/*--

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2015

Σκαλοπάτια στ ουρανού την πορεία

Η φιλία ἀποτελεῖ ἕνα σημαντικό καί ἀναπόσπαστο μέρος τῆς ζωῆς μας. Κατά τόν Ἀριστοτέλη, κανείς δέν μπορεῖ νά ζήσει χωρίς φίλους. Καί ὁ Ὅμηρος τονίζει πώς, ὅταν πηγαίνουν δυό μαζί, τά βγάζουν περά καλύτερα καί πιό ἄνετα.

Τό νά ἔχουμε ἀληθινούς φίλους, δέν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση. Στήν ἐγωκεντρική ἐποχή μας δύσκολα συναντοῦμε ἀληθινή φιλία. Τήν ἀλλοτρίωσε ὁ γενικότερος ξεπεσμός τῶν ἰδανικῶν μας. «Φιλῶ» σημαίνει «ἀγαπῶ» καί δυστυχῶς ἀπουσιάζει ἡ ἀγάπη ἀπό τή ζωή μας. Τί εἶναι ὅμως ἡ πραγματική φιλία; Πότε εἶναι ἀληθινή γιά νά ἀντέξει στό χρόνο; Βιώνουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τήν ἰδανική φιλία;

Μιά δυνατή φιλία γεννιέται, ὅταν οἱ φίλοι διεξάγουν κοινό ἀγώνα καί ἔχουν ὡς στόχο τήν κατάκτηση τῆς ἀρετῆς. Ὅταν ὑπάρχουν κοινές ἀρχές καί ἀντιλήψεις, κοινός σκοπός ζωῆς. Γράφει ὁ ἅγ.Γρηγ. ὁ Θεολόγος: «Κοινή ἐπιδίωξη καί τῶν δύο (ἀναφέρεται στόν ἴδιο καί στόν Μέγα Βασίλειο) ἡ ἀρετή καί ἡ συμμόρφωση τῆς ζωῆς μας πρός τίς μελλοντικές ἐλπίδες». Καί ἀλλοῦ ἀποκαλεῖ τόν φίλο του: «ὁ ἐμός Βασίλειος», δείχνοντάς μας πώς ἡ φιλία ὀφείλει νά εἶναι ἀνιδιοτελής, καθαρή καί λουσμένη στό φῶς τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης καί ἀρετῆς.

Συνδέθηκαν φιλικά τόσο οἱ δυό ἅγιοι ὥστε νά μοιάζουν σάν «μία ψυχή σέ δυό σώματα». Ἐφήρμοζαν μέ τή φιλία τούς τίς προτροπές τοῦ ἀπ.Παύλου «τὸ ἓν φρονοῦντες, σύμψυχοι» (Φλπ. Β’,2) καί «στήκετε ἐν ἑνὶ πνεύματι, μιᾷ ψυχῇ συναθλοῦντες τῇ πίστει τοῦ εὐαγγελίου» (Φλπ. Α’,27). Ὅπως ἄλλωστε ἔγραφε ὁ κλασσικός ποιητής Ὀράτιος: «ὁ φίλος εἶναι τό μισό της ψυχῆς μου».

Ὁ πραγματικὸς φίλος στὶς θλίψεις μας, θὰ μᾶς συμπαρασταθεῖ δίχως νὰ μᾶς ἐκμεταλλευτεῖ καὶ στὴν εὐτυχία μας θά χαίρει καὶ θά ἐπαινεῖ. Δὲν κολακεύει. Εἶναι εἰλικρινὴς καὶ λέγει τὴν ἀλήθεια, ὅποτε πρέπει, μὲ ἀγάπη. Γίνεται συμπαραστάτης καὶ συνοδοιπόρος στὸν ἀγῶνα τῆς ἀρετῆς. Ὁ πιστὸς φίλος «ἀνεκλιπὴς θησαυρός ἐστιν» (Σ.Σολ.7,14), «φάρμακον ζωῆς, σκέπη κραταιά, ὁ δὲ εὑρὼν αὐτὸν εὗρε θησαυρόν, φίλου πιστοῦ οὐκ ἔστιν ἀντάλλαγμα» (Σ.Σειρ.6.14-16).

Ἡ ἀληθινή φιλία στηρίζεται στούς ἀποστολικούς λόγους: «ὅποιος ἀγαπᾶ δέν ζητᾶ τίποτε γιά τόν ἑαυτό του» καί «διά τῆς φιλαδελφίας νά γίνεσθε φιλόστοργοι μεταξύ σας». Ἡ ἰδανική φιλία ἀνθεῖ μόνον ὅπου ὑπάρχει ἡ ἀρετή γι’ αὐτό καί δέν πρέπει νά συναναστρεφόμαστε, τονίζει ὁ ἅγ.Γρηγόριος ὁ Θεολόγος: «νέους ἀνήθικους ἀλλά σώφρονες».

Στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας ἐμφανίζονται περιπτώσεις ὑποδειγματικῆς φιλίας. Ὅπως ἡ μέχρις αὐτοθυσίας φιλία τοῦ Δαβίδ μέ τόν Ἰωνάθαν, ἡ ζηλευτή φιλία τοῦ Μ.Βασιλείου καί Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί ἄλλες..

Ἐμεῖς ὅμως πορευόμαστε μέ τούς φίλους μας ἔχοντας ὁδοδείκτη τόν Κύριο; Οἱ καιροί εἶναι πονηροί καί δύσκολοι καί οἱ πραγματικές φιλίες σπάνιες καί ἀναγκαῖες. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ πρῶτος μας φίλος ἀφοῦ μας καλεῖ λέγοντας: «ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε» (Ἰωάν. 15,14). Καί τοῦτο γιά νά μᾶς δείξει ὅτι φιλία σημαίνει θυσία καί ἔκφραση ἀγάπης, δόσιμο καί ὄχι δοσοληψία.

Εὔστοχα, ὁ ἀββᾶς Δωρόθεος παρομοιάζει τή φιλική σχέση σάν ἕνα κύκλο, στοῦ ὁποίου τήν περιφέρεια βρίσκονται οἱ φίλοι καί στό κέντρο ὁ Χριστός. Ὅσο πλησιάζουν οἱ ἄνθρωποι πρός τό κέντρο, τόσο προσεγγίζουν ὁ ἕνας τόν ἄλλο, ὥστε τελικά νά φθάσουν ὅλοι νά γίνουν ἕνα μέ τόν ἕνα Θεό.

Ἅς δώσει ὁ Θεός, νά ἀξιωθοῦμε, νά προσφέρουμε καί νά ἀπολαύσουμε ἰσχυρές, εὐλογημένες καί ἀθάνατες φιλίες.

πηγή : « ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΣΤΗ ΓΑΛΙΛΑΙΑ»
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ
ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...