/*--

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ

Οι άγιοι Απόστολοι ήσαν δοχεία της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Η Χάρις αυτή γεμίζει και τα υλικά αντικείμενα (σουδάρια ή σιμικίνθια) που χρησιμοποιούν και ενεργούνται με αυτά οι υπερφυσικές ενέργειες, τα θαύματα. Η Εκκλησία μας εορτάζει τον Ιανουάριο την προσκύνηση «των αλύσεων» του αποστόλου Πέτρου. Όταν φυλακίσθηκε στα Ιεροσόλυμα από τον Ηρώδη, δέθηκαν τα χέρια του με αλυσίδες. Αγγελος Κυρίου τον απελευθέρωσε από τα δεσμά της φυλακής. Οι χριστιανοί φύλαξαν τις αλυσίδες και τις προσκυνούσαν με πίστη και πόθο «εις ψυχικήν ευεξίαν». Οι αλυσίδες δέχθηκαν από τον απόστολο Πέτρο «χάριν αένναον» και έγιναν «νοσημάτων ιατρείον, θλιβομένων παραμυθία, λιμήν χειμαζομένων» και μετέδιδαν αγιασμό, σε όσους τις ασπάζονταν με ευλάβεια. Σε ένα τροπάριο του κανόνα της εορτής αναγράφεται: «Ενοχλήσεις δαιμόνων απέλασον (διώξε), αμαρτίας χειμώνα κατεύνασον, νόσους, κινδύνους, θλίψεις τε, και βαρβάρων εφόδους διώκων Πέτρε, από των τας αλύσεις τιμώντων σου». 

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Ενα θαύμα του Αγίου Φανουρίου

Το παρακάτω κείμενο είναι ενός αναγνώστη μας, που επιχειρεί να περιγράψει κάτι το απερίγραπτο. Ενα θαύμα που άλλαξε τη ζωή του ίδιου και της οικογένειάς του:

«Μου συνέβη κάτι στη ζωή που το μόνο που νομίζω είναι ότι έχω υποχρέωση να κάνω είναι να το φωνάζω όπως λέμε.

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Θεωρία και Πράξις κατά τον Άγιο Γρηγόριον τον Παλαµά- Συµβολή προς τον Σύγχρονο Μοναχισµό

I. Εισαγωγή 

1. Ο προβληµατισµός 

Ένα βασικό και σύνηθες λάθος στην εκκλησιαστική µας ζωή είναι η διάκριση µεταξύ των δύο τρόπων ζωής, του θεωρητικού και του πρακτικού, του ‘εντός’ και του ‘εκτός’ του κόσµου, στην ερηµιά και στην ενορία. Και αυτή η διάκριση παίρνει την έσχατη ακραία µορφή της στον µοναχισµό, όταν θεωρούµε ότι υπάρχουν δύο είδη µοναχισµού, εκείνο των µοναζόντων και το άλλο των ιεραποστόλων. Όταν δηλαδή η ποικιλία των χαρισµάτων διαφοροποιεί την ενότητα του σκοπού της Χριστιανικής ζωής.

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Η περίπτωση του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού Αγωγή Παιδιών – Εφήβων - Νέων

Συχνότατη η αναφορά του αγίου Κοσμά του Αιτωλού στην αγωγή των νέων ως δείγμα του ενδιαφέροντος και της αγάπης του για την ελληνική νεότητα και το μέλλον του τόπου παρότι σκλαβωμένου. Εκτός από το πρωτόλειο έργο του Σχολείο ντελικάτων εραστών και το Φυσικής Απάνθισμα όπως και τα άλλα σωζόμενα έργα του Ρήγα δείχνουν το πολύπλευρα φιλομαθές και πολυμαθές του χαρακτήρα του με αποδέκτες νέους και μη. 

