/*--

Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

Η Χαναναία δείχνει την πίστη της

(Κυριακή ΙΖ΄Ματθαίου)

Αγαπητοί μου αδελφοί, 

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ακούσαμε τα εξής: «Εκείνο τον καιρό, αφού βγήκε ο Ιησούς από τα μέρη εκείνα (της Γαλιλαίας), αναχώρησε στα μέρη της Τύρου και Σιδώνος. Και να μια γυναίκα Χαναναία από εκείνη την περιοχή βγήκε και φώναζε:

« Ελέησε με, Κύριε, υιέ του Δαβίδ. Η θυγατέρα μου βασανίζεται άσχημα από το δαιμόνιο». 

Αυτός όμως δεν της απάντησε ούτε με μια λέξη. Και ήλθαν οι μαθητές του και τον παρακαλούσαν λέγοντας: 

«Απομάκρυνε την, γιατί φωνάζει από πίσω μας». 

Ο Κύριος όμως αποκρίθηκε:

«Δεν είμαι σταλμένος παρά μόνο για τα χαμένα πρόβατα της γενεάς του Ισραήλ». 

Αυτή δε (η Χαναναία) αφού τον πλησίασε, τον προσκυνούσε και έλεγε, 

«Κύριε, βοήθησε με». 

Εκείνος της αποκρίθηκε:

«Δεν είναι σωστό πράγμα να πάρω το ψωμί των παιδιών και να το ρίξω στα σκυλάκια».

 Αυτή δε είπε

«Ναι, Κύριε, αλλά και τα σκυλάκια τρώνε από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους». 

Τότε ο Ιησούς της αποκρίθηκε:

«Ω γυναίκα, είναι μεγάλη η πίστη σου ας γίνει, όπως συ θέλεις». 

Και θεραπεύτηκε από εκείνη την ώρα η θυγατέρα της. 

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή είδαμε την συνάντηση του Χριστού με μια γυναίκα ειδωλολάτρισσα. Η Χαναναία μεγαλώνει και ζει μέσα σε ένα ειδωλολατρικό περιβάλλον. Έχει μία κόρη δαιμονισμένη και ζει ένα τεράστιο δράμα. Μέσα στην αγωνία για το παιδί της στρέφεται προς το Χριστό και ζητά το έλεός Του. Η τραγική κατάσταση του παιδιού της γίνεται αφορμή να αποκτήσει ταπείνωση και μεγάλη πίστη στο πρόσωπό του Ιησού. 

Η Χαναναία δείχνει την πίστη της, όταν παραδέχεται τον Ιησού ως Χριστό ως «υἱὸ Δαυῒδ», δηλαδή ως τον Μεσσία, και ζητεί να την ελεήσει. «Ἐλέησόν με, υἱέ Δαυῒδ. Ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται». Παρόλη την μεγάλη της πίστη ο Κύριος δείχνει να την αγνοεί. Η γυναίκα φωνάζει, οδύρεται, φωνάζει τόσο πολύ που αναγκάζει τους μαθητές να απευθυνθούν στον Ιησού παρακαλώντας Τον και αυτοί να την ελεήσει, διότι δεν άντεχαν άλλο τις κραυγές και τον πόνο της.

 Ο Χριστός απαντά περιφρονητικά, δείχνει ότι δεν αξίζει αυτή η γυναίκα να ασχοληθεί μαζί της. Και ίσως αρκετοί Ιουδαίοι που τον ακολουθούσαν να περίμεναν ακριβώς αυτή την στάση από τον Ιησού. Θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως τα μοναδικά τέκνα του Θεού. Η Χαναναία δεν υποχωρεί δεν αγανακτεί. Κάποιος άλλος στη θέση της θα είχε απογοητευθεί, θα είχε προσβληθεί, και θα είχε φύγει. Εκείνη επιμένει να ζητά την βοήθεια του Χριστού. Μαζί με την ακλόνητη πίστη της η Χαναναία δείχνει και την θαυμαστή ταπείνωσή της.

 Ο Χριστός ονομάζει τους Ιουδαίους παιδιά Του και εκείνη την ονομάζει σκυλάκι. Γεμάτη από ταπείνωση αποδέχεται τον λόγο του Κυρίου. Και τότε ο Χριστός φανερώνει την μεγάλη της πίστη λέγοντας της να γίνει αυτό το οποίο εκείνη θέλει. 

Αδελφοί μου, οι δυσκολίες και οι θλίψεις που αντιμετωπίζουμε στην ζωή μας πολλές φορές γίνονται αφορμή για να στρέψουμε το βλέμμα μας στον Φιλάνθρωπο Θεό και να ζητήσουμε το έλεος Του. Κάποιες φορές έχουμε την εντύπωση ότι εισακούγονται οι προσευχές μας και κάποιες άλλες έχουμε την εντύπωση ότι ο Κύριος μας δεν μας ακούει. 

Ας θυμηθούμε τι αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακας: «Να μη λέγεις, όταν για πολύ καιρό προσεύχεσαι χωρίς να παίρνεις αυτό πού ζητείς, πώς δεν κατόρθωσες τίποτε, διότι ήδη κάτι σπουδαίο κατόρθωσες- διότι ποιό ανώτερο αγαθό υπάρχει από την προσκόλληση στον Κύριο και από τη συνεχή παραμονή στην ένωση μαζί του;» 

Ο Χριστός μας λέει: «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών». Η πτωχεία του πνεύματος είναι ο πιο αγνός λογισμός, που μπορεί να έχει ο άνθρωπος! Είναι η συναίσθηση της πτωχείας μας μπρος στο μεγαλείο του Θεού. Η συναίσθηση της ρυπαρότητας μπροστά στην καθαρότητα του Κυρίου. Η συναίσθηση της μικρότητάς μας μπροστά στην απέραντη δύναμη του Κυρίου. Αυτή την συναίσθηση είχε η Χαναναία γυναίκα.

 Ας παραδειγματιστούμε από την στάση της λέγοντας και εμείς «Ελέησε με, Κύριε». 

Με πατρικές ευχές, 

O Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομος

πηγή : ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΠΡΕΒΕΖΗΣ 

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...