/*--

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ ΣΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (Ιω 15,1 - 8)

        

Ποιός εἶναι ὁ ἐσωστρεφής ἄνθρωπος;

   
Ὁ ἐσωστρεφής εἶναι αὐτός, πού στήν οὐσία μισεῖ τό Θεό καί τούς ἀνθρώπους. Τρέχει ἀπελπισμένα γιά τήν ἀπόκτηση χρόνου καί χρήματος καί μετά ἐπιστρέφει στόν δικό του κόσμο, πού καί ἐξωτερικά εἶναι φτιαγμένος γιά νά θεραπεύει τήν ἐσωτερική του νοσηρή κατάσταση. Ἔτσι, στό σπίτι του ἤ στό δωμάτιό του ἔχει δημιουργήσει τό δικό του βασίλειο, ἔχει ὅλες τίς ἀνέσεις, πού χρειάζεται γιά νά ζεῖ δέσμιος του ἀπομονωμένου ἑαυτοῦ του. Ἀφιερώνει ὧρες ἀπομονωμένος στό διαδίκτυο, γιατί ἔτσι «τή βρίσκει». Μισεῖ καί ἀποστρέφεται τόν κόσμο καί τόν ἄνθρωπο, διότι «τό ἴδιον φιλεῖ»1. Μπορεῖ νά εἶναι ἀρκετά ἐπικοινωνιακός, ἀλλά τήν ἴδια στιγμή ζεῖ χωρίς Θεό, ζεῖ ὡς ἄτομο καί κατά συνέπεια ἀκοινώνητος καί ἀπομονωμένος.

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

The Fourth Sunday οf Lent St. John οf the Ladder (Climacus)

   
When we are out in the country, enjoying the peace and quietness of nature, and it is night and the sky is clear, we often look up at heaven and gasp in amazement at the magnificent vista of stars before us. The stars were created on the fourth day, or we could say during the fourth period of Creation (Gen. l:l4-l9).

Η Καμπάνα

Μες στο δροσάνεμο
που αναγαλλιάζω
κι ο νούς χανότανε
σε χάος γαλάζιο
ψηλά ας μ’ αφήνατε
να ξεχαστώ
φωτοπερίχυτη,
στόμα κλειστό

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

THE BIBLE IN THE ORTHODOX CHURCH

    
The Relationship between the Bible and the Church

There are many, many strange and even crazy things being said about the Bible these days in movies, novels and the media. All too often, they are little more than sensationalist attempts to make money. But they are simply not true. And we as Orthodox Christians need to know enough about the Bible to recognize this! Tonight, we’re going to look at how we as Orthodox Christians understand the Bible and I’d like to begin by offering you two quotes from two well-known Orthodox preachers and teachers about the relationship between the Bible and the Church:

ΑΝΑΒΑΣΕΩΝ ΘΕΙΩΝ ΧΕΙΡΑΓΩΓΙΑ Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος

     
Ὁ βίος τοῦ ἀνθρώπου πάνω στὴ γῆ δὲν μπορεῖ νὰ ἐξεικονιστεῖ μὲ καλύτερο τρόπο ἀπὸ τὸ νὰ παρομοιάζεται μὲ κοπιαστικὸ ἀνηφορικὸ δρόμο. Διέλευση διὰ τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ ὕδατος τῶν οἰκείων παθῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ὀθνείων κακιῶν, τῶν «ἔσωθεν φόβων», ἀλλὰ καὶ τῶν «ἔξωθεν μαχῶν». Ὁδὸς καὶ κλίμαξ ἔμπονης παιδαγωγίας θλίψεων, ἀδικιῶν, διωγμῶν, πειρασμῶν, κόπων καὶ πόνων, θεληματικῶν καὶ ἀθελήτων.

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΩΣ ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

         
Ι.) Η θεμελιακή αφετηρία της Εκκλησίας

Η Εκκλησία από την πρώτη στιγμή της ιστορικής της φανέρωσης, είναι μια κοινότητα λατρευτική, μια Σύναξη «επί το αυτό», όπως περιγράφεται στις Πράξεις των Αποστόλων (Πραξ.2:42-47). Οι χριστιανοί συναζόμενοι «εν αγαλλιάσει και αφελότητι καρδίας» τελούν αυτό που τους παρέδωσαν οι Απόστολοι και εκείνοι με τη σειρά τους παρέλαβαν από τον Κύριο Ιησού Χριστό, «εγώ γαρ παρέλαβον από του Κυρίου ο και παρέδωκα υμίν» (Α΄ Κορ.11:23), την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. 

Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Έχεις ...καθήκοντα ?

    
 Ναί, ἡ ἐρώτηση εἶναι… ἀνάποδη, καλοί μου φίλοι! Δὲν ρωτᾶμε, ἂν ἔχεις δικαιώματα, γιατί εἶναι ἀπόλυτα βέβαια πὼς αὐτὰ ὑπάρχουν. Μιλᾶμε γιὰ τὰ καθήκοντα. Γιὰ τὸ ἂν ἔχεις καθήκοντα. Καὶ θὰ δεῖς γιατί…

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Πορεία Μετανοίας

   
Μέσα στόν ἐτήσιο ἑορταστικό κύκλο, ξεχωριστή θέση κατέχει ὁ κύκλος τῶν κινητῶν ἑορτῶν, πού κέντρο καί σκοπός τους εἶναι τό Πάσχα. Τό διαρκές πέρασμα καί ἡ εἴσοδός μας στήν «καινή ζωή τῆς Βασιλείας». Γιά νά βιωθεῖ ὅμως μέ ἐσωτερικότητα αὐτή ἡ «ἑορτή τῶν ἑορτῶν», εἶναι ἀπαραίτητη καί ἡ κατάλληλη προετοιμασία. Αὐτήν τήν προετοιμασία ἔρχεται νά μᾶς τή διασφαλίσει ἡ εὐλογημένη αὐτή περίοδος τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἡ κατανυκτική αὐτή περίοδος ἀποτελεῖ γιά ὅλους τούς πιστούς μοναδική εὐκαιρία καί δυνατότητα γιά πορεία μετανοίας.