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

Οἱ Νεομάρτυρες


Μία ξεχωριστή θέση μέσα σ᾿ αὐτό τό ὁλόφωτο νοητό στερέωμα τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας μας κατέχουν οἱ πολύαθλοι Νεομάρτυρες, οἱ ὁποῖοι στήν μακρά καί ἀσέληνη νύκτα τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου, πού ξεκίνησε μετά τήν πτώση τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων στούς Ὀθωμανούς Τούρκους, ἀνεδείχθησαν τά ἔμψυχα ἐκεῖνα λυχνάρια πού φώτισαν παρακλητικά τήν ζωή τοῦ ὑπόδουλου Γένους. «Κατ᾿ ἀλήθειαν τοῦτο εἶναι ἕνα θαῦμα», ὁμολογεῖ ὁ μέγας ὑμνητής τῶν Νεομαρτύρων, Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, «παρόμοιον ὡσάν νά βλέπῃ τινάς μέσα εἰς τήν καρδίαν τοῦ χειμῶνος ἑαρινά ἄνθη καί τριαντάφυλλα, μέσα εἰς τήν βαθυτάτην νύκτα ἡμέραν καί ἥλιον, μέσα εἰς τό ψηλαφητό σκότος φῶτα λαμπρότατα, ἐν καιρῷ τῆς αἰχμαλωσίας νά βλέπῃ ἐλευθερίαν, καί ἐν τῷ καιρῷ τῆς τωρινῆς ἀσθενείας ὑπερφυσικήν δύναμιν... οὗτος ὁ δάκτυλος εἶναι τοῦ Θεοῦ, αὕτη ἡ δύναμις εἶναι τοῦ Θεοῦ…»1.

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Ἡ Ἐκκλησία, ἐργαστήριο ἁγιότητος


Κανένας λαός δέν ἔχυσε τόσο αἷμα γιά τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ὅσο ἔχυσε ὁ δικός μας, ἀπό καταβολή τοῦ Χριστιανισμοῦ ἴσαμε σήμερα… «Φώτης Κόντογλου, Πονεμένη Ρωμιοσύνη»

Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Ἕνας φτάνει!

Τὸ λέμε συχνὰ αὐτό, καλοί μου φίλοι: Τί μπορῶ νὰ κάνω ἐγὼ ἕνας ἄνθρωπος; Ἕνας σημαίνει … κανένας! Χάνεται σὰν βότσαλο μές τοῦ χειμάρρου τὴν ὁρμή. Εἶναι ἀνυπολόγιστος. Ἔχει μηδαμινὴ ἀξία! Εἶναι ἀσφαλῶς οὐτοπία νὰ νομίζει κανεὶς ὅτι θὰ ἀλλάξει μόνος του τὰ πράγματα, ὅτι θὰ καταφέρει κάτι!...

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2015

Ἡ Παναγία της Ντινιοῦς - Panagia Dinious

Μόλις ἕξι χιλιόμετρα βορειοανατολικά τῆς Ἰστιαίας, στή Βόρεια Εὔβοια, μέσα σέ μιά καταπράσινη κοιλάδα βρίσκεται ἡ Παναγία τῆς Ντινιοῦς. Θεόρατα πλατάνια ἀνοίγουν τά κλαδιά τους στόν οὐρανό κι ἕνα ἥσυχο ποταμάκι, τό «Διονόρεμα», κυλᾶ τά καθάρια νερά του μέσα σέ καλαμιές καί σκοῖνα.  Γάργαρο καί δροσερό τό νερό τῆς κρήνης στόν περίβολο ξεδιψᾶ κάθε διαβάτη καί προσκυνητή.

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2015

Δεκαπενταυγουστιάτικες ὧρες στά πάλλευκα τῶν νησιῶν μας Κοιμητήρια


Ω ! τοῦ παραδόξου θαύματος! Ἡ πηγή τῆς ζωῆς ἐν μνημείῳ τίθεται καί κλῖμαξ πρός οὐρανόν ὁ τάφος γίνεται....” Σέ ὥρα ἀπόβραδη, μέ τό μελτέμι νά σαλεύει ἁπαλά τίς κορυφές τῶν κυπαρισσιῶν καί νά κατεβαίνει μέ τίς στερνές τίς ἡλιαχτίδες πάνω στά μνήματα. Στά λιτά καί ἀπέριττα μνήματα, πού δέν ἔχουν τή σημερινή τήν ἐπιτήδευση μέ τά βαρειά τά μάρμαρα καί τά πλαστικά τά ἄνθη. Γιατί ἐκεῖνα τά μνήματα ἦταν φροντισμένα ἀλλιῶς, μέ Ἁπλότητα, Καλωσύνη καί ὅση Φιλοκαλία περίσσευε στίς καρδιές ἐκείνων τῶν παλιῶν νησιωτῶν.

