/*--

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣΟΥ - ΠΟΙΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑΣΩΤΙΣΣΑ

                                       Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣΟΥ

Όταν λέμε: Παναγία της Αγιάσου, εννοούμε την Ιερή «Εικόνα της Παναγίας της Αγιάσου πού για την Ιστορία της θα πρέπει να πούμε λίγα λόγια στη συνέχεια.

Οι ιστορικές πληροφορίες πού έχουμε για την εικόνα αύτη μας φέρνουν χίλια εκατό περίπου χρόνια πίσω, στον ένατο αιώνα, στην εποχή της εικονομαχίας. Είναι γνωστό από την ιστορία, ότι εικονομάχοι απ΄ τη μια μεριά και φίλοι των εικόνων από την άλλη, αγωνίζονταν χρόνια και χρόνια στο Βυζάντιο. Παρεξηγημένες απόψεις και φανατισμοί έφεραν τρικυμία, που συγκλόνιζε όλη τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η Πολιτεία άλλοτε έπαιρνε τη μία θέση και άλλοτε την άλλη. Ήταν επόμενο η ανάμειξη της Πολιτείας, που κρατά στα χέρια της την εξουσία να καταλήξει σε διωγμούς και βαναυσότητες.

Οι εικόνες όσο και αν ήταν ιερές και αξιοσέβαστες αλλά και αξιοθαύμαστες σαν έργα τέχνης, ήταν ο στόχος των εικονομάχων. Με μανία και πρωτοφανή ασέβεια γινότανε με το τσεκούρι καυσόξυλα.

Τότε, ευσεβείς άνθρωποι και μάλιστα κληρικοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πόλεις πού κατοικούσαν, να αυτοεξορισθούν, για να σωθούν, αλλά και να σώσουν άπ' τη μανία της καταστροφής ιερές εικόνες ή ιερά λείψανα και ιερά αντικείμενα.

Ένας τέτοιος αυτοεξόριστος ήτανε ο ιερεύς Αγαθών ο Έφέσιος για τον όποιο έχομε τις παρακάτω πληροφορίες.

Ό Αγαθών υπηρετούσε στα Ανάκτορα της Κωνσταντινουπόλεως επί αυτοκράτορας Λέοντος του Α'. του Ίσαύρου (775-780), ο όποιος υπήρξε εικονομάχος. Επειδή περιέπεσε στη δυσμένεια του Βασιλέως, λόγω των αντιθέτων φρονημάτων του, αναχώρησε από την Κωνσταντινούπολη και ήλθε στα μέρη της Παλαιστίνης, όπου το φρόνημα των Χριστιανών ήτο εικονόφιλο. Έμεινε εκεί δώδεκα χρόνια και παρακολουθούσε με ενδιαφέρον την εξέλιξη του κινήματος των εικονομάχων. Όταν πληροφορήθηκε ότι η Αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία, πού είχε αγωνισθεί για την επαναφορά των Αγίων εικόνων εξορίστηκε στη Λέσβο και ότι στο νησί αυτό επικρατούσε φρόνημα εικονόφιλο, αναχώρησε από τα Ιεροσόλυμα και ήλθε στη Λέσβο, έχοντας μαζί του μια αρχαία βυζαντινή εικόνα της Παναγίας, διαστάσεων 0,56X0,62 παριστάνουσα τη Θεοτόκο σε προτομή, να βαστάζει στους κόλπους της τον Ιησού Χριστόν. Ή εικόνα είχε την επιγραφή "Μήτηρ Θεού Αγία Σιών»
.
Ό Αγαθών ο Έφέσιος έφερε και αλλά κειμήλια όπως ήταν ένας μικρός αργυρός σταυρός με τίμιο ξύλο, ένα χειρόγραφο Ευαγγέλιο του Ε' αιώνα και λείψανα του Αγίου Διονυσίου, προφανώς για να έλθει σε επαφή με την εξόριστη Βασίλισσα και μετά την καταστολή του εικονομαχικού κινήματος να μπορέσει να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη1.

Ό Αγαθών δεν παρέμεινε στην πόλη της Μυτιλήνης, ούτε σε άλλο παραθαλάσσιο χωριό, αλλά από τον φόβο των πειρατών, πού πολύ συχνά ενοχλούσαν τότε τα νησιά μας, προσχώρησε στο εσωτερικό του νησιού και έφθασε κάπου εδώ ανάμεσα στα βουνά και στα λαγκάδια της Αγιάσου.