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

Ἡ Εἰκόνα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ

 
Μὲ τὸν εἰκονογραφικὸ διακοσµο, ὁ ναὸς γίνεται ὁ ἴδιος µία λειτουργία ποὺ φανερώνει τὸν Χριστὸ στὴ λειτουργικὴ - µυστηριακή Του παρουσία. Μέ τὴ βοήθεια τῆς τέχνης, µέσα ἀπὸ τὰ χρώµατα καὶ τὰ σχήµατα χαράσσεται ὁ δρόµος πρὸς τὰ ἔσχατα, πρὸς τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.Οἱ εἰκόνες ἔρχονται ὡς ὁδοδεῖκτες αὐτῆς τῆς πορείας, γιὰ νὰ συνεργήσουν στὴν κατὰ Θεὸν ἀγωγή µας καὶ νὰ βοηθήσουν στὸ φτάσιµο αὐτοῦ του σταυροαναστάσιµου δρόµου.

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΚΡΩΣΙΜΑ «ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ» ΩΣ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ: ΜΥΘΟΙ, ΤΥΠΟΙ, ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

   
Συχνά λησμονείται το ότι η γλώσσα της θεολογίας και, εν προκειμένω, της δογματικής θεολογίας ―ως αναπόσπαστου λειτουργικού μέλους της σύνολης θεολογικής μαρτυρίας, που δεν διαιρεί Αγία Γραφή, πατερική θεολογία, ιστορία, ηθική και δογματική διδασκαλία―, είναι γλώσσα τυπολογική και εικονική ή εικονιστική, με άλλα ομοούσια λόγια, μυθική και παραβολική.1 Τούτο το γεγονός, δίχως άλλο, στερεί τη θεολογία και την εκφορά της από τις δυναμικές που μπορεί να αποκτήσει στην προσπάθειά της να προσεγγίζει τον άνθρωπο και να προσλαμβάνεται από αυτόν, απαντώντας στα φλέγοντα ερωτήματα, στις υπαρξιακές ανάγκες και αγωνίες του. 

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Σταυρός καί Θεοτόκος: Ἡ χαρούμενη συνοδοιπορία πρός τό Σταυρώσιμο καί Ἀναστάσιμο Πάσχα

      
*Ὁμιλία τοῦ π. Εὐαγγέλου Παχυγιαννάκη στόν Κατανυκτικό Ἑσπερινό τήν Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, 27 Μαρτίου 2011, στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Ἱεράπετρας

Αφοῦ εὐχαριστήσω τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη, τῆς Θεοσώστου αὐτῆς Ἐπαρχίας κύριον κύριον Εὐγένιο γιά τήν εὐγενική πρόσκληση*, πού μέ τιμᾶ ἰδιαίτερα, νά παραστῶ καί νά ὁμιλήσω στόν ἀποψινό Κατανυκτικό Ἑσπερινό της Γ´ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν, γνωστῆς ὡς Κυριακῆς τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, καί ἀφοῦ εὐχαριστήσω καί ὅλους ἐσᾶς τούς ἐκ τοῦ ἱεροῦ καταλόγου ἀδελφούς καί ὅλους τούς ἀδελφούς καί ἀδελφές ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, εἰσέρχομαι ἀμέσως στήν ἀνάπτυξη τοῦ θέματος πού ἔχω τήν τιμή νά παρουσιάσω στήν ἀγάπη σας: «Σταυρός καί Θεοτόκος: Ἡ χαρούμενη συνοδοιπορία πρός τό Σταυρώσιμο καί Ἀναστάσιμο Πάσχα».

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

  
Ὁ ἐγωισμός, τὸ ἐγώ, το συμφέρον ἔγιναν σήμερα ὕμνος, ἐμβατήριο, τραγούδι. Ὁ ἐθνικὸς ὕμνος τῆς ἐποχῆς μας. Τὸν παιανίζουν ἀδιάκοπα τὰ χείλη. Τὸν τραγουδοῦν οἱ καρδιές. Τὸν ἐξυμνοῦν μικροὶ καὶ μεγάλοι. -Κοίτα τὸν ἑαυτό σου, ἀντηχεῖ ὁλόγυρά μας σ’ ὅλους τοὺς τόνους. Μονάχα τὸν ἑαυτό σου. Πρῶτα τὸ συμφέρον σου, ὕστερα τὸ συμφέρον σου καὶ πάλι τὸ συμφέρον σου. Ἄσε τοὺς ἀπροσγείωτους ὀνειροπόλους νὰ φλυαροῦν περὶ ἀλτρουισμοῦ καὶ νὰ χάνονται στὶς ἀγαθοεργίες.

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

      
Μιά μάνα καθόταν κοντά στό μικρό της παιδάκι. Ἦταν πολύ θλιμμένη. Φοβόταν πώς θά πέθαινε. Τό παιδάκι ἦταν κάτωχρο. Τά ματάκια του κλειστά καί ἡ ἀναπνοή του μόλις πού ἀκουγόταν. Ποῦ καί ποῦ ἀνάσαινε βαθιά σάν νά στέναζε. Καί ἡ μητέρα του θωροῦσε ὅλο καί πιό θλιμμένα τό φτωχό πλασματάκι. Τότε ἀκριβῶς κάποιος χτύπησε τήν πόρτα. Ἡ μητέρα ἄνοιξε. Μπῆκε τότε ἕνας φτωχός γεροντάκος τυλιγμένος μέ ἕνα χοντρό μάλλινο ροῦχο, γιατί ἔξω ἦταν ἄγριος χειμώνας. Τά πάντα ἔξω ἦταν σκεπασμένα μέ χιόνι καί πάγο. Ὁ ἄνεμος σφύριζε ἄγρια καί μαστίγωνε ἀλύπητα τό πρόσωπο τοῦ ὅποιου ὁδοιπόρου. Ἐπειδή ὁ γέρος ἔτρεμε ἀπ’ τό κρύο, μόλις τό παιδάκι ἀποκοιμήθηκε γιά λίγο, βγῆκε ἡ μάνα ἔξω ἀπό τό δωμάτιο καί ἑτοίμασε στό γέροντα ἕνα ζεστό. Ἡ μητέρα ξανακάθισε στό κάθισμά της δίπλα στό γέροντα, κοίταξε μέ βλέμμα τρυφερό τό ἄρρωστο παιδάκι της, πού ἀνάσαινε ὅλο καί πιό βαριά καί κράτησε στοργικά τό λεπτό του χεράκι.

