/*--

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

Πόνος: πρόκληση ἀγάπης καί ὠφέλειας

¨Ενας ἄνθρωπος πού ὑποφέρει εἶναι πάντοτε συμπαθής. Ὁ Ντοστογιέφσκυ λέει πώς τό ζήτημα ἑνός ἀνθρώπου πού πονᾶ εἶναι ἱερό. Εἶναι γεγονός πώς ὁ πόνος δέν ὠφελεῖ πάντα τόν πονεμένο. Ἕνας παρατηρητής ἑνός πάσχοντος σπάνια συμμετέχει πολύ στό ἄλγος του. Εἶναι ἕνας ἁπλός θεατής, πού μπορεῖ νά συγκινεῖται καί νά λέει δυό λόγια συμπαθείας, ἀλλά δέν βιώνει τό μαρτύριο τοῦ ἀλγοῦντος. 

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Ὁ πόνος «ἡ ἀθέλητη θλίψη»

Κατά τήν Ὀρθόδοξη Θεολογία ὁ πόνος, ἡ θλίψη, ἡ ἀσθένεια καί ἡ δοκιμασία εἶναι στοιχεῖα ἀνώτερα καί ἀπό τά τάλαντα, δηλαδή τά χαρίσματα τά ὁποῖα δίνει ὁ Θεός στόν κάθε ἄνθρωπο. Ἐν τούτοις οἱ ἄνθρωποι τῆς σημερινῆς ὑπερκαταναλωτικῆς, φιλόϋλης καί ταραγμένης ἐποχῆς μας ἀποστρέφονται τόν πόνο καί μισοῦν τήν ἀσθένεια, ἐνῶ ἀγαποῦν τό ἄμοχθο, τό ἄκοπο, τό εὔκολο καί τό ἀβίαστο. Εἶναι γεγονός πώς, ἄν γνωρίζαμε τό κέρδος καί τό ὄφελος τῶν μεγάλων πόνων τῆς ζωῆς μας, σίγουρα θά θέλαμε νά ὑποφέρουμε συνέχεια. Μάλιστα οἱ γνωστοί χῶροι τῶν μεγάλων πόνων, τά νοσοκομεῖα, τά ἄσυλα, τά σωφρονιστήρια, τά ψυχιατρεῖα, τά γηροκομεῖα, τά ὀρφανοτροφεῖα, θά ἦταν στή συνείδησή μας τόποι ἱεροί, χῶροι εὐλογίας, τόποι καθόδου τοῦ Θεοῦ καί ἀνόδου τοῦ ἀνθρώπου1.

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

ΑΡΑΔΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ

Πού καταντήσαμε, όλοι οι φίλοι–άφιλοι! Να μελετάμε τόσο προσεχτικά, τόσο κακοπροαίρετα, κακόβουλα και σκωπτικά τις ζωές των άλλων, τις επιλογές τους, τις αποφάσεις τους, τα λόγια και τα έργα τους, ίσα για να μπορούμε να επισύρουμε προς αυτούς την πιο βαριά επίκριση και την πιο αναντίρρητη κατάκριση. Μια φιλία που γέμισε από τη «χαρά» (=χαιρεκακία) της πισώπλατης απόρριψης και καταδίκης, πώς μπορεί να λέγεται «φιλία»; Και πώς μπορεί αυτή μετά ν’ αντέξει στο δοκίμιο και στο τεστάρισμα του χρόνου, στις προσδοκίες που, ούτως ή άλλως, τρέφει γι’ αυτήν και μέσα σε αυτήν, καλώς ή κακώς, η καρδιά; 

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Ό,τι πιό πολύτιμο ὑπάρχει...

Ὁ Ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ Σιναΐτης (†599) γράφει: «Εἶναι μεγάλη ἡ δύναμη τῶν δακρύων πού χύνονται σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Εἶναι μεγάλη ἡ ἐνέργειά τους, καί μάρτυρες γι’ αὐτό εἶναι στήν Παλαιά Διαθήκη οἱ κάτοικοι τῆς Νινευῆ, ὁ Ἐζεκίας, ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ Μανασσῆς, ἐνῶ στήν Καινή Διαθήκη ὁ Πέτρος, ὁ ὁποῖος μέ τά δάκρυα ἐξευμένισε τόν Θεό καί διόρθωσε τήν ἄρνησή του, ἡ πόρνη, πού μέ τά δάκρυά της προκάλεσε τή φιλανθρωπία του καί δέχθηκε τή συγχώρηση τῶν ὅσων εἶχε κάνει. 

