/*--

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

ΑΠΑΝΘΙΣΜΑΤΑ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΣΟΦΙΑΣ

Η ΜΙΜΗΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η ΚAΘAΡΗ ΚΑΙ ΑΠΛΗ ΚΑΡΔΙΑ, ΣΕ ΑΝΥΨΩΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΟΥ ΧΑΡΙΖΕΙ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΧΑΡΑ..

Δύο εἶναι τά φτερά πού μποροῦν νά ὑψώσουν τόν ἄνθρωπο πάνω ἀπό τή γῆ. Ἡ καθαρότης καί ἡ ἁπλότης τῆς καρδιᾶς. Πρέπει νά εἶσαι ἁπλός στίς πράξεις σου, καί καθαρός στίς σκέψεις καί τά αἰσθήματά σου. Μέ τήν καθαρή καρδιά θά ἀναζητᾷς τό Θεό, μέ τήν ἁπλότητα θά Τόν βρίσκῃς καί θά Τόν χαίρεσαι.

Ὅταν ἔχῃς ἀπαλλαγεῖ ἀπό τίς ἐσωτερικές κακίες καί ἡ ψυχή σου εἶναι ἐλεύθερη, ὅλα τά καλά ἔργα θά σοῦ εἶναι εὔκολα.

Ὅταν σκοπός σου εἶναι ἡ εὐεργεσία τῶν ἀδελφῶν σου καί ἡ ἐκτέλεσις τοῦ Θείου θελήματος, τότε ἡ καρδιά σου θά πλημμυρίσῃ ἀπό ἐσωτερική χαρά πού μόνο ἡ ἐλεύθερη ἀπό πάθη ψυχή, τήν χαρίζει. 

Ὅταν ἡ καρδιά σου εἶναι καθαρή, ἀπό ὅλα θά μπορῇς νά ὠφελῆσαι καί νά διδάσκεσαι. Σ’ ὅλα τά δημιουργήματα, ὁσοδήποτε μικρά, θά βλέπῃς τότε, τήν ἄπειρη ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ. Τότε μόνο θά εἶσαι σέ θέσι νά κατανοήσῃς καλά τά πάντα, ὅταν εἶσαι πράγματι, ἀγαθός καί καθαρός. Ἡ καθαρή καρδιά περνάει εὔκολα τίς πύλες τοῦ Οὐρανοῦ. Ὁ ἄνθρωπος κρίνει τά ἐξωτερικά πράγματα, ἀναλόγως τῶν ἐσωτερικῶν του διαθέσεων. Ἄν πράγματι ὑπάρχῃ στόν κόσμο ἡ χαρά, μόνο ὁ καθαρός στήν καρδιά ἄνθρωπος τήν ἀπολαμβάνει. Κλῆρος δέ τῆς πονηρῆς κι’ ἀκάθαρτης καρδιᾶς, εἶναι ἡ λύπη καί ἡ στεναχώρια.

ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΘΕΟ ΘΑ ΓΙΝΗΣ Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

Ἐκεῖνος πού ἐπιστρέφει πράγματι στό Θεό, γίνεται ἄνθρωπος νέος. Ὁ ψυχρός καί μακράν τοῦ Θεοῦ, φοβεῖται τά πάντα καί ἀναζητεῖ τήν ἀνάπαυσι στά ἐξωτερικά πράγματα. Ὅταν νικήσῃς τόν ἑαυτό σου καί βαδίζεις σταθερά τό δρόμο τοῦ Θεοῦ, τότε οἱ δυσκολίες δέν σέ φοβίζουν. Τότε ὁ δρόμος σου γίνεται εὔκολος.

Η ΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ – ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΣΟΥ.  ΚΡΑΤΗΣΟΥ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΟΥ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