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

Παλαιά ∆ιαθήκη: Μυθολογία των Εβραίων ή Βίβλος της Εκκλησίας;

   
Ένα από τα µεγαλύτερα επιτεύγµατα του ιθ΄ µ.Χ. αιώνα συνιστά αναµφίβολα η ανακάλυψη των ξεχασµένων για αιώνες πολιτισµών της αρχαίας Αιγύπτου και της Μεσοποταµίας. Η διεύρυνση του ιστορικού ορίζοντα που προέκυψε από την ανακάλυψη αυτήν επέδρασε αναπόφευκτα και στον τρόπο θεώρησης και προσέγγισης της Βίβλου. Ο τεράστιος αριθµός κειµένων, που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, κατέστησαν σήµερα τη Βίβλο από το “αρχαιότερο βιβλίο του κόσµου” ένα  σχετικά νεότερο προϊόν της µακραίωνης πνευµατικής ιστορίας της ανθρωπότητας,  αφού η χρονική απόσταση του µεγαλύτερου µέρους του περιεχοµένου της από τις απαρχές των αρχαίων πολιτισµών είναι σχεδόν ίση -περίπου 2500 χρόνια- µε την απόστασή του από τη σύγχρονη εποχή. Έτσι, ο βιβλικός επιστήµονας έχει σήµερα τη δυνατότητα να δει τα κείµενα της Βίβλου µέσα σε ένα ευρύτατο ρεύµα παραδόσεων διαφορετικής προέλευσης και είδους, που του ανοίγουν νέους ορίζοντες ερµηνείας και του προσφέρουν νέες δυνατότητες πληρέστερης κατανόησής τους. 

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Εσχατολογία, Εκκλησία και Κοινωνία

1. Το πρόβλημα

Το θέμα της "εσχατολογίας", στην οποία αφιερώνεται ο φετινός πρώτος κύκλος μαθημάτων της θεολογικής Ακαδημίας της Ι.Μ.Δημητριάδος και Αλμυρού, είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα επιλογή, αν και εκ πρώτης όψεως όχι τόσο γνωστή στον πνευματικό κόσμο της πατρίδας μας. Παράλληλα, είναι μια επιλογή που βρίσκεται σε απόλυτη συμφωνία με την μακραίωνη, αν και λησμονημένη παράδοσή μας. Αν στην Δύση η εσχατολογία δεν αποτέλεσε παρά το τελευταίο κεφάλαιο της δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας, στη λειτουργική πράξη της Ανατολής ήταν το σημείο έναρξης και ο δείκτης πορείας της ζωής της Εκκλησίας.

«Ὁ χαιρετισμὸς καὶ οἱ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ»

    
Πάντα θαυμάζεται τὸ καλλιεπές, τὸ βαθυστόχαστον καὶ δὴ τὸ πολύμορφον τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης. Εἶναι ἡ ἀμφίεσις τῆς ψυχῆς καὶ ἡ ἔκφρασις τοῦ νοός, διά νά ὑμνολογῇς τὸ Μεγαλεῖον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπικοινωνῇς μὲ τὸν συνάνθρωπόν σου. Τὰ χείλη σου ἀναφωνοῦν: «Ὡς ἐμεγαλύνθης Κύριε, πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας».

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Ὁ Γέροντας Αἰμιλιανός μᾶς συμβουλεύει . . .

    
Ἡ ἀγάπη εἶναι μίμησις τοῦ Χριστοῦ, διότι “αὐτός πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς”. Ἑπομένως, ὅταν ἀγαπῶ, σημαίνει ὅτι ἔχω πάρει δωρεά, ἔχω πάρει χάρι ἀπό τόν Θεό καί ὅτι μιμοῦμαι τόν Χριστόν.

Ἡ ἀγάπη ἀποσκοπεῖ στό νά μπορῆ ὁ ἕνας νά δίνη χαρά στόν ἄλλον· νά στεροῦμαι ἐγώ ἑκουσίως, γιά νά ἔχη περισσότερα ὁ ἄλλος· νά θυσιάζω τόν ἑαυτό μου, γιά νά νοιώθη ὁ ἄλλος ἄνετα, νά νιώθη ἀσφάλεια στήν ζωή του.

Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

Όταν σου προσφέρουν κάτι...


Όταν σου προσφέρουν κάτι,
να το παίρνεις γιατί αν αρνείσαι,
εμποδίζεις την χάρη από τον δίδοντα.

Η προφασιολογία και η μεταβίβαση των ευθυνών

   
Το πρώτο περιστατικό που συναντάμε στην Αγία Γραφή είναι η πτώση των πρωτόπλαστων, του Αδάμ και της Εύας. Μόλις γεύτηκαν την αμαρτία, δεν άντεξαν την τραγικότητα τους, θέλησαν να ξεφύγουν από τις ενοχές και να κρατήσουν το καλό πρόσωπο απέναντι στο Θεό.

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΠΑΛΑΜΑ

            

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ

     
Μκ 2,1 Ύστερα από μερικές μέρες μπήκε πάλι ο Ιησούς στην Καπερναούμ και διαδόθηκε ότι  βρίσκεται σε κάποιο σπίτι . 
2 Αμέσως συγκεντρώθηκαν πολλοί, ώστε δεν υπήρχε χώρος ούτε κι έξω από την πόρτα· και  τους κήρυττε το μήνυμά του. 
3 Έρχονται τότε προς αυτόν, φέρνοντας έναν παράλυτο, που τον βάσταζαν τέσσερα άτομα. 
4 Κι επειδή δεν μπορούσαν να τον φέρουν κοντά στον Ιησού εξαιτίας του πλήθους, έβγαλαν  τη στέγη πάνω από κει που ήταν ο Ιησούς, έκαναν ένα άνοιγμα και κατέβασαν το κρεβάτι,  πάνω στο οποίο ήταν ξαπλωμένος ο παράλυτος.

