/*--

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Ὁ Μέγας Βασίλειος κι ὁ παραμορφωμένος Χριστιανισμὸς Κόντογλου Φώτη

Θέλω νὰ μιλήσω γιὰ τὸν ἅγιο Βασίλειο, ἀλλὰ νὰ μὴν πῶ τὰ συνηθισμένα ποὺ λένε ὅσοι γράφουνε γι’ αὐτὸν τὸν ἀληθινὰ Μέγαν ἅγιο. Προπάντων κάποιοι θεολόγοι φραγκοδιαβασμένοι, ποὺ δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει σχεδὸν καθόλου ἡ ἁγιότητά του κ’ ἡ κατὰ Θεὸν σοφία του, ἀλλὰ ἡ “θύραθεν” σοφία του, ἡ γνώση ποὺ εἶχε στὰ ἑλληνικὰ γράμματα, στὴ ρητορικὴ καὶ στ’ ἄλλα ἐφήμερα καὶ ἐξωτερικὰ στολίδια αὐτῆς τῆς βαθειᾶς ψυχῆς, λησμονώντας τί γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος γιὰ τὴν κοσμικὴ σοφία, ποὺ τὴ λέγει “μωρίαν παρὰ τῷ Θεῷ”.

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

«Μπροστά στο Σπήλαιο»

Ο Χριστιανισμός, θα μπορούσε να πούμε, είναι δυνατόν να συμβολιστεί και να εκφραστεί με ένα σπήλαιο. Μοιάζει με ένα σπήλαιο. Τι θέλουμε να πούμε μ’ αυτό; Ότι είναι ένα πράγμα μυστικό, δεν είναι ένα πράγμα που εντυπωσιάζει εκ πρώτης όψεως. Δεν είναι επιφανειακά σπουδαίο, όπως ένα μεγάλο εργοστάσιο, όπως ένα τεχνικό κατόρθωμα.

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

Η Γέννησις του Κυρίου

Θά χτυπήσουν γιορταστικά τά σήμαντρα. Θά νοιώσουν εὐλαβικές ψυχές τό σκίρτημα τῆς χαρᾶς, ὅταν μέσα στούς ὁλόφωτους ναούς θ’ ἀκούσουν τά ἀθάνατα κι ἄφθαστα σέ θρησκευτικό παλμό καί ποιητική καί θεία μυσταγωγία τροπάρια τῶν Χριστουγέννων. «Χριστός γεννᾶται δξάσατε, Χριστός ἐξ οὐρανῶν ἀπαντήσατε. Χριστός ἐπί γῆς ὑψώθητε», θά ψάλλη μελωδικά ἡἘκκλησία, κι ἔτσι πού θα βρεθοῦν οἱ χριστιανοί ἀπ’ τήν ἔξω παγωνιά τῆς νύχτας στήν γλυκειά ζεστασιά τῆςἘκκλησίας, κι ἔτσι πού θά βλέπουν ν’ ἀνεβαίνη ἀνάλαφρα ὁ μυρωμένος λευκός καπνός τοῦ θυμιατοῦ, θά νοιώσουν τίς ψυχές ν’ ἀνεβαίνουν ἀνάλαφρες κι αὐτές σε μιά νοητή φάτνη τοῦ Λυτρωτοῦ τῆς ανθρωπότητος, «ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν Του».

Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

Ἡ παιδικότητα τῶν μεγάλων

Μπορεῖς νὰ δεῖς τὸ μικρὸ παιδὶ. Δὲς πόσο γρήγορα ἀποσπᾶται ἀπὸ τὰ βιώματά του. Ξεχνάει τὶς σκέψεις του γιὰ κάποιες ἄλλες. Περνάει εὔκολα σὲ νέα κατάσταση. Ἀλλάζει διάθεση στὴν στιγμή. Ὁ μεγάλος ὅμως; Δές τον πόσο δύσκολα ἀφήνει τοὺς λογισμούς του, τὰ βιώματά του. Θὰ τὸν δεῖς νὰ κατατρώγεται μὲ τὶς σκέψεις του, τὶς ἐπιθυμίες του, τὰ συναισθήματά του, τὶς εἰκόνες του. Εἶναι ὁ κόσμος του. Σκληρὸς καὶ δύσκαμπτος.

