/*--

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω

     
Πῶς μποροῦμε ἆραγε νὰ κερδίσουμε τὴν αἰωνιότητα; Τὸ ἔχουμε σκεφτεῖ; Γιατὶ ἡ αἰωνιότητα κερδίζεται μὲ ἁπλᾶ πράγματα. Τὸ εἶπε ἄλλωστε σήμερα ὁ Χριστὸς στὸ κείμενο τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου..

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

Meat-fare Sunday OR THE SECOND COMING (Matthew 25:3l-46)

   
The fathers of the Church, guided by  the Holy Spirit, consecrated the Triodion as a  time of preparation for the fast of Great Lent,  which in turn is to be a time of preparation for  the feast of our Lord's Resurrection. 

ΤΟ ΙΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ

   
Στὴν πιὸ κεντρικὴ θέση τοῦ ναοῦ, ἐπάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα βρίσκεται τοποθετημένο τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο, ὁ θησαυρὸς ὁ ἀτίμητος. Τὸ βιβλίο ποὺ περιέχει τὴν ἀφήγηση τῆς ζωῆς τοῦ Λυτρωτή μας καὶ τὰ θεϊκά του παραγγέλματα. Αὐτὸ ποὺ εἶναι τὸ φῶς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή. Ἐπιστολὴ τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν κάθε πιστό.

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

Πως θα αγαπήσουμε σωστά και αληθινά

  
Έννοια και σημασία του όρου αγάπη 

Στήν καθημερινή μας ζωή χρησιμοποιοῦμε συχνά τή λέξη ἀγάπη. Τί σημαίνει ἄραγε ἡ λέξη ἀγάπη. Τό ρῆμα ἀγαπῶ ἔχει ποικιλία νοημάτων στή ζωή μας, ἀνάλογα μέ τό ἑκάστοτε ἀντικείμενο τῆς ἀγάπης μας. Ἐπί παραδείγματι, ἀγαπῶ τόν Θεόν, τούς γονεῖς μου, τά παιδιά μου, τούς φίλους μου κ.λ.π. Ὅμως ἡ σωστή ἔννοια τῆς ἀγάπης ὑπάρχει στό λόγο τοῦ Θεοῦ, στό Εὐαγγέλιο. Διότι μόνο ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀγάπη, μπορεῖ νά μᾶς δώσει τή σωστή ἔννοια αὐτῆς.

Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

Η συγγνώμη στήν Ἁγ. Γραφή καί τήν Ὀρθόδοξη Χριστιανική Παράδοση

   
Ἡ πρόκληση ἀδικίας πρός κάποιο πρόσωπο ἔχει συνήθως ὡς ἀποτέλεσμα, ἀπό τήν πλευρά τοῦ ἀδικηθέντος, νά ἐκδηλωθεῖ θυμός, ὀργή, μίσος καί μερικές φορές ἐπιθυμία γιά ἀντεκδίκηση. Ὅσο σκέφτεται τήν ἀντεκδίκηση, πέφτει σέ κατάσταση μόνιμης πικρίας καί πόνου. Γενικά ἡ μνησικακία του τόν βασανίζει καί τόν ἐξουθενώνει. Γιά τούς λόγους αὐτούς καί διότι στίς ἀνθρώπινες σχέσεις, κατά τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, πρέπει νά ἐπικρατεῖ ἡ ἁρμονική συνεργασία, ἡ πολυπόθητη εἰρήνη καί ἡ ἔμπρακτη ἀγάπη, στήν Ἁγ. Γραφή δίνονται προτροπές, ὥστε τελικά νά ὑπάρχει καί ἐπικρατεῖ στίς ἀνθρώπινες συγκρούσεις ἡ λυτρωτική συγγνώμη καί ἡ εἰρηνεύουσα συγχώρηση.

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ

    
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἰσερχομένου τοῦ Ἰησοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν, καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέγοντες· Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς. Καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς· πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτοὺς ἐκαθαρίσθησαν.

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Η μόνη δημιουργική δύναμη

   
Σκόρπισε την αγάπη όπου κι αν πας: Πρώτα πρώτα στο σπίτι σου. Δώσε αγάπη στα παιδιά σου, στη γυναίκα ή στον άντρα σου… Μην αφήσεις κανέναν απ’ όσους έρχονται σε σένα να φύγει, χωρίς να νιώθει καλύτερα και πιο ευτυχισμένος. Γίνε η ζωντανή έκφραση της καλοσύνης του Θεού, καλοσύνη στο πρόσωπό σου, καλοσύνη στα μάτια σου, καλοσύνη στο χαμόγελό σου, καλοσύνη στο ζεστό χαιρετισμό προς το συνάνθρωπο σου.