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

«Πώς να σηκώνουμε την συκοφαντία»

    
Σας συκοφάντησαν. Δεν είστε ένοχος. Οφείλετε, ωστόσο, να υπομείνετε τη συκοφαντία μεγαλόψυχα. Και η υπομονή σας αυτή θα είναι ο κανόνας, το θεραπευτικό επιτίμιο, για παράπτωμα που διαπράξατε και για το οποίο είστε ένοχος. Μέσα στη συκοφαντία, επομένως, είναι κρυμμένο το έλεος του Θεού…

Η ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ

       
Εἶναι ἀδύνατο, στά περιορισμένα ὅρια αὐτῆς τῆς παρουσίασης, νά ἀσχοληθοῦμε ἐξαντλητικά μέ τό σύνολο τῆς θεολογικῆς παραγωγῆς καί σκέψης τοῦ ὁσίου Νικοδήμου. Κατά συνέπεια θά ἐπικεντρωθοῦμε σ’ ἐκεῖνα τά σημεῖα τῆς θεολογικῆς του προσφορᾶς πού διαζωγραφοῦν τήν ἰδιοπροσωπία τοῦ νέου ἑλληνισμοῦ, πού ὁ ἅγιος πρότεινε.

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

«ΗΛΘΕΝ Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΕΝ ΤΗͺ ΚΥΠΡΩͺ ΕΙΣ ΧΩΡΑΝ ΛΑΡΝΑΞ»

           
Στὸ βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων ἀναφέρεται πὼς μετὰ τὸ λιθοβολισμὸ τοῦ πρωτομάρτυρα Στεφάνου «οἱ χριστιανοὶ ποὺ εἶχαν διασκορπιστεῖ... ἔφτασαν ὡς τὴ Φοινίκη, τὴν Κύπρο καὶ τὴν Ἀντιόχεια». Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση ἀνάμεσα σ’ αὐτοὺς ποὺ ἔφθασαν στὴν Κύπρο ἦταν καὶ ὁ φίλος του Χριστοῦ Λάζαρος. Στὸ Συναξαριστὴ τῆς Κωνσταντινούπολης (10ος – 12ος αἰώνας) ἀναφέρεται πὼς ὁ Λάζαρος «ἔζησε μετὰ τὸ ἐκ νεκρῶν αὖθις ἀναβιῶσαι ἔτη δεκαοκτώ, προχειρισθεὶς ἐπίσκοπος ἐν τῇ εἰρημένῃ Κιτιαίων πόλει παρὰ Πέτρου τοῦ Ἀποστόλου».

ΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΕΤΟΣ

     
α) Η Όγδoη Ημέρα

«Καί είδε ο Θεός όλα όσα δημιούργησε και είδε ότι ήσαν καλά λίαν. Καί έγινε εσπέρα καί έγινε πρωΐ, ημέρα έκτη... και ευλόγησε ο Θεός την ημέρα την εβδόμη και αγίασε αυτήν, διότι κατ᾽αυτήν κατέπαυσε την δημιουργία των έργων του, τα οποία άρχισε να δημιουργεί» (Γεν. 1:31, 2:3).

THE LITURGICAL YEAR

        
a) The Eighth Day

«And God saw all the things he had created and behold they were very good. And there was an evening and there was a morning. The sixth day ... And God blessed the seventh day and hallowed it; Because on it he rested from all these works which He made» (Gen. 1:31, 2:3).

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

"WHY DO WE FAST?"

    
ROMANS 13:11-14:4 
MATTHEW 6: 14-21 
Historians say that the southern Italians, in the Naples area, were eating something similar to  modern pizza around the time of Christ. The word "pizza" didn't yet exist but it was similar even  if different in some ways. It was a piece of flat bread with various toppings on it. No tomato  sauce as back then there were tomatoes only in the western hemisphere. But different types of  sauce were used and different types of topping. One kind of "pizza" was pretty popular----mouse  pizza. Yes, pizza with mice meat on top. Sounds good, doesn't it? The mice used weren't the type  you might catch in a trap or that your cat might drag alive into the house.

Ο ΘΕΟΣ - Η ΑΠΕΙΡΗ ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑ!

Είναι συγκινητική η (σημερινή) ιστορία του Ευαγγελίου, γιατί περιγράφει τον πόνο μιας μάνας, για το μονάκριβό της παιδί που πέθανε. Ήταν χήρα, ζούσε μόνη της με μοναδική παρηγοριά και ελπίδα το μονάκριβό της αγοράκι. Και αυτό το αγοράκι τώρα πέθανε. Μητέρες είσαστε και καταλαβαίνετε τι πόνο έχει μια μάνα, όταν χάνει  τον μοναχογιό της. Υπάρχουν μητέρες που έχουν πολλά παιδιά και αν χάσουν ένα παιδί είναι σαν χαμένες.

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

Η ειρήνη στις διαπροσωπικές μας σχέσεις

     
Πρόλογος

Η ειρήνη, θα μπορούσαμε να πούμε κατ’ αρχήν, ότι είναι μια αρετή του ανθρώπου, που χαρίζεται ως δωρεά από το Θεό στον άνθρωπο, αφού ο άνθρωπος καθαρίσει την ψυχή και το σώμα του από τα πάθη και τις αμαρτίες. Δυστυχώς όμως, όπως λέγει και ο Άγιος Ισίδωρος Πηλουσιώτης, «το μεν της ειρήνης όνομα πανταχού· το δε πράγμα ουδαμού»¹. Δηλαδή, όλοι παντού και πάντοτε μιλούν και διακηρύσσουν περί της ειρήνης, αλλά στην ουσία η ειρήνη είναι απούσα.

