/*--

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

Ἀπό τό βιβλίο «ΟΠΤΑΣΙΑΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ» τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Ἐφραίμ

 Photos by Kostas Z

«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟΝ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, ΕΣΥ ΔΕΝ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ! ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΗ»

Σεβαστή Γερόντισσα, σᾶς χαιρετῶ. Ἔχω διαβάσει τά ἄπειρα θαύματα τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ κι ἕνα μεσημέρι, διαβάζοντας τό βιβλίο τοῦ Ἁγίου ἀποκοιμήθηκα. Καί βλέπω ἕνα νεαρό καλόγερο, γύρω στά 30, πολύ ὑψηλό νά περνάει ἀπό τό δωμάτιό μου. Ἡ γενειάδα του ἦταν τρίγωνη. Μπροστά ὁ Ἅγιος καί πίσω τά παιδιά μου. Δέν θά ξεχάσω, ὅσο ζῶ, τήν εὐτυχία καί τή χαρά στά πρόσωπά τους. 

Σκύβει καί λέει κάτι στά παιδιά, σάν νά τούς ἔλεγε «συνεχίστε μόνα σας». Στέκεται στά πόδια τοῦ κρεβατιοῦ μου καί μοῦ λέει: «Γιατί εἶσαι ὀλιγόπιστη;»

Ἐδῶ, πρέπει νά σᾶς πῶ, ὅτι τότε εἶχα προστριβές μέ τήν σπιτονοικοκυρά μου, πού ἤθελε νά τῆς ἀδειάσω τό σπίτι γιά τήν κόρη της καί τότε εἶχαν ἀρχίσει νά εἶναι δυσεύρετα τά σπίτια καί ἀκριβά τά ἐνοίκια. Εἶχα στενοχωρηθεῖ τόσο πολύ, πού μιά μέρα γονάτισα στά εἰκονίσματα κλαίγοντας καί παρακαλῶντας νά μέ βοηθήσουν οἱ Ἅγιοι, πού κατά τήν γνώμη μου μέ εἶχαν ἐγκαταλείψει.

Ἔτσι εἶχαν τά πράγματα, ὅταν ὀνειρεύτηκα τόν Ἅγιο στά πόδια τοῦ κρεβατιοῦ μου νά μοῦ λέει «γιατί εἶσαι ὀλιγόπιστη;» Σά νά μήν κοιμόμουν ὅμως, θυμήθηκα ὅτι εἶχα κλειδώσει τό σπίτι, πρίν πέσουμε, καί φοβισμένη τοῦ λέω: «Ἔχω κλειστά. Πῶς ἐσύ μπῆκες μέσα;»

Καί μέ ἕνα γλυκό χαμόγελο μοῦ λέει: «Ἐγώ εἶμαι στό σπίτι σου κάθε μέρα. Ἐσύ δέν μέ βλέπεις!» 

«Μά τί λές πάτερ; Ἐγώ πρώτη φορά Σέ βλέπω. Δέν Σέ ξέρω. 

Μοῦ λέει: «Καί στό σπίτι μου ἔχεις ἔρθει». Καί συνέχισε: «Σπίτι θά βρεῖς σήμερα-αὔριο. Θά εἶναι κοντά στό σχολεῖο, τό νηπιαγωγεῖο, τά μαγαζιά, ἡ ἀγορά, ἡ Ἐκκλησία. Ὅλα θά εἶναι κοντά σου, ἀλλά τό βάζεις κάτω εὔκολα. Δέν εἶσαι δυνατή ἀλλά λιγόψυχη». 