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

Τὰ Χριστούγεννα τῶν ποιητῶν

(Οἱ ποιητές μᾶς διασώζουν τὴν ἀλήθεια τοῦ προσώπου μας. Στὴν ἐποχὴ τῆς εἰκονικῆς πραγματικότητάς μας καθαρίζουν τὴν ὅραση ἀπὸ τὶς τρέχουσες ἐπιχωματώσεις καὶ μᾶς κάνουν αἰσθητὸ τὸ αἴτημα γιὰ πραγματικότητα βίου ἑορταστικὴ καὶ πένθιμη συνάμα.)

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

Χριστουγεννιάτικο ἀντιπαραμύθι

Μία φορὰ καὶ κάθε καιρὸ εἶναι ὁ Θεός. Ἀπὸ κάποτε εἶναι καὶ οἱ ἄνθρωποι. Οἱ ἀναφορὲς ὅμως ποὺ ἔρχονται ἀπὸ τὴ γῆ γιὰ τὴν κατάσταση τῶν ἀνθρώπων ὅλο καὶ χειροτερεύουν. Τὸ ἀνθρώπινο γένος πάει ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο, παρ’ ὅλες τὶς προσπάθειες τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς διάφορους ἀντιπροσώπους ποὺ ἀπὸ καιρὸ σὲ καιρὸ στέλνει γιὰ νὰ τοὺς συνεφέρει.

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Η κοπέλα, ο σκύλος και το βιολί

                      Λογοτεχνικό Εγαστήριο ...  Οι μαθητές γράφουν : 

Κάποια Χριστούγεννα, πριν από πολλά χρόνια, μια πολύ φτωχή κοπέλα ζούσε μόνη σε μια παράγκα, στην άκρη του χωριού, στις παρυφές του δάσους… Κάθε μέρα, έπαιζε βιολί στους λασπωμένους δρόμους του χωριού και εννιά πουλάκια τη συνόδευαν τραγουδώντας, καθώς και η μόνη της οικογένεια, ο σκύλος της, που ήταν πάντα μαζί της. Έτσι, εκείνα τα Χριστούγεννα, που το κρύο ήταν πολύ τσουχτερό, θέλησε να βρει με το μουσικό της αυτί τη μελωδία των καλάντων, μήπως και κάποιος της έδινε μια λιχουδιά να γεμίσει το άδειο στομάχι της.

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Χριστούγεννα στο Βυζάντιo

Στις 25 Δεκεμβρίου 1927 δημοσιεύτηκε στη "Μακεδονία" το κείμενο του καθηγητή του πανεπιστημίου Ιωάννη Β. Παπαδόπουλου με τίτλο "Χριστούγεννα στο Βυζάντιο", "Το προσκύνημα του βασιληά στο ναό της Αγίας Σοφίας" και υπέρτιτλο "Από τα παληά του γένους"

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

Η Μικρή μας Φάτνη

   
       Παραμύθι των Χριστουγέννων-Πρώτη ανέκδοτη δημοσίευση

Στο καλό μου το χωρίο εύγε θέλω να του πω.
Γιατί ξέρετε το αγαπώ.
Επειδή είναι πάντα ζωντανό
και πρόθυμο για το καλό.
Η πλατεία του τριγωνάτη με τα μαγαζιά σε κάθε άκρη.
Πάντα τρέχει η χαρά εκεί για να τα καμαρώσει όλα απ’ την αρχή.
Νάτος ο ζαχαροπλάστης.
Πω, πω, τι γλυκά στα ράφια του,
καρυδόπιτα σιγοψημένη και από πάνω με κρέμα πασαλειμμένη,
καραμέλες, γλειφιτζούρια, λογιών, λογιών ζαχαρωτά και κάθε
Κυριακή λουκουμάδες φουσκωτοί μες στο μέλι βουτηγμένοι,
τις λαχταράει η καρδιά σου και ξετρελαίνετε η κοιλιά σου.

