/*--

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Ἀποφθέγματα καὶ κατορθώματα Ἀββᾶ Ἰωάννου τοῦ Κολοβοῦ ἐκ τοῦ Γεροντικοῦ

Ἡ ὑπερβολὴ στὰ λόγια καὶ τὶς πράξεις εἶναι σύνηθες φαινόμενο στοὺς ἀνθρώπους, ποὺ σέβονται τὴν Ἐκκλησία καὶ ἔχουν καλὴ προαίρεση. Ὡστόσο, αὐτὸ ἄλλοτε εἶναι πρόοδος καὶ ἄλλοτε πτώση, ἀνάλογα μὲ τὰ κίνητρα καὶ τὶς συνθῆκες ποὺ ὑπάρχουν. Στὸ Γεροντικὸ διαβάζουμε δυὸ περιστατικὰ μὲ πρωταγωνιστὴ τὸν ἀββᾶ Ἰωάννη τὸν Κολοβό. 

Στὸ πρῶτο βλέπουμε τὴν ὑπερβολικὴ προτροπή, ἡ ὁποία εἶχε θαυμαστὸ ἀποτέλεσμα - ἕνα θαῦμα. Καὶ αὐτὸ ἔγινε, γιατὶ ὑπῆρχε ἡ ἀρετὴ τῆς ὑπακοῆς. Στὸ δεύτερο βλέπουμε τὴν ὑπερβολικὴ σκέψη, ποὺ ἦταν ἐπικίνδυνη καὶ μποροῦσε νὰ ὁδηγήσει στὴν πτώση, ἀφοῦ ἦταν προσωπικὴ ἀπόφαση, χωρὶς τὶς ἀναγκαῖες προϋποθέσεις. 

Ὁ ἀββᾶς Ἰωάννης, ὅταν ἦταν σὲ νεαρὴ ἡλικία, πῆγε σὲ μιὰ σκήτη, σ᾽ ἕνα Θηβαῖο γέροντα. Ζοῦσαν μαζὶ στὴν ἔρημο. Μιὰ μέρα ὁ γέροντας πῆρε ἕνα ξερὸ ξύλο, τὸ φύτεψε στὸ χῶμα καὶ εἶπε στὸν ὑποτακτικό του Ἰωάννη: 

«Κάθε μέρα νὰ τὸ ποτίζεις μὲ ἕνα λαγήνι νερό, μέχρι νὰ βγάλει καρπό». 

Τὸ νερὸ ἦταν μακριὰ ἀπ᾽ αὐτούς. Ἔπρεπε νὰ ξεκινάει τὸ βράδυ γιὰ τὴν πηγὴ καὶ νὰ ἐπιστρέφει τὸ πρωΐ. Ὁ Ἰωάννης ἐπὶ τρία χρόνια ὁδοιποροῦσε τὴ νύχτα, γιὰ νὰ φέρει τὸ νερό, χωρὶς νὰ ὑπολογίζει δυσκολίες καὶ κούραση. Προφανῶς ἀξιοποιοῦσε τὴ διαδρομὴ προσευχόμενος, ἀλλὰ καὶ γευόμενος τοὺς γλυκεῖς καρποὺς τῆς προσευχῆς. Μετὰ ἀπὸ τρία χρόνια τὸ ξερὸ ξύλο ἔβγαλε καρπό! Ὁ γέροντας πῆρε τὸν καρπὸ καὶ πῆγε στὴ σύναξη καὶ εἶπε στοὺς ἀδελφούς: 

«Λάβετε, φάγετε καρπὸν ὑπακοῆς». 

Αὐτὸ ποὺ εἶχε ζητήσει ὁ γέροντας ἀπὸ τὸν Ἰωάννη ἦταν ἀπίθανο καὶ ὅμως ἔγινε, γιατὶ εἶχε ἀποκτήσει τὴν ἀρετὴ τῆς ὑπακοῆς. 

Τὸ δεύτερο περιστατικὸ ἀποκαλύπτει ὅτι ἡ ὑπερβολικὴ σκέψη καὶ ἀπόφαση στὴν πνευματικὴ ζωὴ συνήθως εἶναι ἐσφαλμένη. Χρειάζεται προσοχὴ καὶ ὑπακοὴ στὴ γνώμη τοῦ ἄλλου, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποδείξει τὸ ὀρθὸ καὶ ταπεινό. 

Κάποτε λοιπὸν ὁ Ἰωάννης εἶπε στὸν μεγαλύτερο ἀδελφό του: 

- Θὰ ἤθελα νὰ εἶμαι ἀμέριμνος, ὅπως εἶναι ἀμέριμνοι οἱ ἄγγελοι, ποὺ δὲν ἐργάζονται, ἀλλὰ ἀδιάλειπτα λατρεύουν τὸν Θεό. 

Καὶ χωρὶς καθυστέρηση, ἔβγαλε τὸ ἱμάτιο καὶ πῆγε στὴν ἔρημο. Ἐκεῖ ἀντιμετώπισε πολλὲς δυσκολίες, ἀφοῦ δὲν εἶχε οὔτε τὰ στοιχειώδη τῆς ζωῆς, γι᾽ αὐτὸ μετὰ ἀπὸ μιὰ ἑβδομάδα γύρισε στὸν ἀδελφό του. Μόλις χτύπησε τὴν πόρτα τοῦ κελιοῦ, τὸν ρώτησε ὁ ἀδελφός του ἀπὸ μέσα, προτοῦ νὰ τοῦ ἀνοίξει: 

- Ποιὸς εἶσαι; 

- Ὁ Ἰωάννης ὁ ἀδελφός σου. 

- Ὁ Ἰωάννης ἔχει γίνει ἄγγελος καὶ δὲν εἶναι πιὰ ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους. 

Ἐκεῖνος ἐπέμεινε: 

- Ἐγὼ εἶμαι. 

Ὁ ἀδελφός του δὲν τοῦ ἄνοιξε καὶ τὸν ἄφησε μέχρι τὸ πρωὶ νὰ ὑποφέρει. Ὅταν τελικὰ τοῦ ἄνοιξε, τοῦ εἶπε: 

- Ἄνθρωπος εἶσαι κι ἔχεις ἀνάγκη νὰ ἐργάζεσαι γιὰ τὴν τροφή σου. 

Ὁ Ἰωάννης ταπεινωμένος εἶπε: 

- Συγχώρησέ με.

 Ὁ ἀββᾶς Ἰωάννης ἤθελε νὰ κάνει τὸ ἔργο τῶν ἀγγέλων, χωρὶς ὡστόσο νὰ εἶναι ἄγγελος. Ὄντας ἄνθρωπος μὲ ἀδυναμίες καὶ ἀνάγκες, ἤθελε νὰ μὴ ἔχει μέριμνες, γιὰ νὰ δοξολογεῖ τὸν Θεὸ ἀδιάλειπτα! Ἦταν ἔντονη ἡ ἐπιθυμία του αὐτή, καλλιεργούμενη προφανῶς ἀπὸ πολὺ καιρό, ἡ ὁποία ὅμως ἦταν ἀδύνατο νὰ πραγματοποιηθεῖ. 

Πρεσβ. ∆ιονύσιος Τάτσης

πηγή : ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...