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

«Χαίρε Κλίμαξ επουράνιε»

Yπάρχει μέσα στον άνθρωπο μιά ακατανίκητη ορμή να υψώνεται, να ανεβαίνει, να κατακτά τις βουνοκορφές, να εξερευνά το διάστημα. Ίσως γιατί μέσα μας πάντα υπάρχει η αγωνιώδης αναζήτηση του Θεού αφού η ίδια η καταγωγή μας έχει κάτι το θεϊκό μέσα της. Αυτή η αναζήτηση πάει τόσο μακριά όσο και η ηλικία του ανθρωπίνου γένους. Ο άνθρωπος από τον καιρό της πτώσης του, απογυμνωμένος από το «ἀρχαίον κάλλος» αδυνατεί μόνος του να βρει τον δρόμο που θα τον ξαναενώσει με το Θεό του.

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

«ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗΣ...» Ἡ εἰκονογραφία τῆς Μεταμόρφωσης

Τὸ θέμα τῆς Μεταμόρφωσης, βασικὴ σκηνὴ τοῦ Δωδεκαόρτου, ὑπάρχει σὲ κάθε ναό, καθὼς εἶναι ἱστορικὸ γεγονὸς μὲ βαθύτερες θεολογικὲς προεκτάσεις. Τὸ συναντᾶμε σὲ ὅλες τὶς μορφὲς τέχνης, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες, φορητὲς εἰκόνες, χειρόγραφα καὶ ἔργα μικροτεχνίας. Βασικὴ πηγὴ τῆς εἰκονογραφίας τῆς Μεταμόρφωσης1 ἀποτελοῦν τὰ συνοπτικὰ εὐαγγέλια2, ἡ δεύτερη ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Πέτρου3 καὶ σχετικοὶ λόγοι πατέρων τῆς Ἐκκλησίας4. Ἡ σκηνὴ λαμβάνει χώρα στὴν κορυφὴ τοῦ ὅρους Θαβώρ5 καὶ τὰ παριστάμενα πρόσωπα εἶναι ὁ Ἰησοῦς μὲ τοὺς μαθητές του Πέτρο, Ἰωάννη καὶ Ἰάκωβο καὶ οἱ προφῆτες Ἠλίας καὶ Μωυσῆς.

Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2015

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΣΤΟ ΘΑΒΩΡ ὅπως ἑρμηνεύτηκαν στήν πατερική γραμματεία

Στὴν Dragica

Στὴ διάρκεια τῆς Μεταμόρφωσης τοῦ Κυρίου, ὅταν τὸ πρόσωπό του ἄρχισε νὰ ἀκτινοβολεῖ τὸ θεῖο φῶς καὶ ἐμφανίσθηκαν στὴν κορυφὴ τοῦ βουνοῦ ὁ Μωυσῆς καὶ ὁ Ἠλίας, δέος κατέλαβε τοὺς μαθητές. Ἔκπληκτος ὁ Πέτρος ἀπὸ τὸ θέαμα ποὺ ἀντίκρυζε μπροστά του, ὅπως μᾶς διηγοῦνται οἱ εὐαγγελιστές, στράφηκε πρὸς τὸ μέρος τοῦ Ἰησοῦ καὶ τοῦ εἶπε: «Κύριε, ὡραία θὰ ἤτανε νὰ μείνουμε ἐδωπέρα! Κι ἂν θέλεις, θὰ στήσω ἐδῶ τρεῖς σκηνές, μία γιὰ σένα, μία γιὰ τὸν Μωυσῆ καὶ μία γιὰ τὸν Ἠλία»1. Μὲ ταυτόσημες, μάλιστα, ἐκφράσεις ὁ Μάρκος καὶ ὁ Λουκᾶς ἀναφέρουν ὅτι ὁ Πέτρος «δὲν ἤξερε τί νὰ πεῖ» ἢ «δὲν ἤξερε τί ἔλεγε», μιὰ καὶ τὰ εἶχε ἐντελῶς χαμένα (Μκ 9,6· Λκ 9,33). Ὅμοια μὲ τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη ἦταν τρομοκρατημένος ἀπὸ τὸ ὑπερκόσμιο φῶς ποὺ ἐξέχεε ἡ μορφὴ τοῦ δασκάλου του καὶ τὴν παρουσία πλάι του τῶν πιὸ ξακουστῶν προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης2.

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...