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

Ἐκκλησία: Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐπί της γης

     
Ο κόσμος μας εἶναι ἀποστατημένος. Δείχνει νὰ βρίσκεται κάτω ἀπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ διαβόλου. Ὅμως μέσα σ᾿ αὐτὸν τὸν διεφθαρμένο καὶ σατανοκρατούμενο κόσμο ὑπάρχει καὶ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τῆς ὁποίας μέλη εἴμαστε ὅλοι μας. Καὶ ἡ Ἐκκλησία, παρὰ τὶς ἀδυναμίες τῶν μελῶν της, ἦταν, εἶναι καὶ θὰ παραμένει ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ πάνω στὴ γῆ· ὁ χῶρος δηλαδὴ ἐκεῖνος στὸν ὁποῖο ὁ Θεὸς ἀναγνωρίζεται ὡς ὁ μόνος Κύριος καὶ ἐξουσιαστής. Τί ὅμως σημαίνει αὐτό;

Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

O διπλανός μου!

   
O διπλανός μου! Αυτός που περπατά στο πλάι μου. 

Αυτός με τον οποίο συναντηθήκαμε μια μέρα κι από τότε διανύουμε μαζί ένα μεγάλο μέρος από το μήκος του δρόμου της ζωής.


Αυτός με τον οποίο μοιράζομαι το πλάτος του δρόμου, στην πορεία της ζωής. Δίπλα-δίπλα…

Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

The Sunday of Orthodoxy




Synodikon of the 7th Oecumenical Council

"As the prophets beheld, as the Apostles have taught, as the Church has received, as the teachers have dogmatized, as the Universe has agreed, as Grace has shown forth, as Truth has revealed, as falsehood has been dissolved, as Wisdom has presented, as Christ awarded, thus we declare, thus we assert, thus we preach Christ our true God, and honour His Saints in words, in writings, in thoughts, in sacrifices, in churches, in Holy Icons; on the one hand worshipping and reverencing Christ as God and Lord; and on the other hand honouring as true servants of the same Lord of all and accordingly offering them veneration.

Λόγος του Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας στην Κυριακή της Ορθοδοξίας

    
Tην πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Αγία μας Εκκλησία πανηγυρίζει το θρίαμβο της Ορθοδοξίας, της ορθής πίστης, η οποία καταπάτησε όλες της αιρέσεις και στερεώθηκε για πάντα. Για αυτό η Κυριακή αυτή καλείται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Οι αιρέσεις είχαν φανεί ήδη από την αρχή του χριστιανισμού. Οι ίδιοι οι Απόστολοι του Χριστού προειδοποιούσαν τους συγχρόνους τους, και μαζί τους και εμάς, για τον κίνδυνο από τους ψευδοδιδασκάλους.

Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

O Virgin Pure-Orthodox Byantine Chant

   
Agni Parthene (Αγνή Παρθένε) is a liturgical hymn composed by St. Nectarios of Aegina, drawn from the Theotokarion (Book of Hymns to the Mother of God).

Πρόσθες Κύριε...

                                                         Μές στήν ἀτέρμονη σιγή
                                                         τῆς μοναξιᾶς
                                                         Τόν Ἕνα, Αὐτόν πού εἶναι
                                                         τό Φῶς καί ἡ Ἀλήθεια
                                                         καί ἡ Ζωή ἀναζητᾶς.

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Χριστός και Χριστιανοί

     
Πρώτη Κατήχηση
Διάγραμμα

1. Λεγόμαστε Χριστιανοί γιατί συνδεόμαστε μέ τόν Χριστό.
2. Ό Χριστός είναι Θεός καί άνθρωπος, δηλαδή Θεάνθρωπος.
3. Τόν περίμεναν όλοι οί άνθρωποι.
4. Τήν ζωή καί τήν διδασκαλία Του τήν βλέπουμε στήν Άγία Γραφή.
5. Τόν ζουμε στήν Εκκλησία διά των μυστηρίων.
6. Ή παραβολή του ασώτου υίου. 

'Oσοι βαπτίζονται γίνονται μέλη της Εκκλησίας καί ονομάζονται μαθητές Χριστού, Χριστιανοί. Έμεΐς στήν ’Ορθοδοξία προσθέτουμε καί τό επίθετο Ορθόδοξος, γιά νά δείξουμε τήν αληθινή πίστη. Έπειδή υπάρχουν καί Χριστιανοί πού έχουν εσφαλμένες αντιλήψεις γιά τόν Θεό, τόν άνθρωπο καί τήν σωτηρία του ανθρώπου, γ ιαύτό θεωρήθηκε αναγκαίο νά μιλήσουμε γιά Ορθοδόξους Χριστιανούς Τά μέλη της Εκκλησίας ονομάστηκαν Χριστιανοί, γιατί ακολουθουν τόν Χριστό στήν ζωή τους, δηλαδή τηρουν τό θέλημά Του, τίς εντολές Του καί ενώνονται μαζί Του διά των μυστηρίων, ιδιαιτέρως διά του μυστηρίου της θείας Εύχαριστίας.

Ή λέξη Χριστός προέρχεται από τό χρίω καί δηλώνει τόν κεχρισμένο, αύτόν πού χρίστηκε από τόν Θεό. Ταυτίζεται μέ τόν Μεσσία της Παλαιας Διαθήκης. Έτσι, η λέξη Χριστός φανερώνει ότι η ανθρώπινη φύση, πού προσέλαβε τό Δεύτερο Πρόσωπο της Άγίας Τριάδος, χρίσθηκε από τήν θεότητά Του. Αύτό σημαίνει ότι ο Χριστός είναι Θεός καί άνθρωπος, μέ εναν λόγο Θεάνθρωπος.

Επομένως, μέ τό όνομα Χριστός δηλώνουμε ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος γιά νά σώση τούς ανθρώπους, χωρίς νά χάση τήν Θεότητά Του. Οί άνθρωποι πάντοτε νοσταλγουσαν τήν σωτηρία, γι’ αύτό περίμεναν λυτρωτή καί σωτήρα. Στήν μνήμη τους διατηρουσαν μιά εύλογημένη ζωή, ταυτοχρόνως βίωναν τήν τραγικότητα της ζωης μέ τόν θάνατο, τίς αρρώστειες, τούς πολέμους, τό μΐσος των ανθρώπων, κ.λπ., γι’ αύτό καί περίμεναν Λυτρωτή. Ύπηρχε δέ μιά υπερανθρώπινη προσδοκία του Λυτρωτου Θεου.