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Η επιστροφή και η μετάνοια

  
H δοκιμασία του νεώτερου γιου στη μακρινή χώρα φανέρωσε και το τι έκρυβε μέσα του, τι αντοχή είχε, τι έμεινε ανέπαφο, σε ποιόν να καταφύγει, πού υπάρχει τροφή, ζωή και ανάσταση για όλους. Και αρχίζει να μονολογεί: "Μπορεί να τα έχασα όλα! Μπορεί να χάθηκα κι εγώ. Κυριολεκτικά να πέθανα.

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

«Τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα»

   
Μιλᾶτε στὸν Ἰησοῦ; Κυκλοφορεῖτε στὰ χείλη σας τὸ λατρευτὸ ὄνομά του; «Ἰησοῦς» εἶναι τὸ ὄνομα «τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα» (Φιλιπ. β´ 9), ποὺ γεμίζει μὲ συγκίνηση τὴν ψυχή. Εἶναι τὸ νέκταρ, ποὺ εὐφραίνει τὶς πνευματικὲς αἰσθήσεις. Ὁ ἥλιος, ποὺ ἁπαλύνει τὴν καταχνιὰ τῆς βαρυθυμίας.

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Η Αγάπη

   
Η αγάπη είναι εντολή του Θεού. Ο Χριστός λέγει να αγαπάμε το Θεό «με όλη την καρδιά μας», τον πλησίον δε, «όπως τον ευατό μας», πράγμα που είναι ίσο με το «με όλη την καρδιά μας». Γιατί αν τηρείται αυτό τελείως, ούτε δούλος, ούτε ελεύθερος θα υπήρχε, ούτε άρχοντας, ούτε αρχόμενος, ούτε πλούσιος, ούτε πτωχός, ούτε μικρός, ούτε μέγας, ούτε ο διάβολος θα ήταν ποτέ γνωστός.

Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Το Τέλος της Ιστορίας στην Εσχατολογία του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου

        
1. Εισαγωγικά

Αυτό που διαφοροποιεί τη χριστιανική πίστη από οποιαδήποτε άλλη θρησκευτική ή μεταφυσική πεποίθηση, είναι η φύση της εσχατολογίας της. Η χριστιανική εσχατολογία δεν εξαντλείται ούτε στο μεταθανάτιο μέλλον του ανθρώπου (όπως πιστεύει η ελληνική φιλοσοφία), ούτε σε κάποια επερχόμενη κοσμική καταστροφολογία (σύμφωνα με την ιουδαϊκή αποκαλυπτική), πολύ περισσότερο δεν καταγράφεται ως ρητορική παράδοση (που την βρίσκει κανείς στα εγχειρίδια της Δογματικής). Είναι η "ένταση" που εντοπίζεται εγγενώς στην Εκκλησία, σαρκώνεται στους προδρομικούς άξονες της "εγρήγορσης" και της "υπέρβασης" ενώ σηματοδοτεί τη σχέση Ανθρώπινου και Θείου, Ιστορίας και Μεταϊστορίας, Κόσμου και Βασιλείας. Σ' αυτή τη διάσταση, η Εκκλησία ως "μεθόριος" ανάμεσα στην Ιστορία και τα Έσχατα, αποκαλύπτεται ως η ασυγχήτως, πλην αδιαιρέτως αλληλοπεριχώρηση των δύο αυτών μεγεθών. Η πίστη της Εκκλησίας δεν μπορεί παρά να είναι εσχατολογική, η εσχατολογία δεν μπορεί παρά να υποστασιάζεται ως ζωή της Εκκλησίας. Πώς, όμως, εξάγεται η παραπάνω διαπίστωση από καινοδιαθηκικά συμφραζόμενα; 

«ΜΕΓΑΛΗ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΟΣ Η ΔΥΝΑΜΙΣ»

   
Σὲ φοβερὰ τραγικὴ στιγμὴ βρέθηκε κάποτε ὁ βασιλιὰς Δαβίδ. Καταδιώκεται ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ παιδί του, ἀπὸ τὸ σπλάχνο του. Πῶς νὰ σηκώσει μιὰ τέτοια δοκιμασία, ἕνα τέτοιο πόνο, μιὰ τέτοια ντροπή; Μὲ τί καρδιὰ ὁ τολμηρὸς αὐτὸς ἀρχηγὸς νὰ ἀντιμετωπίσει τὸ λαό του καὶ τὴν ἀνταρσία τοῦ Ἀβεσσαλώμ; 

Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΠΕΡΙ ΣΕΡΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΥ Ἕνα παράδειγμα ἀναίρεσης τῆς «συμβατικῆς» ἁγιότητας

   
Οὐκ ὀλίγα λειτουργικὰ καὶ βιβλικὰ κείμενα τῶν ἀκολουθιῶν τοῦ Τριῳδίου καὶ εἰδικότερα τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς θέτουν ὑπὸ ἀμφισβήτηση τὴν ἀνθρώπινη κρίση περὶ τῆς ἐνάρετης καὶ ἁμαρτωλῆς καταστάσεως. Αὐτὸν ποὺ ἐμεῖς θεωροῦμεν ὡς ἅγιο ἢ ἁμαρτωλὸ δὲν κρίνεται ἔτσι κατ’ ἀνάγκη ἀπὸ τὸν Θεό, καθ’ ὅσον ἡ κρίση Αὐτοῦ ὑπαγορεύεται ἀπὸ τὴν ἄπειρη ἀγάπη καὶ τὴν ἀγαθότητά Του. Στὰ μάτια τοῦ δικαιοκρίτη Θεοῦ ἀκόμη καὶ ὁ ἐξώλης καὶ προώλης ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ ὑποκρύπτει ἀρετὴ ποὺ νὰ συγκρίνεται ἢ καὶ νὰ ὑπερβαίνει αὐτὴν τῶν θεωρουμένων καὶ τιμωμένων ὡς ἁγίων.

Πίσω από την δοκιμασία κρύβεται η ευλογία του Θεού

   
Η θλίψη είναι κακό πράγμα. Αλλά πίσω απ' αυτό, πίσω από τον πόνο, πίσω από την θλίψη, πίσω από την δοκιμασία, κρύβεται η ευλογία του Θεού, κρύβεται η αναγέννηση, η ανάπλαση του ανθρώπου, της οικογένειας. Οι πάντες σχεδόν την μεταστροφή τους την οφείλουν σε κάποια δοκιμασία. Νομίζουν ότι πηγαίνουν όλα ωραία· τους παίρνει ο Θεός το παιδί· κλάματα, κακό, κ.λ.π. Έρχεται και επισκιάζει έπειτα η χάρις του θεού και ειρηνεύουν οι άνθρωποι· και πλησιάζουν την εκκλησία, πλησιάζουν την εξομολόγηση, πλησιάζουν τον ιερέα. Χάριν του παιδιού πάνε στην εκκλησία ο πόνος τους κάνει ν' αναζητήσουν, να προσευχηθούν υπέρ αναπαύσεως, να κάνουν τις λειτουργίες.

Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

Χριστιανικός Φαρισαϊσμός

   
Ο όρος φαρισαϊσμός είναι μια ωραιοπάθεια και ένας άκρατος ναρκισσισμός ντυμένος με θρησκευτικό μανδύα. Η κλινική εικόνα του είναι δύο πράγματα, πρώτον, η κενοδοξία, η αυτοπροβολή και ο αυτοθαυμασμός και δεύτερον, η κατάκριση και η περιφρόνηση του πλησίον.

Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

«Ἑνός ἐστι χρεία» (Λκ. ι΄, 42)

   
Aὐτά τά λόγια εἶναι θεόσοφα καί τά ἀπευθύνει ὁ Σωτῆρας μας σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους. Ποιό εἶναι αὐτό τό ἕνα πρᾶγμα πού ἔχουμε ἀνάγκη; Ἡ αἰώνια σωτηρία μας. Αὐτό πρέπει νά μᾶς συνέχει νύκτα καί ἡμέρα. Νά εἶναι ἡ πρώτιστη καί οὐσιαστική μέριμνά μας.

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΟΥ

   
«ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω σοι»
Μόλις εἶχε κατεβεῖ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἀπό τό ὄρος ὅπου εἶχε ἐκφωνήσει τά ὑπέροχα ἐκεῖνα λόγια τῶν Μακαρισμῶν. Καί τώρα, μόλις πού μπῆκε στήν Καπερναούμ, ἕνας ἀξιωματικός τοῦ ρωμαϊκοῦ στρατοῦ ἐμφανίζεται μπροστά Του, ἑκατόνταρχος, καί δείχνει ὅτι γιά κάτι θέλει νά Τόν ἱκετεύσει:

«Μά αὐτή εἶναι ἡ Παναγία μου!»

   
Μαρία, ποιά εἶναι αὐτή ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας πάνω στό γραφεῖο σου; Δέν τήν ἔχω ξαναδεῖ!

