/*--

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΙ ∆ΕΝ ΕΙΝΑΙ…

Τα τελευταία σαράντα χρόνια η ορθόδοξη Ελλαδική Εκκλησία βιώνει μέσα στους κόλπους της κραδασμούς, αν όχι πρωτόγνωρους, αλλά οπωσδήποτε νεοφανείς που κλυδωνίζουν το σκάφος της επικίνδυνα. Ιδιαίτερα μετά την μεταπολίτευση το Σεραφείμιον άγος και ο διωγμός δώδεκα ανεπίληπτων επισκόπων με τις Συντακτικές Πράξεις του δικτάτορα Ιωαννίδη, επλήγωσαν το λαό τότε και εδίχασαν το σώμα της Ιεραρχίας ανεπανόρθωτα. Έκτοτε η αμετανοησία των «δεσποτάδων» και η βάναυση απροθυμία τους να επανορθώσουν το έγκλημα και να επουλώσουν την πληγή (όπως αυτή συνεχίζεται με την μη αποκατάσταση ακόμα του μακαριστού Μητροπολίτου Χαλκίδος Νικολάου Σελέντη) τιμωρεί αυτούς τους ίδιους με ποικίλους τρόπους χωρίς να «χαμπαρίζουν»... Ναι.


Όσον ο «Κάιν» θα μένει αμετανόητος και η αδικία αθεράπευτος, τόσον το άδικον «αίμα» του Άβελ θα παροργίζει την Δικαιοσύνη του Θεού και θα εκτρέπει την Εκκλησία από το καθαυτό έργο της την σωτηρία. Η βοή από τα απανωτά σεξουαλικά σκάνδαλα ρασοφόρων, τα «κουσούρια» τους, η λαγνεία της φιλοχρηματίας, η δεσποτοκρατία της επηρμένης των μιτροφόρων κεφαλής, τα «Ιερά σώου», οι λαμπρές αυτοκρατορικές τελετές, τα «δεσποτικά» ονομαστήρια ανταλλαγής επισκέψεων παρόμοια μ’ αυτές που απαιτεί η μόδα των καλών κυριών της γειτονιάς, η αλλοίωση του εκκλησιαστικού γεγονότος σε ιεροκοσμικόν θέαμα, ταυτισμένο με την βρώμικη κοσμική εξουσία, ο αλληθωρισμός ως εκτροπή του αγιοπνευματικού ήθους σε οικουμενιστικές-αιρετικές «μαζώξεις», «η απαξίωση» της Εκκλησίας από την πλειοψηφία του λαού και άλλα πολλά κακά, εκτρέποντα το ζητούμενον της ορθοδοξοπνευματικής βιωτής σε συσχηματισμό-συμπόρευση με το πνεύμα «του κόσμου τούτου του απατεώνος», τί άλλο μπορεί να είναι παρά αποδοκιμασία και τι μωρία του παροργι-σμένου Ουρανού; 

Για όλους μας. Είναι καιρός λοιπόν φίλοι αναγνώστες, εμείς οι λαϊκοί να διακρίνουμε, μέσα απ’ την σύγχυση που επικρατεί τί είναι Εκκλησία και τί όχι. Γιατί όσοι πιστεύουμε σ’ Αυτήν πρέπει να την βιώνουμε σωτηριολογικά και όχι φολκλορικά. Το σχόλιο που ακολουθεί σ’ αυτό αποβλέπει, να συγκρίνουμε την Εκκλησία των Αγίων με αυτή των κάποιων «δεσποτάδων»... Η Εκκλησία των μαρτυρικών κατακομβών και η εκκλησία της υπερυψωμένης πασαρέλας των «πολυαρχιερατικών» Η πρώτη Αγία Εκκλησία: Στην Εκκλησία, αυτή που ίδρυσε ο Χριστός, συνεχίζεται μέσα στις κατακόμβες και τους διωγμούς η αυθεντική έκφραση του μαρτυρίου, της δοκιμασίας και της ασκήσεως. Ο Άγιος Πολύκαρπος τελούσε στις κατακόμβες το Μυστήριο της αναιμάκτου θυσίας ύπτιος, επάνω στα αγιασμένα στήθη του. Και για πολλούς αιώνες μετά, διά τον φόβον των ποικίλων διωκτών της, η ίδια πρωτοχριστιανική Εκκλησία, λειτουργούσε μέσα στις υπόσκαφες εκκλησίες-ναούς της Καππαδοκίας· πιο έπειτα μέσα στα «Κρυφά Σχολειά» και πρόσφατα μέσα στα κομμουνιστικά Γκουλάγκ της Σιβηρίας...!! 