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

ΟΙ «ΛΑΤΡΕΜΕΝΕΣ» ΣΧΕΣΕΙΣ

                     
Όλες αυτές οι «λατρεμένες» σχέσεις, που είναι γεμάτες αέναη και επιδεικτική «λατρεία» αγάπης, πόσο πολύ υπηρέτησαν την εικονικότητά τους τελικά! Πόσο πολύ ανάγκασαν και το παραμικρό αντίκρισμα μιας υγιούς πραγματικότητας που, ούτως ή άλλως είχαν εκ προοιμίου, να φυγαδευτεί άμεσα μέσα από αυτές.

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ - Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δὲν ἔχει ὅρια, εἶναι ἄνευ ὅρων. Ὅπως χαρακτηριστικὰ τονίζεται στὸν Διάλογο περὶ ψυχῆς καὶ ἀναστάσεως τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης, ἡ θεία ζωὴ ἐνεργεῖται διὰ τῆς ἀγάπης καὶ ἡ ἀγαπητικὴ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ δὲν ἔχει ὅρια1 . Ἔκφραση τῆς ἀπεριόριστης ἀγάπης τοῦ Θεοῦ ἀποτελεῖ τόσο ἡ δημιουργία τοῦ σύμπαντος κόσμου καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ὅσο καὶ ἡ καθόλου ἱστορία τῆς θείας οἰκονομίας, μὲ ἀποκορύφωμά της τὴν ἐν σαρκὶ οἰκονομία τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ· “οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον” (Ἰω. 3,16). 

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015

Ο Μελχισεδέκ και το μυστήριο της ιερωσύνης του Ιησού Χριστού

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Τη διδακτορική διατριβή αυτή έχει εκπονήσει ο Μίρκο Τομάσοβιτς και αποτελεί έκδοση του Κέντρου Μελετών της Ιεράς Μονής Κύκκου. Οι διαστάσεις του βιβλίου είναι 17 επί 24 εκατοστά. Είναι δεμένο με δέρμα καφέ χρώματος, και καλύπτεται από εξώφυλλο. Συνολικά είναι γραμμένο σε 260 σελίδες. Η γλώσσα, στην οποία είναι γραμμένη η διατριβή, είναι μια απλή καθαρεύουσα.

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Ἡ διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, διατυπωθεῖσα ὑπὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὑπὸ τῶν Ἁγίων Πατέρων, ὑπὸ τῶν Ἁγίων Συνόδων, περὶ τῶν αἱρετικῶν εἶναι ἡ ἑξῆς: αἱ αἱρέσεις δὲν εἶναι Ἐκκλησία, οὔτε δύνανται νὰ εἶναι Ἐκκλησία. Διὰ τοῦτο δὲν δύνανται αὗται νὰ ἔχουν τὰ Ἅγια Μυστήρια, ἰδιαιτέρως δὲ τὸ Μυστήριον τῆς Εὐχαριστίας, τὸ Μυστήριον τοῦτο τῶν μυστηρίων. Διότι ἀκριβῶς ἡ θεία Εὐχαριστία εἶναι τὸ πᾶν καὶ τὰ πάντα ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ: καὶ Αὐτὸς ὁ Θεάνθρωπος Κύριος Ἰησοῦς καὶ ἡ ἰδία ἡ Ἐκκλησία καὶ γενικῶς πᾶν τὸ τοῦ Θεανθρώπου.