Στήν Κίνα από τόν 6ο αιώνα Χ . αί ,ανέμεναν «τόν άγιον από  τήν δύσιν» ο δέ Κομφούκιος τόν ονομάζει «θεάνθρωπον». Έπίσης οί Βαβυλώνιοι ανέμεναν σωτήρα καί λυτρωτή «ώς ενανθρωπήσαντα θεό». Οί Ινδοί ανέμεναν τήν έλευση ενός σωτηρος πού θά λυτρώση τόν κόσμο καί θά επαναφέρη «τήν αρχέγονον χρυσην εποχήν». Κατά τόν βεδισμό, αρχαία μορφή του Ίνδουϊσμου, ο Θεός του πυρός καί του ηλίου Agni αναμενόταν νά ενανθρωπήση από Παρθένο, αποστελλόμενος από τόν πατέρα του ούρανου «ώς μεσίτης μεταξύ Θεου καί κόσμου». Οί αρχαίοι 'Έλληνες περίμεναν καί αύτοί λυτρωτή καί σωτήρα.

Στόν Προμηθέα Δεσμώτη λέγεται ότι ο λυτρωτής του Προμηθέως, πού προσηλώθηκε στόν Καύκασο καί υπέφερε φρικτά, λόγω της ασεβείας του πρός τόν Θεό Δία, θά είναι τέκνο της Παρθένου Ίους καί του Θεου. Ό Σωκράτης στήν απολογία του αναφέρεται στόν Λυτρωτή πού πρόκειται νά στείλη ο Θεός από ενδιαφέρον γιά τό ανθρώπινο γένος. Ύπηρχε διάχυτη η αντίληψη στούς Έλληνες ότι υπάρχει καί ενας άλλος άγνωστος Θεός, γι’ αύτό καί στήν Αθήνα είχαν αφιερώσει ενα άγαλμα μέ τήν επιγραφή: «τω αγνώστω Θεω». Τήν ϊδια αναζήτηση καί προσδοκία παρατηρούμε καί στούς Ρωμαίους, αλλά καί σέ όλους τούς λαούς. Φυσικά οί Ιουδαίοι περίμεναν τόν Λυτρωτή καί σωτήρα, αφού οί Προφήτες καί ιδιαιτέρως ο Προφήτης Ήσαΐας - πού εχει χαρακτηρισθη ο μεγαλοφωνότατος των Προφητών καί πέμπτος Ευαγγελιστής - περιέγραψαν πολλές λεπτομέρειες από τήν ελευση, τήν ζωή καί τό πάθος του Υίοϋ του ανθρώπου.

Έτσι, αυτός ο Θεός πού περίμεναν όλοι οί αιώνες καί όλοι οί άνθρωποι είναι ο Χριστός. Στό πρόσωπό Του ενώθηκε ο Θεός καί ο άνθρωπος. Γεννήθηκε εκ Πνεύματος Αγίου από τήν Παρθένο Μαρία. Ή σύλληψη καί η γέννησή Του ηταν θαυματουργικές. Ό Υίός του Θεου εγινε υίός του ανθρώπου γιά νά σώση τόν άνθρωπο. ’Άν μελετήσουμε τούς λόγους Του καί τά ε'ργα Του, θά διαπιστώσουμε ότι υπερέχει σαφώς από όλους τούς άλλους αρχηγούς θρησκειών. Ένώ εκείνοι ηταν άνθρωποι, αυτός είναι Θεάνθρωπος.

Μίλησε γιά τήν αγάπη, τήν καθαρότητα της καρδίας καί τών διαθέσεων, νίκησε τήν άμαρτία, τόν διάβολο καί τόν θάνατο, αναστήθηκε εκ νεκρών. Κανένας αρχηγός θρησκείας δέν είναι αναστημένος. Ό Χριστός αναστήθηκε καί ε'τσι νίκησε τόν θάνατο καί τόν διάβολο. Γι’ αυτό είναι ο μοναδικός Θεάνθρωπος.

Λεγόμαστε Χριστιανοί γιατί πιστεύουμε ότι Αυτός είναι ο αληθινός Θεός καί γιατί τηρουμε τίς εντολές Του στήν προσωπική μας ζωή. Επιδιώκουμε νά προσαρμόσουμε τήν ζωή μας στήν δική Του ζωή. Ό Χριστός δέν είναι ενας τέλειος φιλόσοφος καί ενας καλός νομοθέτης, δέν είναι ενας ηθικολόγος καί ενας αρχηγός μιας θρησκείας, ε'στω καί της πιό τέλειας, αλλά ο νικητής του θανάτου, του διαβόλου καί της άμαρτίας. Δέν ηλθε γιά νά αλλάξη άπλώς τίς εξωτερικές συνθήκες ζωης του ανθρώπου, αλλά γιά νά άγιάση τόν άνθρωπο, νά τόν μεταμορφώση, νά τόν θεώση, νά τόν κάνη υίό κατά Χάριν του Θεου. Έκεΐνος είναι κατά φύσιν Υίός του Θεου (φυσικό παιδί), εμεΐς πρέπει νά γίνουμε κατά Χάριν παιδιά του Θεου (υίοθετημένα παιδιά).

Τήν επίγεια ζωή του Χριστου τήν βλέπουμε μέσα στήν Καινή Διαθήκη, ιδιαιτέρως στά τέσσερα Ευαγγέλια, πού έγραψαν οί μαθητές Του. Έκεΐ υπάρχουν λίγα στοιχεία από τήν γέννηση καί τήν ανατροφή Του. Κυρίως περιγράφονται τρία σημεΐα.

Πρώτον, τί είπε ο Χριστός, δεύτερον, τί εκανε ο Χριστός καί τρίτον, τί επαθε ο Χριστός γιά τούς ανθρώπους. Τό τί είπε ο Χριστός τό βλέπουμε στούς λόγους, τίς παραβολές καί τήν διδασκαλία Του. Τό τί εκανε ο Χριστός τό βλέπουμε στά θαύματα τά όποια έπετέλεσε, τόσο από ευσπλαγχνία καί αγάπη γιά τούς ανθρώπους όσο καί γιά νά υπογραμμίση υψηλές διδασκαλίες. Δηλαδή, θεράπευσε τόν έκ γενετής τυφλό γιά νά αποκα-λύψη τήν αλήθεια ότι Αυτός είναι τό φως του κόσμου. Τό τί επαθε ό Χριστός, τό βλέπουμε στά πάθη πού υπέστη γιά τήν σωτηρία του ανθρωπίνου γένους.