— Αὐτή εἶναι ἡ Παναγία μου! Δέ σοῦ ἔχω μιλήσει ποτέ γι’ αὐτήν; Ἡ εἰκόνα της βρίσκεται στήν Ἄνδρο! Στό μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Νικολάου! Τήν ἀποκαλοῦν «Παναγία Μυροβλύτισσα» ἤ «Κυρά Ἀνδρειώτισσα» ἤ «Ρίζα τοῦ Ἰεσσαί».

Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2014

Ἀγαπητή μου μαμά

   
Πολλοὶ Ρουμάνοι ἀδελφοί μας κατὰ τὴν περίοδο τοῦ ἀθεϊστικοῦ (κομμουνιστικοῦ) καθεστῶτος διώχτηκαν, ὁμολόγησαν τὸν Χριστὸ καὶ μαρτύρησαν στὴν Ρουμανία τὸν 20ό αἰώνα. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ Βαλέριος Γκαφένκου. Γεννήθηκε τὸ 1921. Ἐνῶ σπούδαζε Νομικὴ καὶ Φιλοσοφία στὸ Πανεπιστημίου τοῦ Ἰασίου στὸ δεύτερο ἔτος φοιτήσεώς του, τὸ 1941, φυλακίστηκε γιὰ τὶς χριστιανικὲς πεποιθήσεις του μὲ ποινὴ 25 ἔτη φυλάκισης σὲ καταναγκαστικὰ ἔργα. Ἀγαποῦσε καὶ ζοῦσε τὴν Ὀρθοδοξία καὶ βοηθοῦσε μὲ κάθε τρόπο τοὺς συγκρατουμένους του στὶς φυλακὲς ποὺ ἔζησε.

Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΒΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

    
ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ

Ο κάθε άνθρωπος, όταν γεννιέται, έχει μέσα του (κληρονομούνται σ’ αυτόν) ψυχολογικές και σωματικές αδυναμίες· π.χ. η ακόρεστη δίψα για ζωή, ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα, η φθορά του σώματος, οι ποικίλες ιδιόμορφες καταστάσεις, καχυποψίες για άλλους και πολλά άλλα. Όλα αυτά του προκαλούν φόβο. Ο φόβος δεν τον αφήνει να τελειοποιηθεί στην αγάπη. Ο Χριστός όμως ήλθε να μας ελευθερώσει από το φόβο του θανάτου και της κολάσεως (Εβρ. 2, 14-15). Δεν μας έφερε πνεύμα δειλίας, που προκαλεί φόβο, αλλά πνεύμα υιοθεσίας (Ρωμ. 8, 14-15). Ο Χριστός μας ελευθέρωσε.

Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

Η απούσα παρουσία

  
Σ’ ένα απόσπασμα από τους «Αδελφούς Καραμαζώφ», ο Ντοστογιέφσκυ μιλάει για μια αμαρτωλή γυναίκα η οποία πεθαίνοντας πήγε στις πύλες του Παραδείσου. Εκεί ο άγιος Πέτρος της ζήτησε να του πει κάποιο καλό που κάποτε έκανε στη ζωή της, για να πιαστεί από αυτό και να τη βάλει στον Παράδεισο.

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Beautiful Greek Orthodox Christian Byzantine Music: Father Spyridon's Chant Group


Christ Pantokrator from Sinai

33.1 x 19.4 in    84 x 45.5 cm
Encaustic painting on Wood
Mid-6th century
St. Catherine's Monastery, Sinai

This famous ikon of the Savior was a gift of the Emperor Justinian to the Monastery in the 6th century.  The Emperor gave the funds for the building and embelishment of the Monastery church which was constructed of local materials.  It is most likely that the Emperor commissioned this ikon in Constantinople to be sent and his personal contribution to the decoration of the sanctuary.

The concept of sinlessness and sinfulness in the first letter of John : with reference to the paradox encountered in 1:6-10/3:6-10

     

«Τα κύματα της χάριτος Σου σιωπήσαι με εποίησαν…»

Ήρθα κι απόψε στο ναό Σου,

στον φυσικό ναό Σου, Δημιουργέ των απάντων,

στάθηκα στην πλαγιά κι αγνάντευα την θάλασσα.

την θάλασσα που τόσο μου μιλά με το άφθογγο
μουρμουρητό της και την τόσο εύγλωττη σιωπή της…

Η δική μου Ιθάκη…

      
Θυμάμαι παιδί τότε, στο
βιβλίo της Οδύσσειας
ζωγράφιζα ακόμη έναν
ανάμεσα στους συντρόφους
του Οδυσσέα… τον εαυτό
μου… στη δική μου
Οδύσσεια όμως ήταν ο
μόνος που κατάφερε τελικά
να επιστρέψει με τον
Οδυσσέα στην Ιθάκη.