Διάλεξε μια δασωμένη έρημη τότε τοποθεσία όπου σήμερα βρίσκεται το παρεκκλήσιο της Ζωοδόχου Πηγής, το γνωστό σαν άγιασμα, πίσω από το κτίριο του Αναγνωστηρίου της Αγιάσου. Ό τόπος αυτός λεγόταν "Καρυές", όνομα πού πήρε από τη μεγάλη καρυδιά, πού βρισκότανε εκεί.

Σ' αυτό το δασωμένο τόπο ασκήτεψε ο Αγαθών και μέσα σε μια κρύπτη πού έφτιαξε εκεί, έκρυψε την ιερή εικόνα με μεγάλη προσοχή και ευλάβεια, όπως και τα αλλά Ιερά κειμήλια, πού έφερε με τόσους κόπους και κινδύνους.

Σιγά-σιγά τον πλησίασαν άνθρωποι από γειτονικά μικρά χωριουδάκια της περιοχής. Από την "Πενθίλη" πού δεν υπάρχει πια σήμερα και πού μόνο ή τοποθεσία της είναι γνωστή με το όνομα "Μπιτζίλια", εκεί κοντά στο χώρο πού έκτισε ο αείμνηστος Μητροπολίτης Μυτιλήνης "Ιάκωβος, ο από Δυρραχίου το έτος 1936 το Σανατόριο και πού τώρα μετατράπηκε σε «Ίδρυμα Κοινωνικής Πρόνοιας Ή θεομήτωρ», και από άλλο χωριό την "Καρύνη" στη γνωστή και σήμερα τοποθεσία με τα άφθονα και κρύα νερά.

Αρκετοί κάτοικοι των χωριών αυτών συνεπαρμένοι από την αγιότητα του Αγάθωνα, με χαρά έπαιρναν από την Καρύνη τον ανηφορικό και δύσβατο δρόμο, πού σήμερα, αν πάμε από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο, είναι περίπου 10 χιλιόμετρα, ή πάλι αυτοί πού ερχότανε από την Πενθίλη κατέβαιναν από την επίσης δύσβατη ρεματιά, όπου σήμερα είναι τα γραφικά εξωκκλήσια Ταξιάρχης, Αγ. Κωνσταντίνος και Αγ. Ιωάννης 'Απέσου. Και όλοι αυτοί ήθελαν όχι μόνο να ακούσουν τα σοφά λόγια του Αγάθωνα, να εξομολογηθούν σ' αυτόν, αλλά και να τον παρακαλέσουν να δεχθεί εμπιστευτικά και να τους αφήσει να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας και τα άλλα ιερά κειμήλια.

Δεν άργησαν πολλοί άπ' αυτούς τους ευσεβείς ανθρώπους, να έλθουν για πάντα κοντά στον Αγάθωνα και να ασκητέψουν μαζί του, χτίζοντας εκεί ένα μοναστηράκι.

Πότε ακριβώς ήρθε ο Αγαθών στη Λέσβο δεν είναι ίσως γνωστό, Ίσως το 803, είναι όμως γνωστό, ότι ο Κύριος τον κάλεσε κοντά του την ήμερα της Υπαπαντής (2 Φεβρουαρίου) του έτους 830 μ.Χ.

Σύμφωνα με την επιθυμία του, οι μοναχοί τον έθαψαν λίγο πιο πέρα από το Μοναστήρι τους, στον τόπο ακριβώς πού σήμερα βρίσκεται ο ναός της Παναγίας.

Αυτοί εξακολούθησαν να μένουν στο μοναστήρι και μετά το θάνατο του Αγάθωνος και να κρύβουν και να φυλάγουν την εικόνα της Παναγίας και τα αλλά Ιερά κειμήλια με μεγάλη προσοχή και μόνο σε έμπιστους και πολύ γνωστούς για τα εικονόφιλα αισθήματα τους Χριστιανούς να τα δείχνουν και να επιτρέπουν να τα ασπάζονται. Και αυτό γινότανε μέχρι το έτος 842 πού νίκησαν οι φίλοι των ιερών εικόνων και έγινε η λεγόμενη αναστήλωση τους, δηλαδή τότε πού ξαναμπήκανε οί εικόνες στους ναούς, αφού σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας, δεν λατρεύουμε τις ιερές εικόνες σαν να ήταν είδωλα θεών - αφού εμείς οι Χριστιανοί πιστεύουμε στον Ένα και μόνο αληθινό θεό- αλλά τις τιμούμε και τις προσκυνούμε εκδηλώνοντας την αγάπη μας και τον σεβασμό μας στα πρόσωπα πού εικονίζονται σ' αυτές, όπως καθόρισε και η Ζ' Οικουμενική Σύνοδος στο 787, πού έδωσε τη λύση στο μεγάλο αυτό πρόβλημα της εικονομαχίας.

