, ενώ τα πρόσωπά τους έδειχναν κάποια χλομάδα στις ανταύγες της φλόγας . Το κρύο ήταν τσουχτερό – αν και η Άνοιξη είχε προβάλλει – και ο μήνας Νισάν έφερνε το μήνυμα του Καλοκαιριού. Οι ώρες περνούσαν πολύαργά, μα κανείς δεν έλεγε να φύγει, να πάει γιανα κοιμηθεί. Η νυχτερινή μοσχοβολιά κάποιας μυγδαλιάς από’ κει κοντά βεβαίωνε του Χειμώνα τοναποχαιρετισμό , μα το πρωινό αγιάζι έπνεε πολύψυχρό . Η πνιχτή φωνήπου ακουγόταν σε τακτά διαστήματα από τοφλύαρο νυχτοπούλι καιη μεγάλη αγωνία για το αποτέλεσμα δημιουργούσαν σε όλους κάποιο αίσθημα φόβου.

« Ένα δάκρυ... »

   
Επειδή είμαστε άνθρωποι και έχουμε συναισθήματα και ζούμε και στιγμές εξαιρετικής ευαισθησίας σ’ αυτό τον κόσμο, θάθελα να αξιολογήσουμε μέσα απ’ αυτές τις γραμμές αυτού του μικρού άρθρου, πόσην αξία μπορεί νάχη ένα δάκρυ, το οποίο έτρεξε μια στιγμή και κανένας δεν το είδε και κανείς δεν το κατάλαβε. Αυτός που δάκρυσε όμως! Αυτός δεν το ξέχασε το δάκρυ του.

Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2014

Φιλία εστί μία ψυχή


Σε μιά κοινωνία ἐγωκεντρική σάν τή δική μας ὅπου ἡ μοναξιά καί οἱ ἀπογοητεύσεις ἀπό τούς ἀνθρώπουςπού μας περιτριγυρίζουν εἶναι καθημερινό φαινόμενο, ἄνθρωπος, ἔχει ἰδιαίτερη ἀνάγκη τῆς πραγματικῆς φιλίας. Μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου, ὅσο αὐξάνονται οἱ ἀπαιτήσεις τῆς ζωῆς μας καί δημιουργοῦμε σχέσεις μέ πολλούς ἀνθρώπους, ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι αὐτές οἱ σχέσεις δέν εἶναι ἀνώδυνες. Ἀλλά ἀντιθέτως πολλές φορές γίνονται ἐπώδυνες. Ἐφόσον ὅμως ὁ χριστιανός ἔχει προορισμό νά εἶναι «φῶς τοῦ κόσμου» καί «ἅλας τῆς γῆς» (Μάτθ. 5,13-14), δέν μπορεῖ νά στέκεται μακριά ἀπό τούς ἄλλους ἀνθρώπους μέ τόν φόβο μήν πληγωθεῖ.

The Saving Truth

   
1. The Truth is a person 

When Pontius Pilate asked Christ if He was King, the Lord replied: “For this cause I was born, and for this cause I have come into the world, that I should bear witness to the truth. Everyone who is of the truth hears My voice” (John 18:37). 

Η αγνωσία της ουσίας του Θεού


     
1. Η αγνωσία της ουσίας του Θεού 

Ο Απόστολος Πέτρος γράφει στη δεύτερη επιστολή του, ότι «η θεία δύναμις του Θεού μας δώρησε όσα συντελούν στη ζωή και στην ευσέβεια για να αποκτήσουμε πλήρη γνώση Εκείνου που μας κάλεσε με τη δική Του δόξα και δύναμη. Με αυτές, μας δώρησε τις πολύτιμες και μέγιστες υποσχέσεις, ώστε να αποφεύγουμε με αυτές τη διαφθορά, που υπάρχει μέσα στον κόσμο, ἐξ αιτίας των κακών επιθυμιών, και να γίνουμε κοινωνοί της θείας φύσης» (Β΄ Πέτ. 1:3-4).

Διδακτοί Θεού

     
1. Διδακτοί Θεού

..όταν μιλάμε για την γνώση του Θεού, δεν εννοούμε λογική κατανόηση, αλλά προσωπική συνάντηση με τον Θεό. Όταν ο άνθρωπος δοθεί ολοκληρωτικά στο Θεό και ποθήσει να Τον συνάντησει με λαχτάρα στη ψυχή του, τότε, αφού περάσει μέσα από τό σκοτεινό νέφος της αγνωσίας, έρχεται ο ίδιος ο Θεός σ᾽αυτόν, και κάνει τα πάντα γύρω του φωτεινά, και του αποκαλύπτεται. «Αυτός αποκαλύπτει τα βαθειά και τα απόκρυφα. Αυτός γνωρίζει όσα καλύπτει το σκοτάδι και αυτός έχει το φως», λέει ο προφήτης Δανιήλ (2:22). Πρέπει, όμως, ο άνθρωπος να πεινάσει και να διψάσει πραγματικά για τον Θεό (Ψαλ. 41:3. Ιερεμ. 38:25).