Δέν πρέπει νά ἐμπιστευόμεθα πολύ τόν ἑαυτόν μας. Πάντοτε μᾶς χρειάζεται ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, χωρίς τήν ὁποία δέν μποροῦμε συνετά νά ρυθμίσουμε τίς πράξεις μας. Μικρό εἶναι μέσα μας τό φῶς κι’ αὐτό πολλές φορές τό σβύνουμε μέ τήν ἀμέλειά μας. Δέν θέλουμε νά δοῦμε πόσο μεγάλη εἶναι ἡ τύφλωσι τοῦ νοῦ μας. Κάνουμε τό κακό καί ἐπιδεινώνουμε ἀκόμη περισσότερο τή θέσι μας προσπαθῶντας νά τό δικαιολογήσουμε. Μᾶς κυριεύει τό πάθος κι’ ἐμεῖς μέσα στήν τύφλωσί μας νομίζουμε πώς ἔχουμε ζῆλο εὐγενικό. Τούς συνανθρώπους μας πρόθυμα τούς κατηγοροῦμε καί γιά τά μικρά ἀκόμη ἐλαττώματά τους ἐνῶ στόν ἑαυτό μας παραβλέπουμε ἀκόμη καί τά μεγαλύτερα. Μέ πολύ εὐαισθησία σκεπτόμαστε τί μᾶς ἔκαναν οἱ ἄλλοι· ὅ,τι ὅμως κάναμε ἐμεῖς σ’ αὐτούς, τό παραβλέπουμε. Ἐκεῖνος πού γνωρίζει καί κρίνει τόν ἑαυτό του ὀρθά, ποτέ δέν θά εἶναι αὐστηρός πρός τούς ἄλλους. Ὁ συνετός ἄνθρωπος πού φροντίζει γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς του περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλο, εὔκολα σιωπᾶ γιά τούς ἄλλους.

ΑΠΕΡΙΣΠΑΣΤΟΣ ΑΠΟ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ ΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΥΣ ΦΡΟΝΤΙΖΕ ΜΕ ΑΜΕΙΩΤΟ ΖΗΛΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

Ποτέ δέν θά ἀπολαύσῃς τήν γλυκύτητα τῆς ἐσωτερικῆς ζωῆς, ἄν δέν ἀποφασίσῃς νά ἀπαλλαγῇς ἀπό τή φροντίδα τῶν ἐξωτερικῶν πραγμάτων καί νά στρέψῃς ὅλη σου τήν προσοχή στόν ἑαυτό σου καί στό Θεό. Τί θά κερδίσῃς ἄν διατρέξῃς ὁλόκληρο τόν κόσμο καί παραμελήσῃς τόν ἑαυτόν σου; Ἄν θέλῃς νά εἶσαι εἰρηνικός καί ἑνωμένος μέ τό Θεό, δέν πρέπει οὔτε στιγμή νά παραμελῇς τήν πνευματική σου ζωή. Ἐν τούτοις λίγο θά ὠφεληθῇς, ἴσως δέ καί νά ζημιωθῇς πολύ, ἐάν κρατᾶς τόν ἑαυτό σου ἐλεύθερο ἀπό τίς πρόσκαιρες μόνο φροντίδες. Τίποτε νά μήν εἶναι γιά σένα μέγα, τίποτε ὑψηλό, τίποτε εὐχάριστο, παρά μόνο ὁ Θεός καί ὅ,τι προέρχεται ἀπό τόν Θεόν. Κάθε εὐχαρίστησι καί παρηγοριά πού σοῦ προσφέρουν τά πρόσκαιρα καί φθαρτά πράγματα τοῦ κόσμου τούτου, νά τήν θεωρῇς μάταια.

Ἡ ψυχή ἐκείνη πού ἀγαπᾶ τό Θεό, ὅ,τι εἶναι κατώτερο τοῦ Θεοῦ τό θεωρεῖ μηδαμινό. Μόνο ὁ Θεός, ὁ αἰώνιος καί ἄπειρος, ὁ τά πάντα πληρῶν, εἶναι ἡ χαρά καί ἡ παρηγοριά της!!!...

Ἀπό τό βιβλίον «Η ΜΙΜΗΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»
τοῦ Θωμᾶ Κεμπησίου σελ. 87-90….

