/*--

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Ό,τι πιό πολύτιμο ὑπάρχει...

Ὁ Ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ Σιναΐτης (†599) γράφει: «Εἶναι μεγάλη ἡ δύναμη τῶν δακρύων πού χύνονται σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Εἶναι μεγάλη ἡ ἐνέργειά τους, καί μάρτυρες γι’ αὐτό εἶναι στήν Παλαιά Διαθήκη οἱ κάτοικοι τῆς Νινευῆ, ὁ Ἐζεκίας, ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ Μανασσῆς, ἐνῶ στήν Καινή Διαθήκη ὁ Πέτρος, ὁ ὁποῖος μέ τά δάκρυα ἐξευμένισε τόν Θεό καί διόρθωσε τήν ἄρνησή του, ἡ πόρνη, πού μέ τά δάκρυά της προκάλεσε τή φιλανθρωπία του καί δέχθηκε τή συγχώρηση τῶν ὅσων εἶχε κάνει. 

Εἶναι ἀνεκδιήγητο τό βάθος καί ἀκατάληπτο τό πλάτος καί τό πλῆθος καί τό πέλαγος τῆς εὐσπλαγχνίας τοῦ Θεοῦ. Ὁ Μανασσῆς (αὐτός πού ἐπί πενήντα δύο χρόνια ὑποχρέωσε τόν ἰσραηλιτικό λαό νά λατρεύει καί νά προσκυνεῖ τά εἴδωλα) μέ τή μετάνοια σώζεται. Καί ποιός λοιπόν μετανοώντας ὁλόψυχα δέν σώζεται; Τί μοῦ λές, πόρνευσα, μοίχευσα, σκότωσα, γέρασα μέσα σέ ἁμαρτίες καί δέν μπορῶ νά σωθῶ; Τί εἶναι αὐτά πού λές; Ἐφόσον ὁ Θεός δέχηκε τόν Μανασσῆ μέ τή μετάνοια, θά τολμοῦσα μάλιστα νά πῶ, ὅτι καί τόν διάβολο θά τόν δεχόταν, ἄν μετανοοῦσε ὁλόψυχα...».

 Κάποτε ὁ Θεός ἔστειλε στή γῆ ἕναν ἄγγε­λο γιά νά βρεῖ καί νά Τοῦ φέρει ὅ,τι πιό πολύτιμο ὑπάρχει!!! Κατέβηκε στή γῆ ὁ ἄγγελος καί ἔψαχνε... ἔψαχνε νά βρεῖ τό πιό πολύτιμο πράγμα. Ψάχνοντας βρέθηκε σ’ ἕνα πεδίο μάχης. Ἐκεῖ ἀντίκρισε ἕναν τραυματι­σμένο στρατιώτη, πού πολεμοῦσε μέ μεγάλη ἀνδρεία καί ἡρωισμό γιά τήν πατρίδα του. Ἀπό τήν πληγή τοῦ ἀριστεροῦ ὤμου του ἔτρεχε ἄφθονο τό αἷμα. 

Καί εἶπε ὁ ἄγγελος: «Ὑπάρχει, ἄραγε, πιό πολύτιμο πράγμα ἀπό μιά σταγόνα αἷμα πού χύνεται γιά τήν πατρίδα;». 

Σκύβει λοιπόν, παίρνει μιά σταγόνα αἷμα καί τήν μεταφέρει μπροστά στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ. 

Βλέπει ὁ Θεός τήν σταγόνα ἀπό τό αἷμα καί τοῦ λέει: «Εἶναι, ἀσφαλῶς, μεγάλη ὑπόθεση νά χύνει κανείς τό αἷμα του γιά τήν Πατρίδα, δέν εἶναι ὅμως ὅ,τι πιό πολύ­ τιμο ὑπάρχει...». 

Κατέβηκε πάλι ὁ ἄγγελος στή γῆ. Περνάει ἀπό πολιτεῖες, ἀπό χωριά, ξαφνικά ἀντικρίζει μπροστά του ἕναν φτωχό ἄνθρω­πο, πού μέσα στό λιοπύρι καί τήν κάψα τοῦ καλοκαι­ριοῦ ἔσκαβε μέ πολύ κόπο τό χῶμα στό χωράφι του. Ὁ ἱδρώτας κυλοῦσε ποτάμι ἀπό τό μέτωπό του. Ὅμως ἐκεῖνος τό μόνο πού σκεφτόταν ὅλη τήν ὥρα ἦταν ἡ οἰκογένειά του πού τόν περίμενε στό σπίτι. Ἦταν ὁ μοναδικός της προστάτης καί γι᾽ αὐτό ἔπρεπε νά ἐργαστεῖ σκληρά γιά νά καταφέρει νά τήν θρέψει. Πῆρε τότε ὁ ἄγγελος μιά σταγόνα ἱδρώτα ἀπό τόν τίμιο κόπο τοῦ χωρικοῦ καί τήν ἔφερε μπροστά στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ. 

Εἶδε ὁ Θεός τήν σταγόνα ἀπό τόν ἱδρώτα τοῦ φτωχοῦ ξωμάχου καί λέει στόν ἄγγελο: «Εἶναι, βέβαια, μεγάλο πράγμα νά χύ­νει κανείς τόν ἱδρώτα τοῦ προσώπου του γιά νά θρέψει τήν γυναίκα του καί τά παιδιά του, ἀλλά δέν εἶναι αὐτό ὅ,τι πιό πολύτιμο ὑπάρ­χει...». 

Ὁ ἄγγελος κατεβαίνει πάλι κάτω στή γῆ καί κάνει μιά προσπάθεια ἀκόμη ἀναζητώντας παντοῦ νά βρεῖ «τό πιό πολύτιμο». Ἡ ἀναζήτησή του τόν ἔφε­ρε μπροστά ἀπό ἕναν ναό. Μπαίνει μέσα, προχωρᾶ καί κάπου σ’ ἕναν μικρό, ἰδιαίτερο χῶρο βλέπει ἕναν ἄνθρωπο γονατισμένο μπροστά σ’ ἕναν ἱερέα νά κλαίει καί νά θρηνεῖ πικρά γιά τίς ἁμαρτίες του. Τά δάκρυά του ἔπεφταν καυτά πάνω στό δάπεδο. 

«Αὐτό πρέπει νά εἶναι ὅ,τι πιό πολύ­τιμο ὑπάρχει...» σκέφτηκε ὁ ἄγγελος καί σκύβοντας παίρνει ἕνα δάκρυ μετανοίας καί τό ἀνεβάζει χωρίς καθυστέρηση μπροστά στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ. 

Βλέπει ὁ Θεός τήν σταγόνα ἀπό τά δάκρυα τῆς με­τανοίας τοῦ ταπεινοῦ αὐτοῦ ἀνθρώπου καί λέει τότε στόν ἄγγελο: «Ναί, αὐτό εἶναι τό πιό πολύτιμο πράγμα πού ὑπάρ­χει πάνω στή γῆ. Ἀληθινά, ἕνα δάκρυ μετανοίας εἶναι ὅ,τι πιό πολύτιμο ὑπάρχει».

πηγή : ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΦΙΛΟΙ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΠΕΝΤΑΛΟΦΟΥ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ»

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...