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Το Xριστόψωμο, Αλ. Παπαδιαμάντης

Μεταξύ των πολλών δημωδών τύπων, τους οποίους θα έχωσι να εκμεταλλευθώσιν οι μέλλοντες διηγηματογράφοι μας, διαπρεπή κατέχει θέσιν η κακή πενθερά, ως και η κακή μητρυιά. Περί μητρυιάς άλλωστε θα αποπειραθώ να διαλάβω τινά, προς εποικοδόμησιν των αναγνωστών μου. Περί μιας κακής πενθεράς σήμερον ο λόγος.

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Χριστούγεννα σε μοναστήρι

Ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1930 η "Μακεδονία" δημοσίευσε το χρονογράφημα του σημαντικού λόγιου συνεργάτη της Σταμάτη Σταματίου, ο οποίος υπέγραφε τα κείμενά του ως Σταμ. Σταμ.

Ο Σταμάτης Σταματίου ήταν και ο εικονογράφος των κειμένων του.

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΝΟΣ ΑΓΟΡΙΟY

Από το ημερολόγιο του συγγραφέα

Ι. ΤΟ ΑΓΟΡΙ «ΜΕ ΤΟ ΑΠΛΩΜΕΝΟ ΧΕΡΙ»

Τα παιδιά είναι κόσμος παράξενος, κοιμούνται κι ονειρεύονται. Πριν από τα Χριστούγεννα, αλλά και στη διάρκεια των Χριστουγέννων, συναντούσα συνεχώς στο δρόμο, σε συγκεκριμένο σημείο, ένα αγοράκι όχι μεγαλύτερο από εφτά χρονών. Μέσα στην τρομερή παγωνιά ήταν ντυμένο σχεδόν καλοκαιρινά, αλλά ο λαιμός του, πάντα τυλιγμένος με ένα κουρέλι, έδειχνε ότι κάποιος, παρ' όλα αυτά, το είχε φροντίσει πριν το στείλει έξω. Κυκλοφορούσε «με το χέρι απλωμένο». Ο όρος είναι τυπικός, και σημαίνει «ζητιανεύω». Τον επινόησαν αγόρια σαν κι αυτό. Υπάρχουν πλήθος από αυτά τα παιδιά, που στριφογυρνούν στα πόδια μας και επαναλαμβάνουν δυνατά κάποιες αποστηθισμένες φράσεις. Όμως, τούτο το μικρό δε φώναζε, μιλούσε αθώα, ασυνήθιστα θα έλεγα, και με κοιτούσε με εμπιστοσύνη στα μάτια — θα πρέπει να ήταν καινούριο στο επάγγελμα. Στην ερώτησή μου απάντησε ότι έχει μια αδελφή, που είναι άνεργη και άρρωστη. Μπορεί να ήταν κι έτσι.

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

Ναός Αγίου Ελευθερίου ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΜΑΧΑΙΡΑ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΟΝΑΣΑΓΟΡΟΥ

Κρυμμένο στην οδό Ονασαγόρου, ανάμεσα στα γραφικά μαγαζάκια, βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Ελευθερίου, προστάτη των σκλαβωμένων και ελευθερωτή επιτόκων γυναικών.

Γράφει η Άντρια Λεωνίδου

Ο ναός, ένα από τα επτά μετόχια της Ιεράς Μονής Μαχαιρά, κλέβει τις εντυπώσεις για την ιδιόμορφη αρχιτεκτονική του. Κτίστηκε από τον Εθνομάρτυρα Κυπριανό το 1804, όταν ήταν Οικονόμος της Αρχιεπισκοπής. Το χώρο είχε δωρίσει στη Μονή του Μαχαιρά το 1800 μια ευσεβής κυρία με το όνομα Μαρία, ο τάφος της οποίας βρίσκεται στον περίγυρο. Ο ναός κατασκευάστηκε χωρίς άδεια της τουρκικής διοίκησης του νησιού. Ο Κυπριανός όμως, τους ξεγέλασε αφήνοντας τους να πιστεύουν ότι έκτιζε μόνο μια μικρή αποθήκη της Μονής.