Η σωτήρια Αλήθεια

    
1. Η αλήθεια είναι πρόσωπο 

Όταν ο Πιλάτος ρώτησε τον Χριστό άν ήταν Βασιλιάς, ο Κύριος του απάντησε: «Γι’ αυτό  γεννήθηκα και γι’ αυτό ήρθα στον κόσμο, για να μαρτυρήσω για την αλήθεια. Κάθε ἀνθρωπος  που σχετίζεται με την αλήθεια ακούει τη φωνή μου» (Ιωάν. 18:37). 

Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014

The Significance of the Eucharist in Orthodoxy

   
ABSTRACT

The work of Our Saviour was to redeem us from corruption, sin and death. He redeemed us all through His assumption of our human nature on the day of His incarnation. He did however also deify human nature by His divine teachings, His absolutely unattainable example and especially by His death at Golgotha and His Resurrection. We are all therefore liberated from eternal damnation by His appearance, as well as by His actions. Since God who was manifested infused Himself as it were into humanity and became man, so we men are deified by the Word as being taken to Him by His flesh and inherit life eternal. Deification is thus passed on to all who are saved and who comprise the mystical body of Christ. Consecrated bread and wine are the sacramental signs of Christ’s sacrifice. If we partake in them we enter into a communion of life with Jesus Christ.

Ἐν τῷ ἐπικαλεῖσθαι με

Αἱρετώτερόν ἐστι τόν ἥλιον σβεσθῆναι, ἤ τά ῥήματα τοῦ Δαυίδ λήθῃ παραδοθῆναι», ἔλεγε ὁ ἱερός Χρυσόστομος, τονίζοντας τήν σπουδαιοτάτη θέση πού ἔχουν οἱ ψαλμοί τοῦ Δαυίδ μέσα στήν Ἐκκλησία. Ἀποτελοῦν φῶς γιά τούς πιστούς, εἶναι πλήρεις θείας χάριτος, περιέχουν ἄφθονες προφητεῖες καί διδάγματα καί κατέχουν ἐξέχουσα θέση τόσο στήν κοινή λατρεία τῆς Ἐκκλησίας, ὅσο καί στίς κατ᾽ οἴκους προσευχές τῶν πιστῶν.

O Κύριος εἶναι ἀπό τήν φύση Του Ἔλεος

   
...ὅταν ἡ ψυχή εἶναι ταπεινή...
τότε ὁ ἄνθρωπος ἀπολαμβάνει τή μακαριότητα τῆς Θείας ἀγάπης...
...ἄν ὅμως ἡ ψυχή ρέπη πρός τή ματαιοδοξία, τότε τελειώνει ἡ γιορτή της γιατί τήν ἐγκαταλείπει ἡ χάρη...

Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2014

Τίποτα πιο γλυκύ από την προσευχή

   
Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Αυτή είναι η πιο καλή μέθοδος, και ο πιο εύκολος δρόμος προς την αρετή, να μη βλέπεις μόνο τους κόπους, αλλά μαζί με τους κόπους να βλέπεις και τα έπαθλα, κι αυτά όχι μόνα τους και ανεξάρτητα. Όταν λοιπόν πρόκειται να δώσεις ελεημοσύνη, μην υπολογίζεις τα χρήματα που θα δαπανήσεις, αλλά την αγιωσύνη που θα συλλέξεις· «Σκόρπισε, έδωσε στους φτωχούς· η αγιοσύνη του μένει για πάντα» (Ψαλμ. 111, 9)· μη βλέπεις τον πλούτο που αδειάζει, αλλά κοίτα το θησαυρό που αυξάνεται.

ΘΕΙΟΣ ΕΡΩΣ

   
Ἡ εὐτυχία τοῦ ἀνθρώπου ἀρχίζει, συνειδητοποιεῖται καί ἰσχυροποιεῖται, παράλληλα μέ τή γνώση καί τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καί ὅπως μιά σπίθα ἀνάβει φωτιές κι οἱ φωτιές φουντώνουν, κατά παρόμοιο τρόπο καί ἡ θεία τούτη ἀγάπη στήν ἀνθρώπινη καρδιά, γίνεται ἔρωτας θεῖος καί φλογερός πού θερμαίνει,καί ταυτόχρονα μεταγγίζει μιά ἐσωτερική καί ἄρρητη μυστική τοῦ Χριστοῦ εὐωδία.

Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

Η ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

   
Μία από τις πλέον λησμονημένες εορτές της Εκκλησίας είναι και αυτή της περιτομής του Κυρίου. Εορτάζεται την πρώτη του μηνός Ιανουαρίου και δυστυχώς είναι «καταδικασμένη» να περνά απαρατήρητη. Οι αλλότριες προς την πίστη προτεραιότητες εκείνης της ημέρας έχουν εναποθέσει βαριά τη σκιά τους σε αυτό το μεγάλης σημασίας γεγονός της ζωής του Χριστού.

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...