Καί ὤ τοῦ θαύματος, ὅπως μοῦ εἶπε , ἔτσι, ἔγιναν! Μοῦ ἔλεγε κι ἄλλα πολλά καί δέν θυμᾶμαι. Ξύπνησα καί θυμήθηκα ὅτι πάνω στό ψυγεῖο εἶχε βάλει ἡ μητέρα μου μιά εἰκονίτσα τοῦ Ἁγίου. Ἔβαλαν τά παιδιά μου τετράδια, ἔπεσε καί τήν ξέχασα. Ἀλλά ἡ Χάρη του τήν φανέρωσε. Μεγάλη ἡ δόξα Του, μόλις Τόν φωνάξω τήν ἴδια στιγμή κάνει τό θαῦμα Του.

Τά προηγούμενα συνέβησαν τό 1984. Τό 1986 εἶχα ἀρρωστήσει μέ κατάθλιψη. Ἔπεσα στό κρεβάτι καί γιά ἕνα μῆνα οὔτε ἔτρωγα, οὔτε σηκωνόμουν, γιατί φοβόμουν μήν σκοτώσω τά παιδιά μου στόν ὕπνο. Τό καταλάβαινα, ἀλλά δέν μποροῦσα νά κάνω ἀλλιῶς. Ἤθελα νά κάνω κακό. Κατάλαβα ὅτι ἦταν κακό δαιμόνιο. Ὑπέφερα τέσσερα χρόνια. Πῆγα διαβάστηκα καί ἄλλα πολλά. Ἀλλά ὁ Ἅγιος πάλι στάθηκε πλάϊ μου. Ἕνα βράδυ ἦρθε στόν ὕπνο μου καί μέ ρώτησε τί ἔχω.

 «Τί νά ἔχω, εἶμαι ἄρρωστη».

 «Δέν ἔχεις τίποτε!».

«Μά, τί λές, Ἅγιέ μου; Ἀφοῦ δέν εἶμαι καλά».

 «Ἄκου τί σοῦ λέω. Δέν ἔχεις τίποτα. Θά διαβάζεις τήν παράκλησή μου καί δέν ἔχεις τίποτε». 

«Μά……..»

 «Οὔτε μά οὔτε ξεμά» ἀγρίεψε καί μέ μάλωσε. «Θά διαβάζεις τήν παράκλησή μου, τ’ ἄκουσες;» ἀγρίεψε πάλι. 

Τρόμαξα ἀπό τή δυνατή φωνή Του καί ξύπνησα. Μόλις κάθησα στό κρεβάτι, ἔνιωσα σάν νά εἶχα δεμένο ἕνα καρβέλι ψωμί, σφηνωμένο μέσα στά σωθικά μου. Καί κάποιος τραβοῦσε καί, ὅσο ἀνέβαινε, τόσο ἀνακουφιζόμουν. Καί μιά γλυκειά φωνούλα ἔλεγε «δέν ἔχεις τίποτα», σάν ποίημα. Μιά στιγμή μοῦ φάνηκε ὅτι κάτι ἔπεσε ἀπό τό στόμα μου καί ἐλευθερώθηκε ἡ ἀναπνοή μου. Ἀπό τότε, δόξα τῷ Θεῷ καί τόν Ἅγιο, ἔγινα καλά. Ἔκοψα καί τά χάπια (17 τήν ἡμέρα) καί καθάρισε ὁ ὀργανισμός μου καί ἡ ψυχή μου. Χίλιες οἱ δόξες Σου Ἅγιέ μου! Ἄπειρα τά θαύματα τοῦ Ἁγίου. Πόσα νά σᾶς γράψω; Νά μήν σᾶς κουράζω ἄλλο γερόντισσά μου. Τήν εὐχή σας.