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2015

«Υπέρ της άνωθεν ειρήνης και της σωτηρίας των ψυχών ημών, του Κυρίου δεηθώμεν»

Η Εκκλησία μας δίδαξε τον τρόπο της προσευχή, τώρα μας διδάσκει τι να ζητάμε πρώτα: την ειρήνη του Θεού και την σωτηρία των ψυχών μας. Η σωτηρία των ψυχών σημαίνει τη βασιλεία του Θεού και η άνωθεν ειρήνη σημαίνει τη δικαιοσύνη.

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Ἀποφθέγματα καὶ κατορθώματα Ἀββᾶ Ἰωάννου τοῦ Κολοβοῦ ἐκ τοῦ Γεροντικοῦ

Ἡ ὑπερβολὴ στὰ λόγια καὶ τὶς πράξεις εἶναι σύνηθες φαινόμενο στοὺς ἀνθρώπους, ποὺ σέβονται τὴν Ἐκκλησία καὶ ἔχουν καλὴ προαίρεση. Ὡστόσο, αὐτὸ ἄλλοτε εἶναι πρόοδος καὶ ἄλλοτε πτώση, ἀνάλογα μὲ τὰ κίνητρα καὶ τὶς συνθῆκες ποὺ ὑπάρχουν. Στὸ Γεροντικὸ διαβάζουμε δυὸ περιστατικὰ μὲ πρωταγωνιστὴ τὸν ἀββᾶ Ἰωάννη τὸν Κολοβό. 

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

Σκέπασε για να σκεπαστείς

Όσα συγχωρέσεις τόσα θα σου συγχωρηθούν. Ό,τι συγχωρήσεις αυτό θα σου συγχωρήσει. Αυτά, που θα σκεπάσεις και δεν θα τα κατακρίνεις, αυτά θα σκεπασθούν και σε σένα από τον Θεό. 

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2015

Σκαλοπάτια στ ουρανού την πορεία

Η φιλία ἀποτελεῖ ἕνα σημαντικό καί ἀναπόσπαστο μέρος τῆς ζωῆς μας. Κατά τόν Ἀριστοτέλη, κανείς δέν μπορεῖ νά ζήσει χωρίς φίλους. Καί ὁ Ὅμηρος τονίζει πώς, ὅταν πηγαίνουν δυό μαζί, τά βγάζουν περά καλύτερα καί πιό ἄνετα.

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

Πνευματική επιστήμη

 Μόνο ἡ πνευματική ζωή εἶναι ἡ ἀληθινή ζωή, ὅλα τά ὑπόλοιπα εἶναι ὕλη. Καί τό σῶμα μας ὕλη εἶναι, χῶμα δανεισμένο ἀπό τή γῆ. Χῶμα, νερό, φωτιά καί ἀέρας -ἀπό αὐτά τά τέσσερα στοιχεῖα εἶναι φτιαγμένο τό ἀνθρώπινο σῶμα. Εἶναι τόσο ἐπιδέξια καί θαυμαστά δομημένο πού δέν μπορεῖ νά περιγραφεῖ μήτε καί νά ἐκφραστεῖ. Καί πάλι ὅμως, τό σῶμα εἶναι μονάχα ἕνα πράγμα, δέν εἶναι ζωή, ὅπως τό ὄχημα δέν εἶναι ὁ ταξιδιώτης καί τό κλουβί δέν εἶναι τό πουλί. Τί εἶναι τότε ἡ ζωή; 

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Ποιµένες καὶ λύκοι

«εἰσελεύσονται... λύκοι βαρεῖς, μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου» (Πράξ. 20, 29-30) 

ΚΑΙΡΙΑ σηµασία γιὰ τὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ Ἀπ. Παύλου, ποὺ µᾶς παρέδωσε ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς στὸ βιβλίο τῶν «Πράξεων». Μὲ τὸν θεῖο φωτισµὸ του ὁ Ἀπόστολος προδιαγράφει τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας, τὶς περιπέτειές της µέσα στὸν κόσµο. Καὶ τονίζει ἀπερίφραστα ὅτι τὸ µεγαλύτερο κακὸ θὰ εἶναι ἡ ἐµφάνιση τῶν «λύκων», ποὺ θὰ τολµοῦν θρασύτατα νὰ παίρνουν τὴν θέση τῶν Ποιµένων.

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...