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

«Και ήρξαντο από μιάς παραιτείσθαι πάντες».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΛΟΥΚΑ (ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ)
Απόστολος: Κολ. γ΄ 4-11
Ευαγγέλιο: Λουκ. ιδ΄ 16-24
14 Δεκεμβρίου 2014
«Και ήρξαντο από μιάς παραιτείσθαι πάντες».

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

Κάρφωμα και ξεκάρφωμα

Ένας μεγάλος ζωγράφος που λεγόταν Γουλιέλμος Άχτερμαν είχε φτιάξει μια αριστουργηματική εικόνα της Αποκαθήλωσης. Σε αυτήν έχει ζωγραφίσει διάφορους ανθρώπους, να προσπαθούν να κατεβάσουν το σώμα του Χριστού από το σταυρό , όπως το έχουμε και στην εκκλησία την Μεγάλη Παρασκευή. Τότε βγάζουμε τα καρφιά και κατεβἀζουμε το σώμα του Χριστού από το Σταυρό. Εκεί λοιπόν, στην εικόνα αυτή πάει ένας άνθρωπος, την κοιτάζει και λέει:

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014

Το δίλημμα

Η Ελένη ζούσε στο Καρπενήσι και είχε παντρευτεί έναν πολύ σκληρό άνδρα ο οποίος την χτυπούσε για το παραμικρό όπως χτυπούν τα παιδιά την μπάλα στο γήπεδο. Τα βάσανα της ζωής την έκαναν να υπηρετεί στη μονή της Παναγίας της Προυσιώτισσας κάθε Δεκαπενταύγουστο.

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ Ο ΤΣΙΓΓΑΝΟΣ

Ο ΘΕΌΣ ΜΟΥ Ο ΤΣΙΓΓΑΝΟΣ μια πρόταση για τη σχολική γιορτή των Χριστουγέννων ΘΕΑΤΡΑΚΙ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ - ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Ευγνωμονώ αυτό το μοναστήριι,, όπως ευγνωμονώ τη φλόγα γιια το φως της..

«Ο άνθρωπος δεν φανερώνει τον εαυτό του με την ιστορία του, αλλά αγωνίζεται να ξεχωρίσει από αυτή» Ρ. Ταγκόρ

Κάθε άνθρωπος είναι πρωτίστως πολιτιστική ύπαρξη. Κάποιοι από εμάς  έχουμε βαθιά τις ρίζες μας στην παράδοση, στους μύθους, στους θρύλους του  τόπου μας, στα παιδικά βιώματα, στο μικρό εκκλησάκι του χωριού που εναποθέταμε όλες μας τις ελπίδες, στη μάνα μας, στην Παναγιά, στα πανηγύρια, στα  ακούσματα της βυζαντινής και δημοτικής μουσικής. Πολλές φορές σκέφτομαι  πόσο τυχερός είμαι, από αυτή τη σκοπιά, σε σχέση με τα παιδιά που μεγαλώνουν σήμερα μέσα στα διαμερίσματα μιας μεγαλούπολης. 

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Ἡ πνευματική ζωή εἶναι ἔρωτας


 Πνευματική ζωή. Τί νά εἶναι ἄραγε;

Πνευματική ζωή. Ἕνας ὁρισμός ζωῆς, πού ὁρίζει τίς ζωές μας. Πῶς ὁρίζεται ἄραγε ἡ πνευματική ζωή; Μήπως σάν ζωή γιά τήν τέχνη, τήν ἐπιστήμη, τά γράμματα, τόν πολιτισμό, τή θρησκεία; Ἔννοιες ὄμορφες πλήν ὅμως καί ἄμορφες; Παίρνουν μορφή ἀπό τό περιεχόμενο καί τόν στόχο τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Ὁ πολιτισμός, ἡ τέχνη, ἡ ἐπιστήμη, ἡ θρησκεία εἶναι ἐργαλεῖα πού στά χέρια ἀνθρώπων μέ πνεῦμα ἀλλά χωρίς Πνεῦμα ἀποτέλεσαν ὄπλα μαζικῆς καταστροφῆς τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καί ἀξιοπρέπειας. Κατέστρεψαν ἀνθρώπους, οἰκογένειες, ἔθνη ὁλόκληρα.