Η ύστερη «εξουσιαστική» Εκκλησία: Λειτουργεί πάνω σε υπερυψωμένες πασαρέλες περίβλεπτων θρόνων με χρυσοφορεμένους μιτροφόρους, θυμιατιζόμενους προκλητικά και αυτάρεσκα από εκκολαπτόμενους «αρχιρασοφόρους». Λειτουργεί από «ξεφωνημένους» «δεσποτάδες» και όχι μόνον, σε κανάλια της T.V., σε εκκλησιόμαχα δημοσιογραφικά συγκροτήματα, σε στημένες offshore εταιρείες, σε πολυτελή ξενοδοχεία και κρουαζιερόπλοια με ύποπτες διασυνδέσεις μεγαλοεπιχειρηματιών και πολιτικών σε διαβίωση μεγιστάνων του πλούτου και της χλιδής (!!!) Σε ποια από τις δύο Εκκλησίες ανήκουμε; Μήπως είναι καιρός, για να μην συνευδοκούμε σε ιερές εκτροπές, που αποσπούν την προσοχή μας από την κατάνυξη του Μυστηρίου της Θ. Λατρείας, να αναζητήσουμε την πρώτη Αγία Εκκλησία μέσα σε μικρούς ναούς και ταπεινά μοναστήρια, που θυμίζουν «κατακόμβες» και εκεί ανθοφορεί η χάρι του Θεού και όχι η ματαιοδοξία του Εωσφόρου; 

Περιοδικό «Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ»


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ «ΙΕΡΗΣ ΠΑΣΑΡΕΛΑΣ» 

Όχι, δεν κρύφτηκαν ακόμα για να μετανοήσουν, απλώς ποζάρουν στην… «πασαρέλα» (!!) Θέαμα «λαμπρόν και προκλητικόν» Απογοητευτικό το θέαμα... Να θυμίζει αναμνηστική φωτογραφία απονομής των βραβευθέντων σταρ, σε Καλλιστεία(!!) Και να σκεφθεί κανείς, ότι ο ναός που... φιλοξενεί την «αναμνηστική», είναι θεμελιωμένος επάνω σε ιερά λείψανα Αγίων και μαρτύρων που τις σάρκες τους καταξέσχισαν άγρια θηρία και τα σώματά τους έλυωσαν όπως και τα ταπεινά ενδύματά τους «στην άσκηση εν όρεσι και σπηλαίοις της γης...». «Χρυσομανείς και λιθομανείς» Ο Θεόφιλος Αλεξανδρείας, ένας από τους απηνείς διώκτες του Ιερού Χρυσοστόμου, είχε τόσες στολές με τόσους πολύτιμους λίθους, που από το λαό αποκαλούνταν «λιθομανής». Γι’ αυτό και όλοι αυτοί (οι διώκτες του επίσκοποι...) δεν χώνευαν τον απλό Χρυσόστομο. Τους ήλεγχε και μόνο το ότι δεν έκανε ό,τι εκείνοι. Σε μια επιστολή του ο εξόριστος Χρυσόστομος γράφει: «Να για ποιους λόγους με καταδίκασαν, επειδή ποτέ δεν φόρεσα μεταξωτή στολή με χρυσό και πετράδια, επειδή δεν είχα στο σπίτι μου πολυτελή χαλιά, επειδή δεν έκανα ποτέ πολυδάπανα τραπέζια στον αυτοκράτορα και σ’ αυτούς, ούτε πήγα ποτέ στα τέτοια τραπέζια τους, επειδή δεν έκανα τίποτε απ’ όσα κάνουν αυτοί, επειδή δεν τους προσέφερα ούτε πήρα δώρα χρυσά και ασημένια». «Αλλ’ οίδατε, αγαπητοί, διατί με θέλουσι καθελείν; Ότι τάπητας ουχ ήπλωσα, ούτε σηρικά ιμάτια ουκ ενδυσάμην και ότι την γαστριμαργίαν αυτών ου παρεμυθησάμην, ότι χρυσόν και άργυρον ου προσήνεγκα» (ΕΠΕ, 33, 394) («Ιερά Παρακαταθήκη, Αριθμ. Φύλ, 27). Και στις μέρες μας ένας επίσκοπος, κ. Λάππας (στη Λάρισα), και πολλοί άλλοι, έχει εκατό χρυσοστόλιστες στολές... με κουδουνάκια... Δοξάστε τους... (!!) 

Περ. «Χριστιανική Βιβλιογραφία»

πηγή : ΑΓΩΝΑΣ
ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ∆ΟΣΗ ΤΩN ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
ΙΟΥΛΙΟΣ 2009

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...