Φυσικά, συνέχεια των παθων είναι καί η ανάστασή Του, πού σημαίνει ότι ό Χριστός ώς Θεός ανέστησε τήν ανθρώπινη φύση, η οποία πέθανε έπάνω στόν Σταυρό. Μέσα στά τρία αυτά σημεία φαίνεται καθαρά τό Πρόσωπο, τό ε'ργο καί η αποστολή του Χριστού. Βέβαια, αυτό τό μεγάλο ε'ργο του Χριστού, όπως καί τήν θεότητά Του, έμεΐς δέν τήν διαβάζουμε μόνον στή Αγία Γραφή, αλλά τήν βιώνουμε μέσα στήν Εκκλησία. Μέ τό μυστήριο του Βαπτίσματος γινόμαστε μέλη του Σώματος του Χριστου καί βιώνουμε στήν προσωπική μας ζωή τό Πάθος, τόν Σταυρό, τήν Ταφή καί τήν Ανάσταση του Χριστου. ’Έτσι ζουμε όλα αυτά τά γεγονότα στήν ζωή μας. Μέ τό Βάτισμα πεθαίνουμε κατά κόσμον καί ένταφιαζόμαστε.

Αυτό φανερώνει η τριπλή κατάδυση στήν κολυμβήθρα. Μέ τήν θεία Κοινωνία λαμβάνουμε τό ϊδιο τό Σωμα του Χριστου μέσα μας καί μέ τήν θέωση αναλαμβανόμαστε μαζί μέ τόν Χριστό. Επομένως, είμαστε Χριστιανοί, μαθητές του Χριστου, γιατί ενωνόμαστε μαζί Του. Όπως ο μαθητής στό σχολείο εχει πρότυπο ζωης του τόν δάσκαλο, ετσι καί έμεΐς εχουμε πρότυπο ζωης καί πολιτείας τόν Χριστό. Όπως ο ζωγράφος εχει / υποψη του ενα πρότυπο καί αυτό θέλει νά παραστήση, ετσι καί έμεΐς εχουμε πρότυπο της ζωης μας τόν Χριστό καί θέλουμε νά μεταμορφώσουμε τήν ζωή μας, νά τήν κάνουμε έν Χριστώ ζωή.

Ό άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει ότι μέσα στά Ευαγγέλια ο Χριστός λέγεται οδός, γιατί δι’ Αυτου αναβαίνουμε στόν Πατέρα, θεμέλιος λίθος γιατί Αυτός τά στηρίζει όλα, ρίζα γιατί χάρη σ’ Αυτόν ανθίζουμε, ποιμένας γιατί Αυτός μας τρέφει, άμνός γιατί Αυτός θυσιάστηκε γιά μας καί μας έσωσε, ζωή γιατί, ένω ήμασταν νεκροί κατά τήν άμαρτία, Αυτός φως γιατί μας απάλλαξε από τό σκοτάδι, Ίμάτιο γιατί Τόν ενδυθήκαμε μέ τό Βάπτισματα ενω ήμασταν γυμνοί, τράπεζα γιατί Τόν τρωμε μέ τά μυστήρια, οίκος γιατί ζουμε μέσα σ’ Αύτόν, ένοικος γιατί είμαστε ναοί Του.

Όλα αύτά τά ονόματα, πού τά περισσότερα ο Ίδιος μέ τήν διδασκαλία Του μας αποκάλυψε, φανερώνουν ποιό είναι τό έ'ργο του Χριστου, ποιός είναι ο σκοπός γιά τόν οποΐο έγινε άνθρωπος, αλλά καί ποιά είναι η σχέση μας μέ Αύτόν. Δέν είναι άπλως ενας αρχηγός θρησκείας, δέν είναι ενας κοινωνικός μεταρρυθμιστής, αλλά τό φως καί η ζωή μας, η κεφαλή καί ο άγιασμός μας, ο Σωτήρας καί Λυτρωτής μας, ο Πατέρας καί η Μητέρα μας. Καί αύτή η σχέση μέ τόν Χριστό είναι πραγματική, οργανική καί όχι αφηρημένη καί στοχαστική. Τό ότι λεγόμαστε Χριστιανοί δείχνει αύτήν τήν οργανική καί ούσιαστική σχέση μαζί Του.

Μεταξύ αύτων πού είπε ο Χριστός στούς μαθητές Του διασώζονται καί οί περίφημες παραβολές. Παραβολές λέγονται μερικές εικόνες καί ίστορίες πού είπε ο Χριστός, μέσα στίς οποίες κρύβονται μεγάλες αλήθειες. Γιά παράδειγμα, χρησιμοποιώντας ο Χριστός τήν παραβολή των γάμων, φανέρωσε ότι η θεία Εύχαριστία, καθώς επίσης καί η Βασιλεία του Θεου είναι πνευματικός γάμος, αφου συνάπτει τόν άνθρωπο πραγματικά μέ τόν Θεό.

Μιά από τίς παραβολές του Χριστου είναι καί η παραβολή του ασώτου υίου (Λουκ. ιε', 1132). Πρόκειται γιά μιά περίφημη παραβολή μέσα στήν οποία κρύπτονται μεγάλες αλήθειες. Μπορεΐ κανείς νά πη ότι αποκαλύπτεται ποιός είναι ο σκοπός της ενανθρωπήσεως του Χριστου, τί είναι η πτώση του ανθρώπου, ποιό είναι τό έργο της Εκκλησίας καί πως μπορεΐ κανείς νά σωθη. Μέσα στά πλαίσια αύτά φανερώνεται ολόκληρη η χριστιανική ζωή.

