/*--

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Ο άλλος Παράκλητος (Ιω.ΙΔ 16) κατά τον Άγ.Γρηγόριο Θεολόγο

Ὁ Παράκλητος, τό Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, τό παρά τοῦ Πατρός ἐκπορευόμενο καί δι’ Υἱοῦ στελλόμενο εἰς τόν κόσμο, εἶναι διάχυτο σέ κάθε γωνιά τῆς οἰκουμένης. Ἔχεις τή δυνατότητα νά τό βλέπεις παντοῦ, νά τό νιώθεις παντοῦ. Ἐξάλλου Ἐκεῖνο ὅπου θέλει πνέει (Ἰω. γ΄ 8), χωρίς ὅρια καί περιορισμούς, κατά τόν Ἅγιο Γρηγόριο τό Θεολόγο!

Τήν Πεντηκοστή γιορτάζουμε τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τήν ἐκπλήρωση, δηλαδή, τῆς ὑποσχέσεως τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ καί τή συμπλήρωση τῆς ἐλπίδας γιά τή σωτηρία μας, σύμφωνα μέ τόν Ἅγιο Γρηγόριο τό Θεολόγο. «Μέγα καί σεβάσμιον», χαρακτηρίζει ὁ Θεολόγος τό μυστήριο τῆς καθόδου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Διότι «τό Πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ» (Ἰω. γ΄ 8) καί σέ ὅσους θέλει καί ὅταν καί ὅσο θέλει.

Τό Ἅγιο Πνεῦμα, εἶναι τό τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδας. Εἶναι ἄκτιστο καί ἄχρονο, ὅπως ἀκριβῶς εἶναι ὁ Πατέρας καί ὁ Υἱός, ὁμοούσιο καί ὁμόδοξο τοῦ Πατέρα καί τοῦ Υἱοῦ, συμπροσκυνούμενο καί συνδοξαζόμενο. Ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα καί ἀποστέλλεται στόν κόσμο ἀπό τόν Υἱό, τό Μονογενῆ, γιά νά ἁ γιάσει καί νά τελειοποιήσει τήν κτίση. Τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι καί αὐτό Θεός, ἐφόσον ἔχει κοινή φύση, τόσο μέ τόν Πατέρα, ὅσο καί μέ τόν Υἱό. Ἡ Ἁγία Τριάδα, συνεπῶς, εἶναι μία θεότητα μέ τρία πρόσωπα.

Τό Ἅγιο Πνεῦμα, σύμφωνα μέ τόν Ἅγιο Γρηγόριο, ὑπῆρχε πάντοτε καί ὑπάρχει καί θά ὑπάρχει, ἀφοῦ πάντοτε συντάσσεται καί ἀριθμεῖται μαζί μέ τόν Πατέρα καί τόν Υἱό. Τό Πνεῦμα, λοιπόν, ὑπῆρχε πάντοτε καί τό λάβαιναν οἱ ἄνθρωποι, ἀλλά αὐτό δέν λάβαινε τίποτε, τελειοποιοῦσε ἀλλά δέν τελειοποιόταν, συμπλήρωνε καί δέν συμπληρωνόταν, ἁγίαζε καί δέν ἁγιαζόταν, θεοποιοῦσε καί δέν θεοποιόταν, ἀφοῦ τό Ἴδιο εἶναι τέλειος Θεός, ὑπάρχοντας πάντοτε μέ τόν Πατέρα καί τόν Υἱό. 

Ὁ μέγας αὐτός Θεολόγος Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας χαρακτηρίζει τό Ἅγιο Πνεῦμα: « ἀόρατον, ἄχρονον, ἀχώρητον, ἀναλλοίωτον, ἄποιον, ἄποσον, ἀνείδεον, ἀναφές, αὐτοκίνητον, ἀεικίνητον, αὐτεξούσιον, αὐτοδύναμον, παντοδύναμον· ζωή καί ζωοποιόν· φῶς καί χορηγόν φωτός· αὐτοαγαθόν καί πηγή ἀγαθότητος… Πνεῦμα εὐθές, ἡγεμονικόν, κύριον, ἀποστέλλον, ἀφορίζον, ναοποιοῦν ἑαυτῶ, ὁδηγοῦν, ἐνεργοῦν ὡς βούλεται, διαιροῦν χαρίσματα· Πνεῦμα υἱοθεσίας, ἀληθείας, σοφίας, συνέσεως, γνώσεως, εὐσεβείας, βουλῆς, ἰσχύος, φό- βου, τῶν ἀπηριθμημένων» (Λόγος ΜΑ΄, Εἰς τήν Πεντηκοστήν PG 36, 441 BC). 

Μέσω τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γνωρίζεται ὁ Πατέρας καί δοξάζεται ὁ Υἱός καί μέσω τῆς Ἁγίας Τριάδος γίνεται γνωστή μόνο μία πίστη, μία λατρεία, μία προσκύνηση, μία δύναμη, μία τελειότητα, ἕνας ἁγιασμός.