Μέ σεβασμό

Θεανώ Ρεβενίσιου
Μπραχάμι- Ἀθήνα

Ἀπό τό βιβλίο «ΟΠΤΑΣΙΑΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ» τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Ἐφραίμ τόμος ΣΤ΄ σελ.254- 256….
«ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ»

Γλυκύτατέ μου καί θαυματουργέ μου Ἅγιε Ἐφραίμ! Ταπεινά καί ἐγώ θέλω νά Σέ εὐχαριστήσω γιά τά τόσα θαύματα πού ἔκανες καί σέ μένα τήν ἀνάξια δούλη Σου. Πρίν 6 χρόνια ἔχασε τή δουλειά του ὁ ἄνδρας μου καί καθόταν 10 μῆνες. Σημειωτέον ὅτι εἴμαστε πενταμελής οἰκογένεια. Γιά δέκα μῆνες μέρα καί νύχτα ἔκλαιγα καί Τόν παρακαλοῦσα νά ἀνοίξει μία πόρτα καί γιά μᾶς, νά βρεῖ ὁ ἄνδρας μου δουλειά. Καί ἕνα βράδυ βλέπω τόν Ἅγιο Ἐφραίμ στόν ὕπνο μου, ὅτι ἦλθε στό σπίτι μου καί μοῦ πρόσφερε ἕνα μεγάλο κλωνί ἀπό ξηραμένο δένδρο, σάν τό δένδρο πού μαρτύρησε, καί σέ κάθε κλωναράκι μικρό κρέμονταν ἕνα κατακόκκινο μῆλο φιρίκι.

 Καί μοῦ λέει: «Αὐτό εἶναι γιά σένα». 

Σέ μία ἑβδομάδα φώναξαν τόν ἄνδρα μου γιά δουλειά.

Τό δεύτερο θαῦμα πού μοῦ ἔκανε ἡ χάρις Του εἶναι τό ἑξῆς. Εἴχαμε ἕνα οἰκόπεδο, πού προσπαθούσαμε νά τό πουλήσουμε, γιατί εἴχαμε ἄμεση ἀνάγκη. Τρία ὁλόκληρα χρόνια παιδευόμαστε καί τίποτα. Ἕνα βράδυ καθόμουν καί διάβαζα τό βιβλίο μέ τά θαύματά Του, καί εἶδα ὅτι σέ πάρα πολλούς πιστούς ἔδειχνε σημάδια γιά τά θαύματα πού τούς ἔκανε. Τότε ἐγώ παρακάλεσα τή Χάρη Του καί εἶπα:

 «Ἅγιέ μου Ἐφραίμ, δεῖξε καί σέ μένα, τήν ἀνάξια δούλη σου, ἕνα σημάδι ὅτι θά βρεθεῖ ἕνας ἄνθρωπος νά πάρει τό οἰκόπεδό μας».

Σημειωτέον ὅτι μᾶς εἶχαν κάνει δεκάδες τηλέφωνα καί ἁπλῶς ρωτοῦσαν, κανείς δέν ἀποφάσιζε. Δέν πρόλαβα νά τελειώσω τό λόγο μου καί χτυπᾷ τό τηλέφωνο. Ἦταν κάποιος πού ρωτοῦσε γι’ αὐτό, γιά τό οἰκόπεδο. Σέ εἴκοσι μέρες εἶχε τελειώσει τό θέμα αὐτό. Πῆρε ὁ χριστιανός τό οἰκόπεδο καί ἐμεῖς μία μεγάλη ἀνάσα. Εἶχα τάξει ὅμως νά φέρω στή Χάρη τοῦ Ἁγίου μου κάτι, ἐάν τελείωνε τό θέμα τοῦ οἰκοπέδου. Τό λέω αὐτό, γιατί συνδέεται μ’ αὐτό τό τρίτο, καί μεγαλύτερο, θαῦμα τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ.

Ἔχω τρία παιδιά, δύο ἀγόρια καί μία κόρη. Καί τά τρία εἶναι πολύ καλά παιδιά. Ὁ μεγάλος μου γυιός εἶναι 30 χρονῶν, ἕνα γλυκύτατο κι εὐγενικό παιδί. Ὅμως στήν πίστη του ἦταν χλιαρός. Καί παρακαλοῦσα τόν Ἅγιό μου ν’ ἀνοίξει τήν ψυχή του καί νά τόν κάνει νά πιστεύει ὅπως πρέπει, μέ φόβο Θεοῦ καί ἀγάπη στή Μητέρα μας τήν Παναγία καί στούς Ἁγίους μας. Ὅμως Τόν θερμοπαρακαλοῦσα λέγοντας:

«Ἅγιέ μου Ἐφραίμ, ἄνοιξε τήν καρδιά του, νά δεῖ καί νά πιστέψει ἀπόλυτα στόν Κύριό μας, στήν Παναγία μας καί Σέ Σένα. Ὄχι ὅμως μέσα ἀπό δοκιμασίες, ἀλλά ἀπό χαρά». 