ΣΤΑΥΡΩΜΑ ΠΛΟΙΑΡΙΟΥ

Θὰ σᾶς πῶ ἕνα γεγονός. Τὴ δύναμη τῆς προσευχῆς τοῦ (σσ: τοῦ γέροντα Ἐφραὶμ τοῦ Κατουνακιώτη). Ἦταν κάποιο παιδί, πνευματικοπαίδι τοῦ γέροντα -τώρα εἶναι καθηγητὴς καί πῆγε νὰ ἐξομολογηθεῖ στὸ γέροντα (σσ: τὸν π.Αἰμιλιανὸ Σιμωνοπετρίτη) καὶ τοῦ λέει ὁ γέροντας “πήγαινε παιδί μου καὶ στὸν πάπα-Ἐφραὶμ θὰ σὲ βοηθήσει πνευματικὰ γι’ αὐτὸ τὸ θέμα”. Πῆγε τὸ παιδί. Ὁ πάπα-Ἐφραὶμ ἦταν ἀκόμα μόνος του, δὲν εἶχε πάρει ἀκόμα ὑποτακτικό. Καὶ τὸ κράτησε ἐκεῖ τὸ παιδί. Ἐν τῷ μεταξύ, τὴν ἄλλη μέρα τὸ πρωὶ τό παιδί ἔπρεπε νὰ φύγει. Τοῦ λέει: “Θὰ συνεχίσουμε. παιδί μου, τὸ πρωί”. Τὸ πρωί συνέχισαν τήν εργασία καί κάποια στιγμή τό παιδὶ κοιτάζει τὸ ρολόι. Σὲ εἴκοσι λεπτὰ θά ἐρχόταν τὸ καράβι! Ὥσπου νὰ κατεβεῖ ἀπὸ πάνω ἀπ’ τὰ Κατουνάκια κάτω στὰ Καρούλια, ἤθελε περίπου μισὴ ὥρα. Λέγει “Γέροντα δὲν ἔχω ὥρα πρέπει νά φύγω!” “Ἡ ὥρα εἶναι δική μας”, ἀπαντάει ὁ γέροντας. Τὸ καράβι φάνηκε μόλις… καβάντζαρε ἐκεῖ. Σταυρώνει ὁ πάπα-Ἐφραὶμ τὸ καράβι, σταμάτησε τὸ καράβι! Τὸ παιδὶ κοίταζε. Μία ὥρα καί ἀφοῦ τελειώσανε τὴ δουλειά, τοῦ λέει ὁ γέροντας “φύγε καὶ ἐγὼ θὰ τὸ κανονίσω”… Ὅταν τὸ παιδὶ ἔφτασε στὰ Καρούλια, σταύρωσε ὁ πάπα-Ἐφραὶμ πάλι τὸ καράβι καὶ ξεκίνησε τὸ καράβι. Καὶ ἔτσι πρόλαβε τὸ παιδί…

Ἀπόσπασμα ἀπὸ ὁμιλία τοῦ π. Ἀθανάσιου Σιμωνοπετρίτη μὲ θέμα “Ἁγιορείτικες ἐμπειρίες”…

Ο ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΕΡΩΤΑΣ

- Ὅπως τό τσαμπί, ἄν τό κόψῃς ἀπό τό κλῆμα, χαλάει, σαπίζει, δέν ὡριμάζει, ἔτσι καί ὁ ἔρωτας, ἄν τόν χωρίσῃς ἀπό τό μυστήριο τοῦ γάμου, ἀπό ὅπου τρέφεται μέ τήν Θεία Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀργά ἤ γρήγορα θά χαλάσῃ, θά διαστραφῇ μέ τόν ἕνα ἤ μέ τόν ἄλλον τρόπο.

ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΟ ΧΡΥΣΟ

Στόν κλῆρο οἱ περισσότεροι ξεκινοῦν μέ καλή διάθεση, ἀλλά μετά ἀρχίζει ὁ διάβολος τή δουλειά του, καί βλέπεις νά μπαίνει ἡ δόξα, νά μπαίνει ἡ μανία γιά ἀξιώματα καί τά ξεχνοῦν ὅλα. Μέχρι πού φθάνουν σέ σημεῖο νά βάζουν καί ἀνθρώπους νά μεσολαβήσουν γιά τήν ἐκλογή τους σέ προϊστάμενο, σέ μητροπολίτη κ.λ.π. Ἐνῶ ξεκίνησαν γιά τό Χριστό, καταλήγουν στό …..χρυσό….Νά ἔχουν χρυσούς σταυρούς, χρυσές μῖτρες, διαμάντια, ποικιλία καί ὄχι τά ἀπαραίτητα.

ΟΤΑΝ Ο ΙΕΡΕΑΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΚΑΙΡΟ

- Γέροντα, γιατί, ὅταν ἱερέας παίρνει καιρό, κατεβαίνετε ἀπό τό στασίδι;

- Κατεβαίνω, γιατί ἐκείνη τήν ὥρα πού προσεύχεται ὁ ἱερεύς, στέλνει ὁ Θεός τή Θεία Χάρη στόν ἱερέα, γιά νά τόν ἀπαλλάξῃ ἀπό τίς ἀδυναμίες του, ὥστε νά μπορέσῃ νά τελειώσῃ τή Θεία Μυσταγωγία. Τότε οἱ πιστοί πρέπει μέ εὐλάβεια νά προσεύχωνται γιά νά πάρουν Χάρη.

