/*--

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

«Χαίρε Κλίμαξ επουράνιε»

Yπάρχει μέσα στον άνθρωπο μιά ακατανίκητη ορμή να υψώνεται, να ανεβαίνει, να κατακτά τις βουνοκορφές, να εξερευνά το διάστημα. Ίσως γιατί μέσα μας πάντα υπάρχει η αγωνιώδης αναζήτηση του Θεού αφού η ίδια η καταγωγή μας έχει κάτι το θεϊκό μέσα της. Αυτή η αναζήτηση πάει τόσο μακριά όσο και η ηλικία του ανθρωπίνου γένους. Ο άνθρωπος από τον καιρό της πτώσης του, απογυμνωμένος από το «ἀρχαίον κάλλος» αδυνατεί μόνος του να βρει τον δρόμο που θα τον ξαναενώσει με το Θεό του.

Την απάντηση την έχει ο ουρανός, που ενώ τόσο τον ποθούμε, φαντάζει τόσο μακριά μας! Ποιός θα τον ανοίξει τον δρόμο; Ποιός θα τον διαπεράσει; Στα δραματικά αδιέξοδα της ανθρώπινης αναζήτησης η μόνη λυτρωτική διέξοδος ήταν και είναι πάντα η σωτήρια επέμβαση του Θεού. Η Παλαιά Διαθήκη είναι διάσπαρτη με τη ζωογόνο πνοή της ελπίδας, πως ο Θεός κάτι θα κάνει. Πως από αγάπη για το πλάσμα Του και με την πανσοφία Του, οικονομεί το θείο Σχέδιο.

Στο πρώτο βιβλίο της Αγίας Γραφής, διαβάζουμε τα εξής: «καὶ ἐξῆλθεν Ἰακὼβ ἀπὸ τοῦ φρέατος τοῦ ὅρκου καὶ ἐπορεύθη εἰς Χαρράν. Καὶ ἀπήντησε τόπῳ καὶ ἐκοιμήθη ἐκεῖ· ἔδυ γὰρ ὁ ἥλιος· καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τῶν λίθων τοῦ τόπου, καὶ ἔθηκε πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ. Καὶ ἐνυπνιάσθη, καὶ ἰδοὺ κλίμαξ ἐστηριγμένη ἐν τῇ γῇ, ἧς ἡ κεφαλὴ ἀφικνεῖτο εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἀνέβαινον καὶ κατέβαινον ἐπ’αὐτῆς. Ὁ δὲ Κύριος ἐπεστήρικτο ἐπ’ αὐτῆς καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς Ἁβραὰμ τοῦ πατρός σου, καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαάκ· μὴ φοβοῦ· ἡ γῆ, ἐφ’ ἧς σὺ καθεύδεις ἐπ’ αὐτῆς, σοὶ δώσω αὐτήν, καὶ τῷ σπέρματί σου.» (Γεν. 28:10-13).

H θαυμάσια εικόνα της πανύψηλης σκάλας που είδε ο Ιακώβ στο όνειρό του, που στηριζόταν στη γη και η κορυφή της έφτανε στον ουρανό, ήταν μιά ακριβής προεικόνηση του ξεχωριστού ρόλου που θα έπαιζε για τη σωτηρία του ανθρώπου η αειπάρθενος Κόρη της Ναζαρέτ. Στον Ακάθιστο Ύμνο ακούμε «Χαῖρε κλῖμαξ, γῆθεν πάντας ἀνυψώσασα χάριτι». Και ακόμα «Χαῖρε κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι’ ἧς κατέβη ὁ Θεός». Σκάλα θαυμαστή γίνεται η Θεοτόκος, με την ατίμητη προσφορά της ζωής της στο Θεό και τον άνθρωπο.

Η προσφορά της Παναγίας μητέρας μας ήταν η θυσία της ζωής της σε ένα έργο πέρα απ’ τη λογική αλλά μεγαλειώδες. Στο έργο της κένωσης του Θεού για να κάνει τον άνθρωπο θεό κατά χάρη. Και ο Θεός τη χρησημοποιεί σαν σκάλα για να συγκαταβεί στην ανθρώπινη φτώχια μας. Την κάνει θρόνο της επίγειας ταπείνωσής Του. Ανυψώνει την Κεχαριτωμένη στην υπέρλαμπρη δόξα της Μητέρας του Θεού. Βασίλισσα των αγγέλων και μητέρα όλων των ανθρώπων.

Αυτή είναι η μυστική κλίμακα που άνοιξε τον δρόμο για τον ουρανό. Τώρα όσοι αναζητούν την Αλήθεια γνωρίζουν ποιό δρόμο να πάρουν για να βρουν τον Θεό.

πηγή : ΛΥΧΝΟΣ A GREEK ORTHODOX PERIODICAL FOR YOUNG PEOPLE

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...