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΚΚΩΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Άγιος Νικόλαος, ιερός ναός Αγίου Νικολάου Έγκωμης, Λευκωσία. Έργο Καλλινίκου Μοναχού, Σταυροβουνιώτη

Ὁ ἅγιος Νικόλαος, ὁ φημισμένος ἐπίσκοπος Μύρων τῆς Λυκίας, ἔχει συνδεθεῖ μὲ τὴν παράδοση τῆς Κύπρου τόσο πολύ, ποὺ μερικοì δὲν δίστασαν νὰ γράψουν πὼς ὁ ῞Αγιος ἔζησε καὶ στὸ νησί μας, καὶ νὰ πιθανολογηθεῖ μάλιστα πὼς μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ γέννημα τῆς Κύπρου. Πάντως ἡ τιμὴ καὶ ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸν ἅγιο Νικόλαο ἀπὸ τοὺς Κυπρίους εἶναι κάτι τὸ πολύ ξεχωριστό. Χωριὰ φέρουν τὸ ὄνομά του, ὑπάρχουν ἀφιερωμένοι σ’ αὐτὸν πλεῖστοι ναοὶ καὶ ἐξωκκλήσια, ἐνῶ σήμερα λειτουργοῦν τουλάχιστον εἴκοσι ἐνοριακοὶ ναοὶ τοῦ ἁγίου Νικολάου. Σὲ τρία μοναστήρια, ποὺ τὸ καθολικό τους (κυριακὸς-κεντρικὸς ναὸς τῆς μονῆς) εἶναι πρὸς τιμὴ τοῦ ἁγίου, σ’ ἐκεῖνο τοῦ ἁγίου Νικολάου τῶν Γάτων καὶ τοῦ ἁγίου Νικολάου στὴν ᾿Οροῦντα ἐγκαταβιοῦν μοναχές, καὶ τῆς μονῆς τῶν ῾Ιερέων στὴν Πάφο μονάζουν μοναχοί. Γνωστὴ ἐπίσης εἶναι ἡ μονὴ τοῦ ἁγίου Νικολάου τῆς Στέγης (11ος αἰ.), ποὺ ὑπῆρξε, σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση, καὶ ἕδρα τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου Κύπρου ἐπὶ Φραγκοκρατίας. 

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

Η ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ

Ὁ Εὐγένιος Ἰονέσκο ἦταν ἕνας σύγχρονος, μεγάλος θεατρικός συγγραφέας, μακαρίτης τώρα, πολύ γνωστός σέ ὅλο τόν κόσμο. Ἔλεγε, λοιπόν, κατά καιρούς σέ διάφορες συνεντεύξεις του (ὁ Ἰονέσκο ἦταν Ὀρθόδοξος Χριστιανός καί μάλιστα βαθιά πιστός):

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

«Τοὺς ζωντανοὺς νὰ θάψης»!

                          
Ὁ μέγας τῆς Ἐκκλησίας Θελόγος Γρηγόριος εἶχε πεῖ κάποτε τοῦτο τό λόγο στούς ἀκροατές του: «Τούς ζῶντας κατόρυσσε. Τί γάρ νεκρούς κατορύσσει;». Γιατί θάβεις τούς νεκρούς; Μήπως εἶναι προτιμότερο νά θάψεις τούς ζωντανούς;

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

Πρωὶ τῆς εἰκοστῆς ἑβδόμης Νοεμβρίου καὶ κατὰ τὶς 11:00 δέχομαι τὸ πιὸ εὐχάριστο τηλεφώνημα ἀπὸ τὸν πιὸ εὐχάριστο Ἐπίσκοπο, ἀδελφὸ καὶ φίλο, τὸν Πανιερώτατο Μητροπολίτη Μόρφου κ Νεόφυτο: «Ταῖς αὐτοῦ Ἁγίαις Πρεσβείαις ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, εἶπε καὶ συμπλήρωσε: Ἀδελφέ, σήμερα ἔγινε ἡ ἁγιοκατάταξη τοῦ Ἁγίου πιὰ Πατρὸς ἡμῶν Πορφυρίου τοῦ Διορατικοῦ»!

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...