Ἀπό τό βιβλίο «ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ» τοῦ Γέροντος Παϊσίου σελ.37-48-49 !!!….

Η «ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ» ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΜΠΕΤΟΒΕΝ

Στό Πανεπιστήμιο τῆς Καλιφόρνιας (Ἀμερικῆς) Καθηγητής τοῦ Τμήματος τῆς Ἱστορίας τῆς Ἰατρικῆς ἔθεσε στούς φοιτητές του ἕνα ἰατρικό πρόβλημα - ἐρώτημα κι ἐζήτησε τήν ἄποψή τους.

Σ’ ἕνα ζεῦγος, πού ἔχει 4 παιδιά, ὁ πατέρας εἶναι συφιλιδικός, ἡ μητέρα εἶναι φυματική καί ἀπό τά παιδιά τό 1ο εἶναι τυφλό, τό 2ο πέθανε, τό 3ο εἶναι κωφάλαλο καί τό 4ο εἶναι φυματικό, ἐνῶ ἡ φυματική μητέρα ἐγκυμονεῖ τό 5ο παιδί. Μέ τέτοια κληρονομική ἐπιβάρυνση καί τόση οἰκογενειακή δυστυχία οἱ γονεῖς ἀποφάσισαν νά κάνουν ἔκτρωση τό 5ο παιδί τους.

- Ἀπαντῆστε ἄν συμφωνεῖτε μέ τήν ἀπόφαση τοῦ δυστυχισμένου ζεύγους νά κάμει ἔκτρωση. Καί ἡ πλειονότητα τῶν φοιτητῶν ἀπάντησε:

- Συμφωνοῦμε ὅτι πρέπει νά γίνει ἔκτρωση.

Καί ὁ Καθηγητής πρός τούς φοιτητές.

- Συγχαρητήρια! Μόλις δολοφονήσατε τόν………..Μπετόβεν.

Ἀπό τό βιβλίο «Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ»
σελ.97-98……..

ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΧΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ

«Ἐγώ, παιδιά μου, σήμερα εἶμαι καί αὔριο δέν θά εἶμαι. Ἀλλά νά θυμηθῆτε αὐτό πού θά σᾶς εἰπῶ. Στήν ἀνθρωπότητα θά ἔλθουν πολλά δεινά. Αἰτία τῶν δεινῶν πού ὑπάρχουν καί αὐτῶν πού ἔρχονται, καί μάλιστα τοῦ αἵματος πού χύνεται στούς διαφόρους πολέμους, εἶναι οἱ ἐκτρώσεις. Τά ἔμβρυα, αὐτά τά ὁποῖα δέν θεωροῦν πολλοί ἰατροί ὅτι εἶναι πλήρεις ἄνθρωποι, ἐκδικοῦνται. Γιά τό ἁμάρτημα αὐτό δέν ὑπάρχει ἔλεος. Ἐξεικονισμένο καί μή ἐξεικονισμένο, ἔστω καί μιᾶς ὥρας νά εἶναι ἡ σύλληψις, τό παιδί αὐτό κατά τήν ἡμέρα τῆς Κρίσεως θά ἀναστηθῆ, ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, σέ ἡλικία τριάντα τριῶν ἐτῶν, ἀλλά τυφλό, λόγῳ τοῦ ὅτι δέν ἐβαπτίσθη. Καί θά ζητήση τό λόγο ἀπό τή μητέρα του, γιατί τό ἔστειλε ἔτσι ἀφώτιστο. Ποιός τῆς εἶχε δώσει αὐτό τό δικαίωμα; Θά προτιμοῦσα νά σᾶς ἀσπασθῶ κατά τήν κηδεία σας νεκρές ὡς πόρνες παρά ὡς μητέρες μέ ἐκτρώσεις»!

Π. Γερβασίου Παρασκευοπούλου.

Ἀπό τό βιβλίο «Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ»

σελ.83-84

πηγή : Η ΝΕΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ Α Γ Ι Ο Υ ΟΡΟΥΣ  «Η Β Α Σ Ι Λ Ε Ι Α Σ»

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...