Οι δύο όψεις της Ζωής, (ή) της ζωής μου…

            
Πρόσφατα, ιδιαίτερα μίλησε μέσα
μου μια εικόνα του Κυρίου αλλιώτικη
απ’ τις άλλες. Μόλις είχε τελειώσει
η Θ. Λειτουργία, και το βλέμμα μου
προσείλκυσε αυτή η εικόνα που
παρουσίαζε τον Κύριο με δύο όψεις.
Έμεινα μπρος της μερικά λεπτά να
αφουγκραστώ τι έχει να μου πει.

Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

Ὅταν ἡ ἀγάπη «παιδεύει.»

   
«Ὃν ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει. Ποιὰ ἡ ἑρμηνεία αὐτῆς τῆς φράσης; Οἱ πολέμιοι τοῦ Χριστιανισμοῦ λένε: Ἀφοῦ ὁ Θεὸς παιδεύει αὐτοὺς ποὺ ἀγαπάει, καλύτερα νὰ μὴν πιστεύουμε. Ὕστερα δὲν εἶναι παθητικὴ καὶ μοιρολατρικὴ μιὰ τέτοια ἀντιμετώπιση ἐκ μέρους τῶν Χριστιανῶν; Τί διαφορὰ ἔχει ὁ Χριστιανισμὸς ἀπὸ τὶς ἄλλες θρησκεῖες καὶ μάλιστα ἀπὸ τὸν Βουδισμὸ καὶ τὸν Μωαμεθανισμὸ ποὺ διδάσκουν τὴν ἀπάθεια;...»

Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ

   
Δὲν ξέρω ἂν τὸ ἔχετε παρατηρήσει, καλοί μου φίλοι. Ἡ ψυχή μας εἶναι πλασμένη νὰ λαχταρᾶ τὸ νέο, τὸ καλύτερο, τὸ ὡραιότερο, τὸ ἀνώτερο, τὸ ἅγιο. Αὐτὰ ἀναζητᾶ συνέχεια, ὅλο γι᾽ αὐτὰ πασχίζει, γι᾽ αὐτὰ ἀγωνίζεται καὶ δαπανᾶται, ἀκόμη καὶ χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνει καὶ πολύ!

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

What is the Church?

  
There are many ways of describing the Church of Christ. The most powerful, however, is probably that of St Paul: For just as the body is one and has many members, and all the members of the body, though many, are one body, so it is with Christ. For in one Spirit we were all baptized into one body— Jews or Greeks, slaves or free—and all were made to drink of one Spirit. For the body does not consist of one member but of many…

Ή Υπαπαντή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

   
Η εορτή της Υπαπαντής κρύβει μέσα της μια μεγάλη αλήθεια: Ο γέροντας και φθαρείς από τήν αμαρτία κόσμος υποδέχεται τό βρέφος και δι' αυτού τον Νέο κόσμο, τήν απολύτρωση και τή σωτηρία.

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ: ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

   
Τον περασμένο Απρίλη υποβλήθηκα σε μια πολύ σοβαρή χειρουργική επέμβαση. Χρειάστηκε στη συνέχεια να παραμείνω για λίγο στη μονάδα εντατικής νοσηλείας του νοσοκομείου. Δεν ξέρω πόσοι έχουν την εμπειρία νοσηλείας σε μια τέτοια μονάδα! Με συνεχή ιατρική παρακολούθηση, βρίσκεσαι σ’ ένα χώρο αποκλεισμένο για τους άλλους, εκτός από το ιατρικό και το νοσηλευτικό προσωπικό. Για πολύ λίγο χρόνο, δυο φορές τη μέρα, επιτρέπονται κάποιες επισκέψεις.

Ἡ Δόξα Κυρίου

  
Ἡ Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ εἶναι:
Πρῶτον ἑορτὴ τῆς δόξας καὶ τῆς λαμπρότητας τοῦ Κυρίου

Στὴν Μεταμόρφωσή Του ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, ἔδειξε ἀμυδρῶς στοὺς τρεῖς μαθητές Του Πέτρο, Ἰάκωβο καὶ Ἰωάννη τὴν δόξα, τὴν λαμπρότητα καὶ τὸ κάλλος τῆς θείας φύσης Του, ὅπως τὸ μαρτυροῦν οἱ μαθητές Του ποὺ ἔγιναν «ἐπόπτες τῆς Ἐκείνου μεγαλειότητος» (Β΄ Πέτρου α΄ 16).

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...