Ὅπως ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἦλθε καί συναναστράφηκε μαζί μας σωματικά, ἔτσι ἔπρεπε νά φανεῖ καί τό Ἅγιο Πνεῦμα σωματικά, μᾶς διδάσκει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος. Καί ἀφοῦ ὁ Ἀναστημένος Χριστός ἀναλήφθηκε στούς οὐρανούς, ἔπρεπε νά κατέβει καί τό Ἅγιο Πνεῦμα πρός ἐμᾶς. Ἔτσι, ἀποστάληκε ὡς ὁ «ἄλλος Παράκλητος» (Ἰω. ιδ΄ 16), ἀπό τό Χριστό, ὡς Κύριος καί Ζωοποιός, γιά νά μή μᾶς λείπει ὁ Παράκλητος (=ὁ Παρηγορητής μας). Τό Ἅγιο Πνεῦμα ἦλθε μέ τή μορφή γλωσσῶν τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, λόγω τῆς συγγένειάς του πρός τό Θεό Λόγο, μᾶς ἀναφέρει ὁ μέγας Θεολόγος Γρηγόριος! Ἀναρωτιέται, στή συνέχεια, γιά ποιό λόγο οἱ γλῶσσες ἦταν πύρινες (Πράξ. β΄ 3 κ. ἑξ.). 

Μήπως γιά νά φέρει τό Ἅγιο Πνεῦμα τήν κάθαρση ἤ λόγω τῆς οὐσίας του; Καί ἀπαντάει μέσω τῶν Γραφῶν, ὅτι οἱ γλῶσσες ἦταν πύρινες, διότι ὁ Θεός μας εἶναι φωτιά καί μάλιστα φωτιά πού κατακαίει (Δευτ. δ΄ 24. Ἑβρ. ιβ΄ 29).

Ἡ κάθοδος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔγινε, γιά νά ἀποδειχθεῖ ἀπό τή μία ὅτι πρέπει νά κατεβεῖ ὁ Θεός πρός ἐμᾶς, ὅπως παλαιότερα συνέβηκε στό Μωυσῆ (Ἐξ. γ΄ 2), καί ἀπό τήν ἄλλη ὅτι πρέπει νά ἀνεβοῦμε κι ἐμεῖς, καί ἔτσι νά γίνει ἡ (ἐπί)κοινωνία τοῦ Θεοῦ μέ τούς ἀνθρώπους καί νά συγκερασθεῖ ἡ ἀξία τους. Καί ὅσο χρόνο τό καθένα μένει στή δική του ἀξία, ὁ Θεός στό ὕψος του καί ὁ ἄνθρωπος στήν ταπεινότητά του, μένει ἄμικτη ἡ ἀγαθότητα, καί ἡ φιλανθρωπία δέν μπορεῖ νά ἐνεργήσει. 

Μεταξύ τῶν δύο, ὑπάρχει μέγα καί ἀξεπέραστο χάσμα, τό ὁποῖο ἐμποδίζει τή γεννητή καί φθαρτή φύση τῶν ἀνθρώπων νά πλησιάσει τήν ἀγέννητη καί ἄφθαρτη φύση τοῦ Θεοῦ.

Τό Ἅγιο Πνεῦμα, σύμφωνα μέ τόν Ἅγιο Γρηγόριο τό Θεολόγο, δημιούργησε μαζί μέ τόν Υἱό καί τήν κτίση καί τήν ἀνάσταση, τήν πνευματική, δηλαδή, ἀναγέννηση τῶν ἀνθρώπων. «Καί θά σέ πείσει γι’ αὐτό», ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος, «τό ὅτι κανένας δέν μπορεῖ νά δεῖ ἤ νά λάβει τή Βασιλεία, ἄν δέν γεννηθεῖ ἄνωθεν ἀπό τό Πνεῦμα (Ἰω. γ΄ 5), καί δέν καθαρίστηκε ἀπό τήν προηγούμενη γέννηση, πού εἶναι τό μυστήριο τῆς νύκτας, μέ τή φωτεινή διάπλαση τῆς ἡμέρας (μέ τό Ἅγιο Βάπτισμα)».

Μετά τήν Πεντηκοστή, τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐργάζεται τό Ἴδιο τά θαυμάσια ἔργα τῆς Θείας Οἰκονομίας, καί μέ τή συγγένεια πού ἔχουν τά ἔργα αὐτά μέ τά ἔργα τοῦ Χριστοῦ, βεβαιώνει τή συγγένεια τῆς φύσεώς του μ’ Αὐτόν. Τό πρῶτο «σημεῖο» τῆς παρουσίας του στόν κόσμο εἶναι τό θαῦμα τῶν ξένων γλωσσῶν, μέ τό ὁποῖο κήρυξαν οἱ ψαράδες, ἀγράμματοι Ἀπόστολοι, πρός τά πλήθη στήν Ἱερουσαλήμ (Πράξ. β΄ 4), πού εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νά πιστέψουν στό Χριστό καί νά βαπτιστοῦν περίπου τρεῖς χιλιάδες ἄνθρωποι (Πράξ. β΄ 41)! Αὐτό τό Πνεῦμα τελειοποιεῖ τό ἔργο πού ὁ Χριστός τελεῖ μέσα στήν Ἐκκλησία.

Γεώργίου Κουννούσιη
Θεολόγου


πηγή :  Α Γ Α Π  Η
ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
Ἔκδοση Τμήματος Ποιμαντικῆς Διακονίας Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ταμασοῦ καί Ὀρεινῆς Λευκωσίας

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...