1. Από το βιβλίο Ιακώβου Γ. Κλεομβρότου, Μητροπολίτη Μυτιλήνης "Ή Παναγία της Αγιάσου" Μυτιλήνη 1982 σελ. 9-10 όπου δηλώνει ότι τις πληροφορίες αυτές πήρε από το βιβλίο του Στρ. Κολαξιζέλλη "Θρύλος και Ιστορία της Αγιάσου" Μυτιλήνη 1947

ΙΑΚΩΒΟΥ ΦΡΑΝΤΖΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

πηγήhttp://www.lesvosnews.net/
                   ΠΟΙΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑΣΩΤΙΣΣΑ  

Δέσποινα πολυθρύλητη, Μάνα του κόσμου όλου
με τ’ όραμα του Όλυμπου μες την πανώρια φύση
βαθιά νιώθω την χάρη Σου σαν δρόσο στην ψυχή μου
τώρα που τα στημόνια μου αγγίζουν πια τη δύση.

Αδύναμο κι ανήμπορο, πρωτόβγαλτο βλαστάρι,
Αύγουστο μήνα έφτασα στον πάνσεπτο Ναό Σου
κι έσκυψα και προσκύνησα κι απόθεσα λουλούδια
κι ήταν σα ναδιανα μ’ αυτά το είναι μου δικό Σου.

Αυτή η πρώτη προσευχή, έμεινε στην καρδιά μου
σαν φάρος οδηγητικός σε όλη μου τη ζήση
γιατί μου εγκαινίασε την άσβεστη μου πίστη
και την αλήθειας τη φωνή, ενάντια στα μίση

Πέρασαν χρόνια και καιροί, Παρθένε υπεραγία
κι’ είδαν τα μάτια μου πολλά, μες στο Προσκύνημά Σου
πόνους και πόθους και καημούς με δάκρυα στημένους
στα τόσα πλήθη των πιστών που πύκνωναν μπροστά Σου.

Είδα γυναίκες σιωπηλές, πιστάγκωνα δεμένες
να σέρνονται γονατιστές, για να λυθούν εμπρός Σου
είδα και οικογένειες ευλαβικά ταμένες
μερόνυχτα να ξαγρυπνούν μες του αυλόγυρό Σου.

Κι’ ακόμα με συγκίνηση νάρχονται στρατοκόποι
πολεμιστές που γύρισαν από την Αλβανία
σώοι βγαλμένοι απ’ τη φωτιά και κόλαση των όλμων
χάρη στην ευσπλαχνία Σου, γλυκεία μου Παναγιά.


Με βράκα αγιασώτισσα, σε είδαν στ’ όνειρο τους
να στέκεσαι σε ολόχαρη, πλάϊ τους με συμπόνια
και να τους λες εμφαντικά μες στων βουνών τα χιώνα
«Εγώ είμ’ εδώ και σας τηρώ, ας σκούζουν τα κανόνια».

Μα ξέχωρα στο μέτωπο, μπρός στο χαράκωμα του
ένας σκοπός που τήραγε με την αματωσιά του.
σε είδε ολοζώντανη, νύχτα μέσα σε λάμψη
με της στοργής το χαμόγελο να έρχεσαι κοντά του.

Αυτός σαν ήρθε στο Ναό κι΄ άναψε το κερί του
έγυρε το κεφάλι του στο τζάμι της Εικόνας
κι έχυσε δάκρυα βροσώ, με τ’ όραμα στα μάτια
και τις φωτιές του πολέμου, πουταν φρικτός αιώνας

Μ’ αυτές τις Μνήμες έρχονται στον Όλυμπο σιμά σου
πάναγνη Μάνα του Χριστού, του κόσμου ευλογία
όταν οδύνες και καημοί τραντάζουν τη ψυχή μου
κι’ αναζητώ στη Χάρη Σου τη Θεία Σωτηρία.

ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΝΙΑΙΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΌΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΌΝ «Ο ΠΟΙΜΗΝ» ΙΟΥΛΊΟΥ-ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 1986 ΤΗΣ ΙΕΡΆΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΥΤΙΛΉΝΗΣ
ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑΣΩΤΙΣΣΑ
Δ.Π. ΛΕΟΝΤΗ

πηγήhttp://agiasoslesvoy.blogspot.gr/

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...