Καί ἔτσι ἔγινε. Ἐγώ, ὅταν ἄκουσα τό τηλεφώνημα πού ἐνδιαφερόταν ὁ ἄνθρωπος γιά τό οἰκόπεδο, ἤμουν πεπεισμένη ὅτι αὐτός, θά τό ἀγόραζε. Καί δέν ξέρω, ἴσως ὁ Ἅγιός μου μοῦ ἔβαλε τή σκέψη στό μυαλό μου καί λέω στό γυιό μου:

 «Παιδί μου, μπορεῖς νά μέ πᾶς στό μοναστήρι στή Νέα Μάκρη, πού θέλω νά πάω ἕνα τάμα πού ’κανα στόν Ἅγιο Ἐφραίμ;». 

«Ναί, μαμά» μοῦ ἀπαντᾶ. Καί ξεκινᾶμε.

Στό δρόμο τοῦ ἐξιστορῶ τήν περίπτωση καί τοῦ λέω:

«Εἶμαι σίγουρη ὅτι θά μοῦ τό κάνει τό θαῦμα ὁ Ἅγιός μου, γι’ αὐτό καί φέρνω τό τάμα μου νωρίτερα».

 Τό παιδί μου μέ κοίταξε σαστισμένο, σάν νά’λεγε «ἡ μαμά μου τά ἔχει χάσει».

 Τήν συνέχεια τήν ξέρετε. Μόλις τό παιδί μου εἶδε αὐτό, πῆρε τήν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου, τήν ἔχει πάνω στό προσκεφάλι του καί τόν ἔχει φύλακα καί βοηθό του. Ὁ γυιός μου μετά παρακάλεσε τόν Ἅγιο νά τόν βοηθήσει σέ κάτι προσωπικό του καί, ὤ Ἅγιέ μου Εὐλογημένε, τοῦ τό ἔκανε, καί τό παιδί μου ἔταξε νά ἔρχεται στή Χάρη Του κάθε Κυριακή νά Τόν προσκυνᾶ γιά ἕνα χρόνο συνέχεια.

Ξέρω πώς, πρός δόξαν τοῦ Κυρίου μας καί τῆς γλυκιᾶς μας Μάννας τῆς Παναγίας, ὁ Ἅγιός μας θά κάνει στούς ἀνθρώπους πού τόν θερμοπαρακαλοῦν τά θαύματά Του, γιά νά βλέπει ὁ κόσμος καί νά πιστεύει, γιά νά μή χάνονται οἱ ψυχές πού βάλλονται νύχτα μέρα ἀπό τά βέλη τοῦ πονηροῦ. Εὐλαβικά κλείνω τό γόνυ καί Σέ εὐχαριστῶ, Σέ ἀνυμνῶ καί Σέ δοξάζω, θαυματουργέ μου Ἅγιε, γιά ὅλα τά καλά πού ἔδωσες στό σπίτι μου, τῆς ἀνάξιας δούλης.

Ζερμπόγλου Μαρίνα

Μάλια Ἡρακλείου Κρήτης.

Ἀπό τό βιβλίο «ΟΠΤΑΣΙΑΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ»
τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Ἐφραίμ τόμος ΙΖ΄ σελ.216-217…

πηγή : Η ΝΕΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ Α Γ Ι Ο Υ ΟΡΟΥΣ
 «Η Β Α Σ Ι Λ Ε Ι Α Σ»

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...