Μέ άπλά λόγια, η παραβολή περιγράφει τά εξης: Ένας άνθρωπος είχε δύο παιδιά. Κάποτε τό μικρότερο παιδί ζήτησε από τόν πατέρα του τό μερίδιο της περιουσίας πού του ανηκε καί έ'φυγε μακρυά από τό σπίτι του. Έζησε άσωτα, διεσκόρπισε τήν περιουσία καί, ευρισκόμενος σέ μεγάλη στέρηση, έγινε δουλος σέ κάποιον πολίτη, βόσκοντας χοίρους.

Μέσα στήν θλίψη του θυμήθηκε τήν ζωή καί τήν εύτυχία πού επικρατουσε στό πατρικό του σπίτι καί αποφάσισε νά επιστρέψη σ’ αύτό, σάν μισθωτός καί όχι σάν υίός. Ένώ επέστρεφε στό σπίτι, τόν είδε ο πατέρας του πού τόν περίμενε. Έτρεξε πρώτος ο πατέρας του, τόν αγκάλιασε καί τόν φίλησε. Ό άσωτος υίός ζήτησε συγνώμη καί του είπε ότι είναι ανάξιος νά χαρακτηρισθη παιδί του, ότι εχει τήν επιθυμία νά γίνη μισθωτός, αφου δαπάνησε τό μερίδιο της περιουσίας του. Ό πατέρας όμως εδωσε τήν εντολή νά του φορέσουν τήν πρώτη στολή, νά του δώσουν δακτυλίδι στό χέρι καί υποδήματα στά πόδια καί νά σφάξουν τό καλύτερο μοσχάρι. Έτσι άρχισε τό πανηγύρι.

Όταν όμως επέστρεψε τό μεγαλύτερο παιδί του καί ακουσε νά γίνεται γλέντι στό σπίτι του, ζήτησε νά μάθη γιατί συμβαίνουν όλα αυτά. Όταν του είπαν ότι επέστρεψε ο αδελφός του, εκείνος θύμωσε καί δέν ήθελε νά εισέλθη στό σπίτι του. Ό πατέρας του προσπάθησε νά τόν μεταπείση. Έκεΐνος, όμως, χρησιμοποιώντας λογικά επιχειρήματα, ουσιαστικά εκφράζοντας ζήλεια καί φθόνο, δέν ήθελε νά εισέλθη στό σπίτι του καί αφήνεται νά νοηθεί ότι δέν συμμετέσχε τελικά στήν χαρά γιά τήν επιστροφή του «νεκρου» καί χαμένου αδελφου του:Αυτή η περίφημη παραβολή δείχνει όλο τό εργο του Χριστου, αλλά καί τήν ζωή της Έκκλησίας. Θά προσπαθήσουμε στίς επόμενες Κατηχήσεις νά τήν αναλύσουμε περισσότερο καί νά δουμε όλα τά πνευματικά της νοήματα.

Έκεΐνο πού πρέπει νά κρατήσουμε από τήν πρώτη αυτή Κατήχηση είναι ότι ο Χριστός είναι Θεός καί άνθρωπος καί γι’ αυτό ο πραγματικός σωτήρας τών ανθρώπων. Δέν υπάρχει κανείς αλλος σωτήρας καί λυτρωτής. Πάνω σ’ αυτήν τήν πέτρα της πίστεως καί τήν ομολογία πρέπει νά στηρίζεται η χριστιανική ζωή. Όσοι ζουμε μέσα στήν Έκκλησία λεγόμαστε καί είμαστε Χριστιανοί, γιατί πρέπει νά είμαστε στενά συνδεδεμένοι μέ τόν Χριστό, νά τρεφόμαστε από τό Σώμα καί τό Αίμα Του, νά τηρουμε τίς εντολές Του καί νά ζουμε στήν προσωπική μας ζωή όλα τά γεγονότα της ζωης Του.

Του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου
καί Άγ. Βλασίου κ. Ιεροθέου

πηγή : Περιοδικό  Ο ΠΟΙΜΗΝ
Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

"Νή-εσθίω"

   
Mε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό, θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας, τη νηστεία.Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα.

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

Να μη μας χωρίζει απ’ τον Χριστό η αμαρτία

    
Όταν αγαπάς τον Χριστό, παρόλες τις αδυναμίες και τη συναίσθηση που έχεις γι’ αυτές έχεις τη βεβαιότητα ότι ξεπέρασες τον θάνατο, γιατί βρίσκεσαι στην κοινωνία της αγάπης του Χριστού.

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους

    
Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων, τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου, αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής:

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Πορεία προς την Ανάσταση: Καλή Σαρακοστή

     
Μέσα σε καιρούς που ερεθίζουν την σκέψη, μέσα σε εικόνες λύπης που βλέπουμε σε κάθε γωνιά του πλανήτη μας, μέσα σε ένα κλίμα αποδιοργάνωσης που γίνεται αισθητό όλο και περισσότερο κάθε φορά που βλέπουμε ειδήσεις, η αγία Εκκλησία μας έρχεται για να μας δώσει και φέτος την Ελπίδα που φαίνεται ότι ξέφτισε μέσα μας από την προηγούμενη Σαρακοστή. Γι' αυτό άλλωστε σοφά η Εκκλησία μας επαναλαμβάνει κάθε χρόνο το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα, με την ίδια σειρά και δίνει έτσι τις ευκαιρίες σε όλους μας να αναγεννηθούμε και να επιβιβαστούμε σε αυτήν την μεγάλη Κιβωτό που μας οδηγεί στο λιμάνι της ουράνιας βασιλείας.

Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Να ευχαριστείς κάθε μέρα και μ’ όλη σου την καρδιά το Θεό

    
Να ευχαριστείς κάθε μέρα και μ’ όλη σου την καρδιά το Θεό που σου έδωσε ζωή «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή» Του, μια λογική, ελεύθερη κι αθάνατη ζωή. Να ευχαριστείς ιδιαίτερα το Θεό που σε αποκατάστησε και σε οδηγεί πάλι στην αιώνια ζωή, μετά την πτώση και καταδίκη σου στον αιώνιο θάνατο. Κι αυτό το έκανε όχι με την παντοδυναμία Του, αλλά με το να παραδώσει σε θάνατο το Μονογενή Του υιό για τη σωτηρία μας. 

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...